نوشته‌ها

شش کوه آتشفشانی ایران

وبسایت بام ایران شما را به چالش صعود به شش کوه آتشفشانی ایران دعوت می کند

نویسنده: مسعود فرح بخش

از گذشته تا امروز ، کوهستان یکی از جذابیت های بشر است. در زمان های بسیار دور از کوه ها به عنوان ستون های زمین که آسمان را روی خود نگاه داشته اند یاد می شود. همینطور کوه ها به دلیل محل تلاقی آسمان و زمین همواره برای بشر دارای ارزش معنوی بود.

در سراسر جهان باستان ، کوه های مقدس بسیاری وجود داشت که جایگاه خدایان بود و پیوند میان آسمان و زمین به شمار می‌آمد.

امروزه ۲۴% از خشکی های زمین را کوه ها تشکیل داده اند و از هر ده انسان روی کره زمین یک نفر درون کوهستان زندگی می کند. همه رود های مهم جهان از کوه ها سرچشمه می گیرند و نیمی از آب شیرین دنیا از کوهستان حاصل می شود.

کوه های زمین طی چند میلیون سال پدیدار شدند و همگی آنها همواره بنا به دلایل مختلف در حال تغییر شکل هستند و چند میلیون سال بعد شکلی متفاوت با امروز خود خواهند داشت.

سه عامل عمده موجب پیدایش کوه ها می شود.

  • چین خوردگی که ناشی از حرکت لایه های زمین است
  • فرسایش که علت های بسیاری دارد و سبب پیدایش و فرم دهی به کوه ها می شود.
  • آتشفشان

برخی از کوه ها به علت بیرون ریختن مواد مذاب درون زمین (ماگما) ایجاد شده اند. این مواد از طریق درزها و شکاف هایی که در پوسته ی زمین وجود دارد، خود را به روی سطح می رسانند و پس از انباشته شدن بر روی هم یک کوه آتشفشانی را تشکیل می دهند. اکثر کوه های آتفشانی دارای دهانه آتفشانی در نقاط بالایی خود هستند.

از بین تمام کوه های ایران فقط ۶ کوه از طریق آتشفشان و فوران مواد مذاب درون زمین ایجاد شده اند.

در زیر شش کوه آتشفشانی ایران معرفی می شود. صعود مسئولانه بدون برجای گذاشتن آثار مخرب از خود به تمام این شش کوه آتشفشانی ایران یکی از چالش های زیبای کوهنوردی در ایران است که برای اولین بار توسط سایت “بام ایران ، ۵۶۱۰متر” مطرح می شود.

کوه دماوند

800px-Damavand_summit

تصویر کوه دماوند از ایستگاه فضایی بین المللی ، عکس از ناسا

کوه دماوند به ارتفاع ۵۶۱۰ متر کوهی در شمال ایران است که بلندترین کوه ایران و بلندترین قله آتشفشانی آسیا است. دماوند مرتفع ترین کوه آتشفشانی آسیا و دومین کوه مرتفع فلات ایران بعد از تیریچ میر است.

دماوند کوهی نسبتا جوان است که در دوران چهارم زمین شناسی شکل گرفت و کوه آتشفشانی خفته ای است که امکان فعال شدن آن وجود دارد. آخرین فعالیت آتشفشانی دماوند در ۳۸۵۰۰ سال پیش رخ داد. دهانه آتشفشانی به قطر ۴۰۰ متر در بالای کوه دماوند وجود دارد که سطح آن همواره از یخ و برف پوشیده شده است.در نزدیکی های قله دماوند همواره گازهای گوگرد تز درون حفره هایی از زمین متصاعد می شوند.

 

کوه سبلان

sabalan04

دهانه قله سبلان و دریاچه تشکیل شده روی آن

کوه سبلان به ارتفاع ۴۸۱۱ متر سومین کوه بلند ایران و یکی از ۶ کوه آتشفشانی ایران است. سبلان آتشفشانی خاموش است که در دهانه ی قله آن دریاچه ای زیبا وجود دارد که فقط در برخی روز های گرم سال یخ آن ذوب می شود.

 

کوه سهند

sahand-0616-mm2

تصویره توده آتفشانی سهند و قله های اطراف از هواپیما

کوه سهند به ارتفاع ۳۷۰۷ متر آتشفشانی خاموش است که به زیبایی از جلگه آذربایجان قد برافراشته است. کوهستان سهند مخروطی بسیار پهن و گسترده دارد .

 

کوه تفتان

Taftan

تصویر کوه تفتان از فضا ، عکس از ناسا

کوه تفتان به ارتفاع ۳۹۴۰ متر در سیستان و بلوچستان تنها کوه آتشفشانی فعال در ایران است. تفتان در زبان پارسی به معنای مکان گرما است. این آتشفشان فعال است و گازهای گوگرد  همانند دماوند در دهانه آن منتشر می‌شوند.

 

کوه بزمان

BazmanNASA

تصویر کوه بزمان از فضا ، عکس از ناسا

 

کوه بزمان به ارتفاع ۳۴۹۷ متر یکی از کوه‌های آتشفشانی ایران است که در منطقه سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی ایران واقع شده‌ است. گرچه هیچ تاریخچه‌ای از فوران این آتشفشان در دست نیست، اما قلل این آتشفشان مملو از بخارات انواع دی اکسید هستند . این کوه در شمال چاله جازموریان کویر لوت را از جازموریان جدا می‌کند .امتداد کوه بزمان از سمت غرب به رشته کوه‌های بارز در استان کرمان متصل می‌گردد.

 

قلعه حسن علی

64363140

قلعه حسن علی ، بزرگترین دهانه آتشفشانی ایران

بر طبق تعاریف کوه به مکانی اتلاق می شود که از زمین های اطراف خود ۶۰۰ متر و بیشتر ارتفاع داشته باشد و به کمتر از آن تپه گفته می شود. با اینکه قلعه حسن علی ارتفاع زیادی ندارد اما این کوه یا تپه بزرگترین دهانه آتشفشانی ایران را به خود اختصاص داده. در دهانه ی این کوه آتشفشانی دریاچه نمک زیبایی شکل گرفته است.

قلعه حسن در جنوب شرقی استان کرمان و شهرستان راین قرار دارد. با وجود اینکه آخرین زمان فوران این آتشفشان مشخص نیست اما احتمالاً زمان شکل گیری آندوره چهارم زمین شناسی می‌باشد.

 

بخشی از مطالب از صفحه زیر برداشت شده است:

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_volcanoes_in_Iran#cite_ref-1

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 

اگر در طبیعت گم شدیم چه کنیم؟

اولین نکته مهم وقتی که گم شده اید این است که آرامش خود را حفظ کنید

گم شدن در طبیعت یکی از تجربه های ترسناکی است که ممکن است هر ماجراجویی با آن مواجه شود. ولی این تجربه زمانی بدتر میشود که اصلا ندانید کدام سمت باید بروید. با دانستن توصیه های زیر می توانید مهارت های خود را برای طبیعتگردی بالاتر ببرید. یادتان باشد، اولین نکته مهم وقتی که گم شده اید این است که آرامش خود را حفظ کنید!

 

دنبال ردپای انسان بگردید!

منظور ردپای واقعی نیست. منظور هر نوع علامتی است که نشان میدهد انسانی در آن نقطه بوده، کار کرده یا حتی رد شده است. مثلا جاده، حیوانات اهلی، ساختمان، پل، کنده ی درخت، رد لاستیک، جای آتش و …

 

وقتی این علامت ها را پیدا کنید شانس زیادی دارید که کسی پیدا شود و شما را به مکان امنی راهنمایی کند.

 

اگر شک دارید-آب را دنبال کنید!

بیشتر شهرها و روستاها درکنار آب بنا شده اند. برای پیدا کردن افراد، آب را دنبال کنید. قانون کلی اینست که درمقابله با رودها و جریان ها، به سمت پایین آب بروید. این نوع مسیر بسیار راحت تر هم دنبال میشود و انرژی تان زیاد هدر نمیرود. درصورت دنبال کردن آب، شما مرطوب و سیرآب باقی میمانید.

 

نقطه دیدی در ارتفاع بلند پیدا کنید!

اگر درجایی قرار دارید که دیدن محیط اطرافتان خیلی سخت است، نقطه ی بلندی را پیدا کنید که از آن بتوانید همه جا را ببینید. یادتان باشد جای ایمنی را پیدا کنید. و حواستان باشد طوری بروید که پرت نشوید.

 

برای دید بهتر از جنگل بیرون بروید!

اگر نمیتوانید نقطه دید بلندی پیدا کنید، ممکن است بخاطر وجود درخت های زیاد باشد. باید از جنگل بیرون بروید. اینطوری راحتتر اطرافتان را میبینید و ممکن است زمین های متعلق به انسان نیز پیدا کنید.

 

درنهایت از بلندی پایین بیایید!

در توصیه ی قبل گفته شد که یک نقطه ی بلند برای دید پیدا کنید. ولی به محض دیدن اطرافتان، از آنجا پایین بیایید. اینکار به خاطر اینست که باید به سمت پایین آب یا به دنبال آب بروید. آب بخاطر جاذبه همواره به سمت پایین میرود. اینکار انرژی تان را ذخیره میکند و اینطوری شانس بیشتری برای پیدا کردن راه نجات دارید.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است

مرتفع ترین کوه هایی که صعود نشدند

مترجم و نویسنده: مسعود فرح بخش

کوهنوردی یکی از خاص ترین ورزش های دنیاست. ورزشی که روح آن کمی متفاوت تر با سایر ورزش هاست. در کوهنوردی انسان وارد طبیعت بکر می شود و از نزدیک زیبایی های طبیعت را لمس می کند.

انس به طبیعت و طبیعت دوستی در ذات هر انسانی نهفته است و این نوع علاقه امروزه باعث کشش مردم به ورزش کوهنوردی می شود.این خصوصیت در کوهنوردی سبب شده هر روز تعداد علاقه مندان به این ورزش بیش از پیش شود به طوریکه امروزه  در مرتفع ترین کوه ها ترافیک کوهنوردان را شاهد هستیم که خود این امر باعث بروز مشکلات و معضل هایی می شود.

کوهنوردی به شکل امروزی از اواسط قرن هجدهم میلادی در کوه های آلپ شکل گرفت و بعد از آن کوهنوردان روز به روز به فکر پیشرفت و انجام کارهای نو و شاخص افتادند.

در اوایل قرن نوزدهم با ورود افراد غیر بومی که عمدتا بریتانیایی بودند به مناطق هیمالیا و قراقروم و نقشه برداری هایی که انجام دادند مرتفع ترین مناطق زمین ثبت و اندازه گیری شدند و در اوایل قرن بیستم پای کوهنوردان به این مناطق باز شد. مرتفع ترین قلل دنیا که همگی در مناطق هیمالیا و قراقروم هستند به نوبت از اواسط قرن بیستم صعود شدند.

کوهنوردان مختلف از سرتاسر دنیا هر ساله به این مناطق سفر می کنند و تعداد بسیاری از قله های منطقه را صعود می کنند .

امروزه تمام ۱۴ کوه بالای هشت هزار متری توسط کوهنوردان مختلف از مسیرهای مختلف صعود شده است. به جز کوه K2 سایر کوه های هشت هزاری در فصل زمستان نیز صعود شدند. اما همه قلل مناطق هیمالیا و قراقروم سرنوشت مشابهی ندارند. برخی قللی هستند که تاکنون پای هیچ بشری به آنها باز نشده.

کاوش های باستانی نشان دهنده آن است که انسان ها در هزاران سال قبل از میلاد به قلل بالای ۶۰۰۰ متر در کوهستان آند صعود کردند .از این رو نمی توان به طور قطع گفت یک کوه صعود نشده اما در مورد کوه های هیمالیا و قراقروم داستان متفاوت است.

با توجه به اینکه هیچ سند و مدرکی به طور قطع در مورد مردم محلی در مورد صعود آنها به کوه ها وجود ندارد باز هم نمی توان با قطعیت نسبت به این مسئله اظهار نظر کرد. برخی از این کوه ها از زمان قدیم برای مردم محلی شناخته شده و خاص بودند و امکان این وجود دارد که در زمان های بسیار دور مردم محلی به آنها صعود کرده باند اما هیچ سند و مدرکی دال بر صعود انسان به این قلل وجود ندارد.

بنا براین باقدمه فوق ، فهرستی از پنج قله مرتفع دنیا که تاکنون پای هیچ بری به آنها باز نشده در زیر جمع آوری شده است:

 

۵- کارجیانگ (Karjiang) در تبت با ارتفاع ۷۲۲۱ متر

Karjiang

کارجیانگ ۷۲۲۱ متر

این کوه در تبت و مرز با بوتان واقع شده. مسیر این کوه بسیار فنی و بسیار بهمن خیز است. تا کنون چند تلاش محدود روی آن صورت گرفته اما هرگز کسی موفق به صعود آن نشده.

۴- لابوچه کانگ  (Labuche Kang III) با ارتفاع ۷۲۵۰ متر

Labuche_Kang_and_Shishapangma_from_Cho_Oyu

لابوچه کانگ و شیشاپانگما ، عکس از روی چوآیو

یکی از زیبا ترین قلل واقع در تبت لابوچه کانگ I می باشد. این کوه تا کنون فقط دو بار در سال های ۱۹۸۶ و ۲۰۱۰ بر روی آن تلاش شد که یک تلاش بر روی آن موفقیت آمیز بود. در سال ۲۰۱۰ کوهنورد آمریکایی بر روی این کوه کشته شد.

اما تا کنون هیچ تلاشی بر روی کوه لابوچه کانگ III انجام نشده و به واقع این کوه یکی از بکرترین کوه های دنیا می باشد.

۳- قله شمالی کابرو(Kabru North Summit) با ارتفاع ۷۳۹۴ متر

Kabru2

کابرو ۷۳۹۴متر

مجموعه قلل کابرو در مرز بین چین و نپال و در مجاورت کانجن چونگا سومین کوه مرتفع دنیا قرار دارد. در سال ۲۰۰۴ یک تلاش بر روی قله ی شمالی کابرو انجام گرفت که بهمن گیر بودن مسیر سبب بازگشت کوهنوردان شد. بر روی قله جنوبی کابرو چند تلاش انجام شده که یکی از آنها موفقیت آمیز بوده ، اما قله شمالی تا کنون بکر و دست نخورده باقی مانده.

۲- موچا چهیش (Muchu Chhish) با ارتفاع ۷۵۴۳ متر

Muchu Chhish

موچا چهیش ۷۵۴۳ متر

موچا چهیش واقع در قراقروم پاکستان تا کنون مرتفع ترین کوه دنیاست که به لحاظ قانونی امکان صعود کردن وجود دارد اما تاکنون صعود نشده است. مسیر این کوه فنی و بسیار بهمن خیز است. همینطور برای رسیدن به قله نیاز به یک تراورس طولانی می باشد که باعث افزایش مسافت مسیر می شود.

۱- گانکار پونسوم (Gangkhar Puensum) با ارتفاع ۷۵۷۰ متر

Gangkhar_puensum_summit

گانکار پونسوم ، مرتفع ترین کوه صعود نشده ی دنیا

گانکار پونسوم واقع در کشور بوتان و مرز با تبت ، مرتفع ترین کوه دنیاست که تاکنون کسی بر روی قله آن پا نگذاشته است.

کشور بوتان تا سال ۱۹۸۳ مرزهای خود را به روی کوهنوردان برای صعود به این کوه بسته بود. بعد از آن دولت بوتان اجازه داد کوهنوردان وارد این منطقه شوند اما بنا به دلایل مذهبی هرگز اجازه نمی دهد که گروهی قله این کوه را صعود کند. مردم محلی این کوه را بسیار مقدس و جایگاه خدایان می دانند.

در سال ۱۹۹۹ تیمی متشکل از کوهنوردان ژاپنی بر روی این کوه تلاش کردند اما بنا به احترام مردم محلی قله کوه را صعود نکردند و فقط قله فرعی در مجاورت قله اصلی را فتح کردند. اینک دولت بوتان اجازه صعود به ارتفاع بالاتر از ۶۰۰۰ متر در این کوه را نمی دهد.

 

منبع:

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 

هشت هزاری ها

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

از بین هزاران کوهی که در سرتاسر کره زمین وجود دارد فقط ۱۴ تای آنها ارتفاعی بالاتر از ۸۰۰۰ متر دارند که به هشت هزاری ها معروفند.

صعود به هر یک از این کوه ها برای کوهنوردان چالش برانگیز است. ارتفاع بالا ، دور افتاده بودن از نقاط شهری ، جدال با سنگ و یخ ، تغییرات ناگهانی آب و هوا فقط بخشی از این چالش ها می باشند.

تمامی این ۱۴ قله در رشته کوه قراقروم و رشته کوه هیمالیا در کشورهای چین ، هندوستان ، تبت ، نپال و پاکستان قرار دارند.

درجه سختی این کوه ها به ارتفاع آنها چندان مربوط نیست بطوریکه اورست مرتفع ترین کوه دنیا و مقام شماره یک رده بندی جز هشت هزاری های آسان قرار می گیرد و آناپورنا دهمین کوه مرتفع دنیا جز کوه های سرسخت می باشد.

اکثریت این ۱۴ قله بین دو کشور مرز مشترک دارند. ۹ تای هشت هزاری ها در نپال ، ۸ تا در چین و تبت ، ۵ تا در پاکستان و تنها یک کوه (کانجن چونگا) در هندوستان می باشند.

از این بین فقط ۵ کوه بطور کامل در خاک یک کشور قرار دارند ؛ دائولاگری ، ماناسلو و آناپورنا در نپال ، نانگاپاربات در پاکستان و شیشاپانگا در چین.

اولین تلاش بر روی یک کوه هشت هزاری در سال ۱۸۹۵ در کوه نانگاپاربات انجام شد. در این تلاش آلبرت مومری و نورمن کولی در راه رسیدن به قله کشته شدند.

اولین تلاش موفق بر روی یک هشت هزاری در سال ۱۹۵۰ بود. مائوریس هرزگ و لوئیس لاچنل با صعود به قله آناپورنا در نپال اولین نفراتی بودند که یک کوه هشت هزاری را صعود کردند.

رینهولد مسنر اولین کسی بود که تمامی ۱۴ کوه هشت هزاری را صعود کرد. یکی از چالش های بزرگ کوهنوردی صعود تمامی قله های هشت هزاری می باشد. مسنر در سال  ۱۹۸۶ بعنوان نفر اول این چالش بزرگ در دنیای کوهنوردی را مرسوم کرد. تا کنون فقط ۳۴ نفر موفق به صعود همه ی هشت هزاری ها شدند.

فوربا تاشی شرپا با ۳۰ صعود به قله های هشت هزاری دارای رکورد می باشد. ۲۱ صعود فوربا تاشی شرپا مربوط به اورست می باشد.

در ادامه ۱۴ قله هشت هزاری به ترتیب ارتفاع به همراه مهمترین اطلاعات آورده شده است.

 

اورست

everest

بام دنیا ؛ اورست

Everest_ali_2011298

تصویر قله اورست از فضا

everest (2)

مسیر آبشار یخی خومبو

Inside_Khumbu-Icefall everest

مسیر آبشار یخی خومبو

everest shadow

سایه اورست در هنگام طلوع

ارتفاع: ۸۸۴۸ متر

کشور: نپال و چین(تبت)

تاریخ اولین صعود: ۲۹ مه ۱۹۵۳

نفرات و ملیت: سر ادموند هیلاری(نیوزلاند) – تنزینگ نورگای(نپال)

اولین صعود زمستانی: ۱۷ فوریه ۱۹۸۰

نفرات و ملیت: کریستوف ویلیچکی (لهستان) – لژک سیچی (لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۵۶۵۶ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳): ۲۲۳ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۳٫۹%

 

K2

800px-K2_Nordseite

رخ شمالی k2

K2_2006b

کوه k2 فنی ترین کوه جهان

K2_from_air

عکس هوایی از قله k2

ارتفاع: ۸۶۱۱ متر

کشور: نپال و چین

تاریخ اولین صعود: ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۴

نفرات و ملیت: آکیله کمپاگونی(ایتالیا) – لینو لاچدی(ایتالیا)

اولین صعود زمستانی: تا کنون صعود زمستانی نشده

نفرات و ملیت: –

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۰۶ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۸۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲۶٫۵%

 

کانجنچونگا

Kangchenjunga_East_Face

رخ شرقی کانجن چونگا

Kangchenjunga_South_Face

رخ جنوبی کانجن چونگا

ارتفاع:۸۵۸۶ متر

کشور: نپال و هندوستان

تاریخ اولین صعود: ۲۵ مه ۱۹۵۵

نفرات و ملیت: جورج باند(بریتانیا) – جو بران(بریتانیا)

اولین صعود زمستانی:۱۱ ژانویه ۱۹۸۶

نفرات و ملیت: کریستوف ویلیچکی(لهستان) – یرزی کوکوچکا(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۸۳ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۰ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱۴٫۱%

 

لوتسه

Lhotse-fromChukhungRi

لوتسه

lotse

لوتسه ، اورست و کوه های اطراف

mount everest and lhotse catch the last rays of sunlight (everest is the tiny peak on the left)

طلوع خورشید بر روی قله لوتسه

ارتفاع: ۸۵۱۶ متر

کشور:نپال و چین(تبت)

تاریخ اولین صعود: ۱۸ مه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:فریتز لوشسینگر(سوئیس) – ارنست ریس(سوئیس)

اولین صعود زمستانی:۳۱ دسامبر ۱۹۸۸

نفرات و ملیت:کریستوف ویلیچکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۱۳ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲٫۸%

 

ماکالو

Makalu

ماکالو

ارتفاع: ۸۴۸۵ متر

کشور: نپال و چین

تاریخ اولین صعود: ۱۵ مه ۱۹۵۵

نفرات و ملیت: جین کوزی(فرانسه) – لیونل تری(فرانسه)

اولین صعود زمستانی: ۹ فوریه ۲۰۰۹

نفرات و ملیت: سیمون مورو(ایتالیا) – دنیس اوروبکو(قزاقستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۸٫۶%

 

چوآیو

Cho_Oyu,_Nepal

چوآیو

Chooyu

چوآیو

ارتفاع: ۸۲۰۱ متر

کشور:نپال و چین

تاریخ اولین صعود:۱۹ اکتبر ۱۹۵۴

نفرات و ملیت:جوزف جوشلر(اتریش) – پاسانگ داوا لاما (نپال) – هربرت تیشی(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۱۲ فوریه ۱۹۸۵

نفرات و ملیت:ماکیچ بربکا(لهستان) – ماکیچ پاولیکوسکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۱۳۸ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۴ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱٫۴%

 

دائولاگری

Dhaulagiri_2005

دائولاگری

Dhaulagiri_mountain

دائولاگری

ارتفاع: ۸۱۶۷ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود: ۱۳ مه ۱۹۶۰

نفرات و ملیت:کورتدیمبرگر(اتریش) – ناوانگ دورج(نپال) – پیتر دینر(آلمان) – نیما دورج(نپال) – ارنست فورر(سوئیس) – آلبین شلبرت(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۲۱ ژانویه ۱۹۸۵

نفرات و ملیت:آندری کچوک(لهستان) – یرزی کوکوچکا(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۴۸ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۹ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱۵٫۴%

 

ماناسلو

Manaslu,_from_base_camp_trip

ماناسلو از کمپ اصلی

Sunrise,_Manaslu

طلوع خورشید بر فراز ماناسلو

ارتفاع:۸۱۶۳ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود:۹ مه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:توشیو ایمانیشی(ژاپن) – گیلزین نوربو(نپال)

اولین صعود زمستانی: ۱۲ ژانویه ۱۹۸۴

نفرات و ملیت: ماکیچ باربکا(لهستان) – ریزارد کاجوسکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۹٫۸%

 

نانگاپاربات

Nanga_Parbat_Rupal_Base_camp,_Gilgit_Baltistan

کمپ اصلی جبهه روپال نانگاپاربات

Nanga_Parbat_The_Killer_Mountain

نانگاپاربات ملقب به کوهستان قاتل

ارتفاع:۸۱۲۶ متر

کشور:پاکستان

تاریخ اولین صعود: ۳ ژوئیه ۱۹۵۳

نفرات و ملیت:هرمان بول(اتریش)

اولین صعود زمستانی:تا کنون صعود زمستانی نشده

نفرات و ملیت: –

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۳۵ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۹٫۸%

 

 

آناپورنا

 

Annapurna2_(4520840799)

آناپورنا

Annapurna_space

عکس آناپورنا از فضا


ارتفاع:۸۰۹۱ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود: ۳ ژوئن ۱۹۵۰

نفرات و ملیت: مائوریس هرزوگ(فرانسه) – لوئیس لاچنل(فرانسه)

اولین صعود زمستانی: ۳ فوریه ۱۹۸۷

نفرات و ملیت:یرزی کوکوچکا(لهستان) – آرتور هاجزر(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۱۹۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۳۲%

 

 

گاشربروم ۱

 

g1 HiddenPeak

گاشربروم ۱

ارتفاع:۸۰۸۰ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود:۵ ژوئیه ۱۹۵۸

نفرات و ملیت:آندری کافمن(آمریکا) – پت شونینگ(آمریکا)

اولین صعود زمستانی: ۹ مارس ۲۰۱۲

نفرات و ملیت: آدام بیلیچکی(لهستان) – جانوس گلاب(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۳۴ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۹ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۸٫۷%

 

 

برودپیک

BroadPeak

برودپیک

ارتفاع:۸۰۵۱ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود: ۹ ژوئیه ۱۹۵۷

نفرات و ملیت:فریتز وینترستلر(اتریش) – مارکوس اشموک(اتریش) – کرت دیمبرگر(اتریش) – هرمان بول (اتریش)

اولین صعود زمستانی: ۲۵ مارس ۲۰۱۳

نفرات و ملیت:ماسچ باربکا(لهستان) – آدام بیلیچکی(لهستان) – توماس کوالسکی(لهستان) – آرتور مالک(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۴۰۴

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳): ۲۱

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۵٫۲%

 

گاشربروم ۲

Gasherbrum2

گاشربروم ۲

ارتفاع:۸۰۳۵ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود:۷ ژوئیه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:فریتز موراوک(اتریش) – جوزف لارچ(اتریش) – هانس ویلنپارت(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۲ فوریه ۲۰۱۱

نفرات و ملیت:سیمون مورو(ایتالیا) –  دنیس اوروبکو(قزاقزستان) – کوری ریچاردز(آمریکا)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۹۳۰ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲٫۳%

 

شیشاپانگما

Shishapangma left

شیشاپانگما در سمت چپ تصویر

Gasherbrum2ارتفاع:۸۰۲۷ متر

کشور:چین

تاریخ اولین صعود:۲ مه ۱۹۶۴

نفرات و ملیت:سو چینگ(چین) – چانگ چون ین(چین) – وانگ ژو(چین) – چن سان(چین) – چنگ تین لیانگ(چین) –  وو سونگ یو(چین) – سودنام جوء (چین) – میگمار تراشی(چین) – دوجی یانتن(چین)

اولین صعود زمستانی: ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵

نفرات و ملیت: پیتر موراوسکی(لهستان) – سیمون مورو(ایتالیا)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۰۲ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۸٫۳%

 

ترتیب هشت هزاری ها بر اساس تاریخ اولین صعود:

 

آناپورنا – ۳ JUN 1950

اورست  – ۲۹ MAY 1953

نانگاپاربات – ۳ JUL 1953

کی ۲ – ۳۱ JUL 1954

چوآیو – ۱۹ OCT 1954

ماکالو – ۱۵ MAY 1955

کانجن چونگا – ۲۵ MAY 1955

ماناسلو – ۹ MAY 1956

لوتسه – ۱۸ MAY 1956

گاشربروم ۲ – ۷ JUL 1956

برودپیک – ۹ JUN 1957

گاشربروم ۱ – ۵ JUL 1958

دائولاگری – ۱۳ MAY 1960

شیشاپانگما – ۲ MAY 1964

 

برداشت از:

http://www.8000ers.com/cms/de/8000ers-mainmenu-205.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Eight-thousander

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است