نوشته‌ها

8043991

مرتفع ترین کوه های جهان در پنج قرن گذشته

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

آغاز قرن شانزدهم شروع عصر جدیدی برای انسان کاوشگر بود. عصری که در تاریخ جهان به “عصر کاوش” مشهور است. در این دوره اروپائیان با ساخت کشتی های اقیانوس پیما برای کشف و دسترسی به منابع درآمدی جدید شروع به سفر به اقصی نقاط مختلف دنیا کردند و اقیانوس های زمین را درنوردیدند.

در این سفرها کوه ها به جهت ایجاد مناظر بی بدیل، بلندی و دور از دسترس بودن همواره مورد توجه جهانگردان بودند. اینکه قبل از عصر کاوش بشر، چه کوهی لقب بام دنیا را داشت و به عنوان بلندترین کوه دنیا شناخته می شد چندان مشخص نیست. کوه المپوس در یونان شاید در دوران باستان بلندترین کوه شناخته شده دنیا بود. البته دماوند نیز رقیبی جدی برای این کوه بود و تلاش های مستند کوهنوردی در بیش از هزار سال پیش بر روی این کوه گواه این موضوع است که دماوند کوهی مرتفع و مورد توجه اندک جهانگردان آن دوران بود.
در عصر کاوش و با رسیدن جهانگردان اروپایی به آمریکای جنوبی کوهی که بیش از بقیه جلب توجه کرد، کوه شیمبرازو در اکوادور بود.
این کوه که ۶۲۶۳ متر ارتفاع دارد از اوایل قرن شانزدهم تا اواخر قرن هجدهم در بسیاری از نوشته ها به عنوان مرتفع ترین کوه جهان شناخته شد. شیمبرازو که اکنون حتی در فهرست صد کوه مرتفع جهان نیز جایگاهی ندارد یک ویژگی منحصر به فرد دارد که آنرا از همه کوه های زمین متمایز می کند. به دلیل قرار گیری این کوه در نزدیکی مدار استوا بیشترین فاصله از مرکز کره زمین را دارد.

نقاشی کوه شیمبرازو در سال 1806، آلکساندر فن هومبولت از ماجراجویان بزرگ قرن 18 و 19 در این نقاشی ثبت شده است

نقاشی ثبت شده در سال ۱۸۰۶ که دانشمند بزرگ آلمانی آلکساندر فن هومبولت را در پس زمینه ای از کوه شیمبرازو به تصویر کشیده است

برجستگی بالای این کوه نسبت به زمین های اطراف و تخمین آن به عنوان بام جهان سبب شد کوهنوردان اروپایی در قرن هفده و هجده تلاش هایی را برای رسیدن به قله این کوه آغاز کنند. اولین انسان های تاریخ که به ارتفاعی بالای ۶۰۰۰ متر صعود کردند کوهنوردانی بودند که بر روی کوه شیمبرازو تلاش می کردند.
در اوایل قرن نوزدهم و زمانی که هنوز درهای سرزمین نپال به روی جهانگردان بسته بود کوه ناندا دوی (nanda devi) در هندوستان بلندترین کوه دنیا قلمداد شد. این کوه ۷۸۱۶متری اکنون دومین کوه مرتفع هندوستان و هجدهمین کوه مرتفع دنیا است.
با ورود جهانگردان به نپال، کوه ۸۱۶۷ متری دائولاگیری به کاوشگران رخ نشان داد. این کوه مرتفع در حدفاصل سال های ۱۸۰۸ تا ۱۸۴۷ در منابع آن دوران مرتفع ترین کوه دنیا بود. دائولاگیری هم اکنون هفتمین قله رفیع دنیا است.
در سال ۱۸۴۷ و زمانیکه کوه مرتفع کانگجن چونگا برای اولین بار در مقابل دیدگان جهانگردان اروپایی قرار گرفت، بعنوان مرتفع ترین قله جهان شناخته شد. اما لقب بام دنیا فقط پنج سال برای این کوه ۸۵۸۶متری که هم اکنون سومین غول هشت هزاری ها است، دوام داشت.
در سال ۱۸۵۲ کوه ساگاراماتها که چند سال قبل توسط کلنل سر جورج اورست نقشه برداری شد با تائید انجمن سلطنتی جغرافیای بریتانیا به عنوان بلندترین کوه جهان شناخته و به پاس تلاش های ارزشمند سر جورج اورست به نام او نامگذاری شد.

در جریان سفر اکتشافی نظامیان بریتانیا به تبت کاپیتان ویلیام هایمن این عکس را از کوه اورست ثبت کرد. این قدیمی ترین ثبت موجود از بام دنیا است

در جریان سفر اکتشافی نظامیان بریتانیا به تبت کاپیتان ویلیام هایمن این عکس را از کوه اورست ثبت کرد. این قدیمی ترین عکس موجود از کوه اورست است

این اندازه گیری مجددا در سال ۱۸۵۶ تائید شد تا کوه اورست این غول زیبای سیاره زمین از آن سال با افتخار قطب سوم زمین و بلندترین کوه دنیا باشد.

منبع

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است

800px-gyachung_kang

۴۸ متر کوتاه تر ؛ کوه گیاچونگ کانگ

نویسنده: مسعود فرح بخش

از بین همه کوه های دنیا فقط ۱۴ قله ارتفاعی بالای هشت هزار متر دارند. این چهارده قله که به “هشت هزاری ها” معروفند ، از حدود یک قرن پیش تا کنون مورد توجه بسیاری از کوهنوردان و ماجراجویان در سرتاسر دنیا هستند تا با انجام کارهای نو و خاص بر روی این چهارده کوه نام خود را در تاریخ جاودان کنند.

همه کوهنوردان ارتفاع بلند برای پربار کردن رزومه ورزشی خود ترجیح می دهند بر روی یکی از این چهارده کوه تلاش کنند و کوه های هفت هزاری کمتر مورد توجه هستند. گرچه راه صعود به هشت هزاری ها از کوه های هفت هزار متری می گذرد اما تعداد کوه های هفت هزار متری که مورد توجه کوهنوردان دنیاست چندان زیاد نیست و در نهایت همه توجه کوهنوردان به همان ۱۴ کوه هشت هزاری معطوف می شود.

تقریبا همه کسانی که با کوهنوردی سر و کار دارند نام این چهارده قله را مرتب در اخبار و متون کوهنوردی می شنوند اما کمتر کسی است که نامی از کوه “گیاچونگ کانگ” شنیده باشد.

کوه گیاچونگ کانک مرتفع ترین کوه در حد فاصل کوه اورست و چوآیو و در مرز بین نپال و تبت قرار دارد. این کوه با ارتفاع ۷۹۵۲ متر فقط به اندازه ۴۸ متر تا ورود به هشت هزاری ها فاصله دارد. ۴۸ متری که سرنوشت این کوه را عوض کرد تا فقط تعداد تلاش های محدودی روی این کوه صورت گیرد در حالیکه کوه شیشاپانگما با فقط ۷۵ متر ارتفاع بیشتر، هر سال تعداد زیادی کوهنورد و شرپا را در کمپ اصلی خود پذیرایی می کند و حدود ۴۰۰ صعود موفق در آن به ثبت رسیده است اما در این میان کمتر کوهنوردی به جهت این اختلاف ارتفاع برای صعود گیاچونگ کانگ تلاش کرده است. گیاچونگ کانک مرتفع ترین کوه هفت هزاری دنیا و پانزدهمین قله دنیا است .

himalaya_annotated

موقعیت قرارگیری کوه گیاچونگ کانگ در منطقه هیمالیا بین دو کوه چوآیو و اورست – عکس از ایستگاه فضایی بین المللی

اولین صعود این کوه در سال ۱۹۶۴ انجام شد و رخ شمالی آن اولین بار در سال ۱۹۹۹ صعود شد.

منبع: صفحه ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
k2-2004-edurne-pasaban-in-arrivo-sulla-vetta-del-k2

باشگاه هشت هزاری ها

نویسنده: مسعود فرح بخش

از بین هزاران کوه سرتاسر زمین فقط چهارده تای آنها به هشت هزاری ها معروف هستند. چهارده کوه مستقل زمین که ارتفاعشان از سطح دریا به بیش از ۸۰۰۰ متر می‌رسد. این کوه‌ها همگی در رشته‌کوههای هیمالیا و قراقروم در قارهٔ آسیا قرار دارند.

اولین تلاش بر روی یک کوه هشت هزار متری مربوط به سال ۱۸۹۵ در “نانگاپاربات” بود .

بعد از تلاش های بسیار سرانجام اولین کوه هشت هزار متری که صعود شد “آناپورنا” در سال ۱۹۵۰ بود.

از شروع دهه ۵۰ کوه های سر به فلک کشیده دنیا یکی پس از دیگری در فصول مختلف صعود شدند تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۸۶ رینهولد مسنر کوهنورد نامدار ایتالیایی با صعود به قله لوتسه فصل جدیدی در تاریخ کوه های هشت هزار متری باز کرد.

وی در طی زمان ۱۶ سال و سه ماه و ۷ روز موفق به صعود تمامی ۱۴ قله بالای هشت هزار متر دنیا شد و نام خود را به عنوان اولین انسانی که تمامی این قلل را صعود کرد در تاریخ کوهنوردی جاودانه ساخت.

درست یکسال بعد از مسنر کوهنوردی جسور و تکرار نشدنی به نام “یرزی کوکوچکا” از لهستان موفق شد در طی فقط در ۷سال و ۱۱ماه و ۱۴ روز  تمامی این قلل را صعود کند و به عنوان نفر دوم وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.

باشگاه هشت هزاری ها در واقع به فهرستی از کوهنوردانی اتلاق می شود که موفق به صعود هر ۱۴ قله هشت هزاری می شوند.

برای اینکه سومین انسان وارد باشگاه هشت هزاری ها شود ۹ سال زمان لازم بود تا ارهارد لورتان در سال ۱۹۹۵ بعنوان نفر سوم وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.از آن سال تا کنون تقریبا هر سال به لیست باشگاه هشت هزاری ها افزوده می شود.

تعداد افرادی که به قله های مختلف هشت هزار متری صعود کرده اند بیش از سه هزار نفر هستند اما از این سه هزار نفر فقط تعداد بسیار اندکی موفق به صعود هر ۱۴ قله ی بالای هشت هزار متر شدند. این نشان می دهد که صعود به تمامی این ۱۴ قله کاری بس بزرگ و دشوار است.

کمترین زمان رسیدن به باشگاه هشت هزاری ها در اختیار چانگ هو کیم از کره جنوبی در زمان هفت سال و ۱۰ ماه و ۶ روز و بیشترین زمان رسیدن به باشگاه هشت هزاری ها متعلق به ماریو پانزری از ایتالیت به مدت ۲۳ سال و ۷ ماه و ۲۱ روز است.

در سال ۲۰۱۰ ادورنه پاسابان به عنوان نخستین کوهنورد زن موفق به صعود به هر ۱۴ قلهٔ هشت هزار متری شد.

در زیر برای اولین بار در یک وبسایت فارسی زبان لیست کامل باشگاه هشت هزاری ها را می توانید دانلود کنید:

فهرست باشگاه هشت هزاری ها – به روز رسانی تا سال ۲۰۱۴(کلیک کنید)

عکس بالای صفحه: خانم ادورنه پاسبان اولین زن عضو باشگاه هشت هزاری ها در کوه k2

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
27-Summit-ridge-of-Mt

قدم گاه هیلاری

نویسنده: مسعود فرح بخش

۲۸ می ۱۹۵۳ زمانی که از کیسه خواب خود در ارتفاع ۸۵۰۰ متری بیرون آمد متوجه شد که کفش هایش در بیرون چادر بوده و کاملا یخ زده.

وی ۲ ساعت تمام وقت ، صرف گرم کردن کفش های خود کرد و سپس راه خود را به سمت مکانی آغاز کرد که تا کنون پای هیچ بشری به آن نرسیده بود.

بعد از چند ساعت کوهنوردی درست در زیر قله به جبهه ی صخره ای برخورد کرد که آخرین چالش وی در راه رسیدن به قله بود، او با زحمت بسیار از منطقه ی صخره ای عبور کرد و ناگهان در ساعت ۱۱ و سی دقیقه صبح خود را در ارتفاع ۸۸۴۸ متری یعنی بر بام دنیا دید. مکانی که تا کنون کسی پای بر آن نگذاشته بود.

وی ۱۵ دقیقه در مرتفع ترین نقطه کره زمین ماند و سپس راهی پایین شد.

همنورد او چون کار با دوربین عکاسی را بلد نبود ، هیچ عکسی از او بر روی قله ثبت نشد.

بعد ها به افتخار و به یادبود “سر ادموند هیلاری” چند متر جبهه صخره ای زیر قله را به نام او نامگذاری کردند.

قدمگاه هیلاری یک گرده صخره ای درست در زیر قله اورست است که آخرین چالش جدی کوهنوردان در راه رسیدن به بام دنیا می باشد. کوهنوردان در این منطقه به دلیل ارتفاع بالا معمولا از ماسک اکسیژن استفاده می کنند و صعود از این قسمت به کندی صورت می گیرد.

در برخی روز های سال در این نقاط ترافیک کوهنوردان شکل می گیرد که این موضوع انتقاد جدی عده ای را به همراه داشته است. اگر در این نقطه حادثه ای رخ دهد به دلیل شرایط خاص محیط و ارتفاع بالا و توجه به قانون ساعت چهارده(بازگشت تا قبل از ساعت ۱۴) امکان امداد رسانی وجود ندارد. به همین دلیل و اینکه خستگی در کوهنوردان به اوج خود رسیده و همینطور کمبود اکسیژن ، عده ی زیادی ترافیک کوهنوردان در این نقطه را خطر ساز می دانند و عبور از این نقطه نیازمند دقت بسیار زیاد است.

این شما و این “قدمگاه هیلاری” ؛ رویای همه کوهنوردان ؛ چند متر مانده به بام دنیا به افتخار سر ادموند هیلاری اولین فاتح اورست

07-rime-ice-on-climbers-summiting-670

قدم گاه هیلاری

Apa Sherpa at Hillary Step

در این منطقه به دلیل ارتفاع زیاد اکثر کوهنوردان از ماسک اکسیژن استفاده می کنند

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

قدم گاه هیلاری

140418-everest-sherpas-2314_1dda158a25797f55c05f346b9130a523

اکثر کوهنوردان در این منطقه عکس یادگاری را فراموش نمی کنند

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Himalaya_annotated

هشت هزاری ها

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

از بین هزاران کوهی که در سرتاسر کره زمین وجود دارد فقط ۱۴ تای آنها ارتفاعی بالاتر از ۸۰۰۰ متر دارند که به هشت هزاری ها معروفند.

صعود به هر یک از این کوه ها برای کوهنوردان چالش برانگیز است. ارتفاع بالا ، دور افتاده بودن از نقاط شهری ، جدال با سنگ و یخ ، تغییرات ناگهانی آب و هوا فقط بخشی از این چالش ها می باشند.

تمامی این ۱۴ قله در رشته کوه قراقروم و رشته کوه هیمالیا در کشورهای چین ، هندوستان ، تبت ، نپال و پاکستان قرار دارند.

درجه سختی این کوه ها به ارتفاع آنها چندان مربوط نیست بطوریکه اورست مرتفع ترین کوه دنیا و مقام شماره یک رده بندی جز هشت هزاری های آسان قرار می گیرد و آناپورنا دهمین کوه مرتفع دنیا جز کوه های سرسخت می باشد.

اکثریت این ۱۴ قله بین دو کشور مرز مشترک دارند. ۹ تای هشت هزاری ها در نپال ، ۸ تا در چین و تبت ، ۵ تا در پاکستان و تنها یک کوه (کانجن چونگا) در هندوستان می باشند.

از این بین فقط ۵ کوه بطور کامل در خاک یک کشور قرار دارند ؛ دائولاگری ، ماناسلو و آناپورنا در نپال ، نانگاپاربات در پاکستان و شیشاپانگا در چین.

اولین تلاش بر روی یک کوه هشت هزاری در سال ۱۸۹۵ در کوه نانگاپاربات انجام شد. در این تلاش آلبرت مومری و نورمن کولی در راه رسیدن به قله کشته شدند.

اولین تلاش موفق بر روی یک هشت هزاری در سال ۱۹۵۰ بود. مائوریس هرزگ و لوئیس لاچنل با صعود به قله آناپورنا در نپال اولین نفراتی بودند که یک کوه هشت هزاری را صعود کردند.

رینهولد مسنر اولین کسی بود که تمامی ۱۴ کوه هشت هزاری را صعود کرد. یکی از چالش های بزرگ کوهنوردی صعود تمامی قله های هشت هزاری می باشد. مسنر در سال  ۱۹۸۶ بعنوان نفر اول این چالش بزرگ در دنیای کوهنوردی را مرسوم کرد. تا کنون فقط ۳۴ نفر موفق به صعود همه ی هشت هزاری ها شدند.

فوربا تاشی شرپا با ۳۰ صعود به قله های هشت هزاری دارای رکورد می باشد. ۲۱ صعود فوربا تاشی شرپا مربوط به اورست می باشد.

در ادامه ۱۴ قله هشت هزاری به ترتیب ارتفاع به همراه مهمترین اطلاعات آورده شده است.

 

اورست

everest

بام دنیا ؛ اورست

Everest_ali_2011298

تصویر قله اورست از فضا

everest (2)

مسیر آبشار یخی خومبو

Inside_Khumbu-Icefall everest

مسیر آبشار یخی خومبو

everest shadow

سایه اورست در هنگام طلوع

ارتفاع: ۸۸۴۸ متر

کشور: نپال و چین(تبت)

تاریخ اولین صعود: ۲۹ مه ۱۹۵۳

نفرات و ملیت: سر ادموند هیلاری(نیوزلاند) – تنزینگ نورگای(نپال)

اولین صعود زمستانی: ۱۷ فوریه ۱۹۸۰

نفرات و ملیت: کریستوف ویلیچکی (لهستان) – لژک سیچی (لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۵۶۵۶ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳): ۲۲۳ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۳٫۹%

 

K2

800px-K2_Nordseite

رخ شمالی k2

K2_2006b

کوه k2 فنی ترین کوه جهان

K2_from_air

عکس هوایی از قله k2

ارتفاع: ۸۶۱۱ متر

کشور: نپال و چین

تاریخ اولین صعود: ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۴

نفرات و ملیت: آکیله کمپاگونی(ایتالیا) – لینو لاچدی(ایتالیا)

اولین صعود زمستانی: تا کنون صعود زمستانی نشده

نفرات و ملیت: –

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۰۶ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۸۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲۶٫۵%

 

کانجنچونگا

Kangchenjunga_East_Face

رخ شرقی کانجن چونگا

Kangchenjunga_South_Face

رخ جنوبی کانجن چونگا

ارتفاع:۸۵۸۶ متر

کشور: نپال و هندوستان

تاریخ اولین صعود: ۲۵ مه ۱۹۵۵

نفرات و ملیت: جورج باند(بریتانیا) – جو بران(بریتانیا)

اولین صعود زمستانی:۱۱ ژانویه ۱۹۸۶

نفرات و ملیت: کریستوف ویلیچکی(لهستان) – یرزی کوکوچکا(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۸۳ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۰ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱۴٫۱%

 

لوتسه

Lhotse-fromChukhungRi

لوتسه

lotse

لوتسه ، اورست و کوه های اطراف

mount everest and lhotse catch the last rays of sunlight (everest is the tiny peak on the left)

طلوع خورشید بر روی قله لوتسه

ارتفاع: ۸۵۱۶ متر

کشور:نپال و چین(تبت)

تاریخ اولین صعود: ۱۸ مه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:فریتز لوشسینگر(سوئیس) – ارنست ریس(سوئیس)

اولین صعود زمستانی:۳۱ دسامبر ۱۹۸۸

نفرات و ملیت:کریستوف ویلیچکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۱۳ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲٫۸%

 

ماکالو

Makalu

ماکالو

ارتفاع: ۸۴۸۵ متر

کشور: نپال و چین

تاریخ اولین صعود: ۱۵ مه ۱۹۵۵

نفرات و ملیت: جین کوزی(فرانسه) – لیونل تری(فرانسه)

اولین صعود زمستانی: ۹ فوریه ۲۰۰۹

نفرات و ملیت: سیمون مورو(ایتالیا) – دنیس اوروبکو(قزاقستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۸٫۶%

 

چوآیو

Cho_Oyu,_Nepal

چوآیو

Chooyu

چوآیو

ارتفاع: ۸۲۰۱ متر

کشور:نپال و چین

تاریخ اولین صعود:۱۹ اکتبر ۱۹۵۴

نفرات و ملیت:جوزف جوشلر(اتریش) – پاسانگ داوا لاما (نپال) – هربرت تیشی(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۱۲ فوریه ۱۹۸۵

نفرات و ملیت:ماکیچ بربکا(لهستان) – ماکیچ پاولیکوسکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۱۳۸ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۴ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱٫۴%

 

دائولاگری

Dhaulagiri_2005

دائولاگری

Dhaulagiri_mountain

دائولاگری

ارتفاع: ۸۱۶۷ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود: ۱۳ مه ۱۹۶۰

نفرات و ملیت:کورتدیمبرگر(اتریش) – ناوانگ دورج(نپال) – پیتر دینر(آلمان) – نیما دورج(نپال) – ارنست فورر(سوئیس) – آلبین شلبرت(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۲۱ ژانویه ۱۹۸۵

نفرات و ملیت:آندری کچوک(لهستان) – یرزی کوکوچکا(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۴۸ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۹ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱۵٫۴%

 

ماناسلو

Manaslu,_from_base_camp_trip

ماناسلو از کمپ اصلی

Sunrise,_Manaslu

طلوع خورشید بر فراز ماناسلو

ارتفاع:۸۱۶۳ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود:۹ مه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:توشیو ایمانیشی(ژاپن) – گیلزین نوربو(نپال)

اولین صعود زمستانی: ۱۲ ژانویه ۱۹۸۴

نفرات و ملیت: ماکیچ باربکا(لهستان) – ریزارد کاجوسکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۹٫۸%

 

نانگاپاربات

Nanga_Parbat_Rupal_Base_camp,_Gilgit_Baltistan

کمپ اصلی جبهه روپال نانگاپاربات

Nanga_Parbat_The_Killer_Mountain

نانگاپاربات ملقب به کوهستان قاتل

ارتفاع:۸۱۲۶ متر

کشور:پاکستان

تاریخ اولین صعود: ۳ ژوئیه ۱۹۵۳

نفرات و ملیت:هرمان بول(اتریش)

اولین صعود زمستانی:تا کنون صعود زمستانی نشده

نفرات و ملیت: –

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۳۵ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۹٫۸%

 

 

آناپورنا

 

Annapurna2_(4520840799)

آناپورنا

Annapurna_space

عکس آناپورنا از فضا


ارتفاع:۸۰۹۱ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود: ۳ ژوئن ۱۹۵۰

نفرات و ملیت: مائوریس هرزوگ(فرانسه) – لوئیس لاچنل(فرانسه)

اولین صعود زمستانی: ۳ فوریه ۱۹۸۷

نفرات و ملیت:یرزی کوکوچکا(لهستان) – آرتور هاجزر(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۱۹۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۳۲%

 

 

گاشربروم ۱

 

g1 HiddenPeak

گاشربروم ۱

ارتفاع:۸۰۸۰ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود:۵ ژوئیه ۱۹۵۸

نفرات و ملیت:آندری کافمن(آمریکا) – پت شونینگ(آمریکا)

اولین صعود زمستانی: ۹ مارس ۲۰۱۲

نفرات و ملیت: آدام بیلیچکی(لهستان) – جانوس گلاب(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۳۴ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۹ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۸٫۷%

 

 

برودپیک

BroadPeak

برودپیک

ارتفاع:۸۰۵۱ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود: ۹ ژوئیه ۱۹۵۷

نفرات و ملیت:فریتز وینترستلر(اتریش) – مارکوس اشموک(اتریش) – کرت دیمبرگر(اتریش) – هرمان بول (اتریش)

اولین صعود زمستانی: ۲۵ مارس ۲۰۱۳

نفرات و ملیت:ماسچ باربکا(لهستان) – آدام بیلیچکی(لهستان) – توماس کوالسکی(لهستان) – آرتور مالک(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۴۰۴

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳): ۲۱

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۵٫۲%

 

گاشربروم ۲

Gasherbrum2

گاشربروم ۲

ارتفاع:۸۰۳۵ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود:۷ ژوئیه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:فریتز موراوک(اتریش) – جوزف لارچ(اتریش) – هانس ویلنپارت(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۲ فوریه ۲۰۱۱

نفرات و ملیت:سیمون مورو(ایتالیا) –  دنیس اوروبکو(قزاقزستان) – کوری ریچاردز(آمریکا)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۹۳۰ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲٫۳%

 

شیشاپانگما

Shishapangma left

شیشاپانگما در سمت چپ تصویر

Gasherbrum2ارتفاع:۸۰۲۷ متر

کشور:چین

تاریخ اولین صعود:۲ مه ۱۹۶۴

نفرات و ملیت:سو چینگ(چین) – چانگ چون ین(چین) – وانگ ژو(چین) – چن سان(چین) – چنگ تین لیانگ(چین) –  وو سونگ یو(چین) – سودنام جوء (چین) – میگمار تراشی(چین) – دوجی یانتن(چین)

اولین صعود زمستانی: ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵

نفرات و ملیت: پیتر موراوسکی(لهستان) – سیمون مورو(ایتالیا)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۰۲ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۸٫۳%

 

ترتیب هشت هزاری ها بر اساس تاریخ اولین صعود:

 

آناپورنا – ۳ JUN 1950

اورست  – ۲۹ MAY 1953

نانگاپاربات – ۳ JUL 1953

کی ۲ – ۳۱ JUL 1954

چوآیو – ۱۹ OCT 1954

ماکالو – ۱۵ MAY 1955

کانجن چونگا – ۲۵ MAY 1955

ماناسلو – ۹ MAY 1956

لوتسه – ۱۸ MAY 1956

گاشربروم ۲ – ۷ JUL 1956

برودپیک – ۹ JUN 1957

گاشربروم ۱ – ۵ JUL 1958

دائولاگری – ۱۳ MAY 1960

شیشاپانگما – ۲ MAY 1964

 

برداشت از:

http://www.8000ers.com/cms/de/8000ers-mainmenu-205.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Eight-thousander

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
Inside_Khumbu-Icefall everest

خطرناک ترین کوه های دنیا

مترجم و نویسنده: مسعود فرح بخش

“کوهنوردان وقتی کرامپون خود را بپوشند ، باید خطر را بپذیرند”

ورزش کوهنوردی به جهت قرارگیری در طبیعت بکر و خشن کوهستان و دور بودن از امکانات و محیط های شهری و همینطور غیر قابل پیش بینی بودن اتفاقات درون آن ، جز یکی از ورزش های پرخطر دنیاست.

در این بین برخی از کوه ها و برخی از مسیرهای کوهنوردی نسبت به سایرین مشکل تر و خطرناک تر هستند و احتمال وقوع حادثه در آنها بیشتر است.

این کوه ها به جهت فنی بودن ، صعب العبور بودن ، شرایط آب و هوایی و ارتفاعشان غیر قابل پیش بینی ، خطرناک و مشکل و “قاتل” هستند.

در زیر به ۱۱ کوه خطرناک دنیا اشاره شده:

 

۱۱- کوه فیتز روی Fitz Roy

800px-Fitz_Roy_Chalten_Argentina_Todor_Bozhinov_2013

کوه سرسخت فیتز روی با مسیرهای فنی و دشوار

1024px-165_-_Fitz_Roy_-_Janvier_2010_-_Downsample

فیتز روی در مرز آرژانتین و شیلی در منطقه پاتاگونیا

کوه فیتز روی در منطقه پاتاگونیا در مرز آرژانتین و شیلی واقع شده. این کوه با ارتفاع ۳۴۰۵ متر یکی از چالش برانگیز ترین کوه های دنیا می باشد. قله فیتزروی از تمام جهات با شیب های بسیار تند سنگی محاصره شده است و صعود به این کوه احتیاج به مهارت و تکنیک بسیار بالایی دارد. کوچکترین اشتباهی در حین صعود می تواند منجر به بروز حادثه شود.

امروزه ممکن است در فصل صعود در یک روز حتی بیش از ۵۰ کوهنورد به قله اورست صعود کنند اما فیتز روی ممکن است در طول یکسال حتی یکبار هم صعود نشود.

 

۱۰- دنالی Denali

نمایی از کوه دنالی در پارک ملی دنالی و جاده دنالی در ایالت آلاسکای آمریکا

دنالی 1

کوه دنالی یا با نام مک کینلی در مرتفع ترین کوه قاره آمریکای شمالی

DenaliFinalSummitRidge

قسمت انتهای مسیر دنالی

کوه دنالی مرتفع ترین کوه آمریکای شمالی و یکی از سخت ترین کوه های دنیا می باشد.این کوه به لحاظ اختلاف ارتفاع کمپ اصلی تا قله بیشترین فاصله را در بین همه کوه های دنیا دارد.

از چالش های این کوه مسیر طولانی ، دمای بسیار پایین کوه ، جدال با یخ و سنگ ، همینطور ارتفاع بالا و تغییرات سریع آب و هوایی است.

نرخ صعود به کوه دنالی ۵۰% است یعنی نیمی از برنامه های کوهنوردان برای صعود به دنالی غیرموفق است. تا کنون بیش از ۱۰۰ کوهنورد در راه رسیدن به دنالی یا فرود از آن جان خود را از دست داده اند.

 

۹- کوه اورست Mt. Everest

everest

بام دنیا ؛ قله اورست در مرکز

everest

اورست مرتفع ترین کوه دنیا ، بدون شک مقصد نهایی اکثر کوهنوردان در سرتاسر دنیاست.

ارتفاع زیاد ، تغییرات سریع آب و هوایی و طوفان های ناگهانی از چالش های صعود به بام دنیا است. تا کنون بیش از ۵۵۰۰ کوهنورد به قله اورست صعود کردند اما بیش از ۲۰۰ تن نیز در این کوه کشته شدند. در سال ۲۰۱۵ سقوط بهمن فقط در یک روز منجر به مرگ ۱۲ شرپا شد. در سال ۲۰۱۶ بر اثر زلزله در یک روز ۱۹ نفر از کوهنوردان و خدمه در اورست جان خود را از دست داده اند. امروزه با اینکه صعود به اورست کار چندان سختی در دنیای کوهنوردی حساب نمی شود اما خطر در تمام طول مسیر در کمین کوهنوردان است.

 

۸- کوه بینتها براک Baintha Brakk

Baintha Brakk

کوه بینتها براک ملقب به “کوه آدم خوار”

bainta

بینتها براک در قراقروم پاکستان

کوه بینتها براک ملقب به “کوه آدم خوار” با ارتفاع ۷۲۸۵ متر در قراقروم پاکستان یکی از سخت ترین و خطرناک ترین کوه های دنیا است.

تا کنون فقط دو صعود موفق بر روی این کوه انجام شده است . صعود اول این کوه در سال ۱۹۷۷ انجام شد و بعد از آن سال ها تا سال ۲۰۰۱ بدون صعود باقی ماند.

مسیر بسیار صعب العبور ، طوفان و تغییرات آب و هوایی و همینطور ۲۰ تلاش ناموفق ، بینتها براک را تبدیل به یکی از خطرناک ترین کوه های دنیا کرده است.

 

۷- کوه وینسون Mt. Vinson

کمپ اصلی کوه وینسون

کمپ اصلی کوه وینسون

قله وینسون ، مرتفع ترین قله قطب جنوب

قله وینسون ، مرتفع ترین قله قطب جنوب

کوهنوردان به وسیله هواپیماهای مخصوص وارد قط جنوب می شوند

کوهنوردان به وسیله هواپیماهای مخصوص وارد قطب جنوب می شوند

شاید ارتفاع ۴۸۹۲ متر برای یک کوه ارتفاع چندان بلندی نباشد اما نه وقتی این کوه بلندترین نقطه قطب جنوب باشد.

دمای بسیار سرد و همینطور یخی بودن سرتاسر مسیر کوه ویسنون را به یکی از خطرناک ترین کوه های دنیا تبدیل کرده است. این کوه فقط در دو ماه دسامبر و ژانویه قابل صعود است و میانگین دما در طول این دو ماه با وجود اینکه خورشید ۲۴ ساعت در آسمان است حدود ۳۰- درجه سانتیگراد می باشد.

تا کنون حدود ۱۴۰۰ نفر کوه ویسنون را صعود کرده اند.

 

۶- کوه ماترهورن Matterhorn

mater

ماترهورن در مرز سوئیس و ایتالیا

mater2

مسیر ماترهورن

کوه ماترهورن ملقب به هرم قاتل با ارتفاع ۴۴۷۸ متر در مز بین سوئیس و ایتالیا قرار دارد. این کوه دارای ۴ دیواره و ۴ یال صعود می باشد. تمامی مسیرهای آن فنی و مشکل می باشند. دیواره شمالی این کوه یکی از مشکل ترین و بزرگ ترین دیواره های آلپ می باشد. تا کنون بیش از ۵۰۰ کوهنورد در ماترهورن جان خود را ازدست داده اند. شیب زیاد مسیر ، فنی بودن مسیر و تغییرات سریع آب و هوایی باعث شده تا میزان تلفات در ماترهورن بالا باشد.

 

۵- کوه ایگر Eiger

Wetter Shreck Valley A

نمایی از کوه ایگر

Eiger-seen-from-Kleine-Scheidegg1

نمایی از کوه ایگر و دیواره شمالی آن

کوه ایگر با ارتفاع ۳۹۷۰ متر در کشور سوئیس و در رشته کوه آلپ واقع است.اولین صعود ایگر در سال ۱۸۵۸ انجام شد اما دیواره شمالی آن تا سال ۱۹۳۸ بدون صعود بود.

دیواره شمالی ایگر تا سال ۱۹۳۵ باعث مرگ ۶۴ کوهنورد شد و کوهنوردان به آن لقب “دیواره قاتل” دادند. این مسیر بسیار فنی و با خطر ریزش سنگ در سرتاسر مسیر است و از اینرو کوه ایگر یکی از خطرناک ترین کوه های دنیا به شمار می رود.

 

۴- کانجن چونگا Kangchenjunga

Kangchenjunga_East_Face

رخ شرقی کانچن جونگا

Kangchenjunga_South_Face

رخ جنوبی کانچن جونگا

کانجن چونگا سومین کوه مرتفع دنیا ؛ در مرز بین نپال و هندوستان قرار دارد. وقتی به نرخ مرگ و میر کوهنوردان در این کوه نگاه کنیم متوجه خطرناک بودن این کوه برای کوهنوردان می شویم.

حدود ۳۰۰ نفر تا کنون به قله این کوه صعود کردند در حالیکه حدود ۵۰ نفر در این کوه جان باختند. این اعداد نشان می دهد که کانجن چونگا برای کوهنوردان کوهی سخت و بسیار خطرناک است.

 

۳- نانگاپاربات Nanga Parbat

Nanga_Parbat_The_Killer_Mountain

نانگاپاربات

 

Nanga_Parbat_Rupal_Base_camp,_Gilgit_Baltistan

جبهه روپال نانگاپاربات

نانگاپاربات ملقب به کوهستان قاتل نهمین کوه مرتفع دنیاست که در کشور پاکستان قرار دارد. مسیرهای صعود به این کوه جز سخت ترین مسیرهای کوهنوردی در دنیا هستند. تا کنون کمتر از ۳۵۰ کوهنورد به ناگاپاربات صعود کردند و حدود ۷۰ کوهنورد نیز در نانگاپاربات جان باخته اند. تعداد بالای تلفات باعث شده تا این کوه را “کوهستان قاتل” صدا کنند.

در سال ۲۰۱۳ با حمله نیروهای شبه نظامی طالبان به کمپ اصلی این کوه ، ده کوهنورد در یک روز کشته شدند.

 

۲- K2

800px-K2_Nordseite

کی ۲

K2_2006b

کی ۲ یا کوهستان وحشی در قراقروم پاکستان

 

k2  بلند ترین نقطه پاکستان و دومین کوه مرتفع دنیا بدون شک مشکل ترین و فنی ترین کوه دنیا است. رسیدن به قله حتی از مسیر نرمال نیز بسیار مشکل و نیاز به بالاترین مهارت های کوهنوردی دارد. K2 که به آن لقب “کوهستان وحشی” داده اند یکی از خطرناک ترین کوه های دنیا است. از هر ۴ نفری که اقدام به صعود این کوه می کنند یکی جان خود را از دست می دهد.

 

۱-آناپورنا Annapurna

Annapurna2_(4520840799)

آناپورنا ، خطرناک ترین کوه دنیا

بدون شک آناپورنا ، دهمین کوه مرتفع دنیا که در کشور نپال قرار دارد ، خطرناک ترین کوه دنیا است.

از هر ۳ نفری که اقدام به صعود این کوه می کنند یکی جان خود را از دست می دهد. آناپورنا بالاترین نرخ مرگ و میر در همه کوه های دنیا را داراست. تا کنون کمتر از ۲۰۰ نفر موفق به صعود آناپورنا شدند اما بیش از ۶۰ کوهنورد جان خود را در این کوه خطرناک از دست داده اند.

 

منبع:

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
mount-kilimanjaro-tanzania

چالش هفت قله مرتفع هفت قاره جهان

 

نویسنده: مسعود فرح بخش

یکی از چالش های دنیای کوهنوردی صعود به مرتفع ترین قلل هفت قاره زمین می باشد. بر طبق این چالش کوهنوردان می بایستی به ۷ قاره ی دنیا در ۷ نقطه ی زمین سفر کنند. این چالش به لحاظ سختی از دیگر چالش های کوهنوردی از درجه سختی پائین تری برخوردار است اما سفر به دور دنیا و همینطور صعود به قلل کمتر شناخته شده و صرف هزینه بالا برای رسیدن به این چالش از سختی های آن می باشد.

امروزه بر طبق قرارداد هفت قاره بر روی کره زمین وجود دارد(به ترتیب بزرگ ترین به کوچک ترین):

آسیا ، آفریقا ، آمریکای شمالی ، آمریکای جنوبی ، جنوبگان ، اروپا ، اقیانوسیه

به لحاظ جغرافیایی قاره  تعریف واحدی ندارد. بر اساس یکی از تعاریف قاره به انبوه سرزمین هایی گفته می شود که بصورت پیوسته به هم متصل می باشند و کل مجموعه مانند یک جزیره ی بزرگ توسط آب احاطه شده است. بر طبق این تعریف استرالیا یک قاره مجزا می باشد.

یکی دیگر از تعاریف مربوط به قاره مفهوم “فلات قاره” می باشد. بر طبق این تعریف امتداد خشکی ها در داخل آب نیز شامل قاره می شود که بر اساس این تعریف جزایر اطراف استرالیا نیز جز یک قاره واحد یعنی اقیانوسیه محسوب می شوند.

اما تعریف قاره ها باز هم محدود به دو مفهوم بالا نمی شود ،به طور خاص دو قاره ی اروپا و آسیا به هم متصل می باشند و وجه تمایز آنها رشته کوه اورال در بین ایندو قاره است. گاهی این دو قاره یک قاره واحد تلقی می شود که به آن اوراسیا گفته می شود.

این اختلاف تعاریف قاره باعث اختلاف بر سر فهرست ۷ قله شده به طوریکه امروزه ۴ لیست مختلف “هفت قله ی هفت قاره” وجود دارد.

اولین تلاش ها برای فتح هفت قله از دهه ۵۰ میلادی شروع شد. در سال ۱۹۵۶ ویلیام هاکت کوهنورد آمریکایی توانست ۵ قله از هفت قله را صعود کند. آقای هاکت در آن زمان دو صعودش به اورست و کوه ویسنون در قطب جنوب باقی ماند که هرگز نتوانست آنرا تکمیل کند.

در سال ۱۹۷۸ رینهولد مسنر اولین کسی بود که به ۶ قله از هفت قله رسید.اما مسنر اعتقاد داشت که بلندترین نقطه قاره اقیانوسیه کوه “کارستنز” با ارتفاع ۴۸۸۴ متر می باشد و او به این کوه صعود کرد. اما مسنر علاوه بر این کوه به “کاسیزکو” نیز صعود کرد. مسنر در سال ۱۹۸۶ با صعود به کوه وینسون در قطب جنوب پنجمین شخصی شد که این چالش را به پایان رساند و اولین شخصی شد که تمامی این ۷ یا به عبارت بهتر ۸ قله را بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد.

مسنر بعد از اتمام این پروژه فهرست پیشنهادی خود را ارئه داد که ” فهرست مسنر” مشهور شد.

در سال ۱۹۸۵ “ریچارد باس” کوهنورد و سرمایه دار آمریکایی با صعود به قله اورست بعنوان اولین شخصی که هفت قله ی از هفت قاره را صعود کرده شناخته شد.(ریچارد باس با ۵۵ سال سن در آن زمان مسن ترین فردی بود که به اورست صعود کرد)

ریچارد باس بعد از اتمام این پروژه فهرست خود را ارئه داد اما “فهرست باس” کمی راحت تر از فهرست مسنر می باشد. اختلاف بین ایندو فهرست بر سر بلندترین قله قاره اقیانوسیه می باشد . امروزه عده ی زیادی از کوهنوردان در راه رسیدن به این چالش هر دو قله را صعود می کنند.به غیر از این عده ای کمتر هم هستند که علاوه بر این هشت قله ، مون بلان را نیز صعود می کنند.

این هفت قله بر اساس ۴ تعریف مختلف عبارتند از:

آسیا آمریکای جنوبی آمریکای شمالی آفریقا اروپا جنوبگان اقیانوسیه
۱

(فهرست ریچارد باس)

اورست ۸۸۴۸ متر

(نپال و چین)

آکانکاگوا ۶۹۶۱ متر

(آرژانتین)

دنالی ۶۱۹۴ متر

(آمریکا)

کلیمانجارو

۵۸۹۵ متر

(تانزانیا)

البروس ۵۶۴۲ متر

(روسیه)

کوه وینسون ۴۸۹۲ متر کاسیزکو

۲۲۲۸ متر

(استرالیا)

۲

(فهرست رینهولد مسنر)

اورست ۸۸۴۸ متر

(نپال و چین)

آکانکاگوا ۶۹۶۱ متر

(آرژانتین)

دنالی ۶۱۹۴ متر

(آمریکا)

کلیمانجارو

۵۸۹۵ متر

(تانزانیا)

البروس ۵۶۴۲ متر

(روسیه)

کوه وینسون ۴۸۹۲ متر پونکاک جایا ۴۸۸۴ متر

(اندونزی)

۳ اورست ۸۸۴۸ متر

(نپال و چین)

آکانکاگوا ۶۹۶۱ متر

(آرژانتین)

دنالی ۶۱۹۴ متر

(آمریکا)

کلیمانجارو

۵۸۹۵ متر

(تانزانیا)

مون بلان ۴۸۱۰ متر

(ایتالیا و فرانسه)

کوه وینسون ۴۸۹۲ متر پونکاک جایا ۴۸۸۴ متر

(اندونزی)

۴ اورست ۸۸۴۸ متر

(نپال و چین)

آکانکاگوا ۶۹۶۱ متر

(آرژانتین)

دنالی ۶۱۹۴ متر

(آمریکا)

کلیمانجارو

۵۸۹۵ متر

(تانزانیا)

مون بلان ۴۸۱۰ متر

(ایتالیا و فرانسه)

کوه وینسون ۴۸۹۲ متر کاسیزکو

۲۲۲۸ متر

(استرالیا)

 

طبق لیست بالا برخی معتقدند قله مون بلان واقع در آلپ بلندترین نقطه اروپا می باشد اما بسیاری دیگر از کوهنوردان عقیده دارند از آنجا که البروس در تقسیمات سیاسی در کشور روسیه و در قاره ی اروپا قرار دارد و همینطور چون ارتفاع آن بلندتر است ، باید آنرا بعنوان مرتفع ترین نقطه قاره اروپا در نظر گرفت. در تلاش های اولیه برای رسیدن به ۷ قله ، مون بلان قله ی مرتفع اروپا در نظر گرفته می شد اما امروزه تقریبا اکثریت آرا ، رای به البروس برای بلندترین نقطه اروپا داده است.

 

در سال ۱۹۸۶ کوهنورد کانادایی پاتریک مورو اولین شخصی بود که چالش هفت قله را بر اساس فهرست مسنر به پایان رساند.

در سال ۱۹۹۰ خانم جونکو تابئی اولین زنی شد که این چالش را به پایان رساند. خانم تابئی با صعود به اورست اولین زنی بود که کوه اورست را صعود کرد.

در سال ۱۹۹۶ کوهنورد آمریکایی کریس هاور هر هفت قله را صعود کرد و از هر هفت قله با اسکی فرود آمد.

در سال ۲۰۰۸ کوهنورد دانمارکی هنریک کریستینسن در ۱۳۶ روز هر دو فهرست مسنر و باس را به پایان رساند و نام خود را در کتاب گینس به ثبت رسانید.

تا سال ۲۰۱۱ تعداد ۱۱۸ کوهنورد موفق به اتمام این چالش بر اساس هر دو فهرست باس و مسنر شدند در واقع این کوهنوردان چالش “هشت قله” را به اتمام رساندند.

تا این سال ۲۳۱ نفر موفق به انجام فهرست مسنر و ۲۳۴ نفر موفق به انجام فهرس باس شدند.

بعد ها چالش دیگری بعنوان ” هفت قله ی دوم” مطرح شد. بر طبق این چالش کوهنوردان می بایستی دومین قله ی مرتفع هر قاره را صعود کنند. کریستین استانگل اتریشی در سال ۲۰۱۳ با صعود به K2 اولین شخصی بود که این چالش را انجام داد.

این چالش به جهت قرار گرفتن کوه K2 در آن بسیار سخت از چالش هفت قله ی اول می باشد.

 

everest

اورست ، مرتفع ترین کوه آسیا و دنیا

800px-Monte_Aconcagua

آکانکاگوآ ، مرتفع ترین کوه آمریکای جنوبی

دنالی یا مک کینلی ، مرتفع ترین کوه آمریکای شمالی

kilimanjaro_1840473b

کلیمانجارو ، مرتفع ترین کوه آفریقا

elbrus

البروس ، مرتفع ترین کوه اروپا

Mount_Kosciuszko01Oct06

کاسیزکو ، مرتفع ترین کوه اقیانوسیه بر اساس فهرست باس

Puncakjaya

پونکاک جایا ؛ مرتفع ترین کوه اقیانوسیه بر اساس فهرست مسنر

A_view_of_Mont_Blanc_from_the_Tour_du_Mont_Blanc,_2007

مون بلان ، مرتفع ترین کوه اروپا از دید برخی از کوهنوردان

کمپ اصلی کوه وینسون

کوه وینسون ، مرتفع ترین کوه قطب جنوب

 

برداشت از:

http://www.7summits-club.com/

http://7summits.com/

https://en.wikipedia.org/wiki/Seven_Summits

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
یرزی کوکوچکا ، افسانه ای تکرار نشدنی

یرزی کوکوچکا ؛ نابغه ای تکرار نشدنی

نویسنده: مسعود فرح بخش

در ۲۴ مارس سال ۱۹۴۸ در شهر کاتویک در خانواده ی فقیر لهستانی پسری به دنیا آمد که بعدها فصل نوینی در تاریخ کوهنوردی گشود.

“یرزی کوکوچکا” که دوستانش او را یورک(yorek) صدا می کردند بدون شک بهترین کوهنورد تمام تاریخ می باشد. زمانی که او پا به سرزمین ناشناخته ها در هیمالیا و قراقروم گذاشت کوه ها یکی پس از دیگری برای او سر تعظیم فرود آوردند.

کوکوچکا به قدری قدرتمند و نابغه بود که هر کوهی را اراده می کرد از آن بالا می رفت. او نه تنها به صعود از مسیرهای نرمال اعتقادی نداشت بلکه به صعود در فصل عادی نیز اعتقاد نداشت . همه ای اینها از کوکوچکا افسانه ای رقم زد ، افسانه ای که هنوز بعد از سال ها کسی به نزدیکی افتخارات او هم نرسیده است.

بسیاری از کارهایی که او انجام داده برای اولین بار و آخرین بار بوده و قبل و بعد از او هیچ کوهنورد دیگری به فکر انجام آنها هم نرفت.

در ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۷ او بعد از رینهولد مسنر دومین شخصی شد که همه قلل هشت هزاری را صعود کرد. همچنین کوکوچکا اولین کوهنوردی می باشد که ۴ قله هشت هزار متری را در زمستان صعود کرده است. برخی صعود های او در هشت هزاری ها برای همیشه تاریخ ساز شدند. صعود او به K2 از مسیر جدید که به مسیر لهستانی ها معروف شد هرگز در تاریخ کوهنوردی تکرار نشد و این تنها یکی از کارهای شاخص او بود.

او به جز اورست تمامی قله ها را بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد.

کوکوچکا در لهستان به سختی کار می کرد و تامین هزینه و مخارج صعودهایش بسیار مشکل داشت. او از اینکه مجبور بود سخت کار کند اما رینهولد مسنر بدون هیچ دغدغه مالی مشغول تمریناتش بود و به فتوحاتش ادامه می داد؛ ناراحت بود.

یکی دیگر از کارهای کوکوچکا که او را از سایر کوهنوردان متمایز می کند صعود او به هر ۱۴ قله هشت هزاری در زمان باور نکردنی ۷ سال و ۱۱ ماه و ۱۴ روز است.

همینطور کوکوچکا تنها کوهنوردی در دنیا می باشد که توانسه دو قله ی هشت هزاری را در یک فصل و در یک زمستان صعود کند.

حاصل تلاش های کوکوچکا در هیمالیا و قراقروم گشایش ۱۰ مسیر جدید و ۴ صعود زمستانی می باشد.

کارنامه پر افتخار کوکوچکا در هشت هزاری ها:

۱۹۷۹ – لوتسه – مسیر نرمال

۱۹۸۰ – اورست – مسیر جدید

۱۹۸۱ – ماکالو – مسیر جدید ، شیوه آلپی ، سولو و انفرادی

۱۹۸۲ – برودپیک – مسیر نرمال – شیوه آلپی

۱۹۸۳ – گاشربروم ۲ – مسیر جدید – شیوه آلپی

۱۹۸۳ – گاشربروم ۱ – مسیر جدید – شیوه آلپی

۱۹۸۴ – برودپیک – مسیر جدید – تراورس قله شمالی ، مرکزی و قله اصلی – شیوه آلپی

۱۹۸۵ – داهولاگری – مسیر نرمال – صعود زمستانی

۱۹۸۵ – چوآیو – مسیر جدید – صعود زمستانی

۱۹۸۵ – نانگاپاربات – مسیرجدید

۱۹۸۶ – کانچن جونگا – مسیر نرمال – صعود زمستانی

۱۹۸۶ – k2  – مسیر جدید

۱۹۸۶ – ماناسلو – مسیر جدید – شیوه آلپی

۱۹۸۷ – آناپورنا – مسیر نرمال – صعود زمستانی

۱۹۸۷ – شیشاپانگما – مسیر جدید – شیوه آلپی – فرود با اسکی

۱۹۸۸ – آناپورنا – مسیر جدید – شیوه آلپی

c6df93ebbe71ab2ede3a2370be9b3956

c04e20b6a0a5d11c9d4fd974a03c032e

776154

کوه لوتسه تنها کوهی بود که کوکوچکا از مسیر نرمال در فصلی غیر زمستان صعود کرد. بنابراین او تصمیم که شاهکار خودش را کامل کند. در سال ۱۹۸۹ بار دیگر به هیمالیا برگشت و این بار دیواره مخوف جنوبی لوتسه را هدف گرفت.

او در کاتماندو طناب انفرادی ۶ میلیمتر دست دومی را از تیم های کوهنوردی که آنجا بودند خریداری کرد. در ارتفاع ۸۲۰۰ متری دیواره جنوبی لوتسه در طول آخر مسیری که در آن روز قصد صعود داشت ، چند متر آخر را با همان طناب انفرادی صعود کرد و ناگهان طناب مستعمل پاره شد.

کوکوچکا چندین متر سقوط کرد و دنیا یکی از بهترین کوهنوردانش را برای همیشه از دست داد تا داستان های او و فتوحاتش مانند افسانه های قدیمی نسل به نسل بین کوهنوردان رد و بدل شود.

 داستان یکی از بهترین کوهنوردان تمام دوران در کوهی که از آن شروع کرده بود ، به پایان رسید.

دیواره جنوبی لوتسه بعد از آن هرگز صعود نشد و شاید هیچ وقت دیگر هم صعود نشود.

800px-Memorial_-_Rafal_Cholda,_Czeslaw_Jakiel_and_Jerzy_Kukuczka

یادبود یرزی کوکوچکا در کمپ اصلی اورست با دورنمایی از کوه لوتسه

جمله ی معروفی از رینهولد مسنر در مورد کوکوچکا وجود دارد:

“درسته که من اولین هستم اما بدون شک تو بهترینی”

شاید در واقعیت مسنر چنین جمله را به کار نبرده باشد اما حتی اگر چنین هم باشد ، بی شک کوکوچکا افسانه ایست تکرار نشدنی و کوهنوردیست بزرگ

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است