گروه سفرهای پرسیکا

نوشته‌ها

یرزی کوکوچکا در اولین صعود زمستانی کوه داهولاگیری

بزرگ مانند یرزی کوکوچکا

نویسنده : مسعود فرح بخش

چرا مانند کوکوچکا در تاریخ کوهنوردی دنیا تکرار نشد؟ کوهنورد بزرگ دوران یرزی کوکوچکا با انجام صعود های شاخص در هیمالیا همواره مورد تحسین سایر کوهنوردان است. دومین فاتح همه کوه های هشت هزاری با انجام کارهای خارق العاده و نو در کوه های سر به فلک کشیده از خود میراث گرانبهایی را بر جای گذاشته است. زمستان، مسیرهای نو، کمبود امکانات و تجهیزات، فقر، فضای بسته سیاسی و اجتماعی کشورش لهستان در آن سالها و سایر دشواری های موجود جلودار او نبود. در وصف بزرگی او می توان بسیار سخن گفت اما شاید زمستان ۱۹۸۵ اوج نبوغ و مهارت او را بر همگان آشکار سازد. سی و سه سال قبل در زمستان ۱۹۸۵ او کاری را انجام داد که هیچ کوهنوردی حتی برای رسیدن به این مهم تلاش هم نکرد. یرزی کوکچکا در حد فاصل ۲۱ ژانویه ۱۹۸۵ تا ۱۵ فوریه همان سال یعنی در زمانی کمتر از یک ماه دو کوه داهولاگیری و چوآیو را در زمستان صعود کرد. صعود به دو کوه هشت هزاری در زمستان و کمتر از یک ماه یکی از کارهای دست نیافتنی تاریخ کوهنوردی است. داستان صعود دو کوه هشت هزاری در یک فصل همه اسطوره و حماسه های داستانی را به حقیقت تبدیل کرد و میراثی جاودان از این کوهنورد فقید همه دوران بر جای گذاشت. زمستان ۱۹۸۵ در هیمالیا به ما پاسخ خواهد داد که چرا مانند یرزی کوکوچکا در تاریخ کوهنوردی دنیا تکرار نشد.

عکس: یرزی کوکوچکا در اولین صعود زمستانی تاریخ کوه داهولاگیری در زمستان ۱۹۸۵

 

“استفاده از این مطلب فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است”

اولین عکس ثبت شده از کوه k2 در سال 1902

اولین تلاش بر روی کوهستان وحشی

⁠⁣نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

کوه سرسخت و مرتفع k2 دومین قله و به تعبیری مشکل ترین کوه جهان برای کوهنوردان، ملقب به “کوهستان وحشی” در سال ۱۸۵۶ توسط توماس مونت گومری نقشه بردار بریتانیایی نام گذاری شد. وی از فاصله دور با نقشه برداری و کشیدن طرح کوه های منطقه قراقروم، مرتفع ترین قللی را که دید به ترتیب با حرف k که از اول حرف قراقروم اقتباس کرد و با شماره ای آنها را از هم تفکیک کرد.
بدین ترتیب مونت گومری پنج کوه k1 تا k5 را ترسیم کرد. بعدها k1 به ماشربروم، k3 به گاشربروم ۴، k4 به گاشربروم ۲ و k5 به گاشربروم ۱ تغییر نام دادند اما نام k2 هرگز تغییر نکرد البته مردم محلی این غول عظیم را “چگوری” خطاب می کنند.
در سال ۱۸۹۲هیات اعزامی بریتانیا به سرپرستی سر مارتین کانوی موفق شدند اولین بار به پای کوه k2 در منطقه کنکوردیا در محل تلاقی دو یخچال بزرگ بالترو و گادوین آستین برسند.
اما اولین تلاش جدی برای رسیدن به قله در سال ۱۹۰۲ در این غول سنگ و یخی انجام شد.
در این سال عده ای از زبده ترین کوهنوردان بریتانیایی شامل اسکار اکینستن مخترع و خالق کرامپون نوین و تبر یخ، سر آلیستر کراولی، دکتر یاکوت گیلارمود سوئیسی در تلاشی ستودنی طی ۶۸ روز که فقط ۸ روز آن کاملا صاف آفتابی بود تا ارتفاع ۶۵۲۵متری کوه از جبهه شمال شرقی بالا رفتند.تلاش آنها با توجه به امکانات ابتدایی آن زمان که حتی از لباس ضد آب برخوردار نبودند بسیار قابل توجه است. آنها بعد از این اکسپدیشن صعود به k2 را چالشی بزرگ نامیدند. از دستاوردهای دیگر این صعود اولین عکس ثبت شده از این هرم یخی توسط دکتر یاکوت گیلارمود است.

عکس: اولین تصویر ثبت شده از کوه k2 در جریان اکسپدیشن سال ۱۹۰۲

منبع از ویکیپدیا

کانال تلگرام بام ایران(کلیک کنید)

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است

 

IMG_20170915_204503

او یک ستاره نوظهور بود

نویسنده: مسعود فرح بخش

کارل آنترکرشر (karl unterkircher) کوهنورد سبک آلپی در ۲۷ اوت ۱۹۷۰ در تیرول جنوبی ایتالیا متولد شد. او از ۱۵ سالگی به کوهنوردی روی آورد و در ۱۹۹۷ با موفقیت دوره راهنمای کوهستان منطقه آلپ را پشت سر گذاشت. اما بزرگ ترین موفقیت آنترکرشر که برایش شهرت جهانی رقم زد و نامش را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کرد در سال ۲۰۰۴ اتفاق افتاد.
وی در آن سال و در طول فقط ۶۳ روز با موفقیت و بدون استفاده از کپسول اکسیژن به اولین و دومین قلل مرتفع جهان یعنی اورست و k2 صعود کرد تا تنها کوهنوردی در جهان باشد که به این موفقیت دست پیدا کرده است.
دومین صعود موفق کوه Genyen (دومین کوه مرتفع چین که اولین بار در ۱۹۸۶ صعود شد) و گشایش مسیر نو در رخ شمالی گاشربروم ۲ از موفقیت های دیگر این کوهنورد نام آشنا است.
او چندین نشان و جایزه مختلف از جمله نشان شوالیه کشور ایتالیا را از نخست وزیر کشور دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۸ آنترکرشر در جریان تلاش برای گشایش مسیر نو در کوه نانگاپاربات با سقوط به شکاف یخی جان خود را از دست داد. بعد از مرگ او رینهولد مسنر در وصف او گفت:
“او یک ستاره نو ظهور در دنیای کوهنوردی بود”
خانواده و دوستان آنترکرشر برای زنده نگاه داشتن نام و یاد او جایزه ای را به نامش ثبت کردند که هر دو سال به کوهنوردانی سبک آلپی که به انجام کارهای شاخص می پردازند اختصاص می یابد. اولین “جایزه آنترکرشر” را کوهنورد فقید و نام آشنا یولی استک در سال ۲۰۱۰ کسب کرد.

عکس: کارل آنترکرشر بر روی قله k2

منبع: ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Tadeusz_Piotrowski_fot.B.Jankowski_DX-240x300

سقوط به اعماق k2

نویسنده: مسعود فرح بخش

در ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۶ کوهنورد نامدار لهستانی “تادوش پیتروفسکی” (Tadeusz Piotrowski)  بعد از صعود قله k2 و در حین فرود بر اثر سقوط جان خود را از دست داد. او که در هنگام مرگ ۴۶ سال سن داشت یکی از بهترین کوهنوردان تاریخ کوهنوردی است.
شاید بتوان صعود زمستانی نوشاخ افغانستان به ارتفاع ۷۴۹۲ متر در سال ۱۹۷۳ به همره آندری زاوادا را شاخص ترین کار کوهنوردی پیتروفسکی و یکی از کارهای شاخص دنیای کوهنوردی نام برد. در آن سال نوشاخ اولین قله هفت هزار متری و بلندترین قله جهان بود که در زمستان صعود شد. صعودی که هرگز در تاریخ کوهنوردی تکرار نشد!
بسیاری صعودهای زمستانی دیگر در آلپ و صعود قلل تیریچ میر و راکاپوشی از دیگر صعودهای مهم پیتروفسکی بود.
در سال ۱۹۸۶ پیتروفسکی در حین اجرای برنامه ای جان خود را از دست داد که نه تنها شاخص ترین برنامه کوهنوردی او بود بلکه تا به امروز از آن اکسپدیشن به عنوان یکی از به یادماندنی ترین صعودهای همه دوران های کوهنوردی یاد می شود.
در ۸ ژوئیه ۱۹۸۶ پیتروفسکی به همراه همنورد نام آشنایش یرزی کوکوچکا موفق به صعود کوه سرسخت k2 از مسیر بسیار دشوار و بسیار خطرناک دیواره جنوبی این کوه شد. مسیری که به “مسیر لهستانی ها” در k2 مشهور شد و رینهولد مسنر کوهنورد مشهور دنیا از آن به عنوان “مسیر خودکشی” یاد کرد. این صعود نفس گیر نه تنها هرگز در تاریخ کوهنوردی دنیا تکرار نشد بلکه حتی هیچ کوهنورد دیگری بر روی این مسیر مجدد تلاش نکرد.

نابغه های کوهنوردی دنیا

تادوش پیتروفسکی(چپ) و یرزی کوکوچکا(راست)

دو روز بعد از لمس قله k2، پیتروفسکی و کوکوچکا در حال فرود از یال آبروزی بودند که ناگهان در ارتفاع ۷۹۰۰ متری کرامپون ها یا همان یخ شکن های کفش پیتروفسکی از پایش جدا می شود و این نابغه کوهنوردی برای همیشه در اعماق کوه k2 آرام می گیرد.

پیتروفسکی در طول دوران حیاتش برای دستاوردهای ورزشی اش ۴ بار بالاترین مدال ورزشی کشور لهستان را کسب کرد.

 

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
عظیم قیچی ساز، کوهنورد سرشناس وتوانای ایرانی

عزمی که عظیم بود…

نویسنده: مسعود فرح بخش
در اول شهریورتوانای ایرانی سال ۱۳۶۰ کودکی در شهر تبریز متولد شد که بعدها قرار بود به چیزی بیش از یک کارمند ساده شهرداری تبریز بدل شود. او از نوجوانی با دوچرخه وارد کوهستان شد و همین امر بهانه ای شد تا اولین جرقه های کوهنوردی در مس ذهن او شکل بگیرد.
“عظیم قیچی ساز” در سن بیست سالگی جوانی جویای نام بود که وارد اردوهای تیم ملی امید کوهنوردی شد و در همان سال در صعود زمستانی گرده آلمانهای علم کوه به گواه افراد حاضر نشان از ظهور قدرتی “عظیم” در کوهنوردی کشور می داد. او یک سال بعد به فراتر از مرزهای کشور رفت و قله ماربل وال در کشور قزاقستان اولین کوهی بود که در جایی فراتر از مرزهای ایران به آن صعود کرد و این شروعی بود برای سفرهای او به مرتفع ترین قلل دنیا.

عظیم قیچی ساز در سال ۱۳۸۲ خیز بلند خود به سمت هشت هزاری ها را برداشت. شاید در آن روزی صعود به تمامی ۱۴ کوه رفیع دنیا برای کوهنوردی ایرانی هدف نبود بلکه رویا بود، رویایی حتی دست نیافتنی. خیز بلند عظیم به سوی هشت هزاری ها هر چند موفقیت آمیز نبود اما او را پخته تر کرد و با تجربه به دست آمده از آن، برنامه های بعدی را با موفقیت پشت سر گذاشت. در آن سال عظیم به سوی قله گاشربروم ۱ در کشور پاکستان رفت اما آن برنامه منجر شد به حادثه ای که برای محمد اوراز و مقبل هنرپژوه اتفاق افتاد. در این برنامه عظیم به همراه سایر کوهنوردان ایرانی حاضر در منطقه یکی از دشوارترین عملیات های امداد در تاریخ کوهنوردی ایران را انجام دادند. آنها محمد اوراز و مقبل هنرپژوه را از ارتفاع مرگ در ۷۸۰۰ متری تا پایین کوه حمل کردند. این صعود شاید درسی بزرگ برای عظیم داشت، چراکه بعد از آن در هر قله ای فقط و فقط یک بار تلاش کرد و در همان تلاش اول قله های هشت هزاری را صعود کرد.
عظیم در سال ۸۴ برای رسیدن به بزرگترین رویای هر کوهنوردی تلاش کرد. او به نپال سفر کرد و در آن سال بام دنیا، قله اورست را صعود کرد. این صعود از کمپ ۴ تا قله اصلی با کپسول اکسیژن انجام شد.
عظیم برای آن دسته افرادی که او را از نزدیک دیده اند ورزشکاری کم حرف، فروتن و در عین حال بسیار قدرتمند است. قدرت او در انجام صعود های کوهنوردی چنان زبان زد است که حتی  کوهنوردان خارجی که او را از نزدیک می شناسند را به تحسین وا داشته است.

عظیم با عزمی عظیم، بعد از اورست در سال ۱۳۸۴ تمامی هشت هزاری هایی را که به سمت آنها رفت در همان تلاش اول و بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد. فعالیت های ورزشی او درست در مکان و ارتفاعی است که به منطقه مرگ مشهور است جایی که اولین اشتباه می تواند آخرین اشتباه باشد و در نقاطی که بسیاری از کوهنوردان زبده جهان و ایران جانشان را از دست دادند، اما عظیم با درایت و تجربه هرگز آسیبی جدی ندید و هرگز نگفت “آرزویم مرگ در کوهستان است”
عظیم قیچی ساز در ساعت ۱۲:۲۲ روز جمعه ۲۹ اردیبهشت در سال ۱۳۹۶ با صعود به قله لوتسه، پنجمین کوه رفیع دنیا توانست به عنوان اولین ایرانی نامش را در کنار بزرگان کوهنوردی دنیا همچون رینهولد مسنر و یرزی کوکوچکا به عنوان عضوی از باشگاه هشت هزاری ها جاودان کند.
باشگاهی که تا به الان و با احتساب سه عضو جدید امسال فقط ۳۴ عضو قطعی با صعودهای شفاف و بدون ابهام دارد و عظیم سی و پنجمین عضو قطعی، با صعودهای مشخص و بدون ابهام در باشگاه هشت هزاری ها و هفدهمین عضو این باشگاه با صعود بدون اکسیژن مصنوعی به تمامی قلل هشت هزاری است.

نگاهی به کارنامه درخشان عظیم قیچی ساز:

ماربل وال در کشور قزاقستان ۶۴۰۰متر در سال ۱۳۸۱

گاشربروم ۱ ، صعود تا ارتفاع ۷۸۰۰متر در سال ۱۳۸۲

دیران پیک در پاکستان، صعود تا ارتفاع ۵۵۰۰متر در سال ۱۳۸۳

اسپانتیک در سال ۱۳۸۳

اورست در سال ۱۳۸۴ (صعود با استفاده از کپسول اکسیژن)

نوشاخ در سال ۱۳۸۵

برودپیک در سال ۱۳۸۷

پوبدا در سال ۱۳۸۸

داهولاگیری در سال ۱۳۸۹ (اولین صعود کننده ایرانی)

نانگاپاربات در سال ۱۳۸۹

کانگجن چونگا در سال ۱۳۹۰ (اولین صعود کننده ایرانی)

گاشربروم ۲ در سال ۱۳۹۰

گاشربروم ۱ در سال ۱۳۹۰

آناپورنا در سال ۱۳۹۱ (اولین صعود کننده ایرانی)

کوه k2 در سال ۱۳۹۱

ماناسلو در سال ۱۳۹۱

ماکالو در سال ۱۳۹۲ (اولین صعود کننده ایرانی)

چوآیو در سال ۱۳۹۲

شیشاپانگما در سال ۱۳۹۳ (اولین صعود کننده ایرانی)

اورست در سال ۱۳۹۵ (صعود بدون استفاده از کپسول اکسیژن)

لوتسه در سال ۱۳۹۶ و ورود به باشگاه هست هزاری ها

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
کورت دیمبرگر تنها فاتح اول برلی دو کوه هشت هزاری

نسل طلایی کوهنوردی ؛ کورت دیمبرگر

نویسنده: مسعود فرح بخش

کورت دیمبرگر (kurt dimberger) کوهنورد و ماجراجوی نام آشنای اتریشی در سال ۱۹۳۲ به دنیا آمد. او که بی شک نامش در تاریخ کوهنوردی ماندگار است، با اینکه به تمام چهارده قله بالای هشت هزار متر صعود نکرد اما او به همراه هرمان بول تنها کوهنوردان دنیا هستند که توانستند برای اولین بار به دو قله هشت هزاری صعود کنند.
دیمبرگر در سال ۱۹۵۶ اولین صعود برودپیک به همراه هرمان بول و در سال ۱۹۶۰ اولین صعود داهولاگیری را به نام خود ثبت کرد. وی هم چنین تنها کوهنورد در قید حیات از بین اولین فاتحان هشت هزاری ها است.
کورت دیمبرگر هم چنین به قلل تیریچ میر، ماکالو، اورست، گاشربروم۲، مجددا برودپیک، k2 و بسیاری از قلل و دیواره های آلپ نیز صعود کرد.
او آخرین فردی بود که در کوه چگولیزا اسطوره ی کوهنوردی هرمان بول را رویت کرد.

کلنگ طلایی دوران برای کورت دیمبرگر

کورت دیمبرگر و کلنگ طلایی دوران در سال ۲۰۱۳

او یکی از دو کوهنوردی بود که در سال ۱۹۸۶ در چند حادثه k2 جان سالم به دربرد. در آن سال در مجموع ۱۳ کوهنورد در k2 کشته شدند.
کورت دیمبرگر که نویسنده ۶ کتاب کوهنوردی است هم اکنون با کمک دخترش مشغول به فیلمسازی در زمینه کوهستان و کوهنوردی است.
در سال ۲۰۱۳ او به عنوان پنجمین شخص و یکی از کوهنوردان نسل طلایی، کلنگ طلایی دوران را تصاحب کرد تا نامش برای همیشه در تاریخ کوهنوردی جهان جاودان شود.

 

منبع: wikipedia

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
IMG_20170302_140758

این مردان خستگی ناپذیر

نویسنده: مسعود فرح بخش

انسان در هر سن و سالی می تواند به محیط کوهستان وارد شود و از زیبایی، شکوه و عظمت این محیط طبیعی لذت ببرد. در این بین کوهنوردانی هستند که ظاهرا قصد بازنشستگی ندارند و با تمام قدرت در بالاترین سطوح کوهنوردی می کنند. نمونه بارز این مردان خستگی ناپذیر دو کوهنورد نام آشنای اسپانیایی، خوان اویارزابال و کارلوس سوریا است.

این دو مرد سال ها است که بی وقفه در حال کوهنوردی در بالاترین سطح هستند. خوان اویارزابال متولد ۱۹۵۶ در باسک اسپانیا است و نویسنده چهار کتاب کوهنوردی است. اویارزابال ششمین عضو باشگاه هشت هزاری ها و سومین عضو این باشگاه با صعود به هر چهارده کوه رفیع دنیا بدون کپسول اکسیژن است. او اولین کوهنوردی است که قصد دارد برای دومین بار به چهارده قله صعود کند. صعودهای وی از سال ۱۹۸۷ در گاشربروم ۱ شروع شد و در سال ۱۹۹۹ با صعود آناپورنا وارد باشگاه هشت هزاری ها شد اما این پایان تلاش های او نبود. او در سال ها بعد به کوهنوردی ادامه داد و در سال ۲۰۱۱ با صعود لوتسه، بیست و پنجمین کوه هشت هزاری را صعود کرد و رکورد جاودانه ای از خود به جای گذاشت. اویارزابال برای اینکه دومین بار وارد باشگاه هشت هزاری شود سه کوه نانگاپاربات، شیشاپانگما و ماکالو را در پیش دارد.

مرد خستگی ناپذیر دیگر کوهنورد اسپانیایی کارلوس سوریا است. او که هم اکنون ۷۸ سال دارد تنها کوهنورد جهان است که به ۱۰ کوه هشت هزاری در سنی بالای ۶۰ سال صعود کرده است. او رکورد دار سنی صعود به قلل k2 (در ۶۵ سالگی)، برودپیک (در ۶۸ سالگی)، ماکالو (در ۶۹ سالگی)، گاشربروم۱ (در ۷۰ سالگی)، کانگچن جونگا (در ۷۵ سالگی) و آناپورنا (در ۷۷ سالگی) است.

کارلوس سوریا قصد دارد تا با صعود به دو کوه شیشاپانگما و داهولاگیری به عنوان مسن ترین فرد وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.

عکس: خوان اویارزابال(سمت راست) و کارلوس سوریا(سمت چپ)

منبع:

صفحه ویکی پدیا یک و دو

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
والتر بوناتی اسطوره کوهنوردی جهان و از پیشگامان کوهنوردی مدرن و فنی

…کوهنوردی که اسطوره بود

نویسنده: مسعود فرح بخش

او بزرگ بود و اسطوره اما نه به اندازه نامش، بلکه برای کارهایی که در زمان خود انجام داد اما بعدها به آن پرداخته شد. او یک کوهنورد به تمام معنا بود و کسی بود که دنیای رقابت و نیرنگ در کوهنوردی مانع از رشد بیشتر او شد. او یک آلپینیست به تمام معنا بود. دیواره نوردی بود با قدرت بالا و توان صعودهای انفرادی حتی در زمستان. او کسی بود که بیش از نیم قرن زمان لازم داشت تا صداقت و قدرتش در کوهنوردی برای جهانیان اثبات شود. بدون شک او کسی است که گذار از کوهنوردی کلاسیک به کوهنوردی فنی و مدرن امروزی را آغاز کرد و در این گذار کوهنوردی یک نام با قدرت می درخشد.

آن نام کسی نیست جز “والتر بوناتی”

والتر بوناتی متولد ۱۹۳۰ در شهر برگامو ایتالیا است. وی بعد از جنگ جهانی دوم و در پی صدمات روحی ناشی از جنگ به کوهستان پناه برد تا نبوغ و توان بالایش باعث پیشرفت چشمگیر او در این رشته شود. بوناتی جوان ترین عضو از یازده کوهنورد منتخب کشور ایتالیا بود که به سرپرستی دکتر دسیو برای اولین صعود به کوه k2 راهی قراقروم شدند.

در این صعود با اینکه به گواه عده زیادی، او قوی ترین عضو تیم بود اجازه حضور در تیم دو نفره نهایی برای صعود به قله را پیدا نکرد و تنها وظیفه او رساندن اکسیژن به همراه باربر پاکستانی به کمپ ۹ بود. زمانی که بوناتی و امیرمهدی (باربر پاکستانی) با ۱۸ کیلو بار اکسیژن به محل کمپ ۹ رسیدند خبری از چادر ایتالیایی ها نبود وفقط صدایی از دور شنیدند که “اکسیژن را بگذار و به پایین برو”

بوناتی و امیرمهدی در ارتفاع ۸۱۰۰ متری بیواک کردند و بر اثر این بیواک امیرمهدی تمام انگشتان دست و پایش را از دست داد. آن ها روز بعد اکسیژن را در محل گذاشتند و به پایین بازگشتند و قله k2 برای اولین بار در تاریخ در سال ۱۹۵۴ توسط آکیله کمپانونی و لینو لاچیدلی صعود شد.

بعد از جشن صعود این دو مدعی شدند که بوناتی از قصد اکسیژن ها را خالی کرده تا این دو نتوانند به کوه صعود کنند و آنها ۲۰۰ متر آخر را بدون اکسیژن صعود کردند. چیزی که ظاهرا تیم ایتالیایی با پرداخت مقداری پول به امیرمهدی، او را هم به تائید این گفته وا داشت.

بعد از این اتفاق و افتخار کسب شده برای ایتالیا، بوناتی به عنوان چهره ای ضد قهرمان در جامعه ایتالیا مطرح شد. کسی که منافع شخصی را بر منافع ملی ترجیح داد.

بوناتی اما بعد از بازگشت تیم از k2 به کوهنوردی خود ادامه داد و برخی از شاخص ترین کارهای کوهنوردی در آلپ را به نام خود ثبت کرد. اما عمده فعالیت های وی بعد اتفاق k2 به شکل انفرادی بود:

اولین صعود انفرادی از دیواره Aiguille de dru در سال ۱۹۵۵

اولینصعود انفرادی مون بلان در ۱۹۵۶ اولین صعود کوه گاشربرم ۴ در ۱۹۵۸

اولین صعود زمستانی مون بلان در ۱۹۶۱

اولین صعود زمستانی گرند خوراسس در ۱۹۶۳

اولین صعود زمستانی رخ شمالی دیواره گرند خوراسس در ۱۹۶۴

او در سال ۱۹۶۵ موفق شد اولین صعود زمستانی و انفرادی رخ شمالی ماترهورن را از مسیری جدید(مسیر بوناتی) انجام دهد اما وقتی با سردی و واکنش منفی رسانه های ایتالیایی مواجه شد بعد از ۱۷ سال کوهنوردی حرفه ای، این ورزش را برای همیشه کنار گذاشت و به نویسندگی و خبرنگاری روی آورد.

والتر بوناتی و نمایی از دیواره شمالی ماارهورن در صعود انفرادی و زمستای اش از مسیر جدید

والتر بوناتی و نمایی از دیواره شمالی ماترهورن در صعود انفرادی و زمستای اش از مسیر جدید(مسیر بوناتی)

از جمله کتاب های وی حقیقت در k2، کوهستان من، مون بلان جادویی و روزهای بزرگ است.

سرانجام در سال ۲۰۰۴ لینو لاچیدلی(عضو صعود کننده به k2) اعتراف کرد بوناتی هرگز اکسیژن ها را خالی نکرد و ما برای اینکه بوناتی موفق به صعود نشود جای چادر را عوض کردیم تا نتواند به تیم صعود ملحق شد. اعترافی تلخ و تکان دهنده که سرانجام بعد از نیم قرن صداقت و درستی رفتار این اسطوره کوهنوردی را اثبات کرد.

در سال ۲۰۰۹ والتر بوناتی به پاس یک عمر فعالیت و نویسندگی در زمینه کوهنوردی به عنوان اولین کوهنورد جایزه “کلنگ طلایی دوران” را دریافت کرد.

والتر بوناتی و جازه کلنگ طلایی دوران

والتر بوناتی اولین کوهنوردی بود که جایزه کلنگ طلایی دوران را دریافت کرد

وی در سال ۲۰۱۱ و در سن ۸۱ سالگی بعد از دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان در حالی از دنیا رفت که از این پس از او به نیکی یاد و با این نام خطاب خواهد شد…

والتر بوناتی، کوهنوردی که اسطوره بود…

منابع:

ویکی پدیا

باشگاه اسپیلت

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
k2-2004-edurne-pasaban-in-arrivo-sulla-vetta-del-k2

باشگاه هشت هزاری ها

نویسنده: مسعود فرح بخش

از بین هزاران کوه سرتاسر زمین فقط چهارده تای آنها به هشت هزاری ها معروف هستند. چهارده کوه مستقل زمین که ارتفاعشان از سطح دریا به بیش از ۸۰۰۰ متر می‌رسد. این کوه‌ها همگی در رشته‌کوههای هیمالیا و قراقروم در قارهٔ آسیا قرار دارند.

اولین تلاش بر روی یک کوه هشت هزار متری مربوط به سال ۱۸۹۵ در “نانگاپاربات” بود .

بعد از تلاش های بسیار سرانجام اولین کوه هشت هزار متری که صعود شد “آناپورنا” در سال ۱۹۵۰ بود.

از شروع دهه ۵۰ کوه های سر به فلک کشیده دنیا یکی پس از دیگری در فصول مختلف صعود شدند تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۸۶ رینهولد مسنر کوهنورد نامدار ایتالیایی با صعود به قله لوتسه فصل جدیدی در تاریخ کوه های هشت هزار متری باز کرد.

وی در طی زمان ۱۶ سال و سه ماه و ۷ روز موفق به صعود تمامی ۱۴ قله بالای هشت هزار متر دنیا شد و نام خود را به عنوان اولین انسانی که تمامی این قلل را صعود کرد در تاریخ کوهنوردی جاودانه ساخت.

درست یکسال بعد از مسنر کوهنوردی جسور و تکرار نشدنی به نام “یرزی کوکوچکا” از لهستان موفق شد در طی فقط در ۷سال و ۱۱ماه و ۱۴ روز  تمامی این قلل را صعود کند و به عنوان نفر دوم وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.

باشگاه هشت هزاری ها در واقع به فهرستی از کوهنوردانی اتلاق می شود که موفق به صعود هر ۱۴ قله هشت هزاری می شوند.

برای اینکه سومین انسان وارد باشگاه هشت هزاری ها شود ۹ سال زمان لازم بود تا ارهارد لورتان در سال ۱۹۹۵ بعنوان نفر سوم وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.از آن سال تا کنون تقریبا هر سال به لیست باشگاه هشت هزاری ها افزوده می شود.

تعداد افرادی که به قله های مختلف هشت هزار متری صعود کرده اند بیش از سه هزار نفر هستند اما از این سه هزار نفر فقط تعداد بسیار اندکی موفق به صعود هر ۱۴ قله ی بالای هشت هزار متر شدند. این نشان می دهد که صعود به تمامی این ۱۴ قله کاری بس بزرگ و دشوار است.

کمترین زمان رسیدن به باشگاه هشت هزاری ها در اختیار چانگ هو کیم از کره جنوبی در زمان هفت سال و ۱۰ ماه و ۶ روز و بیشترین زمان رسیدن به باشگاه هشت هزاری ها متعلق به ماریو پانزری از ایتالیت به مدت ۲۳ سال و ۷ ماه و ۲۱ روز است.

در سال ۲۰۱۰ ادورنه پاسابان به عنوان نخستین کوهنورد زن موفق به صعود به هر ۱۴ قلهٔ هشت هزار متری شد.

در زیر برای اولین بار در یک وبسایت فارسی زبان لیست کامل باشگاه هشت هزاری ها را می توانید دانلود کنید:

فهرست باشگاه هشت هزاری ها – به روز رسانی تا سال ۲۰۱۴(کلیک کنید)

عکس بالای صفحه: خانم ادورنه پاسبان اولین زن عضو باشگاه هشت هزاری ها در کوه k2

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
آموزش کوهنوردی

دماوند ؛ دوازدهمین کوه مستقل دنیا

نویسنده: مسعود فرح بخش

ارتفاع سنجی یکی از بحث های مهم در مباحث علوم مهندسی ، ناوبری و ورزشی است. زمانیکه صحبت از ارتفاع می شود دو فاکتور اصلی را شامل می شود.

ارتفاع مطلق که شامل ارتفاع یک منطقه یا عارضه از سطح آب های آزاد است و ارتفاع نسبی که فاکتوری مهم در کوهنوردی و ورزش های کوهستانی است.

ارتفاع نسبی یا به انگلیسی Prominence کمیتی است که نشان دهنده برجستگی و وجه تمایز یک کوه و قله نسبت به اطراف خود است. تعریف های مختلفی برای اتفاع نسبی و نحوه اندازه گیری آن وجود دارد که هر یک در نهایت به یک عدد واحد می رسند:

  • به یال های بین دو قله مجاور، خط الراس گفته می شود. پست ترین نقاط روی خط الراس ها را گردنه یا زین اسبی می گویند. به مرتفع ترین گردنه ی یک قله “گردنه کلیدی” گفته می شود. بر این اساس ارتفاع نسبی یک قله برابر است با اختلاف ارتفاع بین گردنه کلیدی تا قله کوه
  • اگر فرض کنیم آب دریا به حدی بالا بیاید که قله مورد نظر کاملا از ارتفاعات اطرافش مستقل شود ، ارتفاع نسبی همان ارتفاع کوه از سطح فرضی آب است. بر اساس این تعریف گردنه کلیدی آخرین نقطه ای است که قبل از تبدیل قله به یک جزیره مستقل به زیر آب خواهد رفت.
  • اگر ارتفاع نسبی یک کوه n متر باشد ، برای رسیدن به قله ای دیگر از روی قله مورد نظر ابتدا باید به اندازه n متر ارتفاع کم کرد.
  • کوه ها در نقشه های توپوگرافی به شکل مجموعه ای از منحنی های تراز هستند که همدیگر را هرگز قطع نمی کنند. ارتفاع نسبی قله برابر است با اختلاف ارتفاع نوک قله با کم ارتفاع ترین منحنی تراز احاطه کننده این کوه در نقشه توپوگرافی به طوریکه این منحنی تراز قله ی دیگری را احاطه نکرده باشد.

همه تعاریف بالا به یک عدد واحد برای ارتفاع نسبی کوه ها ختم می شوند. در کوهنوردی ارتفاع نسبی فاکتوری مهم برای یک کوه است. هرچه ارتفاع نسبی یک کوه کمتر باشد آن کوه یا یک قله فرعی و یا یک کوه غیر مستقل است و کمتر مورد توجه کوهنوردان قرار می گیرد. همینطور بر عکس ، ارتفاع نسبی بالا برای یک کوه نشان دهنده این است که قله مورد نظر دارای اهمیت صعود است و بعنوان یک برجستگی متمایز و مشخص از فاصله های دور قابل تشخیص و مشاهده است.

طبق قرار داد های بین المللی ارتفاع نسبی کوه اورست بعنوان بلندترین نقطه زمین برابر با ارتفاع مطلق خود یعنی ۸۸۴۸ متر است.

بر اساس تعاریف ارتفاع نسبی قله جنوبی اورست با ارتفاع مطلق ۸۷۴۹ متر برابر با ۱۱ متر است. همینطور ارتفاع نسبی کوه لوتسه چهارمین قله مرتفع دنیا با ارتفاع مطلق ۸۵۱۶ متر برابر با ۶۱۰ متر است.

کوه k2 با ارتفاع مطلق ۸۶۱۱ متر که دومین کوه مرتفع دنیاست دارای ارتفاع نسبی ۴۰۱۷ متری است که نشان دهنده ی برجسته و متمایز بودن این کوه نسبت به کوه های اطراف خود است.

نکته جالب توجه و دارای اهمیت در فهرست کوه های مرتفع دنیا بر اساس ارتفاع نسبی ، جایگاه دوازدهم دماوند در این فهرست است.

بر اساس تعاریف ارتفاع نسبی کوه ۵۶۱۰ متری دماوند برابر با ۴۶۶۷ متر یعنی بالاتر از کوه های k2 , نانگاپاربات ، کانگجن چونگا و بسیاری از کوه های مرتفع دیگر است که از این نظر نشان دهنده برجستگی توده آتشفشانی دماوند نسبت به زمین های اطراف خود است که دلیل اصلی دیده شدن کوه دماوند از فاصله های بسیار دور نیز همین ارتفاع نسبی بالای دماوند است.

در این فهرست دماوند پس از کوه های اورست ، آکانکاگوآ در آرژانتین ، دنالی در آمریکا ، کلیمانجارو در تانزانیا ، وینسون در قطب جنوب ، البروس در روسیه ، مون بلان در آلپ ، دوازدهمین کوه برجسته و مستقل دنیاست.

دماوند

دماوند ؛ دوازدهمین برجستگی یا کوه مستقل دنیا – عکس از مسعود فرح بخش

منبع:

۱۲۵ کوه مرتفع دنیا بر اساس ارتفاع نسبی

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است