صعود به هشت هزاری ها؛ کوهنوردی یا یک کار تجاری؟

نویسنده: مسعود فرح بخش

زمانی که گروه جورج مالوری و همراهانش در دهه بیست میلادی به قصد صعود کوه اورست به تبت رفتند، شاید هرگز تصورش را نمی کردند که دسترسی به کوهی بس بلند و سرکش که برای آن ها دست نیافتنی بود روزی بسیار سهل و آسان شود. دهه پنجاه میلادی کوه های هشت هزاری جهان یکی پس از دیگری صعود شدند اما عصر طلایی کوهنوردی شاید از دهه ۷۰ تا اواخر ۹۰ بود که کارهایی بزرگ و دست نیافتنی در قالب گروه های غیر نپالی انجام شد. مسیرهای نو، صعودهای زمستانی؛ صعودهای انفرادی، صعودهای آلپی و صعودهای بدون استفاده از اکسیژن که همگی در حد فوق العاده ای در آن سالها انجام شد.

در آن سال ها نپالی ها و محلی ها صرفا خدمات دهنده به اروپایی ها برای کارهای پایین مرتبه در کوهستان بودند مانند حمل بار و آشپزی و حفظ امنیت کوهنوردان خارجی اما کم کم نپالی ها( و تا حدود کمتری پاکستانی ها) از ۲۰۰۰ به بعد از خدمات دهنده به اروپائیان به راهنمایان و کمک کننده به آنها در صعود تبدیل شدند طوری که دیگر صعود بدون وجود نپالی ها که خود را شرپا می نامیدند غیر ممکن بود. سال ها است که صعود به هشت‌هزاری‌ها از شکل سنتی خود خارج شده است و به یک کار تجاری تبدیل شده است. زمانی صعود به یک هشت هزاری جز شاخص ترین کارهای کوهنوردی بود اما با پیشرفت علم و تجریه و قدرت نپالی ها امروزه حتی برای رسیدن به کوه های هشت هزاری نیاز نیست که یک کوهنورد حرفه ای باشید. نپالی ها با تاسیس شرکت های گردشگری کوهستان سالهاست که امر صعود به کوه های بلند دنیا را تا حد بسیار زیادی تسهیل کرده اند  و در کنار این درآمد ارزی مهمی را برای خود و بسیاری از مردم در کشورشان فراهم کرده اند. آنها تمام خدمات لازم را به شما ارائه می دهند، تمام کوه را با طناب ثابت گذاری می کنند، گذرگاه های سخت را برایتان ایمن می کنند، در کمپ ها برایتان انواع شرایط استقرار را فراهم می کنند و هر آنچه که شما نیاز دارید در خدمتتان است، امداد با هلیکوپتر نیز آماده است. ماسک اکسیژن کمکی را با صورت بزنید و یومار خود را به درون طناب ثابت بگذارید، همه چه فراهم است از اینجا به بعد کافیست فقط توان قدم برداشتن را داشته باشید. امروزه صعود به کوه های هشت هزاری در درجه اول فقط منوط به داشتن پول است و هرچه پول بیشتری بپردازید، راحت تر صعود می کنید. سالها است که با این اصل شاهد ورود کوهنوردان متمول اروپایی و آمریکایی و اعراب به هشت هزاری ها هستیم. صعود به کوه های هشت هزاری سال هاست که از فرم ماجراجویی خود خارج شده است و صرفا یک کار تجاری است حتی نپالی ها هم دیگر به خارجی هایی که برای صعود به کوه ها آمده اند نیم گویند کوهنورد، آنها را “مشتری” خود حساب می کنند.

 

 

در زیر شما نرخ صعود به ۱۴ کوه هشت هزاری را مشاهده می کنید:

 

 

اورست ۴۰.۰۰۰ دلار تا ۸۰.۰۰۰ دلار (۷۰٫۰۰۰ USD تا ۳۴۵٫۰۰۰ USD)*

کی‌دو ۷.۰۰۰ تا ۲۰.۰۰۰دلار (۶۱٫۰۰۰ USD)

کانگچِن‌جونگا ۱۰.۰۰۰دلار تا ۲۰.۰۰۰ دلار (۴۴٫۰۰۰ USD)

لوتسه ۲۰.۰۰۰ دلار تا ۲۵.۰۰۰دلار (۳۰٫۰۰۰ USD)

ماکالو ۱۵.۰۰۰دلار تا ۳۰.۰۰۰دلار (۴۷٫۰۰۰ USD)

چوآیو ۱۰.۰۰۰دلار تا ۳۰.۰۰۰دلار (۴۵٫۰۰۰ USD)

دائولاگیری ۱۵.۰۰۰دلار (۲۷٫۰۰۰ USD)

ماناسلو ۱۲.۰۰۰دلار تا ۲۰.۰۰۰دلار (۲۵٫۰۰۰ USD)

نانگاپاربات ۱۴.۰۰۰دلار تا ۲۵.۰۰۰دلار (۲۵٫۰۰۰ USD)

آناپورنا ۱۸.۰۰۰دلار (۲۵٫۰۰۰ USD)

گاشِربروم یک ۱۵.۰۰۰دلار تا ۲۵.۰۰۰دلار (۲۷٫۰۰۰ USD)

برودپیک ۱۲.۰۰۰دلار تا ۱۵.۰۰۰دلار (۳۰٫۰۰۰ USD)

گاشِربروم دو ۲۰.۰۰۰ دلار تا ۲۵.۰۰۰دلار (۲۵٫۰۰۰ USD)

شیشاپانگما ۲۵.۰۰۰دلار (۳۵٫۰۰۰ USD)

در مجموع ۲۳۳.۰۰۰دلار تا ۳۷۳.۰۰۰ دلار (۵۱۶٫۰۰۰ USD تا ۷۹۱٫۰۰۰ USD)

*قیمت های داخل پرانتز مربوط به سایت elitexped متعلق به نیرمال پورجا می باشد

این قیمت ها فقط مربوط به داخل کوهستان است. به این باید هزینه سفر  و تجهیزات هم اضافه شود

 

حال با یک حساب سر انگشتی ببینید که صعود به کوه های هشت هزاری دیگر فقط پول لازم دارد، باقی کارها را نپالی ها برایتان انجام می دهند شما فقط خودتان را به آنها برسانید و پول را بپردازید آن گاه به راحتی می توانید یک هشت هزاری را صعود کنید

 

استفاده از این مطلب فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *