گروه سفرهای پرسیکا

نوشته‌ها

IMG_20170302_140758

این مردان خستگی ناپذیر

نویسنده: مسعود فرح بخش

انسان در هر سن و سالی می تواند به محیط کوهستان وارد شود و از زیبایی، شکوه و عظمت این محیط طبیعی لذت ببرد. در این بین کوهنوردانی هستند که ظاهرا قصد بازنشستگی ندارند و با تمام قدرت در بالاترین سطوح کوهنوردی می کنند. نمونه بارز این مردان خستگی ناپذیر دو کوهنورد نام آشنای اسپانیایی، خوان اویارزابال و کارلوس سوریا است.

این دو مرد سال ها است که بی وقفه در حال کوهنوردی در بالاترین سطح هستند. خوان اویارزابال متولد ۱۹۵۶ در باسک اسپانیا است و نویسنده چهار کتاب کوهنوردی است. اویارزابال ششمین عضو باشگاه هشت هزاری ها و سومین عضو این باشگاه با صعود به هر چهارده کوه رفیع دنیا بدون کپسول اکسیژن است. او اولین کوهنوردی است که قصد دارد برای دومین بار به چهارده قله صعود کند. صعودهای وی از سال ۱۹۸۷ در گاشربروم ۱ شروع شد و در سال ۱۹۹۹ با صعود آناپورنا وارد باشگاه هشت هزاری ها شد اما این پایان تلاش های او نبود. او در سال ها بعد به کوهنوردی ادامه داد و در سال ۲۰۱۱ با صعود لوتسه، بیست و پنجمین کوه هشت هزاری را صعود کرد و رکورد جاودانه ای از خود به جای گذاشت. اویارزابال برای اینکه دومین بار وارد باشگاه هشت هزاری شود سه کوه نانگاپاربات، شیشاپانگما و ماکالو را در پیش دارد.

مرد خستگی ناپذیر دیگر کوهنورد اسپانیایی کارلوس سوریا است. او که هم اکنون ۷۸ سال دارد تنها کوهنورد جهان است که به ۱۰ کوه هشت هزاری در سنی بالای ۶۰ سال صعود کرده است. او رکورد دار سنی صعود به قلل k2 (در ۶۵ سالگی)، برودپیک (در ۶۸ سالگی)، ماکالو (در ۶۹ سالگی)، گاشربروم۱ (در ۷۰ سالگی)، کانگچن جونگا (در ۷۵ سالگی) و آناپورنا (در ۷۷ سالگی) است.

کارلوس سوریا قصد دارد تا با صعود به دو کوه شیشاپانگما و داهولاگیری به عنوان مسن ترین فرد وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.

عکس: خوان اویارزابال(سمت راست) و کارلوس سوریا(سمت چپ)

منبع:

صفحه ویکی پدیا یک و دو

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
k2-2004-edurne-pasaban-in-arrivo-sulla-vetta-del-k2

باشگاه هشت هزاری ها

نویسنده: مسعود فرح بخش

از بین هزاران کوه سرتاسر زمین فقط چهارده تای آنها به هشت هزاری ها معروف هستند. چهارده کوه مستقل زمین که ارتفاعشان از سطح دریا به بیش از ۸۰۰۰ متر می‌رسد. این کوه‌ها همگی در رشته‌کوههای هیمالیا و قراقروم در قارهٔ آسیا قرار دارند.

اولین تلاش بر روی یک کوه هشت هزار متری مربوط به سال ۱۸۹۵ در “نانگاپاربات” بود .

بعد از تلاش های بسیار سرانجام اولین کوه هشت هزار متری که صعود شد “آناپورنا” در سال ۱۹۵۰ بود.

از شروع دهه ۵۰ کوه های سر به فلک کشیده دنیا یکی پس از دیگری در فصول مختلف صعود شدند تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۸۶ رینهولد مسنر کوهنورد نامدار ایتالیایی با صعود به قله لوتسه فصل جدیدی در تاریخ کوه های هشت هزار متری باز کرد.

وی در طی زمان ۱۶ سال و سه ماه و ۷ روز موفق به صعود تمامی ۱۴ قله بالای هشت هزار متر دنیا شد و نام خود را به عنوان اولین انسانی که تمامی این قلل را صعود کرد در تاریخ کوهنوردی جاودانه ساخت.

درست یکسال بعد از مسنر کوهنوردی جسور و تکرار نشدنی به نام “یرزی کوکوچکا” از لهستان موفق شد در طی فقط در ۷سال و ۱۱ماه و ۱۴ روز  تمامی این قلل را صعود کند و به عنوان نفر دوم وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.

باشگاه هشت هزاری ها در واقع به فهرستی از کوهنوردانی اتلاق می شود که موفق به صعود هر ۱۴ قله هشت هزاری می شوند.

برای اینکه سومین انسان وارد باشگاه هشت هزاری ها شود ۹ سال زمان لازم بود تا ارهارد لورتان در سال ۱۹۹۵ بعنوان نفر سوم وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.از آن سال تا کنون تقریبا هر سال به لیست باشگاه هشت هزاری ها افزوده می شود.

تعداد افرادی که به قله های مختلف هشت هزار متری صعود کرده اند بیش از سه هزار نفر هستند اما از این سه هزار نفر فقط تعداد بسیار اندکی موفق به صعود هر ۱۴ قله ی بالای هشت هزار متر شدند. این نشان می دهد که صعود به تمامی این ۱۴ قله کاری بس بزرگ و دشوار است.

کمترین زمان رسیدن به باشگاه هشت هزاری ها در اختیار چانگ هو کیم از کره جنوبی در زمان هفت سال و ۱۰ ماه و ۶ روز و بیشترین زمان رسیدن به باشگاه هشت هزاری ها متعلق به ماریو پانزری از ایتالیت به مدت ۲۳ سال و ۷ ماه و ۲۱ روز است.

در سال ۲۰۱۰ ادورنه پاسابان به عنوان نخستین کوهنورد زن موفق به صعود به هر ۱۴ قلهٔ هشت هزار متری شد.

در زیر برای اولین بار در یک وبسایت فارسی زبان لیست کامل باشگاه هشت هزاری ها را می توانید دانلود کنید:

فهرست باشگاه هشت هزاری ها – به روز رسانی تا سال ۲۰۱۴(کلیک کنید)

عکس بالای صفحه: خانم ادورنه پاسبان اولین زن عضو باشگاه هشت هزاری ها در کوه k2

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
simone-moro-1371632670667

سیمون مورو ؛ یکه تاز صعودهای زمستانی

نویسنده:مسعود فرح بخش

بدون شک سیمون مورو در حال حاضر یکی از بهترین های ورزش کوهنوردی است. سیمون مورو اهل ایتالیا و متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۶۷ می باشد. شهرت اصلی وی به دلیل ۴ صعود زمستانی موفق به قلل ۸۰۰۰ متری می باشد. سیمون مورو همچنین خلبان هلیکوپتر نیز می باشد و در سال ۲۰۱۳ به همراه دو امدادگر دیگر در ارتفاع ۷۸۰۰ متری لوتسه مرتفع ترین عملیات امداد و نجات دنیا را انجام داد.

سیمون مورو توسط پدرش از زمان کودکی با کوهنوردی در کوه های محل زندگی با مفهوم کوه و صخره آشنا شد و بعد ها بصورت جدی آنرا دنبال کرد تا اینکه به یکی از بهترین کوهنوردهای تمام دوران تبدیل شد.

اولین اکسپدیشن مورو در هیمالیا در سال ۱۹۹۲ در اورست بود. یک سال بعد مورو اولین صعود زمستانی کوه آکانکاگوآ به ارتفاع ۶۹۶۰ متر در آرژانتین(بلندترین کوه آمریکای جنوبی و بلند ترین قله ی زمین خارج از آسیا) را انجام داد.
مورو در سال ۱۹۹۳ ماکالو و در ۱۹۹۴ شیشاپانگما و لوتسه و در سال ۱۹۹۵ کانجن چونگا را نیز صعود کرد.

در سال ۱۹۹۶ سیمون مورو دیواره غربی فیتزروی در پاتاگونیا را در ۲۵ ساعت از کمپ اصلی تا کمپ اصلی صعود کرد و در همان سال قله ی جنوبی شیشاپانکما به ارتفاع ۸۰۰۸ متر را بدون کپسول اکسیژه در ۲۷ ساعت از کمپ اصلی به قله و برگشت تا کمپ اصلی صعود کرد و در شیشاپانما از ارتفاع ۷۱۰۰ متری با اسکی از کوه فرود آمد.

در ۱۹۹۷ لوتسه را صعود کرد و در زمستان آن سال برای صعود زمستانی به آناپورنا از رخ جنوبی تلاش کرد.در طول این صعود گرفتار بهمن شد و دو همنورد مشهورش آناتولی بوکرایف و دیمیتری سوبولف کشته شدند. آناتولی بوکرایف در آن زمان یکی از بهترین های کوهنوردی بود و تلاش وی در سال قبل و در حادثه ۱۹۹۶ اورست برای امداد رسانی به سایر کوهنوردان شهرتی جهانی برایش ساخته بود.

او در سال ۱۹۹۸ یکبار دیگر بر روی اورست تلاش کرد وی در سال ۲۰۰۰ چهار قله از ۵ قله ی شوروی سابق. ؛ لنین ، کورژونوسکا ، کمونیزم و خانتنگری را بهمراه راهنمای جوان قزاق دنیس اوروبکو صعود کرد و این شروع دوستی بین او و دنیس اوروبکو بود.
در سال ۲۰۰۰ سیمون مورو بهمراه دنیس اروبکو اورست را با هم صعود کردند.
مورو در سال ۲۰۰۲ چوآیو و در سال ۲۰۰۳ کلیمانجارو ، برودپیک و البروس را صعود کرد.
وی دو بار در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ تلاش زمستانی بر روی برودپیک انجام داد که نا موفق بود. وی از ۱۰۰ متری قله فقط به دلیل اینکه ساعت حدود ۴ بعد از ظهر بود تصمیم به بازگشت گرفت.

simone-moro-03

 

01_SimoneMoro_638-365_resize

 

10959

 

سیمون مورو در سال ۲۰۰۵ موفق شد به همراه پیتر موراوسکی لهستانی قله شیشاپانگما را در زمستان صعود کند. این اولین صعود زمستانی شیشاپانگما بود و سیمون مورو اولین انسان غیر لهستانی بود که یک کوه هشت هزار متری را برای بار اول در زمستان صعود کرد.

در سال ۲۰۰۶ در تراورس شمال به جنوب اورست، کوه را بصورت سولو از مسیر شمالی صعود کرد و در ۵ ساعت از مسیر جنوبی فرود آمد.
او در سال ۲۰۰۹ بهمراه دنیس اوروبکو اولین صعود زمستانی ماکالو را انجام داد.
در سال ۲۰۱۱ اولین صعود زمستانی گاشربروم ۲ و اولین صعود زمستانی یک کوه هشت هزار متری در پاکستان را بهمراه دنیس اروبکو و کوری ریچاردز انجام داد.
سیمون در سال ۲۰۱۳ در اورست بهمراه اولی استک با گروهی از شرپاها درگیر شد که خبر این درگیری بازتاب زیادی در رسانه های کوهنوردی داشت.

سیمون مورو در ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ با صعود زمستانی نانگاپاربات تنها کوهنوردی شد که ۴ قله ی هشت هزار متری را برای بار اول در زمستان صعود کرده است و نام خود را در تاریخ کوهنوردی جاودانه ساخت.

چهار صعود موفق زمستانی و چندین تلاش ناموفق زمستانی به کوه های ۸۰۰۰ متری سیمون مورو را به یکی از بهترین های تمام دوران بدل کرده. سیمون مورو به انجام صعود های معمولی در فصل صعود و در مسیر نرمال اعتقاد چندانی ندارد. وی از سال ۲۰۱۰ که برای بار چهارم اورست را صعود کرد هرگز برای انجام صعود های معمولی وارد هیمالیا و قراقروم نشد وهر سال در پی تلاش زمستانی کوه ها بود.

simone-moro-walking_si

 

simone

 

سیمون مورو در سال ۲۰۰۵ با کمک خیرین و دوستانش اقدام به ساخت مدرسه برای کودکان شرپاهای نپالی کرد.
زمانیکه از سیمون مورو در پاسخ به این سوال که چرا برای صعود زمستانی به K2 تلاش نمی کنی ، گفت: “همسر من در خواب دیده که من بر روی K2 خواهم مُرد ؛ بنا به قولی که به همسرم دادم هرگز بر روی K2 تلاش نخواهم کرد”

همچنین او در زمستان از ۱۰۰ متری قله برودپیک تصمیم به بازگشت گرفت . وی بعد ها در مورد این تصمیمش چنین گفت:

من از ۱۰۰ متری قله برودپیک در زمستان در هوای خوب برگشتم. چرا؟
چون ساعت ۴ عصر بود و
در زمستان ساعت ۵ هوا تاریک می شد!
من می توانستم به قله برسم.
و مطمئن بودم با رسیدن به آن وارد
تاریخ می شوم.
اما برای من مهم این بود که آیا خود من جایی در آن تاریخ دارم؟
و آیا زنده می مانم که از آن لذت ببرم!
بنابراین برگشتم
و با عقلم صعود کردم
و نه با قلبم

سیمون مورو جز فاتحین تمامی ۱۴ قله ی بالای ۸۰۰۰ متر نیست و شاید هرگز نباشد ، حتی او فاتح ۷ قله ی بلند ۷ قاره نیز نخواهد شد ،او حتی رکوردی در صعود های سرعتی ندارد ولی بدون شک سیمون مورو بزرگ است و تکرار نشدنی . سیمون بدون شک اسطوره است و نبوغ بالایی دارد.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است