نوشته‌ها

عظیم قیچی ساز، کوهنورد سرشناس وتوانای ایرانی

عزمی که عظیم بود…

نویسنده: مسعود فرح بخش
در اول شهریورتوانای ایرانی سال ۱۳۶۰ کودکی در شهر تبریز متولد شد که بعدها قرار بود به چیزی بیش از یک کارمند ساده شهرداری تبریز بدل شود. او از نوجوانی با دوچرخه وارد کوهستان شد و همین امر بهانه ای شد تا اولین جرقه های کوهنوردی در مس ذهن او شکل بگیرد.
“عظیم قیچی ساز” در سن بیست سالگی جوانی جویای نام بود که وارد اردوهای تیم ملی امید کوهنوردی شد و در همان سال در صعود زمستانی گرده آلمانهای علم کوه به گواه افراد حاضر نشان از ظهور قدرتی “عظیم” در کوهنوردی کشور می داد. او یک سال بعد به فراتر از مرزهای کشور رفت و قله ماربل وال در کشور قزاقستان اولین کوهی بود که در جایی فراتر از مرزهای ایران به آن صعود کرد و این شروعی بود برای سفرهای او به مرتفع ترین قلل دنیا.

عظیم قیچی ساز در سال ۱۳۸۲ خیز بلند خود به سمت هشت هزاری ها را برداشت. شاید در آن روزی صعود به تمامی ۱۴ کوه رفیع دنیا برای کوهنوردی ایرانی هدف نبود بلکه رویا بود، رویایی حتی دست نیافتنی. خیز بلند عظیم به سوی هشت هزاری ها هر چند موفقیت آمیز نبود اما او را پخته تر کرد و با تجربه به دست آمده از آن، برنامه های بعدی را با موفقیت پشت سر گذاشت. در آن سال عظیم به سوی قله گاشربروم ۱ در کشور پاکستان رفت اما آن برنامه منجر شد به حادثه ای که برای محمد اوراز و مقبل هنرپژوه اتفاق افتاد. در این برنامه عظیم به همراه سایر کوهنوردان ایرانی حاضر در منطقه یکی از دشوارترین عملیات های امداد در تاریخ کوهنوردی ایران را انجام دادند. آنها محمد اوراز و مقبل هنرپژوه را از ارتفاع مرگ در ۷۸۰۰ متری تا پایین کوه حمل کردند. این صعود شاید درسی بزرگ برای عظیم داشت، چراکه بعد از آن در هر قله ای فقط و فقط یک بار تلاش کرد و در همان تلاش اول قله های هشت هزاری را صعود کرد.
عظیم در سال ۸۴ برای رسیدن به بزرگترین رویای هر کوهنوردی تلاش کرد. او به نپال سفر کرد و در آن سال بام دنیا، قله اورست را صعود کرد. این صعود از کمپ ۴ تا قله اصلی با کپسول اکسیژن انجام شد.
عظیم برای آن دسته افرادی که او را از نزدیک دیده اند ورزشکاری کم حرف، فروتن و در عین حال بسیار قدرتمند است. قدرت او در انجام صعود های کوهنوردی چنان زبان زد است که حتی  کوهنوردان خارجی که او را از نزدیک می شناسند را به تحسین وا داشته است.

عظیم با عزمی عظیم، بعد از اورست در سال ۱۳۸۴ تمامی هشت هزاری هایی را که به سمت آنها رفت در همان تلاش اول و بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد. فعالیت های ورزشی او درست در مکان و ارتفاعی است که به منطقه مرگ مشهور است جایی که اولین اشتباه می تواند آخرین اشتباه باشد و در نقاطی که بسیاری از کوهنوردان زبده جهان و ایران جانشان را از دست دادند، اما عظیم با درایت و تجربه هرگز آسیبی جدی ندید و هرگز نگفت “آرزویم مرگ در کوهستان است”
عظیم قیچی ساز در ساعت ۱۲:۲۲ روز جمعه ۲۹ اردیبهشت در سال ۱۳۹۶ با صعود به قله لوتسه، پنجمین کوه رفیع دنیا توانست به عنوان اولین ایرانی نامش را در کنار بزرگان کوهنوردی دنیا همچون رینهولد مسنر و یرزی کوکوچکا به عنوان عضوی از باشگاه هشت هزاری ها جاودان کند.
باشگاهی که تا به الان و با احتساب سه عضو جدید امسال فقط ۳۴ عضو قطعی با صعودهای شفاف و بدون ابهام دارد و عظیم سی و پنجمین عضو قطعی، با صعودهای مشخص و بدون ابهام در باشگاه هشت هزاری ها و هفدهمین عضو این باشگاه با صعود بدون اکسیژن مصنوعی به تمامی قلل هشت هزاری است.

نگاهی به کارنامه درخشان عظیم قیچی ساز:

ماربل وال در کشور قزاقستان ۶۴۰۰متر در سال ۱۳۸۱

گاشربروم ۱ ، صعود تا ارتفاع ۷۸۰۰متر در سال ۱۳۸۲

دیران پیک در پاکستان، صعود تا ارتفاع ۵۵۰۰متر در سال ۱۳۸۳

اسپانتیک در سال ۱۳۸۳

اورست در سال ۱۳۸۴ (صعود با استفاده از کپسول اکسیژن)

نوشاخ در سال ۱۳۸۵

برودپیک در سال ۱۳۸۷

پوبدا در سال ۱۳۸۸

داهولاگیری در سال ۱۳۸۹ (اولین صعود کننده ایرانی)

نانگاپاربات در سال ۱۳۸۹

کانگجن چونگا در سال ۱۳۹۰ (اولین صعود کننده ایرانی)

گاشربروم ۲ در سال ۱۳۹۰

گاشربروم ۱ در سال ۱۳۹۰

آناپورنا در سال ۱۳۹۱ (اولین صعود کننده ایرانی)

کوه k2 در سال ۱۳۹۱

ماناسلو در سال ۱۳۹۱

ماکالو در سال ۱۳۹۲ (اولین صعود کننده ایرانی)

چوآیو در سال ۱۳۹۲

شیشاپانگما در سال ۱۳۹۳ (اولین صعود کننده ایرانی)

اورست در سال ۱۳۹۵ (صعود بدون استفاده از کپسول اکسیژن)

لوتسه در سال ۱۳۹۶ و ورود به باشگاه هست هزاری ها

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
simone-moro-1371632670667

سیمون مورو ؛ یکه تاز صعودهای زمستانی

نویسنده:مسعود فرح بخش

بدون شک سیمون مورو در حال حاضر یکی از بهترین های ورزش کوهنوردی است. سیمون مورو اهل ایتالیا و متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۶۷ می باشد. شهرت اصلی وی به دلیل ۴ صعود زمستانی موفق به قلل ۸۰۰۰ متری می باشد. سیمون مورو همچنین خلبان هلیکوپتر نیز می باشد و در سال ۲۰۱۳ به همراه دو امدادگر دیگر در ارتفاع ۷۸۰۰ متری لوتسه مرتفع ترین عملیات امداد و نجات دنیا را انجام داد.

سیمون مورو توسط پدرش از زمان کودکی با کوهنوردی در کوه های محل زندگی با مفهوم کوه و صخره آشنا شد و بعد ها بصورت جدی آنرا دنبال کرد تا اینکه به یکی از بهترین کوهنوردهای تمام دوران تبدیل شد.

اولین اکسپدیشن مورو در هیمالیا در سال ۱۹۹۲ در اورست بود. یک سال بعد مورو اولین صعود زمستانی کوه آکانکاگوآ به ارتفاع ۶۹۶۰ متر در آرژانتین(بلندترین کوه آمریکای جنوبی و بلند ترین قله ی زمین خارج از آسیا) را انجام داد.
مورو در سال ۱۹۹۳ ماکالو و در ۱۹۹۴ شیشاپانگما و لوتسه و در سال ۱۹۹۵ کانجن چونگا را نیز صعود کرد.

در سال ۱۹۹۶ سیمون مورو دیواره غربی فیتزروی در پاتاگونیا را در ۲۵ ساعت از کمپ اصلی تا کمپ اصلی صعود کرد و در همان سال قله ی جنوبی شیشاپانکما به ارتفاع ۸۰۰۸ متر را بدون کپسول اکسیژه در ۲۷ ساعت از کمپ اصلی به قله و برگشت تا کمپ اصلی صعود کرد و در شیشاپانما از ارتفاع ۷۱۰۰ متری با اسکی از کوه فرود آمد.

در ۱۹۹۷ لوتسه را صعود کرد و در زمستان آن سال برای صعود زمستانی به آناپورنا از رخ جنوبی تلاش کرد.در طول این صعود گرفتار بهمن شد و دو همنورد مشهورش آناتولی بوکرایف و دیمیتری سوبولف کشته شدند. آناتولی بوکرایف در آن زمان یکی از بهترین های کوهنوردی بود و تلاش وی در سال قبل و در حادثه ۱۹۹۶ اورست برای امداد رسانی به سایر کوهنوردان شهرتی جهانی برایش ساخته بود.

او در سال ۱۹۹۸ یکبار دیگر بر روی اورست تلاش کرد وی در سال ۲۰۰۰ چهار قله از ۵ قله ی شوروی سابق. ؛ لنین ، کورژونوسکا ، کمونیزم و خانتنگری را بهمراه راهنمای جوان قزاق دنیس اوروبکو صعود کرد و این شروع دوستی بین او و دنیس اوروبکو بود.
در سال ۲۰۰۰ سیمون مورو بهمراه دنیس اروبکو اورست را با هم صعود کردند.
مورو در سال ۲۰۰۲ چوآیو و در سال ۲۰۰۳ کلیمانجارو ، برودپیک و البروس را صعود کرد.
وی دو بار در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ تلاش زمستانی بر روی برودپیک انجام داد که نا موفق بود. وی از ۱۰۰ متری قله فقط به دلیل اینکه ساعت حدود ۴ بعد از ظهر بود تصمیم به بازگشت گرفت.

simone-moro-03

 

01_SimoneMoro_638-365_resize

 

10959

 

سیمون مورو در سال ۲۰۰۵ موفق شد به همراه پیتر موراوسکی لهستانی قله شیشاپانگما را در زمستان صعود کند. این اولین صعود زمستانی شیشاپانگما بود و سیمون مورو اولین انسان غیر لهستانی بود که یک کوه هشت هزار متری را برای بار اول در زمستان صعود کرد.

در سال ۲۰۰۶ در تراورس شمال به جنوب اورست، کوه را بصورت سولو از مسیر شمالی صعود کرد و در ۵ ساعت از مسیر جنوبی فرود آمد.
او در سال ۲۰۰۹ بهمراه دنیس اوروبکو اولین صعود زمستانی ماکالو را انجام داد.
در سال ۲۰۱۱ اولین صعود زمستانی گاشربروم ۲ و اولین صعود زمستانی یک کوه هشت هزار متری در پاکستان را بهمراه دنیس اروبکو و کوری ریچاردز انجام داد.
سیمون در سال ۲۰۱۳ در اورست بهمراه اولی استک با گروهی از شرپاها درگیر شد که خبر این درگیری بازتاب زیادی در رسانه های کوهنوردی داشت.

سیمون مورو در ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ با صعود زمستانی نانگاپاربات تنها کوهنوردی شد که ۴ قله ی هشت هزار متری را برای بار اول در زمستان صعود کرده است و نام خود را در تاریخ کوهنوردی جاودانه ساخت.

چهار صعود موفق زمستانی و چندین تلاش ناموفق زمستانی به کوه های ۸۰۰۰ متری سیمون مورو را به یکی از بهترین های تمام دوران بدل کرده. سیمون مورو به انجام صعود های معمولی در فصل صعود و در مسیر نرمال اعتقاد چندانی ندارد. وی از سال ۲۰۱۰ که برای بار چهارم اورست را صعود کرد هرگز برای انجام صعود های معمولی وارد هیمالیا و قراقروم نشد وهر سال در پی تلاش زمستانی کوه ها بود.

simone-moro-walking_si

 

simone

 

سیمون مورو در سال ۲۰۰۵ با کمک خیرین و دوستانش اقدام به ساخت مدرسه برای کودکان شرپاهای نپالی کرد.
زمانیکه از سیمون مورو در پاسخ به این سوال که چرا برای صعود زمستانی به K2 تلاش نمی کنی ، گفت: “همسر من در خواب دیده که من بر روی K2 خواهم مُرد ؛ بنا به قولی که به همسرم دادم هرگز بر روی K2 تلاش نخواهم کرد”

همچنین او در زمستان از ۱۰۰ متری قله برودپیک تصمیم به بازگشت گرفت . وی بعد ها در مورد این تصمیمش چنین گفت:

من از ۱۰۰ متری قله برودپیک در زمستان در هوای خوب برگشتم. چرا؟
چون ساعت ۴ عصر بود و
در زمستان ساعت ۵ هوا تاریک می شد!
من می توانستم به قله برسم.
و مطمئن بودم با رسیدن به آن وارد
تاریخ می شوم.
اما برای من مهم این بود که آیا خود من جایی در آن تاریخ دارم؟
و آیا زنده می مانم که از آن لذت ببرم!
بنابراین برگشتم
و با عقلم صعود کردم
و نه با قلبم

سیمون مورو جز فاتحین تمامی ۱۴ قله ی بالای ۸۰۰۰ متر نیست و شاید هرگز نباشد ، حتی او فاتح ۷ قله ی بلند ۷ قاره نیز نخواهد شد ،او حتی رکوردی در صعود های سرعتی ندارد ولی بدون شک سیمون مورو بزرگ است و تکرار نشدنی . سیمون بدون شک اسطوره است و نبوغ بالایی دارد.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است