نوشته‌ها

10339770_610890629006833_60442386461351937_n

شش کوه آتشفشانی ایران

وبسایت بام ایران شما را به چالش صعود به شش کوه آتشفشانی ایران دعوت می کند

نویسنده: مسعود فرح بخش

از گذشته تا امروز ، کوهستان یکی از جذابیت های بشر است. در زمان های بسیار دور از کوه ها به عنوان ستون های زمین که آسمان را روی خود نگاه داشته اند یاد می شود. همینطور کوه ها به دلیل محل تلاقی آسمان و زمین همواره برای بشر دارای ارزش معنوی بود.

در سراسر جهان باستان ، کوه های مقدس بسیاری وجود داشت که جایگاه خدایان بود و پیوند میان آسمان و زمین به شمار می‌آمد.

امروزه ۲۴% از خشکی های زمین را کوه ها تشکیل داده اند و از هر ده انسان روی کره زمین یک نفر درون کوهستان زندگی می کند. همه رود های مهم جهان از کوه ها سرچشمه می گیرند و نیمی از آب شیرین دنیا از کوهستان حاصل می شود.

کوه های زمین طی چند میلیون سال پدیدار شدند و همگی آنها همواره بنا به دلایل مختلف در حال تغییر شکل هستند و چند میلیون سال بعد شکلی متفاوت با امروز خود خواهند داشت.

سه عامل عمده موجب پیدایش کوه ها می شود.

  • چین خوردگی که ناشی از حرکت لایه های زمین است
  • فرسایش که علت های بسیاری دارد و سبب پیدایش و فرم دهی به کوه ها می شود.
  • آتشفشان

برخی از کوه ها به علت بیرون ریختن مواد مذاب درون زمین (ماگما) ایجاد شده اند. این مواد از طریق درزها و شکاف هایی که در پوسته ی زمین وجود دارد، خود را به روی سطح می رسانند و پس از انباشته شدن بر روی هم یک کوه آتشفشانی را تشکیل می دهند. اکثر کوه های آتفشانی دارای دهانه آتفشانی در نقاط بالایی خود هستند.

از بین تمام کوه های ایران فقط ۶ کوه از طریق آتشفشان و فوران مواد مذاب درون زمین ایجاد شده اند.

در زیر شش کوه آتشفشانی ایران معرفی می شود. صعود مسئولانه بدون برجای گذاشتن آثار مخرب از خود به تمام این شش کوه آتشفشانی ایران یکی از چالش های زیبای کوهنوردی در ایران است که برای اولین بار توسط سایت “بام ایران ، ۵۶۱۰متر” مطرح می شود.

کوه دماوند

800px-Damavand_summit

تصویر کوه دماوند از ایستگاه فضایی بین المللی ، عکس از ناسا

کوه دماوند به ارتفاع ۵۶۱۰ متر کوهی در شمال ایران است که بلندترین کوه ایران و بلندترین قله آتشفشانی آسیا است. دماوند مرتفع ترین کوه آتشفشانی آسیا و دومین کوه مرتفع فلات ایران بعد از تیریچ میر است.

دماوند کوهی نسبتا جوان است که در دوران چهارم زمین شناسی شکل گرفت و کوه آتشفشانی خفته ای است که امکان فعال شدن آن وجود دارد. آخرین فعالیت آتشفشانی دماوند در ۳۸۵۰۰ سال پیش رخ داد. دهانه آتشفشانی به قطر ۴۰۰ متر در بالای کوه دماوند وجود دارد که سطح آن همواره از یخ و برف پوشیده شده است.در نزدیکی های قله دماوند همواره گازهای گوگرد تز درون حفره هایی از زمین متصاعد می شوند.

 

کوه سبلان

sabalan04

دهانه قله سبلان و دریاچه تشکیل شده روی آن

کوه سبلان به ارتفاع ۴۸۱۱ متر سومین کوه بلند ایران و یکی از ۶ کوه آتشفشانی ایران است. سبلان آتشفشانی خاموش است که در دهانه ی قله آن دریاچه ای زیبا وجود دارد که فقط در برخی روز های گرم سال یخ آن ذوب می شود.

 

کوه سهند

sahand-0616-mm2

تصویره توده آتفشانی سهند و قله های اطراف از هواپیما

کوه سهند به ارتفاع ۳۷۰۷ متر آتشفشانی خاموش است که به زیبایی از جلگه آذربایجان قد برافراشته است. کوهستان سهند مخروطی بسیار پهن و گسترده دارد .

 

کوه تفتان

Taftan

تصویر کوه تفتان از فضا ، عکس از ناسا

کوه تفتان به ارتفاع ۳۹۴۰ متر در سیستان و بلوچستان تنها کوه آتشفشانی فعال در ایران است. تفتان در زبان پارسی به معنای مکان گرما است. این آتشفشان فعال است و گازهای گوگرد  همانند دماوند در دهانه آن منتشر می‌شوند.

 

کوه بزمان

BazmanNASA

تصویر کوه بزمان از فضا ، عکس از ناسا

 

کوه بزمان به ارتفاع ۳۴۹۷ متر یکی از کوه‌های آتشفشانی ایران است که در منطقه سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی ایران واقع شده‌ است. گرچه هیچ تاریخچه‌ای از فوران این آتشفشان در دست نیست، اما قلل این آتشفشان مملو از بخارات انواع دی اکسید هستند . این کوه در شمال چاله جازموریان کویر لوت را از جازموریان جدا می‌کند .امتداد کوه بزمان از سمت غرب به رشته کوه‌های بارز در استان کرمان متصل می‌گردد.

 

قلعه حسن علی

64363140

قلعه حسن علی ، بزرگترین دهانه آتشفشانی ایران

بر طبق تعاریف کوه به مکانی اتلاق می شود که از زمین های اطراف خود ۶۰۰ متر و بیشتر ارتفاع داشته باشد و به کمتر از آن تپه گفته می شود. با اینکه قلعه حسن علی ارتفاع زیادی ندارد اما این کوه یا تپه بزرگترین دهانه آتشفشانی ایران را به خود اختصاص داده. در دهانه ی این کوه آتشفشانی دریاچه نمک زیبایی شکل گرفته است.

قلعه حسن در جنوب شرقی استان کرمان و شهرستان راین قرار دارد. با وجود اینکه آخرین زمان فوران این آتشفشان مشخص نیست اما احتمالاً زمان شکل گیری آندوره چهارم زمین شناسی می‌باشد.

 

بخشی از مطالب از صفحه زیر برداشت شده است:

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_volcanoes_in_Iran#cite_ref-1

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
10339770_610890629006833_60442386461351937_n

تاریخچه اولین صعودها به دماوند

800px-Damavand_summit

عکس قله دماوند از ایستگاه فضایی بین المللی ، عکس از ناسا

نویسنده: مسعود فرح بخش

آیا تاریخچه صعود به دماوند را می دانید؟
دماوند بلندترین کوه ایران همواره در فصول مختلف مورد توجه کوهنوردان می باشد و هرسال صعود های بسیاری بر روی آن انجام می شود. اما تاریخچه صعود به دماوند مربوط به چه زمانیست و اولین ها بر روی دماوند چه کسانی بودند؟بسیاری از ما می دانیم اولین صعود بر روی اورست توسط چه کسی انجام شد ، اما آیا می دانیم اولین صعود بر روی دماوند چه زمانی و توسط چه کسی انجام شد؟
یکی از قدیمی ترین تلاش های مستند بر روی دماوند به “ابودلف(Abu Dolaf)” جغرافی دان عرب مربوط می شود که در سال ۳۴۱ هجری قمری (بیش از هزار سال پیش) بخشی از دماوند را صعود کرد. ابودلف با اینکه به قله نرسید اما طبق گفته های وی چشمه ای بزرگی یافته که در اطراف آن گوگردهای سنگ شده موجود بود.
ناصر خسرو در سفرنامه خود درباره دماوند اینطور نوشته است: گویند بر سر دماوند چاهی است که نوشادر و کبریت (گوگرد) از آن گیرند. صاحب آثار “البلاد و اخبار العباد ” با نقل قولی دست دوم می‌گوید که عدّه‌ای از اهالی آن نواحی می‌گفته‌اند که در طی پنج روز و پنج شب به قلهٔ دماوند رسیده‌اند و قلهٔ آن را مسطح با مساحت صد جریب یافته‌اند گرچه از دور به مخروط می‌ماند.
تمامی این نوشته ها نشان دهنده این موضوع است که ظاهرا اولین صعود های دماوند مربوط به بیش از هزار سال قبل می باشند.
اما در حدود سال های ۱۷۹۳ تا ۱۷۹۸ اولین تلاش های اروپائیان بر روی دماوند انجام شد. “الیوی” یک استاد علوم طبیعی و اهل فرانسه بود که از سوی دولت فرانسه برای انجام ماموریت عازم ایران شد. او در سال ۱۷۹۸ اقدام به صعود دماوند کرد اما او هم موفق نشد خود را به قله برساند. او پس از بالا رفتن از حدود یک سوم کوه به تکه های سنگ های گوگردی برخورد کرده و اینطور نوشته: صخره های وحشتناک بزرگ سیاه آتشفشان به شکل ستون های منظم پنج ضلعی
اما اولین صعود مستند و موفق به کوه دماوند به سال ۱۸۳۷ مربوط می شود.تیلور تامسون اولین شخصی بود که به دماوند صعود کرد و اولین شب مانی بر روی قله را انجام داد.تامپسون از روی قله اقدام به جمع آوری گوگرد کرد ، البته صعود تامپسون با کمک ایرانیان انجام شد.
نخستین صعود مستند ایرانیان به قلۀ دماوند، درسال ۱۸۵۷ میلادی انجام شد که تیم سرهنگ محمد صادق‌خان قاجار، ارتفاع قله را ۶۶۱۳ ذرع تعیین کرد.
اولین شب مانی ایرانیان بر روی قله مربوط به گروه گروه ایرانی کربلایی اسدالله در بیش از ۱۳۰ سال پیش می باشد.
اولین تلاش زمستانی بر روی قله مربوط به “ژاک دمورگان” بود ، دمورگان نیز فرانسوی بود و برای انجام امور باستان شناسی از سوی دولت فرانسه عازم ایران شده بود. وی در زمستان سال ۱۸۸۹ توانست تا ارتفاع ۵۳۰۰ متری صعود کنید. تلاش دمورگان و ارتفاع صعود وی با توجه به تاریخ آن دارای اهمیت بسیار در تاریخ کوهنوردی می باشد.
با توجه به اینکه ظاهرا صعودهای موفق و غیر مستندی در بیش از هزار سال قبل به قله دماوند صورت گرفته این صعود ها از نظر تاریخچه کوهنوردی بسیار حائز اهمیت می باشند و همینطور صعودهایی که بین سال های ۱۸۳۷ تا پایان ۱۹۰۰ بر روی دماوند انجام شده هر یک دارای اهمیت بسیار زیاد می باشند.

منابع: ویکیپدیا ، سایت دماوندکوه ، سایت summitpost

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

کمپانی لسپورتیوا

نویسنده: مسعود فرح بخش

برترین کفش های کوهنوردی دنیا کجا تولید می شود؟

آشنایی با کمپانی لسپورتیوا Lasportiva

در سال ۱۹۲۸ “نارسیسیو دلادیو” تولیدی کوچکی در ایتالیا بنیان نهاد که بعد ها به بزرگ ترین و معروف ترین و به گفته بسیاری از کوهنوردان محبوب ترین کمپانی تولید کفش کوه بدل شد. در ابتدا این تولیدی کوچک اقدام به تولید کفش و چکمه مخصوص برای کشاورزان می کرد. با آغاز جنگ جهانی دوم این تولیدی اقدام به تهیه کفش های مخصوص کوهستان برای سربازهای ایتالیایی کرد.

بعد از اتمام جنگ سفارش های شرکت بیش از گذشته و تولیدی بزرگتر شد. کفش های تولیدی دلادیو در آن زمان با نام “Calzoleria Sportiva” وارد بازار می شد.

اما در دهه ۵۰ و زمانی که فرانچسکو پسر نارسیسیو سکان هدایت تولیدی را به دست گرفت، به طور خاص و گسترده این تولیدی اقدام به تولید کفش کوهنوردی و اسکی کرد. با به دست گرفتن بخش عمده ای از بازار و بزرگ شدن تولیدی، فرانچسکو اقدام به تغییر نام کمپانی کرد و اینجا بود که کمپانی “Lasportiva” به شکل امروزی متولد شد. هم اینک کمپانی لسپورتیوا در شهر “زیانو” در شمال شرق ایتالیا قرار دارد.

کمپانی لسپورتیوا اقدام به تولید کفش کوهنوردی برای استفاده های مختلف از کوهپیایه های کم ارتفاع تا قلل مرتفع هیمالیا و همینطور کفش سنگ نوردی می کند. لسپورتیوا امروزه در بین کوهنوردان از مقبولیت و محبوبیت بالایی برخوردار می باشد.

امروزه کفش های تولیدی لسپورتیوا گران ترین و به گفته بسیاری از کوهنوردان با کیفیت ترین کفش های موجود در بازار می باشند.

 

وبسایت کمپانی لسپورتیوا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

دمای سرمایش باد

نویسنده: مسعود فرح بخش

دمای استاندارد” ، “دمای واقعی” و “دمای سرمایش باد” چیست؟

همه ما قبل از اجرای برنامه کوهنوردی آب و هوای منطقه را از طریق سایت های معتبر چک می کنیم. در بررسی آب و هوای منطقه یکی از نکاتی که اهمیت بالایی دارد دمای محیط است.

همه ما بارها در فصل تابستان تصور کردیم دمایی که احساس می کنیم بسیار گرم تر از دمایی است که هواشناسی اعلام کرده و همینطور در فصل زمستان بارها پیش آمده دمایی که احساس می کنیم خیلی سرد تر از دمای اعلام شده است. این نکته باعث می شود خیلی ها حتی سازمان هواشناسی را به دروغگویی متهم کنند اما به راستی این اعداد و ارقام چگونه محاسبه می شوند؟

دمای هوایی که هواشناسی(در همه کشور ها) اعلام می کند در شرایطی خاص محاسبه می شود. این دما توسط یک دماسنج که همواره در داخل سایه قرار دارد و توسط یک شاخص باید یک متر از زمین فاصله داشته باشد محاسبه می شود.به دمایی که از این طریق اندازه گیری می شود “دمای استاندارد” گفته می شود.

دمایی که بدن انسان چه در فصل گرم و چه در فصل سرد احساس می کند همواره متفاوت از دمای استاندارد می باشد که به فاکتورهای دیگری مرتبط است.

دو نوع دمای دیگر نیز وجود دارد که بر مبنای دمای استاندارد محاسبه می شوند و توجه به آنها در برنامه های کوهنوردی بخصوص برنامه های زمستانی از اهمیت بالایی برخوردار است.

دمایی که همواره باید در برنامه های کوهنوردی چک کنیم، دمای استاندارد که به صورت کمینه و بیشینه(low and high temperature) بیان می شود نیست بلکه دمای “سرمایش باد” یا wind chill می باشد. این دما تابعی از دمای استاندارد و سرعت باد می باشد که همواره سرد تر از دمای استاندارد می باشد.در واقع این همان دمایی است که در محیط کوهستان بدنمان حس می کند.

در سایت های هواشناسی کوهستان این دما همواره محاسبه می شود.دمایی که باید توجه کنیم همین دمای سرمایش باد یا wchill یا chill است.

اما دمای دیگری نیز وجود دارد که از دمای سرمایش باد دقیق تر می باشد اما محاسبه آن همواره سخت تر می باشد و معمولا در سایت های هواشناسی کوهستان بیان نمی شود.”دمای واقعی” یا real feel همان دمایی است که بدن آنرا احساس می کند که از دو دمای قبلی هم دقیق تر است. به جز دمای استاندارد و سرعت باد فاکتورهای دیگری مانند پوشش ابر ، شدت و زاویه تابش خورشید و رطوبت در آن دخیل هستند.

در واقع دمای سرمایش فقط بر مبنای دمای استاندارد و سرعت باد است که در فصول سرد و دما های زیر صفر کاربرد دارد اما دمای واقعی برای فصل گرما هم می باشد

asl

جدول دمای سرمایش باد

دو سایت معروف هواشناسی کوهستان:

http://www.mountain-forecast.com/

http://www.snow-forecast.com/

دو سایت معروف هواشناسی شهرها:

http://www.accuweather.com/

http://www.viewweather.com/

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
10339770_610890629006833_60442386461351937_n

قله خلنو

نویسنده: مسعود فرح بخش

قله خلنو به ارتفاع ۴۳۸۰ متر (بر اساس عدد روی جی پی اس) یکی از زیبا ترین و سر سخت ترین قلل البرز مرکزی می باشد.
برای رسیدن به پای کوه باید از تهران به سمت فشم و از آنجا به سمت روستای لالان(لالون) رفت.ارتفاع مبدا ۲۵۰۰ متر و ارتفاع مقصد ۴۳۸۰ متر می باشد.
خلنو دارای جذابیت های بسیار زیادی می باشد که آنرا از سایر قلل ایران متمایز می کند:
تنگ لالون در ابتدای مسیر صعود از دیدنی های این کوه می باشد. در تنگ لالون باید چند بار از روی رودخانه لالون عبور کرد. بافت صخره ای کوه هم بسیار زیبا و دیدنی می باشد.
مسیر صعود خلنو از ابتدا تا ارتفاع حدود ۳۶۰۰ متری پر از چشمه های آب ، رودخانه ، برفآب و آبشار می باشد که از این نظر در بین بسیاری از کوه های ایران منحصر به فرد می باشد.
وجود چشمه ی زیبای تلخاب در مسیر صعود جذابیتی منحصر بفرد می باشد. چشمه ی تلخاب دارای آب گاز دار با طعم تلخ می باشد . آب خنک این چشمه که از بستر کوه با فشار بیرون می زند بستر اطراف این چشمه را متمایل به رنگ قرمز کرده.
آبشار زیبای لالون در ارتفاع ۳۴۰۰ متری به لحاظ ارتفاع قرار گیری آن از آبشار های مرتفع ایران می باشد.
تیغه های فنی و با ابهت ژاندارک در مسیر صعود جذابیتی خاص برای خلنو می باشد. برای عبوراز این تیغه ها که در ارتفاع ۴۲۰۰ متری قرار دارند باید یک پا را در یک سمت کوه و پای دیگر را در سمت مقابل گذاشت و به اصطلاح خر سواری کرد. (روی صخره های سوار شد) عبور از تیغه های ژاندارک و جدال با سنگ و صخره در ارتفاع بالای ۴۰۰۰ متر باعث پمپاژ آدرنالین در بدن می شود.
نمای زیبای دریاچه خرس چال و دره ی زیبای وارنگرود از روی قله ویژگی دیگر این کوه می باشد.
از روی قله تمامی قلل مهم البرز مرکزی به خوبی نمایان هستند. از دماوند تا علم کوه و توچال تا آزاد کوه و هیمنطور بسیاری از قلل مرتفع و مهم دیگر
قله خلنو یکی از سرسخت ترین قله های البرز می باشد. برای رسیدن به قله نیاز به حدود ۱۴ کیلومتر کوهنوردی در مسیر رفت و همین مقدار برای برگشت است . حدود ۲۱۰۰ متر به صورت عمودی صعود می شود.
تمامی این ویژگی ها سبب شده تا خلنو یکی از زیباترین کوه های ایران باشد.

 

عکس از مسعود فرح بخش

 

11707551_823071691122058_1199177349357126352_n

4380 متر ارتفاع ثبت شده قله خلنو بزرگ

 

11700840_823076414454919_8638963955611977110_n

چشمه تلخاب در مسیر قله

 

11160671_823073697788524_7503604790049443602_n

آبشار لالون در ارتفاع ۳۴۰۰ متری

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
10339770_610890629006833_60442386461351937_n

راهنمای صعود به علم کوه از مسیر جنوبی حصارچال

نویسنده: مسعود فرح بخش

راهنمای نوشتاری صعود به علم کوه از مسیر حصارچال

قله علم کوه دومین قله مرتفع ایران در استان مازندران قرار دارد. این کوه از مسیرهای مختلفی صعود می شود . مسیرهای شمالی از سمت یخچال علم چال که دیواره علم کوه در آن قرار دارد از مسیرهای دست به سنگ ، دیواره ای کاملا فنی هستند.

مسیر جنوبی از دشت حصار چال نسبت به مسیرهای دیگر علم کوه ساده تر بوده و به جهت زیبایی مسیر صعود طرفدار های زیادی دارد.

برای صعود به علم کوه از مسیرهای نرمال از هرکجای ایران باید وارد مازندارن و شهر کلاردشت شوید و از آنجا وارد رودبارک شوید.

در انتهای بخش رودبارک قرارگاه فدراسیون کوهنوردی رودبارک با تمامی امکانات رفاهی قرار دارد. بسیاری از کوهنوردان وارد قرارگاه فدراسیون رودبارک می شوند. در اینجا پارکینگ ماشین ، سرویس بهداشتی ، بوفه ، فروشگاهی کوچکی برای تهیه لوازم کوهنوردی و اتاق برای خواب و استراحت وجود دارد. البته با توجه به فصل صعود قرار گاه رودبارک ممکن است شلوغ باشد و یا ظرفیت پارکینگ و اتاق هایش تکمیل باشد که بایستی از قبل از طریق تماس هماهنگی های لازم را انجام داد.

برخی کوهنوردان برای اقامت قرارگاه ونداربن را انتخاب می کنند. قرار گاه ونداربن در ادامه جاده خاکی قرارگاه کوهنوردی رودبارک به سمت تنگ گلو و در کنار آبادی ونداربن قرار دارد. بسیاری از کوهنوردان که قصد صعود از مسیرهای دیواره و گرده آلمان ها را دارند از ونداربن برای اقامت استفاده می کنند، زیرا مسیر صعود به علم کوه از این نقطه جدا می شود.

تمامی امکانات رفاهی در ونداربن فراهم است و برای رسیدن به آن از قرارگاه کوهنوردی رودبارک می بایست حدود ۱۰ کیلومتر جاده خاکی نسبتا همواری را با ماشین شخصی پیمود. در مسیر چند دو راهی وجود دارد که می بایست به آنها دقت کرد.

برای صعود به حصارچال چه وارد قرارگاه رودبارک و چه وارد قرارگاه ونداربن شوید ، می بایست از این نقاط با هماهنگی های لازم یک نیسان(ظرفیت تا ۱۲ نفر) و یا یک لندرور(ظرفیت تا ۶ نفر) را هماهنگ کنید تا گروهتان را به ابتدای تنگ گلو برساند. ماشین را در ونداربن یا رودبارک می توان به راحتی هماهنگ کرد.

از قرارگاه کوهنوردی رودبارک حدود یک ساعت و نیم راه خاکی و ناهموار تا ابتدای تنگ گلو وجود دارد. پیمودن این مسیر با ماشین های معمولی به هیچ وجه توصیه نمی شود.

این جاده از اواسط پاییز تا اواخر بهار به دلیل بارش برف و باران و سیلاب های منطقه و بهمن مسدود است و می بایست از مسیرهای دیگر برای صعود به علم کوه اقدام کرد.

بعد از پیمودن مسیر خاکی با ماشین هایی که هماهنگ شدند به ابتدای تنگ گلو یعنی ابتدای مسیر کوهنوردی علم کوه می رسیم.

از اینجا تا دشت حصارچال از مسیر تنگ گلو عبور می کنیم. پاکوب در مسیر تنگ گلو کاملا مشخص است. یک بار باید از روی عرض رودخانه عبور کرد که پلی چوبی در این محل نصب شده که برای عبور از آن بایستی دقت کرد.

در تنگ گلو معمولا مه وجود دارد لذا بایستی در هنگام کوهپیمایی و برای گام برداشتن در مسیر پاکوب دقت کرد. قسمت عمده تنگ گلو رودخانه در سمت چپ شما قرار دارد. در ابتدای مسیر تنگ گلو رودخانه در سمت راست شما قرار دارد و بعد از عبور از پل چوبی در ادامه مسیر رودخانه در سمت چپ قرار می گیرد.

بعد از حدود دو ساعت کوهنوردی وارد دشت زیبای حصارچال می شویم. این دشت به راستی یکی از زیبا ترین دشت های ایران در ارتفاع ۳۴۰۰ متری است. در سرتاسر دشت آب وجود دارد.

دشت حصار چال دور تا دورش بوسیله کوه های ۴۰۰۰ متری احاطه شده از این رو آب و هوایی سرد دارد.

از دشت قله علم کوه مشخص نیست . یکی از نماد های دشت حصار چال قله مناره است که به جهت شکل خاصش جلوه ی زیبایی به دشت داده و به راحتی قابل تشخیص است. اگر رو به قله مناره بایستید ، مسیر پاکوب قله تقریبا در سمت راست شما می شود و قله بین مناره و سمت راست شماست.

اکثر گروه های کوهنوردی طوری زمان بندی می کنند که شب را  در دشت بمانند. جا برای چادر زدن بسیار است و آب هم به وفور یافت می شود.

معمولا اگر ساعت ۸ صبح از قرارگاه رودبارک حرکت کنید تا قبل از ۳ بعد  از ظهر در حصار چال هستید و می توانید به گشت و گذار در دشت ، استراحت و عکاسی بپردازید.

صبح روز بعد اگر گروهی هستید که با سرعتی معمولی کوهپیمایی می کنید ساعت ۷ صبح زمان مناسبی برای شروع کوهپیمایی به سمت قله است. هم استراحت کافی کرده اید و هم در سرمای زیاد صبح کوهنوردی نمی کنید. از اینجا با یک کوله سبک ، مقداری غذای مقوی و حدود دو تا سه لیتر آب به سمت قله حرکت می کنید. مسیرپاکوب مشخص است اما به جهت اینکه اغلب اوقات در منطقه مه وجود دارد بایستی نهایت دقت را کرد. بهتر است برای بار اول با یک شخص آشنا به مسیر همراه شوید.

با سرعت معمولی بین ۴ تا ۶ ساعت زمان برای رسیدن به قله وقت نیاز است. قله به شرط اینکه مه نباشد و هوا مساعد باشد در یک تا  دو ساعت آخر مسیر مشخص است .

زمانیکه به قله می رسید می توانید از مسیر شن اسکی فرود بیاید اما در صورت شلوغی مسیر در تابستان به دلیل ریزش سنگ از بالا دست و مسیر صعود این مسیر شن اسکی نا ایمن است. همچنین در مسیر شن اسکی بایسیتی به یخچال های اطراف دقت کرد تا در صورت کافی نبودن دید به طرف آنها منحرف نشد.

از روی قله یخچال علم چال در روبرو و قله های سیاه کمان و چالون کاملا مشخص است. همینطور شاخک های علم کوه شکوه بسیار زیبایی دارند. در صورت مساعد بودن هوا آزاد کوه و دماوند نیز به خوبی نمایان هستند.

نمای روی قله به قدری زیباست که دوست دارید ساعت های روی قله بمانید اما قله علم کوه به جهت شکل خاص خود چندان جای نشستن و ایستادن ندارد. روی قله این نکته را فراموش نکنید که زیر پایتان دومین دیواره مرتفع ایران قرار دارد پس سعی کنید زیاد به پرتگاه نزدیک نشوید و کاملا دقت کنید که سنگی از زیر پای شما به سمت دیواره سرازیر نشود.

حال باید به حصار چال بازگردید. برخی کوهنوردان یک شب دیگر در اینجا استراحت می کنند و برخی بلافاصله با جمع آوری وسایل به سمت تنگ گلو سرازیر می شوند. در هر دو صورت باید با راننده ای که شما را به ابتدای تنگ گلو آورد هماهنگ کنید تا برای بازگرداندن شما به رودبارک یا ونداربن آماده باشد. اگر همان روز صعود قصد بازگشت دارید معمولا بین ساعت ۵ عصر تا ۷ عصر با راننده برای بازگشت هماهنگ کنید.

بعد از ورود به رودبارک یا ونداربن برنامه کوهنوردی شما در دومین قله مرتفع و یکی از زیباترین قله های ایران به پایان می رسد اما خاطره ی آن برای همیشه در ذهنتان باقی می ماند.

 

عکس از مسعود فرح بخش

 

 

10305960_643607099068519_6532932169839320001_n

قرارگاه کوهنوردی رودبارک

10403205_643608135735082_6007298799174965055_n

آبادی ونداربن در مسیر

1901400_643609769068252_8978954259383007884_n

پل چوبی در تنگ گلو کگه باید از روی آن عبور کرد

10592854_643611022401460_8343645603897444764_n

دشت حصار چال ، و قله مناره در روبرو

10552538_643612569067972_2409457753121996065_n

نمای روی قله علم کوه ، در روبروه یخچال علم چال در پایین ، شانه کوه در سمت چپ و قله سیاه کمان و چالون با خط الراس بینشان کاملا مشخص است. در سمپ چپ تصویر هم قله تخت سلیمان است که در عکس مشخص نیست

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
b38654e5514e226beb76653a997efb8a

وندا روتکیویچ ، کوهنورد زنی که بالاتر از مرد ها بود

نویسنده: مسعود فرح بخش
وندا روتکیویچ ، متولد ۱۹۴۳ در لهستان است. از اواسط دهه ۶۰ میلادی وقتی پای لهستانی ها به کوه های مرتفع دنیا باز شد ؛ بسیاری از ناممکن ها ، ممکن شد . لهستانی ها با کارهای شاخص خود نبوغ و سرسختی بالای خود را به رخ همگان کشیدند . بدون شک در دنیای کوهنوردی لهستانی ها حرف های زیادی برای گفتن دارند و در بین لهستانی ها نام خانم “وندا روتکیویچ” به زیبایی می درخشد.

بی تردید وندا نه تنها یکی از بهترین کوهنوردان زن تمام دوران بود بلکه می توان گفت او یکی از بهترین های هیمالیا و قراقروم بود.

وندا ورزش های شنا ، ژمیناستیک و اسکی را به طوری حرفه ای دنبال می کرد. او اولین بار در سال ۱۹۶۱ در جریان اردوی تیم ملی والیبال زنان لهستان برای بازی های المپیک توکیو با کوهنوردی آشنا شد. وندا اولین صعود بلند خود را در سال ۱۹۷۰ به قله لنین انجام داد.

در سال ۱۹۷۵ وندا روتکیویچ در قالب تیم لهستانی برای اولین بار به قله گاشربروم ۳ صعود کردند. این اولین صعود موفق گاشربروم ۳ بود. این کوه مرتفع ترین قله ۷۰۰۰ متری و پانزدهمین قله مرتفع دنیاست.گاشربروم ۳ اولین کوه دنیا بود که اولین صعود آن توسط یک زن انجام شد.

وندا بعنوان نخستین زن دیواره شمالی ایگر را صعود کرد.

همچنین وندا دیواره شمالی ماترهورن را در زمستان صعود کرد.

او نوشاخ و آکانکاگوا را نیز صعود کرد.

وندا اولین زن کوهنورد بود که رویای رسیدن به ۱۴ قله هشت هزار متری را در سر داشت.

در سال ۱۹۷۸ او بعنوان اولین کوهنورد لهستانی ، اولین کوهنورد زن اروپایی و سومین زن دنیا به قله اورست صعود کرد.

وندا در سال ۱۹۸۵ کوه سرسخت نانگاپاربات را صعود کرد.

یکی از ماندگارترین کارهای وی صعود به عنوان اولین کوهنورد زن در سال ۱۹۸۶ به مشکل ترین کوه دنیا ، K2 بود.

شیشاپانگما را در سال ۱۹۸۷ صعود کرد و دو سال بعد در ۱۹۸۹ گاشربروم ۲ و در سال بعد گاشربروم ۱ را صعود کرد.

در سال ۱۹۹۱ چوآیو را به صورت سولو و انفرادی صعود کرد.

در همان سال کوه سرسخت آناپورنا ، خطرناک ترین کوه جهان را بازهم به صورت سولو و انفرادی صعود کرد.

در سال ۱۹۹۲ و در سن ۴۹ سالگی آخرین برگ از کارنامه پرافتخار وندا رقم خورد. وی آخرین بار توسط کوهنورد معروف مکزیکی ، کارلوس کارسولیو ، در ارتفاعات بالای کوه کانجن چونگا دیده شد. کارلوس سعی می کند او را مجبور به بازگشت کند اما وندا قبول نمی کند. بعد از آن وندا هرگز دیده نشد. در سال ۱۹۹۵ جسدی در کوه کانجن چونگا پیدا شد که گمان می رفت مربوط به او باشد.

اینکه او کانجن چونگا را صعود کرده یا نه هرگز مشخص نشد ، اگر او این کار را انجام داده باشد اولین کوهنورد زنی است که به سومین کوه مرتفع دنیا صعود کرد.

وندا روتکیویچ با احتساب کانجن چونگا تا سال ۱۹۹۲ توانست به ۹ قله هشت هزار متری صعود کندکه نشان از نبوغ و توان بسیار بالای این کوهنورد دارد و از این لحاظ از بسیاری کوهنوردان مرد زمان خود بالاتر بود

بدون شک او یکی از بهترین کوهنوردان زن تمام دوران است.

بعد ها در سال ۲۰۱۰ خانم ادورنه پاسابان اولین زنی بود که به تمامی ۱۴ قله بالای هشت هزار متر صعود کرد .

rutkiewicz-kukuczka

وندا روتکیویچ و یرزی کوکوچکا ، بسیاری ایندو را بهترین کوهنوردان مرد و زن تمام دوران می دانند

402960

وندا روتکیویچ

Wanda_Rutkiewicz,_Góry_Sokole,_fot

خانم وندا از برترین کوهنوردان زن تمام دوران

 

منبع:

https://en.wikipedia.org/wiki/Wanda_Rutkiewicz

http://www.summitpost.org/in-memory-of-wanda-rutkiewicz-1943-1992/402961

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Eiger-seen-from-Kleine-Scheidegg1

۶ دیواره بزرگ شمالی در آلپ

مترجم و نویسنده: مسعود فرح بخش

در دنیای کوهنوردی ، کوهستان ها با ارزش های گوناگون تقسیم و طبقه بندی می شوند.

ارتفاع ، درجه ی فنی ، مکان جغرافیایی ، رشته کوه و … از مواردی هستند که باعث طبقه بندی کوه ها و وجه تمایز آنها می شوند.

 

زمانیکه بحث درجه ی فنی بودن کوه ها لحاظ می شود بدون شک کوهستان آلپ در این طبقه بندی حرف های زیادی برای گفتن خواهد داشت.

در آلپ ۶ دیواره در جبهه شمالی کوه هایش قرار دارند که نسبت به قسمت های دیگر مشکل تر و مرتفع تر می باشند.

 

به این شش دیواره ” شش دیواره ی شمالی کلاسیک” یا شش دیوره شمالی آلپ گفته می شود که صعود آنها برای کوهنوردان فنی کار از اهمیت بالایی برخوردار است و صعود هریک نیاز به تمرینات زیاد و شرایط خاص خودش را دارد.

 

صعود به تمام این دیواره های شمالی از چالش های دنیای کوهنوردی فنی در آلپ می باشد تلاشی که سرانجام در سال ۱۹۵۴ کوهنوردان اروپایی موفق به انجام این کار شدند.

این ۶ دیواره عبارتند از :

 

Tre Cime di Lavaredo 2999 m

Eiger 3970 m

Grandes Jorasses 4208 m

Matterhorn 4478 m

Petit Dru 3754 m

Piz Badile 3308 m

 

به لحاظ درجه سختی سه دیواره ی شمالی ایگر ، ماترهورن و گراندس خوراسس مشکل تر از سه دیواره ی دیگر می باشند از اینرو به ” سه گانه  ها ” مشهور هستند. صعود به این سه گانه ها کاری دشوار در دنیای کوهنوردی می باشد.

800px-Cima_grande

دیواره شمالی The Tre Cime di Lavaredo(به ایتالیایی) در شمال ایتالیا که آلمانها به آن Drei Zinnen نیز می گویند

eiger

دیواره شمالی ایگر از مشکل ترین مسیرهای دیواره نوردی در دنیا

GrandesJorasses

دیواره شمالی گرند خوراسس

Matterhorn_-_North_face_crop

دیواره شمالی ماترهورن

800px-petit Drus_-_North_face

دیواره شمالی Petit Dru

Badile

دیواره شمالی Piz Badile در مرز سوئیس و ایتالیا

منبع:

https://en.wikipedia.org/wiki/Great_north_faces_of_the_Alps

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
2763

نوشاخ ، بام افغانستان

کوه سرسخت نوشاخ دومین کوه مرتفع در رشته کوه هندوکش(بعد از کوه تیریچ میر) و بلندترین کوه کشور افغانستان می باشد.

نوشاخ با ۷۴۹۲ متر ارتفاع ، پنجاه و دومین کوه مرتفع دنیا و جز کوه های ۷۰۰۰ متری سرسخت می باشد. رخ غربی و شمالی این کوه در استان بدخشان افغانستان و رخ شرقی و جنوبی آن در کشور پاکستان می باشد.

اولین صعود این کوه در سال ۱۹۶۰ توسط یک گروه ژاپنی انجام شد.

در سال ۱۹۷۳ آندری زاوادا و همنوردش تادیوک پیتروفسکی عضو تیم اکسپدیشن لهستان اولین صعود زمستانی این کوه را انجام دادند. این صعود زمستانی از این جهت دارای اهمیت بود که در آن زمان ، نوشاخ مرتفع ترین کوهی بود که کوهنوردان در زمستان به قله آن رسیدند و همینطور اولین صعود زمستانی یک کوه بالای ۷۰۰۰ متر بر روی نوشاخ انجام شد.

اولین گروه از کوهنوردان افغان در سال ۲۰۰۹ موفق به صعود این کوه شدند.

Exif_JPEG_PICTURE

اولین گروه کوهنوردان افغان در سال ۲۰۰۹ به بام کشورشان صعود کردند

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Inglis_Mark

مارک اینگیلیس ؛ صعود با پای مصنوعی به بام دنیا

نویسنده: مسعود فرح بخش

در سن ۲۳ سالگی به قله ی ۳۷۰۰ متری صعود می کنی ، در مسیر صعود دچار حادثه می شوی ، طوفان و کولاک تو را زمین گیر می کند ، دو هفته در شرایط سخت در یک غار برفی فقط زنده می مانی ! بعد از دو هفته پیکر بی جانت پیدا می شود در حالیکه باید می مردی اما زنده ای ، در اثر سرمای شدید هر دو پایت را از بالای زانو از دست می دهی ، بعد از این تراژدی در آینده چه می کنی؟ جواب برای “مارک اینگلیس” مشخص است ؛ اورست را صعود می کنی !

مارک اینگلیس( MARK INGLIS) کوهنورد نیوزلندی و متولد ۱۹۵۸ در سال ۱۹۸۲ در کوه کوک (Mount Cook) در نیوزلند بر اثر سرمازدگی هر دو پای خود را از دست داد. او و همنوردش دو هفته ی تمام در شرایط بسیار ناگوار زنده ماندند اما این حادثه نتوانست جلوی اراده و پشتکار این مرد را بگیرد.

وی بعد از این سانحه دوباره به کوه بازگشت و در سال ۲۰۰۴ قله ی چوآیو را فتح کرد. وی بعد از چوآیو در سال ۲۰۰۶ راهی اورست شد و توانست بعنوان اولین انسان با پای مصنوعی قله ی اورست را صعود و فصل نوینی در هیمالیا باز کند.

وی در حین صعود به اورست و هنگام فرود مجددا دچار سرمازدگی شد و چند سانت دیگر از پای خود را از دست داد.

مستند” اورست ؛ فراتر از مرزها ” داستان صعود ۱۱ نفر در شرایط دشوار به این قله است که یکی از قسمت ها مربوط به مارک اینگلیس می باشد

 

Mark_Inglis_on_Everest_Summit

مارک اینگیلیس در قله اورست

miguelitos-little-green-car-8137

مارک اینگیلیس کوهنوردی با پاهای مصنوعی

Mark-Inglis-mountain-background

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است