نوشته‌ها

صعود به هشت هزاری ها؛ کوهنوردی یا یک کار تجاری؟

نویسنده: مسعود فرح بخش

زمانی که گروه جورج مالوری و همراهانش در دهه بیست میلادی به قصد صعود کوه اورست به تبت رفتند، شاید هرگز تصورش را نمی کردند که دسترسی به کوهی بس بلند و سرکش که برای آن ها دست نیافتنی بود روزی بسیار سهل و آسان شود. دهه پنجاه میلادی کوه های هشت هزاری جهان یکی پس از دیگری صعود شدند اما عصر طلایی کوهنوردی شاید از دهه ۷۰ تا اواخر ۹۰ بود که کارهایی بزرگ و دست نیافتنی در قالب گروه های غیر نپالی انجام شد. مسیرهای نو، صعودهای زمستانی؛ صعودهای انفرادی، صعودهای آلپی و صعودهای بدون استفاده از اکسیژن که همگی در حد فوق العاده ای در آن سالها انجام شد.

در آن سال ها نپالی ها و محلی ها صرفا خدمات دهنده به اروپایی ها برای کارهای پایین مرتبه در کوهستان بودند مانند حمل بار و آشپزی و حفظ امنیت کوهنوردان خارجی اما کم کم نپالی ها( و تا حدود کمتری پاکستانی ها) از ۲۰۰۰ به بعد از خدمات دهنده به اروپائیان به راهنمایان و کمک کننده به آنها در صعود تبدیل شدند طوری که دیگر صعود بدون وجود نپالی ها که خود را شرپا می نامیدند غیر ممکن بود. سال ها است که صعود به هشت‌هزاری‌ها از شکل سنتی خود خارج شده است و به یک کار تجاری تبدیل شده است. زمانی صعود به یک هشت هزاری جز شاخص ترین کارهای کوهنوردی بود اما با پیشرفت علم و تجریه و قدرت نپالی ها امروزه حتی برای رسیدن به کوه های هشت هزاری نیاز نیست که یک کوهنورد حرفه ای باشید. نپالی ها با تاسیس شرکت های گردشگری کوهستان سالهاست که امر صعود به کوه های بلند دنیا را تا حد بسیار زیادی تسهیل کرده اند  و در کنار این درآمد ارزی مهمی را برای خود و بسیاری از مردم در کشورشان فراهم کرده اند. آنها تمام خدمات لازم را به شما ارائه می دهند، تمام کوه را با طناب ثابت گذاری می کنند، گذرگاه های سخت را برایتان ایمن می کنند، در کمپ ها برایتان انواع شرایط استقرار را فراهم می کنند و هر آنچه که شما نیاز دارید در خدمتتان است، امداد با هلیکوپتر نیز آماده است. ماسک اکسیژن کمکی را با صورت بزنید و یومار خود را به درون طناب ثابت بگذارید، همه چه فراهم است از اینجا به بعد کافیست فقط توان قدم برداشتن را داشته باشید. امروزه صعود به کوه های هشت هزاری در درجه اول فقط منوط به داشتن پول است و هرچه پول بیشتری بپردازید، راحت تر صعود می کنید. سالها است که با این اصل شاهد ورود کوهنوردان متمول اروپایی و آمریکایی و اعراب به هشت هزاری ها هستیم. صعود به کوه های هشت هزاری سال هاست که از فرم ماجراجویی خود خارج شده است و صرفا یک کار تجاری است حتی نپالی ها هم دیگر به خارجی هایی که برای صعود به کوه ها آمده اند نیم گویند کوهنورد، آنها را “مشتری” خود حساب می کنند.

 

 

در زیر شما نرخ صعود به ۱۴ کوه هشت هزاری را مشاهده می کنید:

 

 

اورست ۴۰.۰۰۰ دلار تا ۸۰.۰۰۰ دلار (۷۰٫۰۰۰ USD تا ۳۴۵٫۰۰۰ USD)*

کی‌دو ۷.۰۰۰ تا ۲۰.۰۰۰دلار (۶۱٫۰۰۰ USD)

کانگچِن‌جونگا ۱۰.۰۰۰دلار تا ۲۰.۰۰۰ دلار (۴۴٫۰۰۰ USD)

لوتسه ۲۰.۰۰۰ دلار تا ۲۵.۰۰۰دلار (۳۰٫۰۰۰ USD)

ماکالو ۱۵.۰۰۰دلار تا ۳۰.۰۰۰دلار (۴۷٫۰۰۰ USD)

چوآیو ۱۰.۰۰۰دلار تا ۳۰.۰۰۰دلار (۴۵٫۰۰۰ USD)

دائولاگیری ۱۵.۰۰۰دلار (۲۷٫۰۰۰ USD)

ماناسلو ۱۲.۰۰۰دلار تا ۲۰.۰۰۰دلار (۲۵٫۰۰۰ USD)

نانگاپاربات ۱۴.۰۰۰دلار تا ۲۵.۰۰۰دلار (۲۵٫۰۰۰ USD)

آناپورنا ۱۸.۰۰۰دلار (۲۵٫۰۰۰ USD)

گاشِربروم یک ۱۵.۰۰۰دلار تا ۲۵.۰۰۰دلار (۲۷٫۰۰۰ USD)

برودپیک ۱۲.۰۰۰دلار تا ۱۵.۰۰۰دلار (۳۰٫۰۰۰ USD)

گاشِربروم دو ۲۰.۰۰۰ دلار تا ۲۵.۰۰۰دلار (۲۵٫۰۰۰ USD)

شیشاپانگما ۲۵.۰۰۰دلار (۳۵٫۰۰۰ USD)

در مجموع ۲۳۳.۰۰۰دلار تا ۳۷۳.۰۰۰ دلار (۵۱۶٫۰۰۰ USD تا ۷۹۱٫۰۰۰ USD)

*قیمت های داخل پرانتز مربوط به سایت elitexped متعلق به نیرمال پورجا می باشد

این قیمت ها فقط مربوط به داخل کوهستان است. به این باید هزینه سفر  و تجهیزات هم اضافه شود

 

حال با یک حساب سر انگشتی ببینید که صعود به کوه های هشت هزاری دیگر فقط پول لازم دارد، باقی کارها را نپالی ها برایتان انجام می دهند شما فقط خودتان را به آنها برسانید و پول را بپردازید آن گاه به راحتی می توانید یک هشت هزاری را صعود کنید

 

استفاده از این مطلب فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است

 

 

یک سال قبل از هیلاری

نویسنده: مسعود فرح بخش

یک سال قبل از صعود موفق ادموند هیلاری و تنزینگ نورگای شرپا به کوه اورست، یعنی در سال ۱۹۵۲ تیمی از کشور سوئیس راهی اورست شد. این اکسپدیشن اگرچه به صعود قله اصلی اورست منجر نشد اما راه را برای صعود تاریخی سال بعد توسط هیلاری و نورگای بسیار هموار کرد.
از اولین اکسپدیشن کوه اورست در سال ۱۹۲۱ توسط جورج مالوری تا صعود این کوه در سال ۱۹۵۳ پانزده اکسپدیشن مختلف بر روی این کوه انجام شد. ۳۱ سال مرزهای تبت بر روی خارجی ها بسته بود و فقط بریتانیایی ها امکان دسترسی به اورست از سمت تبت را داشتند. مرزهای نپال هم که کاملا بر روی همه بسته بود تا اینکه در ۱۹۵۱ سرانجام اولین اکسپدیشن این کوه از سمت نپال انجام شد. در این صعود اریک شیپتون و ادموند هیلاری موفق به عبور از آبشار یخی و یخچال خومبو شدند و با بررسی های صورت گرفته صعود به اورست از سمت نپال را امکان پذیر دانستند.
اما دومین اکسپدیشن از سمت نپال در سال ۱۹۵۲ توسط تیم سوئیس انجام شد. در بهار این سال تیمی به سرپرستی ادوارد ویز دونات سوئیسی به همراه ریموند لمبرت و تنزینگ نورگای شرپا راهی اورست شدند. در جریان این برنامه ریموند لمبرت و تنزینگ نورگای تا ارتفاع ۸۶۰۰ متری صعود کردند. این بالاترین ارتفاعی بود که تا آن زمان انسانی به آن رسیده بود. تنزینگ نورگای با استفاده از تجربه این اکسپدیشن و ادموند هیلاری با استفاده از تجربه سال ۱۹۵۱ سرانجام در سال ۱۹۵۳ از سمت نپال مجدد راهی اورست شدند و توانستند در جریان صعودی تاریخی در شانزدهمین اکسپدیشن اورست، اولین صعود تاریخ این کوه را رقم بزنند.

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ؛ ۵۶۱۰متر” مجاز است

الیزابت هاولی ؛ تاریخ نگارِ تاریخ ساز

نویسنده: مسعود فرح بخش

بی تردید معروف ترین چهره ی غیر کوهنورد در دنیای کوهنوردی خانم الیزاب هاولی است.خانم هاولی متولد ۹ نوامبر ۱۹۲۳ در شیکاگو امریکا می باشد. وی با اینکه در طول عمرش حتی یک قله را هم صعود نکرده مسئول ثبت اکسپدیشن های هیمالیا می باشد.

هر کوهنوردی بعد از صعود باید به طور مستقیم با شخص خانم هاولی یا دستیارانش صحبت کند و مدارک خود را برای صعود به قله ارائه دهد و در نهایت این خانم هاولی و دستیارانش هستند که ادعای کوهنورد را مبنی بر صعود قله رد یا تایید می کنند.

او در دانشگاه میشیگان در رشته تاریخ تحصیل کرد و از سال ۱۹۴۶ در مجله fortune به عنوان خبرنگار شروع به کار کرد.او که شیفته سفر کردن بود در سال ۱۹۵۷ از کار در این مجله استعفا داد تا بتواند راحت به تمام نقاط دنیا سفر کند. وی اروپای شرقی ، خاور میانه از جمله ایران ، نپال و بسیاری از کشور های دیگر سفر کرد. در حین سفرهایش برای تامین مخارج زندگی و سفرهایش چند کار پاره وقت و موقت در نیویورک را انجام می داد. خانم هاولی در سفر به نپال و کاتماندو عاشق این نقطه از کره ی زمین شد و بعد از یک سال از بازگشتش در سال ۱۹۶۰ مجدد به کاتماندو بازگشت و هرگز آنجا را ترک نکرد.

او به واسطه شغل خبرنگاری اش بعد از ورود به نپال در مجله ی تایم و بعد ها در خبرگزاری رویترز شروع به فعالیت کرد. در طول این سال ها او متوجه شد که عمده خبرهایی که در این نقطه از جهان می گذرد مربوط به کوهنوردی و کوهنوردانی است که از جای جای دنیا به این نقطه از دنیا سفر می کنند. سپس کم کم اقدام به ثبت وقایع کوهنوردی کرد و بدین ترتیب بود که خانم الیزابت هاولی به بهترین واقعه نگار اکسیپدیشن های هیمالیا تبدیل شد.

خانم هاولی هرگز ازدواج نکرد و همینطور در طول عمرش هرگز کوهی را نیز صعود نکرد .او آنقدر با کوهنوردان مختلف در مورد جزئیات صعودهایشان مصاحبه و اطلاعات را ثبت کرد که به یک بانک اطلاعاتی برای کوه ها و مسیرهای هیمالیا تبدیل شد. بانک اطلاعاتی خانم هاولی شامل تمام اطلاعات مسیرها ، موفقیت ها ، نرخ مرگ و میر و … می باشد که برای آنالیز در اختیار کوهنوردان و سرپرستان تیم ها قرار می گیرد.

امروزه کوهنوردان نه تنها صعودشان به قلل هیمالیا احتیاج به تایید خانم هاولی و دستیارانش دارد بلکه کوهنوردان زبده و تیم های ماجراجو برای انجام کارهای نو و خاص ، مسیرهای جدید و هرگونه ماجراجویی از خانم هاولی مشورت می گیرند.

برای مثال رینهولد مسنر در انجام برنامه های خود چند بار از خانم هاولی مشورت گرفت.

اهمیت نقش خانم هاولی در جریان اولین زن عضو باشگاه هشت هزاری ها جالب توجه و مشخص است.

خانم اوه یون سون بعنوان اولین زنی که تمام قلل هشت هزاری را صعود کرده شناخته شد. او زمانیکه به قله آناپورنا صعود کرد تلویزیون کره برای وی جشن گرفت . ماجرای صعود خانم سون به آناپورنا و دنبال آن به تمام قلل هشت هزاری در صدر اخبار تلویزیون کره قرار گرفت.

بعد از خانم سون ، ادورنه پاسابان از اسپانیا با صعود به تمامی قلل هشت هزاری خود را اولین زن عضو باشگاه هشت هزاری ها معرفی کرد و صعود اوه یون سون به قله کانگجن چونگا را زیر سوال برد . خانم هاولی بعد از مصاحبه با اوه یون سون سرانجام ادعای صعود او را به قله کانجن چونگا رد و ادورنه پاسابان را بعنوان اولین زنی که به تمامی کوه های هشت هزاری صعود موفقیت انجام داده ، معرفی کرد. بعد ها خانم سون اعتراف کرد که بعلت شرایط بد آب و هوایی چند متر پایین تر از قله اصلی کانجن چونگا مجبور به بازگشت شده.

خانم هاولی افسر اجرایی نهادیست که سر ادموند هیلاری برای بهبود وضعیت بهداشتی ، اموزشی و فرهنکی کودکان نپالی در اطراف کوه اورست بنیان نهاد. خانم هاولی به شدت مورد احترام جامعه کوهنوردی می باشد . در سال ۱۹۹۴ کلوپ آلپاین آمریکا جایزه یک عمر فعالیت ادبی را جهت کوه نویسی و واقعه نگاری بسیار دقیق وی به او اهدا کرد.

هم چنین به پاس بزرگداشت خانم هاولی یک قله به ارتفاع ۶۱۸۲ متر در نپال و در محدوده کوه دائولاگری به نام او نامگذاری شد. یخ نورد فرانسوی فرانسیس دارنیلانو در سال ۲۰۰۸ به صورت سولو و انفرادی به “قله هاولی” صعود کرد.

خانم هاولی با وجود سن زیاد هنوز هم شخصا اقدام به مصاحبه با کوهنوردان می کند و به گروه های ماجراجو و کوهنوردان خاص جهت انجام فعالیت های نو و شاخص مشاوره می دهد.
⁠⁣
مطلب زیر بعد از مرگ خانم هاولی در ژانویه ۲۰۱۸ اضافه شد:
⁠⁣⁣الیزابت هاولی بزرگ بانوی دنیای کوهنوردی در سن ۹۴ سالگی در نپال از دنیا رفت. خانم هاولی در حدود نیم قرن به نوشتن وقایع روز کوهنوردی و بررسی صحت و سقم صعود کوهنوردان به قلل مرتفع دنیا پرداخت. او به طرز باورنکردنی مورد احترام جامعه کوهنوردی بود. خانم هاولی در طول عمرش هرگز از کوهی بالا نرفت اما تمام کوهنوردان بزرگ دوران را به تحسین وا داشت. از صعودهای بزرگ ابتدایی در اورست تا صعودهای تکرار نشدنی دهه هفتاد میلادی. از صعود بدون اکسیژن مسنر و هابلر به اورست تا صعود تمام انفرادی مسنر به بام دنیا.
دهه هشتاد میلادی و ورود مردان یخی به هیمالیا، این لهستانی های سرسخت و کوه هایی که یکی پس از دیگری در زمستان صعود شدند. از جمله تاریخی “اکنون ما اینجا هستیم” توسط ویلیچکی در فصل زمستان از روی بلندترین نقطه زمین تا صعود یرزی کوکوچکا و آرتور هاجزر به کوه بسیار دشوار آناپورنا در جهنمی سرد.
از فرود باورنکردنی برادران مسنر از رخ روپال در نانگاپاربات تا صعود تکرار نشدنی کوکوچکا و پیتروفسکی از مسیر لهستانی ها در k2. از فاجعه ۱۹۹۶ در اورست تا فاجعه ۲۰۰۸ در k2. از اولین زن فاتح تمامی چهارده قله هشت هزاری تا دومین زن فاتح این قلل. از عظیم قیچی ساز تا پروانه کاظمی…
الیزابت هاولی از کوه ها میگفت و از کوه ها می نوشت.
خانم هاولی یک عاشق واقعی بود، عشق اول و آخر برای این بانوی آمریکایی که هرگز ازدواج نکرد کوهستان بود. او به کوهستان عشق می ورزید و اکنون بعد از مرگش نامی به بزرگی همان کوه ها برایش باقیمانده است. نام او تا ابد در تاریخ کوهنوردی جاودان خواهد ماند و همواره از او به نیکی یاد خواهد شد.
[الیزابت هاولی ۱۹۲۳-۲۰۱۸]

800px-Miss_Hawley

الیزابت هاولی ؛ عکس از خانم پروانه کاظمی

برداشت از:

http://www.himalayandatabase.com/hawleybio.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Elizabeth_Hawley

http://heshmatmanesh.persianblog.ir/post/107/

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است