گروه سفرهای پرسیکا

نوشته‌ها

آموزش کوهنوردی

آشنایی با اعداد روی کیسه خواب

نویسنده: مسعود فرح بخش

همه ما اعداد و دماهای مختلفی که روی کیسه خواب ها نوشته شده را دیده ایم. اما این دما ها به چه معنا هستند و چطور محاسبه می شوند؟ برای خرید کیسه خواب کدام دما را باید در نظر گرفت؟ در نوشته زیر پاسخ همه سوال ها را پیدا می کنید.

کیسه خواب های موجود در بازار از دو نوع جنس پر و الیاف تشکیل شده اند که هر یک مزایا و معایب مخصوص به خود را دارد. دمایی که روی کیسه خواب نوشته می شود به جنس کیسه خواب بستگی ندارد اما همواره برای دماهای پایین تر به دلیل حجم و وزن کمتر از کیسه خواب پر استفاده می شود.

کیسه خواب پر دارای وزن کمتر ، حجم کمتر ، نیاز به مراقبت بیشتر ، حساسیت بیشتر به رطوبت ، خشک شدن دیرتر و قیمت بالاتر می باشد.

کیسه خواب الیاف دارای وزن بیشتر ، حجم بیشتر ، نیاز به مراقبت کمتر ، حساسیت کمتر به رطوبت ، خشک شدن زودتر و قیمت پایین تر می باشد.

اما همه کیسه خواب ها مخصوص استفاده دردمایی خاص و در فصلی خاص هستند. هیچ کیسه خوابی وجود ندارد که در همه فصول و در همه مکان ها پاسخگوی نیاز باشد. اما بطور کلی بر اساس فصل استفاده کیسه خواب ها به دو نوع زمستانی و سه فصل(بهار،تابستان،پاییز) تقسیم می شوند.

معمولا برای کیسه خواب های زمستانی چون دمای هوا سرد تر از سایر فصول است برای اینکه کیسه خواب حجم و وزن کمتری داشته باشد و همینطور حمل و نقل و راحت تر باشد از کیسه خواب های جنس پر استفاده می شود.

اما چطور کیسه خواب را انتخاب کنیم؟

مهم ترین فاکتور در تهیه کیسه خواب دمای محیطی است که باید با کیسه خواب درون آن بخوابیم بعد از اینکه با دمای محیط به صورت تقریبی آشنا شدیم باید به اعدا مندرج بر روی کیسه خواب مراجعه کنیم و کیسه خواب مناسب را انتخاب کنیم.

اما استاندارد هایی برای محاسبه دما های کیسه خواب وجود دارد. یکی از این استاندارد ها EN 13537 می باشد. تمامی کیسه خواب هایی که در اروپا به فروش می رسند ملزم به رعایت این استاندارد هستند. این استاندارد در دما های واقعی توسط مانکن محیط کوهستان را شبیه سازی می کند و دماهای روی کیسه خواب را تعریف می کند. بر طبق این استاندارد ۴ دما روی همه کیسه خواب ها باید ذکر شود که هر یک مفهوم خاص خود را دارد.

Upper Limit حد بالا : دمایی که در آن یک مرد استاندارد می تواند بدون تعرق بیش از حد به راحتی بخوابد. دست ها بیرون از کیسه خواب و زیپ کیسه خواب باید باز باشد.(این دما ممکن است روی برخی کیسه خواب ها ذکر نشود)

comfort دمای راحتی : دمایی که در آن یک زن استاندارد می تواند خواب آسوده را تجربه کند.

Lower Limit یا comfort Limit حد پایین یا حد دمای راحتی: دمایی که در آن یک مرد استاندارد می تواند به مدت ۸ ساعت بخوابد

Extreme دمای نهایی : نهایت دمایی که در آن یک زن استاندارد می تواند به مدت ۶ ساعت بماند (خوابیدن مطرح نیست) بدون اینکه دمای عمومی بدنش افت کند و یا دچار هیپوترمی و مرگ شود(در این دما سرمازدگی اعضای بدن محتمل است)

بر طبق این استاندارد منظور از مرد استاندارد ؛ مردی ۲۵ ساله با قد ۱۷۳ سانت و وزن ۷۳ کیلو می باشد و مظور از زن استاندارد زنی ۲۵ ساله با قد ۱۶۰ سانت و وزن ۶۰ کیلو می باشد.

برای خواب راحت در کیسه خواب برخی فاکتور دیگر مانند لباسی که داخل کیسه خواب پوشیده می شود ، زیر انداز ، جنس چادر و … نیز اهمیت دارند

photo_2016-02-18_21-50-38

اعداد نوشته شده روی یک نمونه کیسه خواب استاندارد بر اساس استاندارد EN13537

اطلاعات بیشتر در:

https://en.wikipedia.org/wiki/Sleeping_bag

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
2763

نوشاخ ، بام افغانستان

کوه سرسخت نوشاخ دومین کوه مرتفع در رشته کوه هندوکش(بعد از کوه تیریچ میر) و بلندترین کوه کشور افغانستان می باشد.

نوشاخ با ۷۴۹۲ متر ارتفاع ، پنجاه و دومین کوه مرتفع دنیا و جز کوه های ۷۰۰۰ متری سرسخت می باشد. رخ غربی و شمالی این کوه در استان بدخشان افغانستان و رخ شرقی و جنوبی آن در کشور پاکستان می باشد.

اولین صعود این کوه در سال ۱۹۶۰ توسط یک گروه ژاپنی انجام شد.

در سال ۱۹۷۳ آندری زاوادا و همنوردش تادیوک پیتروفسکی عضو تیم اکسپدیشن لهستان اولین صعود زمستانی این کوه را انجام دادند. این صعود زمستانی از این جهت دارای اهمیت بود که در آن زمان ، نوشاخ مرتفع ترین کوهی بود که کوهنوردان در زمستان به قله آن رسیدند و همینطور اولین صعود زمستانی یک کوه بالای ۷۰۰۰ متر بر روی نوشاخ انجام شد.

اولین گروه از کوهنوردان افغان در سال ۲۰۰۹ موفق به صعود این کوه شدند.

Exif_JPEG_PICTURE

اولین گروه کوهنوردان افغان در سال ۲۰۰۹ به بام کشورشان صعود کردند

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Labuche_Kang_and_Shishapangma_from_Cho_Oyu

مرتفع ترین کوه هایی که صعود نشدند

مترجم و نویسنده: مسعود فرح بخش

کوهنوردی یکی از خاص ترین ورزش های دنیاست. ورزشی که روح آن کمی متفاوت تر با سایر ورزش هاست. در کوهنوردی انسان وارد طبیعت بکر می شود و از نزدیک زیبایی های طبیعت را لمس می کند.

انس به طبیعت و طبیعت دوستی در ذات هر انسانی نهفته است و این نوع علاقه امروزه باعث کشش مردم به ورزش کوهنوردی می شود.این خصوصیت در کوهنوردی سبب شده هر روز تعداد علاقه مندان به این ورزش بیش از پیش شود به طوریکه امروزه  در مرتفع ترین کوه ها ترافیک کوهنوردان را شاهد هستیم که خود این امر باعث بروز مشکلات و معضل هایی می شود.

کوهنوردی به شکل امروزی از اواسط قرن هجدهم میلادی در کوه های آلپ شکل گرفت و بعد از آن کوهنوردان روز به روز به فکر پیشرفت و انجام کارهای نو و شاخص افتادند.

در اوایل قرن نوزدهم با ورود افراد غیر بومی که عمدتا بریتانیایی بودند به مناطق هیمالیا و قراقروم و نقشه برداری هایی که انجام دادند مرتفع ترین مناطق زمین ثبت و اندازه گیری شدند و در اوایل قرن بیستم پای کوهنوردان به این مناطق باز شد. مرتفع ترین قلل دنیا که همگی در مناطق هیمالیا و قراقروم هستند به نوبت از اواسط قرن بیستم صعود شدند.

کوهنوردان مختلف از سرتاسر دنیا هر ساله به این مناطق سفر می کنند و تعداد بسیاری از قله های منطقه را صعود می کنند .

امروزه تمام ۱۴ کوه بالای هشت هزار متری توسط کوهنوردان مختلف از مسیرهای مختلف صعود شده است. به جز کوه K2 سایر کوه های هشت هزاری در فصل زمستان نیز صعود شدند. اما همه قلل مناطق هیمالیا و قراقروم سرنوشت مشابهی ندارند. برخی قللی هستند که تاکنون پای هیچ بشری به آنها باز نشده.

کاوش های باستانی نشان دهنده آن است که انسان ها در هزاران سال قبل از میلاد به قلل بالای ۶۰۰۰ متر در کوهستان آند صعود کردند .از این رو نمی توان به طور قطع گفت یک کوه صعود نشده اما در مورد کوه های هیمالیا و قراقروم داستان متفاوت است.

با توجه به اینکه هیچ سند و مدرکی به طور قطع در مورد مردم محلی در مورد صعود آنها به کوه ها وجود ندارد باز هم نمی توان با قطعیت نسبت به این مسئله اظهار نظر کرد. برخی از این کوه ها از زمان قدیم برای مردم محلی شناخته شده و خاص بودند و امکان این وجود دارد که در زمان های بسیار دور مردم محلی به آنها صعود کرده باند اما هیچ سند و مدرکی دال بر صعود انسان به این قلل وجود ندارد.

بنا براین باقدمه فوق ، فهرستی از پنج قله مرتفع دنیا که تاکنون پای هیچ بری به آنها باز نشده در زیر جمع آوری شده است:

 

۵- کارجیانگ (Karjiang) در تبت با ارتفاع ۷۲۲۱ متر

Karjiang

کارجیانگ ۷۲۲۱ متر

این کوه در تبت و مرز با بوتان واقع شده. مسیر این کوه بسیار فنی و بسیار بهمن خیز است. تا کنون چند تلاش محدود روی آن صورت گرفته اما هرگز کسی موفق به صعود آن نشده.

۴- لابوچه کانگ  (Labuche Kang III) با ارتفاع ۷۲۵۰ متر

Labuche_Kang_and_Shishapangma_from_Cho_Oyu

لابوچه کانگ و شیشاپانگما ، عکس از روی چوآیو

یکی از زیبا ترین قلل واقع در تبت لابوچه کانگ I می باشد. این کوه تا کنون فقط دو بار در سال های ۱۹۸۶ و ۲۰۱۰ بر روی آن تلاش شد که یک تلاش بر روی آن موفقیت آمیز بود. در سال ۲۰۱۰ کوهنورد آمریکایی بر روی این کوه کشته شد.

اما تا کنون هیچ تلاشی بر روی کوه لابوچه کانگ III انجام نشده و به واقع این کوه یکی از بکرترین کوه های دنیا می باشد.

۳- قله شمالی کابرو(Kabru North Summit) با ارتفاع ۷۳۹۴ متر

Kabru2

کابرو ۷۳۹۴متر

مجموعه قلل کابرو در مرز بین چین و نپال و در مجاورت کانجن چونگا سومین کوه مرتفع دنیا قرار دارد. در سال ۲۰۰۴ یک تلاش بر روی قله ی شمالی کابرو انجام گرفت که بهمن گیر بودن مسیر سبب بازگشت کوهنوردان شد. بر روی قله جنوبی کابرو چند تلاش انجام شده که یکی از آنها موفقیت آمیز بوده ، اما قله شمالی تا کنون بکر و دست نخورده باقی مانده.

۲- موچا چهیش (Muchu Chhish) با ارتفاع ۷۵۴۳ متر

Muchu Chhish

موچا چهیش ۷۵۴۳ متر

موچا چهیش واقع در قراقروم پاکستان تا کنون مرتفع ترین کوه دنیاست که به لحاظ قانونی امکان صعود کردن وجود دارد اما تاکنون صعود نشده است. مسیر این کوه فنی و بسیار بهمن خیز است. همینطور برای رسیدن به قله نیاز به یک تراورس طولانی می باشد که باعث افزایش مسافت مسیر می شود.

۱- گانکار پونسوم (Gangkhar Puensum) با ارتفاع ۷۵۷۰ متر

Gangkhar_puensum_summit

گانکار پونسوم ، مرتفع ترین کوه صعود نشده ی دنیا

گانکار پونسوم واقع در کشور بوتان و مرز با تبت ، مرتفع ترین کوه دنیاست که تاکنون کسی بر روی قله آن پا نگذاشته است.

کشور بوتان تا سال ۱۹۸۳ مرزهای خود را به روی کوهنوردان برای صعود به این کوه بسته بود. بعد از آن دولت بوتان اجازه داد کوهنوردان وارد این منطقه شوند اما بنا به دلایل مذهبی هرگز اجازه نمی دهد که گروهی قله این کوه را صعود کند. مردم محلی این کوه را بسیار مقدس و جایگاه خدایان می دانند.

در سال ۱۹۹۹ تیمی متشکل از کوهنوردان ژاپنی بر روی این کوه تلاش کردند اما بنا به احترام مردم محلی قله کوه را صعود نکردند و فقط قله فرعی در مجاورت قله اصلی را فتح کردند. اینک دولت بوتان اجازه صعود به ارتفاع بالاتر از ۶۰۰۰ متر در این کوه را نمی دهد.

 

منبع:

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
George_Mallory_1915

افسانه ای به نام جورج مالوری

نویسنده: مسعود فرح بخش
جورج هربرت مالوری کوهنورد ، ماجراجو و کاوشگر مشهور انگلیسی زاده ی ۱۸۸۶میلادی بود. وی اولین انسانی بود که برای فتح اورست تلاش کرد.
مالوری سه تلاش بر روی بام دنیا انجام داد ، در تلاش اول در سال ۱۹۲۱(اولین اکسپدیشن بر روی کوه اورست) تا ارتفاع ۷۰۰۰ متری پیش رفت. وی در تلاش دوم خود در سال ۱۹۲۴ به ارتفاع ۸۵۵۰ متری رسید. تلاش مالوری و ارتفاع صعود وی با توجه به امکانات کوهنوردی آن زمان بسیار حائز اهمیت می باشد و نشان دهنده توان و نبوغ بسیار بالای مالوری دارد.
مالوری به همراه همنوردش “آندرو اروین” در سال ۱۹۲۴ برای بار سوم تلاشی را به سمت قله آغاز کرد. تلاشی که یکی از مهم ترین رازهای قرن بیستم را رقم زد.
پس از چند روز تلاش و بر قراری کمپ های یک تا شش سرانجام در روز ۸ ژوئیه ۱۹۲۴ روز موعود برای فتح بام دنیا فرا رسید. اعضای اکسپدیشن بریتانیایی از بیس کمپ مشغول رصد مالوری و اروین بودند. آخرین بار مالوری و اروین در ارتفاع ۸۶۰۰ متری و درست ۲۵۰ متر زیر قله مشاهده شدند در حالیکه با قدرت به سمت قله پیش می رفتند . پس از این مالوری و اورین هرگز دیده نشدند. ناپدید شدن مالوری ، بزرگ ترین راز تاریخ کوهنوردی را رقم زد ” آیا آنها قبل از رسیدن به قله ناپدید شدند یا بعد از آن”
۲۹ سال بعد از مالوری “سر ادموند هیلاری” بر فراز اورست ایستاد تا اولین انسانی باشد که قدم بر روی بام دنیا گذاشته اما آیا او واقعا اولین بود؟
پیدا کردن جسد مالوری نیز به اندازه ناپدید شدن وی پر رمز و راز بود. “کنراد آنکر” کوهنورد معروف آمریکایی یکی از افرادی بود که سال ها در اورست و در ارتفاع بالا و در منطقه مرگ به جستجو برای پیدا کردن جسد مالوری پرداخت.
سرانجام گروه کنراد آنکر در سال ۱۹۹۹ موفق شد جسد مالوری را بیابد. اما پیدا کردن جسد مالوری ، راز صعود او به اورست را پیچیده تر کرد.
پیکر یخ زده و تقریبا سالم مالوری بعد از ۷۵ سال در اورست پیدا شد. عده ای او را بعنوان اولین فاتح قله اورست می دانند. دو دلیل اساسی برای اثبات فرضیه ی صعود او به اورست وجود دارد:
۱- دختر مالوری گفته بود که پدرش عکسی از مادر وی به همراه داشته و به او قول داده بود که عکس او را بر روی بام دنیا قرار دهد. زمانیکه پیکر یخ زده مالوری پیدا شد تقریبا لباس ها و مدارک وی سالم بودند ، در مدارک و جیب مالوری عکسی از همسرش یافت نشد و این یعنی عکس را از مدارکش خارج کرده بود، اما آیا این عکس را روی قله گذاشت؟
۲-زمانیکه پیکر مالوری پیدا شد عینک آفتابی او درون جیبش قرار داشت این در حالی بود که در آن ارتفاع تقریبا صعود بدون عینک غیر ممکن است. مالوری این نکته را خوب می دانست به ویژه آنکه یکی از همنوردانش در صعود های قبلی بر اثر اشتباه استفاده نکردن از عینک دچار برف کوری شدید شده بود. این موضوع می تواند نشان دهنده این باشد که مالوری بعد از فتح قله و در حین فرود و در زمانیکه هوا رو به تاریکی می رفته دچار حادثه شده.
جمله مشهوری درباره مالوری وجود دارد. از او پرسیده بودند “چرا شما می خواهید اورست را فتح کنید؟” که او پاسخ داده بود “برای اینکه آنجا است”!
مالوری بی شک یکی از سرسخت ترین مردان قرن بیستم است. تلاش و عزم وی برای رسیدن به ناشناخته ها و انجام غیر ممکن ها ستودنیست . وی چه به قله رسیده باشد چه نه برای همیشه یک ” افسانه” باقی می ماند ؛ افسانه ای به نام “جورج مالوری”

gorg malury

اعضای اکسپدیشن ۱۹۲۳ در اورست ، جورج مالوری نفر اول ایستاده سمت راست

پی نوشت:

از داستان صعود مالوری چندین فیلم و کتاب وجود دارد.فیلم مستند معروف به نام “وحشی ترین رویا؛فتح اورست” (The wildest dream) و هم چنین کتاب معروفی با نام ” آخرین ساعات در اورست” (The last hours on everest) از این دسته اند.
در <<این لینک>> می توانید فیلم اصلی مربوط به زمان پیدا کردن جسد مالوری توسط تیم کنراد آنکر در سال ۱۹۹۹ را مشاهده کنید. دیدن این فیلم ۶ دقیقه ای خالی از لطف نیست

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Himalaya_annotated

هشت هزاری ها

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

از بین هزاران کوهی که در سرتاسر کره زمین وجود دارد فقط ۱۴ تای آنها ارتفاعی بالاتر از ۸۰۰۰ متر دارند که به هشت هزاری ها معروفند.

صعود به هر یک از این کوه ها برای کوهنوردان چالش برانگیز است. ارتفاع بالا ، دور افتاده بودن از نقاط شهری ، جدال با سنگ و یخ ، تغییرات ناگهانی آب و هوا فقط بخشی از این چالش ها می باشند.

تمامی این ۱۴ قله در رشته کوه قراقروم و رشته کوه هیمالیا در کشورهای چین ، هندوستان ، تبت ، نپال و پاکستان قرار دارند.

درجه سختی این کوه ها به ارتفاع آنها چندان مربوط نیست بطوریکه اورست مرتفع ترین کوه دنیا و مقام شماره یک رده بندی جز هشت هزاری های آسان قرار می گیرد و آناپورنا دهمین کوه مرتفع دنیا جز کوه های سرسخت می باشد.

اکثریت این ۱۴ قله بین دو کشور مرز مشترک دارند. ۹ تای هشت هزاری ها در نپال ، ۸ تا در چین و تبت ، ۵ تا در پاکستان و تنها یک کوه (کانجن چونگا) در هندوستان می باشند.

از این بین فقط ۵ کوه بطور کامل در خاک یک کشور قرار دارند ؛ دائولاگری ، ماناسلو و آناپورنا در نپال ، نانگاپاربات در پاکستان و شیشاپانگا در چین.

اولین تلاش بر روی یک کوه هشت هزاری در سال ۱۸۹۵ در کوه نانگاپاربات انجام شد. در این تلاش آلبرت مومری و نورمن کولی در راه رسیدن به قله کشته شدند.

اولین تلاش موفق بر روی یک هشت هزاری در سال ۱۹۵۰ بود. مائوریس هرزگ و لوئیس لاچنل با صعود به قله آناپورنا در نپال اولین نفراتی بودند که یک کوه هشت هزاری را صعود کردند.

رینهولد مسنر اولین کسی بود که تمامی ۱۴ کوه هشت هزاری را صعود کرد. یکی از چالش های بزرگ کوهنوردی صعود تمامی قله های هشت هزاری می باشد. مسنر در سال  ۱۹۸۶ بعنوان نفر اول این چالش بزرگ در دنیای کوهنوردی را مرسوم کرد. تا کنون فقط ۳۴ نفر موفق به صعود همه ی هشت هزاری ها شدند.

فوربا تاشی شرپا با ۳۰ صعود به قله های هشت هزاری دارای رکورد می باشد. ۲۱ صعود فوربا تاشی شرپا مربوط به اورست می باشد.

در ادامه ۱۴ قله هشت هزاری به ترتیب ارتفاع به همراه مهمترین اطلاعات آورده شده است.

 

اورست

everest

بام دنیا ؛ اورست

Everest_ali_2011298

تصویر قله اورست از فضا

everest (2)

مسیر آبشار یخی خومبو

Inside_Khumbu-Icefall everest

مسیر آبشار یخی خومبو

everest shadow

سایه اورست در هنگام طلوع

ارتفاع: ۸۸۴۸ متر

کشور: نپال و چین(تبت)

تاریخ اولین صعود: ۲۹ مه ۱۹۵۳

نفرات و ملیت: سر ادموند هیلاری(نیوزلاند) – تنزینگ نورگای(نپال)

اولین صعود زمستانی: ۱۷ فوریه ۱۹۸۰

نفرات و ملیت: کریستوف ویلیچکی (لهستان) – لژک سیچی (لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۵۶۵۶ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳): ۲۲۳ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۳٫۹%

 

K2

800px-K2_Nordseite

رخ شمالی k2

K2_2006b

کوه k2 فنی ترین کوه جهان

K2_from_air

عکس هوایی از قله k2

ارتفاع: ۸۶۱۱ متر

کشور: نپال و چین

تاریخ اولین صعود: ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۴

نفرات و ملیت: آکیله کمپاگونی(ایتالیا) – لینو لاچدی(ایتالیا)

اولین صعود زمستانی: تا کنون صعود زمستانی نشده

نفرات و ملیت: –

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۰۶ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۸۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲۶٫۵%

 

کانجنچونگا

Kangchenjunga_East_Face

رخ شرقی کانجن چونگا

Kangchenjunga_South_Face

رخ جنوبی کانجن چونگا

ارتفاع:۸۵۸۶ متر

کشور: نپال و هندوستان

تاریخ اولین صعود: ۲۵ مه ۱۹۵۵

نفرات و ملیت: جورج باند(بریتانیا) – جو بران(بریتانیا)

اولین صعود زمستانی:۱۱ ژانویه ۱۹۸۶

نفرات و ملیت: کریستوف ویلیچکی(لهستان) – یرزی کوکوچکا(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۸۳ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۰ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱۴٫۱%

 

لوتسه

Lhotse-fromChukhungRi

لوتسه

lotse

لوتسه ، اورست و کوه های اطراف

mount everest and lhotse catch the last rays of sunlight (everest is the tiny peak on the left)

طلوع خورشید بر روی قله لوتسه

ارتفاع: ۸۵۱۶ متر

کشور:نپال و چین(تبت)

تاریخ اولین صعود: ۱۸ مه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:فریتز لوشسینگر(سوئیس) – ارنست ریس(سوئیس)

اولین صعود زمستانی:۳۱ دسامبر ۱۹۸۸

نفرات و ملیت:کریستوف ویلیچکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۱۳ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲٫۸%

 

ماکالو

Makalu

ماکالو

ارتفاع: ۸۴۸۵ متر

کشور: نپال و چین

تاریخ اولین صعود: ۱۵ مه ۱۹۵۵

نفرات و ملیت: جین کوزی(فرانسه) – لیونل تری(فرانسه)

اولین صعود زمستانی: ۹ فوریه ۲۰۰۹

نفرات و ملیت: سیمون مورو(ایتالیا) – دنیس اوروبکو(قزاقستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۸٫۶%

 

چوآیو

Cho_Oyu,_Nepal

چوآیو

Chooyu

چوآیو

ارتفاع: ۸۲۰۱ متر

کشور:نپال و چین

تاریخ اولین صعود:۱۹ اکتبر ۱۹۵۴

نفرات و ملیت:جوزف جوشلر(اتریش) – پاسانگ داوا لاما (نپال) – هربرت تیشی(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۱۲ فوریه ۱۹۸۵

نفرات و ملیت:ماکیچ بربکا(لهستان) – ماکیچ پاولیکوسکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۱۳۸ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۴ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱٫۴%

 

دائولاگری

Dhaulagiri_2005

دائولاگری

Dhaulagiri_mountain

دائولاگری

ارتفاع: ۸۱۶۷ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود: ۱۳ مه ۱۹۶۰

نفرات و ملیت:کورتدیمبرگر(اتریش) – ناوانگ دورج(نپال) – پیتر دینر(آلمان) – نیما دورج(نپال) – ارنست فورر(سوئیس) – آلبین شلبرت(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۲۱ ژانویه ۱۹۸۵

نفرات و ملیت:آندری کچوک(لهستان) – یرزی کوکوچکا(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۴۴۸ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۹ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۱۵٫۴%

 

ماناسلو

Manaslu,_from_base_camp_trip

ماناسلو از کمپ اصلی

Sunrise,_Manaslu

طلوع خورشید بر فراز ماناسلو

ارتفاع:۸۱۶۳ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود:۹ مه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:توشیو ایمانیشی(ژاپن) – گیلزین نوربو(نپال)

اولین صعود زمستانی: ۱۲ ژانویه ۱۹۸۴

نفرات و ملیت: ماکیچ باربکا(لهستان) – ریزارد کاجوسکی(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۶۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۹٫۸%

 

نانگاپاربات

Nanga_Parbat_Rupal_Base_camp,_Gilgit_Baltistan

کمپ اصلی جبهه روپال نانگاپاربات

Nanga_Parbat_The_Killer_Mountain

نانگاپاربات ملقب به کوهستان قاتل

ارتفاع:۸۱۲۶ متر

کشور:پاکستان

تاریخ اولین صعود: ۳ ژوئیه ۱۹۵۳

نفرات و ملیت:هرمان بول(اتریش)

اولین صعود زمستانی:تا کنون صعود زمستانی نشده

نفرات و ملیت: –

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۳۳۵ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۹٫۸%

 

 

آناپورنا

 

Annapurna2_(4520840799)

آناپورنا

Annapurna_space

عکس آناپورنا از فضا


ارتفاع:۸۰۹۱ متر

کشور:نپال

تاریخ اولین صعود: ۳ ژوئن ۱۹۵۰

نفرات و ملیت: مائوریس هرزوگ(فرانسه) – لوئیس لاچنل(فرانسه)

اولین صعود زمستانی: ۳ فوریه ۱۹۸۷

نفرات و ملیت:یرزی کوکوچکا(لهستان) – آرتور هاجزر(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۱۹۱ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۶۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۳۲%

 

 

گاشربروم ۱

 

g1 HiddenPeak

گاشربروم ۱

ارتفاع:۸۰۸۰ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود:۵ ژوئیه ۱۹۵۸

نفرات و ملیت:آندری کافمن(آمریکا) – پت شونینگ(آمریکا)

اولین صعود زمستانی: ۹ مارس ۲۰۱۲

نفرات و ملیت: آدام بیلیچکی(لهستان) – جانوس گلاب(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۳۴ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۹ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۸٫۷%

 

 

برودپیک

BroadPeak

برودپیک

ارتفاع:۸۰۵۱ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود: ۹ ژوئیه ۱۹۵۷

نفرات و ملیت:فریتز وینترستلر(اتریش) – مارکوس اشموک(اتریش) – کرت دیمبرگر(اتریش) – هرمان بول (اتریش)

اولین صعود زمستانی: ۲۵ مارس ۲۰۱۳

نفرات و ملیت:ماسچ باربکا(لهستان) – آدام بیلیچکی(لهستان) – توماس کوالسکی(لهستان) – آرتور مالک(لهستان)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳): ۴۰۴

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳): ۲۱

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها: ۵٫۲%

 

گاشربروم ۲

Gasherbrum2

گاشربروم ۲

ارتفاع:۸۰۳۵ متر

کشور:پاکستان و چین

تاریخ اولین صعود:۷ ژوئیه ۱۹۵۶

نفرات و ملیت:فریتز موراوک(اتریش) – جوزف لارچ(اتریش) – هانس ویلنپارت(اتریش)

اولین صعود زمستانی:۲ فوریه ۲۰۱۱

نفرات و ملیت:سیمون مورو(ایتالیا) –  دنیس اوروبکو(قزاقزستان) – کوری ریچاردز(آمریکا)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۹۳۰ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۱ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۲٫۳%

 

شیشاپانگما

Shishapangma left

شیشاپانگما در سمت چپ تصویر

Gasherbrum2ارتفاع:۸۰۲۷ متر

کشور:چین

تاریخ اولین صعود:۲ مه ۱۹۶۴

نفرات و ملیت:سو چینگ(چین) – چانگ چون ین(چین) – وانگ ژو(چین) – چن سان(چین) – چنگ تین لیانگ(چین) –  وو سونگ یو(چین) – سودنام جوء (چین) – میگمار تراشی(چین) – دوجی یانتن(چین)

اولین صعود زمستانی: ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵

نفرات و ملیت: پیتر موراوسکی(لهستان) – سیمون مورو(ایتالیا)

تعداد کل صعود ها(تا سال ۲۰۱۳):۳۰۲ صعود

تعداد مرگ ها(تا سال ۲۰۱۳):۲۵ مرگ

نرخ مرگ و میر نسبت به صعودها:۸٫۳%

 

ترتیب هشت هزاری ها بر اساس تاریخ اولین صعود:

 

آناپورنا – ۳ JUN 1950

اورست  – ۲۹ MAY 1953

نانگاپاربات – ۳ JUL 1953

کی ۲ – ۳۱ JUL 1954

چوآیو – ۱۹ OCT 1954

ماکالو – ۱۵ MAY 1955

کانجن چونگا – ۲۵ MAY 1955

ماناسلو – ۹ MAY 1956

لوتسه – ۱۸ MAY 1956

گاشربروم ۲ – ۷ JUL 1956

برودپیک – ۹ JUN 1957

گاشربروم ۱ – ۵ JUL 1958

دائولاگری – ۱۳ MAY 1960

شیشاپانگما – ۲ MAY 1964

 

برداشت از:

http://www.8000ers.com/cms/de/8000ers-mainmenu-205.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Eight-thousander

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
extrem_bergsteiger_ueli_steck_holt_gigantischen_kletterrekord@1x

اولی استک ؛ ماشین سوئیسی

اولی استک کوهنورد و دیواره نورد توانمند سوئیسی متولد ۴ اکتبر ۱۹۷۶ می باشد.

مهمترین شهرت استک به دلیل انجام صعودهای مسیرهای فنی و دشوار کوهستان آلپ به صورت سرعتی و سولو می باشد.

استک در سال ۲۰۱۵ رکورد صعود سرعتی دیواره شمالی کوه ایگر را با زمان ۲ ساعت و ۲۲ دقیقه به خود اختصاص داد.

دیواره شمالی ایگر یکی از “شش دیواره شمالی بزرگ آلپ” می باشد که ۱۸۰۰ متر طول دارد و یکی از سخت ترین و فنی ترین دیواره های آلپ می باشد. کوه ایگر با ۳۹۷۰ متر ارتفاع از کوه های فنی و دشوار آلپ در کشور سوئیس می باشد.

ueli-steck-everest-brawl_h

استک بارها و بارها در طول عمر ورزشی خود دیواره شمالی ایگر را از مسیرهای مختلف در فصول مختلف صعود کرده.

استک در سال ۲۰۰۸ دیواره شمالی  Tengkampoche را به روش آلپی با کمترین بار و بدون طناب ثابت به همراه سیمون آنترناتن صعود کرد و جایزه کلنگ طلایی کوهنوردی را برای این صعود تصاحب کرد.

در سال ۲۰۰۹ رکورد سرعت کوه ماترهورن از مسیر اشمید را با ۱ ساعت و ۵۶ دقیقه به خود اختصاص داد. این صعود به صورت سولو و انفرادی انجام شد.

اولی استک ، ملقب به ماشین سوئیسی

 

ueli

در همین سال گاشربروم ۲ را نیز بصورت سولو صعود کرد و همینطور سپس موفق به صعود ماکالو شد.

در سال ۲۰۱۱ شیشاپانگا را از مسیر جنوبی به صورت سولو فقط در ۱۰ ساعت و ۵۶ دقیقه صعود کرد و درست ۱۸ روز بعد دوباره بصورت سولو این بار چوآیو را صعود کرد.

در سال ۲۰۱۲ اورست را بدون استفاده از کپسول اکسیژن کرد. در گیری او و سیمون مورو در این برنامه با چند تن از شرپاهای محلی تبدیل به مرتفع ترین نزاع دنیا شد و در محافل کوهنوردی سر و صدای زیادی بر پا کرد.

سیمون مورو و اولی استک در کمپ اورست

استک بدون شک بهترین کوهنورد آلپ و یکی از بهترین کوهنوردان سرعتی و سولو کار تمام دوران می باشد.

اوج نبوغ ، استعداد ، توان و مهارت استک در سال ۲۰۱۳ بروز کرد. ماشین سوئیسی در این سال کوه سرسخت آناپورنا (خطرناک ترین و یکی از دشوارترین کوه های دنیا) را از مسیر بسیار سخت دیواره جنوبی به صورت سولو در ۲۸ ساعت صعود کرد و برای بار دوم جایزه کلنگ طلایی ؛ معتبر ترین جایزه دنیای کوهنوردی ؛ را به خود اختصاص داد.

 

توان فرا انسانی اولی استک باعث شده که لقب ماشین سوئیسی را به خود اختصاص دهد. این توان بالا دلیل اصلی انفرادی انجام دادن بسیاری از برنامه های او است چرا که کمتر کسی توان همنوردی با وی را دارد. در سال ۲۰۱۵ در پروژه ۸۲ قله آلپ که با موفقیت به پایان رساند یکی از همنوردانش بعد از سقوط کشته شد.

بعد از این اتفاق انتقاداتی به وی وارد شد. منتقدین خواستار این شدند که استک به برنامه های سولو و انفرادی خود ادامه دهد چرا که توان بالای او سبب متحمل شدن فشار زیاد به همنوردانش و در نهایت بروز حادثه می شود.

اولی استک بی شک توانی فراتر از انسان دارد و همچنان یکه تاز کوه های فنی و سرسخت آلپ می باشد.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است