نوشته‌ها

عظیم قیچی ساز، کوهنورد سرشناس وتوانای ایرانی

عزمی که عظیم بود…

نویسنده: مسعود فرح بخش
در اول شهریورتوانای ایرانی سال ۱۳۶۰ کودکی در شهر تبریز متولد شد که بعدها قرار بود به چیزی بیش از یک کارمند ساده شهرداری تبریز بدل شود. او از نوجوانی با دوچرخه وارد کوهستان شد و همین امر بهانه ای شد تا اولین جرقه های کوهنوردی در مس ذهن او شکل بگیرد.
“عظیم قیچی ساز” در سن بیست سالگی جوانی جویای نام بود که وارد اردوهای تیم ملی امید کوهنوردی شد و در همان سال در صعود زمستانی گرده آلمانهای علم کوه به گواه افراد حاضر نشان از ظهور قدرتی “عظیم” در کوهنوردی کشور می داد. او یک سال بعد به فراتر از مرزهای کشور رفت و قله ماربل وال در کشور قزاقستان اولین کوهی بود که در جایی فراتر از مرزهای ایران به آن صعود کرد و این شروعی بود برای سفرهای او به مرتفع ترین قلل دنیا.

عظیم قیچی ساز در سال ۱۳۸۲ خیز بلند خود به سمت هشت هزاری ها را برداشت. شاید در آن روزی صعود به تمامی ۱۴ کوه رفیع دنیا برای کوهنوردی ایرانی هدف نبود بلکه رویا بود، رویایی حتی دست نیافتنی. خیز بلند عظیم به سوی هشت هزاری ها هر چند موفقیت آمیز نبود اما او را پخته تر کرد و با تجربه به دست آمده از آن، برنامه های بعدی را با موفقیت پشت سر گذاشت. در آن سال عظیم به سوی قله گاشربروم ۱ در کشور پاکستان رفت اما آن برنامه منجر شد به حادثه ای که برای محمد اوراز و مقبل هنرپژوه اتفاق افتاد. در این برنامه عظیم به همراه سایر کوهنوردان ایرانی حاضر در منطقه یکی از دشوارترین عملیات های امداد در تاریخ کوهنوردی ایران را انجام دادند. آنها محمد اوراز و مقبل هنرپژوه را از ارتفاع مرگ در ۷۸۰۰ متری تا پایین کوه حمل کردند. این صعود شاید درسی بزرگ برای عظیم داشت، چراکه بعد از آن در هر قله ای فقط و فقط یک بار تلاش کرد و در همان تلاش اول قله های هشت هزاری را صعود کرد.
عظیم در سال ۸۴ برای رسیدن به بزرگترین رویای هر کوهنوردی تلاش کرد. او به نپال سفر کرد و در آن سال بام دنیا، قله اورست را صعود کرد. این صعود از کمپ ۴ تا قله اصلی با کپسول اکسیژن انجام شد.
عظیم برای آن دسته افرادی که او را از نزدیک دیده اند ورزشکاری کم حرف، فروتن و در عین حال بسیار قدرتمند است. قدرت او در انجام صعود های کوهنوردی چنان زبان زد است که حتی  کوهنوردان خارجی که او را از نزدیک می شناسند را به تحسین وا داشته است.

عظیم با عزمی عظیم، بعد از اورست در سال ۱۳۸۴ تمامی هشت هزاری هایی را که به سمت آنها رفت در همان تلاش اول و بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد. فعالیت های ورزشی او درست در مکان و ارتفاعی است که به منطقه مرگ مشهور است جایی که اولین اشتباه می تواند آخرین اشتباه باشد و در نقاطی که بسیاری از کوهنوردان زبده جهان و ایران جانشان را از دست دادند، اما عظیم با درایت و تجربه هرگز آسیبی جدی ندید و هرگز نگفت “آرزویم مرگ در کوهستان است”
عظیم قیچی ساز در ساعت ۱۲:۲۲ روز جمعه ۲۹ اردیبهشت در سال ۱۳۹۶ با صعود به قله لوتسه، پنجمین کوه رفیع دنیا توانست به عنوان اولین ایرانی نامش را در کنار بزرگان کوهنوردی دنیا همچون رینهولد مسنر و یرزی کوکوچکا به عنوان عضوی از باشگاه هشت هزاری ها جاودان کند.
باشگاهی که تا به الان و با احتساب سه عضو جدید امسال فقط ۳۴ عضو قطعی با صعودهای شفاف و بدون ابهام دارد و عظیم سی و پنجمین عضو قطعی، با صعودهای مشخص و بدون ابهام در باشگاه هشت هزاری ها و هفدهمین عضو این باشگاه با صعود بدون اکسیژن مصنوعی به تمامی قلل هشت هزاری است.

نگاهی به کارنامه درخشان عظیم قیچی ساز:

ماربل وال در کشور قزاقستان ۶۴۰۰متر در سال ۱۳۸۱

گاشربروم ۱ ، صعود تا ارتفاع ۷۸۰۰متر در سال ۱۳۸۲

دیران پیک در پاکستان، صعود تا ارتفاع ۵۵۰۰متر در سال ۱۳۸۳

اسپانتیک در سال ۱۳۸۳

اورست در سال ۱۳۸۴ (صعود با استفاده از کپسول اکسیژن)

نوشاخ در سال ۱۳۸۵

برودپیک در سال ۱۳۸۷

پوبدا در سال ۱۳۸۸

داهولاگیری در سال ۱۳۸۹ (اولین صعود کننده ایرانی)

نانگاپاربات در سال ۱۳۸۹

کانگجن چونگا در سال ۱۳۹۰ (اولین صعود کننده ایرانی)

گاشربروم ۲ در سال ۱۳۹۰

گاشربروم ۱ در سال ۱۳۹۰

آناپورنا در سال ۱۳۹۱ (اولین صعود کننده ایرانی)

کوه k2 در سال ۱۳۹۱

ماناسلو در سال ۱۳۹۱

ماکالو در سال ۱۳۹۲ (اولین صعود کننده ایرانی)

چوآیو در سال ۱۳۹۲

شیشاپانگما در سال ۱۳۹۳ (اولین صعود کننده ایرانی)

اورست در سال ۱۳۹۵ (صعود بدون استفاده از کپسول اکسیژن)

لوتسه در سال ۱۳۹۶ و ورود به باشگاه هست هزاری ها

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
کورت دیمبرگر تنها فاتح اول برلی دو کوه هشت هزاری

نسل طلایی کوهنوردی ؛ کورت دیمبرگر

نویسنده: مسعود فرح بخش

کورت دیمبرگر (kurt dimberger) کوهنورد و ماجراجوی نام آشنای اتریشی در سال ۱۹۳۲ به دنیا آمد. او که بی شک نامش در تاریخ کوهنوردی ماندگار است، با اینکه به تمام چهارده قله بالای هشت هزار متر صعود نکرد اما او به همراه هرمان بول تنها کوهنوردان دنیا هستند که توانستند برای اولین بار به دو قله هشت هزاری صعود کنند.
دیمبرگر در سال ۱۹۵۶ اولین صعود برودپیک به همراه هرمان بول و در سال ۱۹۶۰ اولین صعود داهولاگیری را به نام خود ثبت کرد. وی هم چنین تنها کوهنورد در قید حیات از بین اولین فاتحان هشت هزاری ها است.
کورت دیمبرگر هم چنین به قلل تیریچ میر، ماکالو، اورست، گاشربروم۲، مجددا برودپیک، k2 و بسیاری از قلل و دیواره های آلپ نیز صعود کرد.
او آخرین فردی بود که در کوه چگولیزا اسطوره ی کوهنوردی هرمان بول را رویت کرد.

کلنگ طلایی دوران برای کورت دیمبرگر

کورت دیمبرگر و کلنگ طلایی دوران در سال ۲۰۱۳

او یکی از دو کوهنوردی بود که در سال ۱۹۸۶ در چند حادثه k2 جان سالم به دربرد. در آن سال در مجموع ۱۳ کوهنورد در k2 کشته شدند.
کورت دیمبرگر که نویسنده ۶ کتاب کوهنوردی است هم اکنون با کمک دخترش مشغول به فیلمسازی در زمینه کوهستان و کوهنوردی است.
در سال ۲۰۱۳ او به عنوان پنجمین شخص و یکی از کوهنوردان نسل طلایی، کلنگ طلایی دوران را تصاحب کرد تا نامش برای همیشه در تاریخ کوهنوردی جهان جاودان شود.

 

منبع: wikipedia

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
IMG_20170302_140758

این مردان خستگی ناپذیر

نویسنده: مسعود فرح بخش

انسان در هر سن و سالی می تواند به محیط کوهستان وارد شود و از زیبایی، شکوه و عظمت این محیط طبیعی لذت ببرد. در این بین کوهنوردانی هستند که ظاهرا قصد بازنشستگی ندارند و با تمام قدرت در بالاترین سطوح کوهنوردی می کنند. نمونه بارز این مردان خستگی ناپذیر دو کوهنورد نام آشنای اسپانیایی، خوان اویارزابال و کارلوس سوریا است.

این دو مرد سال ها است که بی وقفه در حال کوهنوردی در بالاترین سطح هستند. خوان اویارزابال متولد ۱۹۵۶ در باسک اسپانیا است و نویسنده چهار کتاب کوهنوردی است. اویارزابال ششمین عضو باشگاه هشت هزاری ها و سومین عضو این باشگاه با صعود به هر چهارده کوه رفیع دنیا بدون کپسول اکسیژن است. او اولین کوهنوردی است که قصد دارد برای دومین بار به چهارده قله صعود کند. صعودهای وی از سال ۱۹۸۷ در گاشربروم ۱ شروع شد و در سال ۱۹۹۹ با صعود آناپورنا وارد باشگاه هشت هزاری ها شد اما این پایان تلاش های او نبود. او در سال ها بعد به کوهنوردی ادامه داد و در سال ۲۰۱۱ با صعود لوتسه، بیست و پنجمین کوه هشت هزاری را صعود کرد و رکورد جاودانه ای از خود به جای گذاشت. اویارزابال برای اینکه دومین بار وارد باشگاه هشت هزاری شود سه کوه نانگاپاربات، شیشاپانگما و ماکالو را در پیش دارد.

مرد خستگی ناپذیر دیگر کوهنورد اسپانیایی کارلوس سوریا است. او که هم اکنون ۷۸ سال دارد تنها کوهنورد جهان است که به ۱۰ کوه هشت هزاری در سنی بالای ۶۰ سال صعود کرده است. او رکورد دار سنی صعود به قلل k2 (در ۶۵ سالگی)، برودپیک (در ۶۸ سالگی)، ماکالو (در ۶۹ سالگی)، گاشربروم۱ (در ۷۰ سالگی)، کانگچن جونگا (در ۷۵ سالگی) و آناپورنا (در ۷۷ سالگی) است.

کارلوس سوریا قصد دارد تا با صعود به دو کوه شیشاپانگما و داهولاگیری به عنوان مسن ترین فرد وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.

عکس: خوان اویارزابال(سمت راست) و کارلوس سوریا(سمت چپ)

منبع:

صفحه ویکی پدیا یک و دو

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Himalaya_annotated

هشت هزاری ها

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

از بین هزاران کوهی که در سرتاسر کره زمین وجود دارد فقط ۱۴ تای آنها ارتفاعی بالاتر از ۸۰۰۰ متر دارند که به هشت هزاری ها معروفند.

صعود به هر یک از این کوه ها برای کوهنوردان چالش برانگیز است. ارتفاع بالا ، دور افتاده بودن از نقاط شهری ، جدال با سنگ و یخ ، تغییرات ناگهانی آب و هوا فقط بخشی از این چالش ها می باشند.

تمامی این ۱۴ قله در رشته کوه قراقروم و رشته کوه هیمالیا در کشورهای چین ، هندوستان ، تبت ، نپال و پاکستان قرار دارند.

درجه سختی این کوه ها به ارتفاع آنها چندان مربوط نیست بطوریکه اورست مرتفع ترین کوه دنیا و مقام شماره یک رده بندی جز هشت هزاری های آسان قرار می گیرد و آناپورنا دهمین کوه مرتفع دنیا جز کوه های سرسخت می باشد.

اکثریت این ۱۴ قله بین دو کشور مرز مشترک دارند. ۹ تای هشت هزاری ها در نپال ، ۸ تا در چین و تبت ، ۵ تا در پاکستان و تنها یک کوه (کانجن چونگا) در هندوستان می باشند.

از این بین فقط ۵ کوه بطور کامل در خاک یک کشور قرار دارند ؛ دائولاگری ، ماناسلو و آناپورنا در نپال ، نانگاپاربات در پاکستان و شیشاپانگا در چین.

اولین تلاش بر روی یک کوه هشت هزاری در سال ۱۸۹۵ در کوه نانگاپاربات انجام شد. در این تلاش آلبرت مومری و نورمن کولی در راه رسیدن به قله کشته شدند.

اولین تلاش موفق بر روی یک هشت هزاری در سال ۱۹۵۰ بود. مائوریس هرزگ و لوئیس لاچنل با صعود به قله آناپورنا در نپال اولین نفراتی بودند که یک کوه هشت هزاری را صعود کردند.

رینهولد مسنر اولین کسی بود که تمامی ۱۴ کوه هشت هزاری را صعود کرد. یکی از چالش های بزرگ کوهنوردی صعود تمامی قله های هشت هزاری می باشد. مسنر در سال  ۱۹۸۶ بعنوان نفر اول این چالش بزرگ در دنیای کوهنوردی را مرسوم کرد. تا کنون فقط ۳۴ نفر موفق به صعود همه ی هشت هزاری ها شدند.

فوربا تاشی شرپا با ۳۰ صعود به قله های هشت هزاری دارای رکورد می باشد. ۲۱ صعود فوربا تاشی شرپا مربوط به اورست می باشد.

در ادامه ۱۴ قله هشت هزاری به ترتیب ارتفاع به همراه مهمترین اطلاعات آورده شده است.

 

اورست

everest

بام دنیا ؛ اورست

Everest_ali_2011298

تصویر قله اورست از فضا

everest (2)

مسیر آبشار یخی خومبو

Inside_Khumbu-Icefall everest

مسیر آبشار یخی خومبو

everest shadow

سایه اورست در هنگام طلوع

ارتفاع: ۸۸۴۸ متر

کشور: نپال و چین(تبت)

تاریخ اولین صعود: ۲۹ مه ۱۹۵۳

نفرات و ملیت: سر ادموند هیلاری(نیوزلاند) – تنزینگ نورگای(نپال)

اولین صعود زمستانی: ۱۷ فوریه ۱۹۸۰

نفرات و ملیت: کریستوف ویلیچکی (لهستان) – لژک سیچی (لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۵۶۵۶ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳): ۲۲۳ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۳٫۹%

 

K2

800px-K2_Nordseite

رخ شمالی k2

K2_2006b

کوه k2 فنی ترین کوه جهان

K2_from_air

عکس هوایی از قله k2

ارتفاع: ۸۶۱۱ متر

کشور: نپال و چین

تاریخ اولین صعود: ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۴

نفرات و ملیت: آکیله کمپاگونی(ایتالیا) – لینو لاچدی(ایتالیا)

اولین صعود زمستانی: تا کنون صعود زمستانی نشده

نفرات و ملیت: –

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۰۶ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۸۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲۶٫۵%

 

کانجنچونگا

Kangchenjunga_East_Face

رخ شرقی کانجن چونگا

Kangchenjunga_South_Face

رخ جنوبی کانجن چونگا

ارتفاع:۸۵۸۶ متر

کشور: نپال و هندوستان

تاریخ اولین صعود: ۲۵ مه ۱۹۵۵

نفرات و ملیت: جورج باند(بریتانیا) – جو بران(بریتانیا)

اولین صعود زمستانی:۱۱ ژانویه ۱۹۸۶

نفرات و ملیت: کریستوف ویلیچکی(لهستان) – یرزی کوکوچکا(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۸۳ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۰ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱۴٫۱%

 

لوتسه

Lhotse-fromChukhungRi

لوتسه

lotse

لوتسه ، اورست و کوه های اطراف

mount everest and lhotse catch the last rays of sunlight (everest is the tiny peak on the left)

طلوع خورشید بر روی قله لوتسه

ارتفاع: ۸۵۱۶ متر

کشور:نپال و چین(تبت)

تاریخ اولین صعود: ۱۸ مه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:فریتز لوشسینگر(سوئیس) – ارنست ریس(سوئیس)

اولین صعود زمستانی:۳۱ دسامبر ۱۹۸۸

نفرات و ملیت:کریستوف ویلیچکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۱۳ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲٫۸%

 

ماکالو

Makalu

ماکالو

ارتفاع: ۸۴۸۵ متر

کشور: نپال و چین

تاریخ اولین صعود: ۱۵ مه ۱۹۵۵

نفرات و ملیت: جین کوزی(فرانسه) – لیونل تری(فرانسه)

اولین صعود زمستانی: ۹ فوریه ۲۰۰۹

نفرات و ملیت: سیمون مورو(ایتالیا) – دنیس اوروبکو(قزاقستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۸٫۶%

 

چوآیو

Cho_Oyu,_Nepal

چوآیو

Chooyu

چوآیو

ارتفاع: ۸۲۰۱ متر

کشور:نپال و چین

تاریخ اولین صعود:۱۹ اکتبر ۱۹۵۴

نفرات و ملیت:جوزف جوشلر(اتریش) – پاسانگ داوا لاما (نپال) – هربرت تیشی(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۱۲ فوریه ۱۹۸۵

نفرات و ملیت:ماکیچ بربکا(لهستان) – ماکیچ پاولیکوسکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۱۳۸ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۴ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱٫۴%

 

دائولاگری

Dhaulagiri_2005

دائولاگری

Dhaulagiri_mountain

دائولاگری

ارتفاع: ۸۱۶۷ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود: ۱۳ مه ۱۹۶۰

نفرات و ملیت:کورتدیمبرگر(اتریش) – ناوانگ دورج(نپال) – پیتر دینر(آلمان) – نیما دورج(نپال) – ارنست فورر(سوئیس) – آلبین شلبرت(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۲۱ ژانویه ۱۹۸۵

نفرات و ملیت:آندری کچوک(لهستان) – یرزی کوکوچکا(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۴۸ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۹ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱۵٫۴%

 

ماناسلو

Manaslu,_from_base_camp_trip

ماناسلو از کمپ اصلی

Sunrise,_Manaslu

طلوع خورشید بر فراز ماناسلو

ارتفاع:۸۱۶۳ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود:۹ مه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:توشیو ایمانیشی(ژاپن) – گیلزین نوربو(نپال)

اولین صعود زمستانی: ۱۲ ژانویه ۱۹۸۴

نفرات و ملیت: ماکیچ باربکا(لهستان) – ریزارد کاجوسکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۹٫۸%

 

نانگاپاربات

Nanga_Parbat_Rupal_Base_camp,_Gilgit_Baltistan

کمپ اصلی جبهه روپال نانگاپاربات

Nanga_Parbat_The_Killer_Mountain

نانگاپاربات ملقب به کوهستان قاتل

ارتفاع:۸۱۲۶ متر

کشور:پاکستان

تاریخ اولین صعود: ۳ ژوئیه ۱۹۵۳

نفرات و ملیت:هرمان بول(اتریش)

اولین صعود زمستانی:تا کنون صعود زمستانی نشده

نفرات و ملیت: –

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۳۵ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۹٫۸%

 

 

آناپورنا

 

Annapurna2_(4520840799)

آناپورنا

Annapurna_space

عکس آناپورنا از فضا


ارتفاع:۸۰۹۱ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود: ۳ ژوئن ۱۹۵۰

نفرات و ملیت: مائوریس هرزوگ(فرانسه) – لوئیس لاچنل(فرانسه)

اولین صعود زمستانی: ۳ فوریه ۱۹۸۷

نفرات و ملیت:یرزی کوکوچکا(لهستان) – آرتور هاجزر(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۱۹۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۳۲%

 

 

گاشربروم ۱

 

g1 HiddenPeak

گاشربروم ۱

ارتفاع:۸۰۸۰ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود:۵ ژوئیه ۱۹۵۸

نفرات و ملیت:آندری کافمن(آمریکا) – پت شونینگ(آمریکا)

اولین صعود زمستانی: ۹ مارس ۲۰۱۲

نفرات و ملیت: آدام بیلیچکی(لهستان) – جانوس گلاب(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۳۴ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۹ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۸٫۷%

 

 

برودپیک

BroadPeak

برودپیک

ارتفاع:۸۰۵۱ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود: ۹ ژوئیه ۱۹۵۷

نفرات و ملیت:فریتز وینترستلر(اتریش) – مارکوس اشموک(اتریش) – کرت دیمبرگر(اتریش) – هرمان بول (اتریش)

اولین صعود زمستانی: ۲۵ مارس ۲۰۱۳

نفرات و ملیت:ماسچ باربکا(لهستان) – آدام بیلیچکی(لهستان) – توماس کوالسکی(لهستان) – آرتور مالک(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۴۰۴

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳): ۲۱

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۵٫۲%

 

گاشربروم ۲

Gasherbrum2

گاشربروم ۲

ارتفاع:۸۰۳۵ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود:۷ ژوئیه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:فریتز موراوک(اتریش) – جوزف لارچ(اتریش) – هانس ویلنپارت(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۲ فوریه ۲۰۱۱

نفرات و ملیت:سیمون مورو(ایتالیا) –  دنیس اوروبکو(قزاقزستان) – کوری ریچاردز(آمریکا)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۹۳۰ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲٫۳%

 

شیشاپانگما

Shishapangma left

شیشاپانگما در سمت چپ تصویر

Gasherbrum2ارتفاع:۸۰۲۷ متر

کشور:چین

تاریخ اولین صعود:۲ مه ۱۹۶۴

نفرات و ملیت:سو چینگ(چین) – چانگ چون ین(چین) – وانگ ژو(چین) – چن سان(چین) – چنگ تین لیانگ(چین) –  وو سونگ یو(چین) – سودنام جوء (چین) – میگمار تراشی(چین) – دوجی یانتن(چین)

اولین صعود زمستانی: ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵

نفرات و ملیت: پیتر موراوسکی(لهستان) – سیمون مورو(ایتالیا)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۰۲ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۸٫۳%

 

ترتیب هشت هزاری ها بر اساس تاریخ اولین صعود:

 

آناپورنا – ۳ JUN 1950

اورست  – ۲۹ MAY 1953

نانگاپاربات – ۳ JUL 1953

کی ۲ – ۳۱ JUL 1954

چوآیو – ۱۹ OCT 1954

ماکالو – ۱۵ MAY 1955

کانجن چونگا – ۲۵ MAY 1955

ماناسلو – ۹ MAY 1956

لوتسه – ۱۸ MAY 1956

گاشربروم ۲ – ۷ JUL 1956

برودپیک – ۹ JUN 1957

گاشربروم ۱ – ۵ JUL 1958

دائولاگری – ۱۳ MAY 1960

شیشاپانگما – ۲ MAY 1964

 

برداشت از:

http://www.8000ers.com/cms/de/8000ers-mainmenu-205.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Eight-thousander

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
simone-moro-1371632670667

سیمون مورو ؛ یکه تاز صعودهای زمستانی

نویسنده:مسعود فرح بخش

بدون شک سیمون مورو در حال حاضر یکی از بهترین های ورزش کوهنوردی است. سیمون مورو اهل ایتالیا و متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۶۷ می باشد. شهرت اصلی وی به دلیل ۴ صعود زمستانی موفق به قلل ۸۰۰۰ متری می باشد. سیمون مورو همچنین خلبان هلیکوپتر نیز می باشد و در سال ۲۰۱۳ به همراه دو امدادگر دیگر در ارتفاع ۷۸۰۰ متری لوتسه مرتفع ترین عملیات امداد و نجات دنیا را انجام داد.

سیمون مورو توسط پدرش از زمان کودکی با کوهنوردی در کوه های محل زندگی با مفهوم کوه و صخره آشنا شد و بعد ها بصورت جدی آنرا دنبال کرد تا اینکه به یکی از بهترین کوهنوردهای تمام دوران تبدیل شد.

اولین اکسپدیشن مورو در هیمالیا در سال ۱۹۹۲ در اورست بود. یک سال بعد مورو اولین صعود زمستانی کوه آکانکاگوآ به ارتفاع ۶۹۶۰ متر در آرژانتین(بلندترین کوه آمریکای جنوبی و بلند ترین قله ی زمین خارج از آسیا) را انجام داد.
مورو در سال ۱۹۹۳ ماکالو و در ۱۹۹۴ شیشاپانگما و لوتسه و در سال ۱۹۹۵ کانجن چونگا را نیز صعود کرد.

در سال ۱۹۹۶ سیمون مورو دیواره غربی فیتزروی در پاتاگونیا را در ۲۵ ساعت از کمپ اصلی تا کمپ اصلی صعود کرد و در همان سال قله ی جنوبی شیشاپانکما به ارتفاع ۸۰۰۸ متر را بدون کپسول اکسیژه در ۲۷ ساعت از کمپ اصلی به قله و برگشت تا کمپ اصلی صعود کرد و در شیشاپانما از ارتفاع ۷۱۰۰ متری با اسکی از کوه فرود آمد.

در ۱۹۹۷ لوتسه را صعود کرد و در زمستان آن سال برای صعود زمستانی به آناپورنا از رخ جنوبی تلاش کرد.در طول این صعود گرفتار بهمن شد و دو همنورد مشهورش آناتولی بوکرایف و دیمیتری سوبولف کشته شدند. آناتولی بوکرایف در آن زمان یکی از بهترین های کوهنوردی بود و تلاش وی در سال قبل و در حادثه ۱۹۹۶ اورست برای امداد رسانی به سایر کوهنوردان شهرتی جهانی برایش ساخته بود.

او در سال ۱۹۹۸ یکبار دیگر بر روی اورست تلاش کرد وی در سال ۲۰۰۰ چهار قله از ۵ قله ی شوروی سابق. ؛ لنین ، کورژونوسکا ، کمونیزم و خانتنگری را بهمراه راهنمای جوان قزاق دنیس اوروبکو صعود کرد و این شروع دوستی بین او و دنیس اوروبکو بود.
در سال ۲۰۰۰ سیمون مورو بهمراه دنیس اروبکو اورست را با هم صعود کردند.
مورو در سال ۲۰۰۲ چوآیو و در سال ۲۰۰۳ کلیمانجارو ، برودپیک و البروس را صعود کرد.
وی دو بار در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ تلاش زمستانی بر روی برودپیک انجام داد که نا موفق بود. وی از ۱۰۰ متری قله فقط به دلیل اینکه ساعت حدود ۴ بعد از ظهر بود تصمیم به بازگشت گرفت.

simone-moro-03

 

01_SimoneMoro_638-365_resize

 

10959

 

سیمون مورو در سال ۲۰۰۵ موفق شد به همراه پیتر موراوسکی لهستانی قله شیشاپانگما را در زمستان صعود کند. این اولین صعود زمستانی شیشاپانگما بود و سیمون مورو اولین انسان غیر لهستانی بود که یک کوه هشت هزار متری را برای بار اول در زمستان صعود کرد.

در سال ۲۰۰۶ در تراورس شمال به جنوب اورست، کوه را بصورت سولو از مسیر شمالی صعود کرد و در ۵ ساعت از مسیر جنوبی فرود آمد.
او در سال ۲۰۰۹ بهمراه دنیس اوروبکو اولین صعود زمستانی ماکالو را انجام داد.
در سال ۲۰۱۱ اولین صعود زمستانی گاشربروم ۲ و اولین صعود زمستانی یک کوه هشت هزار متری در پاکستان را بهمراه دنیس اروبکو و کوری ریچاردز انجام داد.
سیمون در سال ۲۰۱۳ در اورست بهمراه اولی استک با گروهی از شرپاها درگیر شد که خبر این درگیری بازتاب زیادی در رسانه های کوهنوردی داشت.

سیمون مورو در ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ با صعود زمستانی نانگاپاربات تنها کوهنوردی شد که ۴ قله ی هشت هزار متری را برای بار اول در زمستان صعود کرده است و نام خود را در تاریخ کوهنوردی جاودانه ساخت.

چهار صعود موفق زمستانی و چندین تلاش ناموفق زمستانی به کوه های ۸۰۰۰ متری سیمون مورو را به یکی از بهترین های تمام دوران بدل کرده. سیمون مورو به انجام صعود های معمولی در فصل صعود و در مسیر نرمال اعتقاد چندانی ندارد. وی از سال ۲۰۱۰ که برای بار چهارم اورست را صعود کرد هرگز برای انجام صعود های معمولی وارد هیمالیا و قراقروم نشد وهر سال در پی تلاش زمستانی کوه ها بود.

simone-moro-walking_si

 

simone

 

سیمون مورو در سال ۲۰۰۵ با کمک خیرین و دوستانش اقدام به ساخت مدرسه برای کودکان شرپاهای نپالی کرد.
زمانیکه از سیمون مورو در پاسخ به این سوال که چرا برای صعود زمستانی به K2 تلاش نمی کنی ، گفت: “همسر من در خواب دیده که من بر روی K2 خواهم مُرد ؛ بنا به قولی که به همسرم دادم هرگز بر روی K2 تلاش نخواهم کرد”

همچنین او در زمستان از ۱۰۰ متری قله برودپیک تصمیم به بازگشت گرفت . وی بعد ها در مورد این تصمیمش چنین گفت:

من از ۱۰۰ متری قله برودپیک در زمستان در هوای خوب برگشتم. چرا؟
چون ساعت ۴ عصر بود و
در زمستان ساعت ۵ هوا تاریک می شد!
من می توانستم به قله برسم.
و مطمئن بودم با رسیدن به آن وارد
تاریخ می شوم.
اما برای من مهم این بود که آیا خود من جایی در آن تاریخ دارم؟
و آیا زنده می مانم که از آن لذت ببرم!
بنابراین برگشتم
و با عقلم صعود کردم
و نه با قلبم

سیمون مورو جز فاتحین تمامی ۱۴ قله ی بالای ۸۰۰۰ متر نیست و شاید هرگز نباشد ، حتی او فاتح ۷ قله ی بلند ۷ قاره نیز نخواهد شد ،او حتی رکوردی در صعود های سرعتی ندارد ولی بدون شک سیمون مورو بزرگ است و تکرار نشدنی . سیمون بدون شک اسطوره است و نبوغ بالایی دارد.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است