گروه سفرهای پرسیکا

نوشته‌ها

img_20160927_113827

دنیس اوروبکو ، فراتر از یک کوهنورد

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

دنیس ویکتورویچ اروبکو کوهنورد نامدار روس و شهروند قزاقستان و لهستان متولد ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۳ است. دنیس با ۱۹ صعود هشت هزاری، دو صعود هشت هزاری زمستانی (ماکالو و گاشربروم ۲)، گشایش ۴ مسیر جدید در هیمالیا(برودپیک، ماناسلو، چوآیو و کانگجن چونگا)، صعود به همه کوه های هشت هزاری بدون کپسول اکسیژن، یک کلنگ طلایی و ۳ کلنگ طلایی آسیا از پرافتخارترین کوهنوردان جهان است.
دنیس هشتمین انسانی است که بدون استفاده از کپسول اکسیژن مصنوعی تمامی ۱۴ قله بالای هشت هزار متر را صعود کرد. اروبکو در انجام صعودهای سرعتی نیز از توانایی فوق العاده ای برخوردار است. او در سال ۲۰۰۶ در مسابقات سرعت کوه البروس(بام اروپا) با زمان ۳ ساعت و ۵۵ دقیقه این کوه را صعود کرد و برنده این رقابت شد. نفر دوم این مسابقه ۴۰ دقیقه بعد از دنیس به قله رسید. او همچنین رکورد دار صعود سرعتی کوه خانتانگری به ارتفاع ۷۰۱۰متر است. دنیس در مدت زمان ۱۲ساعت و ۲۱ دقیقه (از کمپ اصلی تا کمپ اصلی) این کوه را صعود کرد.

کارهای خارق العاده دنیس اروبکو به همین ها محدود نمی شود. او در سال ۱۹۹۹ فقط در مدت ۴۲ روز به پنج قله ی بالای هفت هزار متری شوروی سابق صعود کرد و تبدیل به کسی شد که در کوتاه ترین زمان ممکن عنوان پلنگ برفی را کسب کرده است.

دنیس اما همیشه فراتر از یک کوهنورد عادی که فقط هدف بالا یا پایین رفتن از کوه دارد عمل کرده است. کوهنوردی های او همواره همراه با کمک به سایر کوهنوردان همراه بوده است. دنیس اروبکو از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸ حداقل ۶ بار به شکل رسمی برنامه شخصی صعودهایش در کوه های هشت هزاری را به تعویق انداخته است تا به سایر کوهنوردان کمک کند.

سال ۲۰۰۱ در لوتسه
در این سال دنیس اروبکو دومین تلاش خود برای تراورس اورست به لوتسه را به همراه سیمون مورو انجام داد. زمانیکه او در منطقه بود کوهنورد لهستانی آنا چروینسکایا در ارتفاع ۸۲۰۰ متری بر اثر یخ زدگی نیاز به امداد پیدا کرد. دنیس او را تا کمپ ۴ به ارتفاع ۸۲۰۰ متر منتقل کرد و برنامه تراورس خود را متوقف کرد. در همین لرنامه بعد از امداد رسانی او فقط به کوه لوتسه از مسیر نرمال صعود کرد اما در سال ۲۰۰۹ از مسیری جدید به این کوه صعود کرد.

سال ۲۰۰۲ در شیشاپانگما
پاییز این سال عده ای از کوهنوردان قزاق به همراه دو کوهنورد دیگر به قله شیشاپانگما صعود کردند. در بازگشت کوهنورد اسلونیایی همراه درون شکافی یخی سقوط کرد. تیم قزاق از جمله دنیس اروبکو او را نجات می دهند و تا کمپ ۶۱۰۰متر منتقل می کنند.

سال ۲۰۰۲-۲۰۰۳ در k2
در زمستان ۲۰۰۲-۲۰۰۳ او عضو اکسپدیشن زمستانی لهستانی ها به سرپرستی کریستف ویلیچکی بر روی کوه k2 بود. در جریان این صعود در ارتفاع ۷۷۵۰ متری همنورد وی مارسین کاچکان دچار ارتفاع زدگی شد. دنیس او را به تنهایی تا کمپ ۳ و با ملحق شدن کریستف ویلیچکی از کمپ ۳ او را در همان شب تا کمپ اصلی منتقل کردند تا تحت درمان قرار گیرد.

سال ۲۰۰۳ در برودپیک
در این سال دنیس به همراه تیمی از کوهنوردان قزاق برای صعود کوه های نانگاپاربات، برودپیک و k2 در یک فصل وارد قراقروم شدند. بعد از صعود نانگاپاربات آنها به برودپیک رفتند. تیم قزاقستان در ارتفاع ۷۲۰۰ متری درون چادر منتظر صعود نهایی قله در روز بعد بود. در همین روز کوهنورد فرانسوی کریستف لافیل به شکل سبک بار و آلپی به قله صعود کرد. او در بازگشت به دلیل بدی هوا و ارتفاع زدگی به امداد نیاز پیدا کرد. کوهنوردان قزاقستان درون چادر خود به او پناه دادند و در روز بعد دنیس اروبکو او را تا کمپ اصلی مشایعات کرد و سه کوهنورد دیگر به قله صعود کردند. دنیس اروبکو اما در روز بعد مجدد از کوه بالا رفت و به قله برودپیک صعود کرد.

سال ۲۰۰۸ در آناپورنا
در طی چند سال کوهنوردی در هیمالیا دنیس با کوهنورد اسپانیایی ایناکی اوچوآ دوست شده بود. دنیس اروبکو خسته از صعود کوه ماکالو درون تخت خود در هتلی در کاتماندو در حال استراحت بود که ساعت ۵ صبح توسط مینگما شرپا از خواب بیدار می شود. به او خبر می رسد که دوستش در ارتفاع ۷۴۰۰متری آناپورنا(کمپ ۴) مستقر شده و قادر به پایین آمدن نیست. دنیس بلافاصله با یک کوله سبک سوار بر هلیکوپتر به کمپ اصلی آناپورنا می رود. در همان روز به همراه دن بویی و با تجهیرات اکسیژن تا کمپ ۲ و فردای آن روز به ارتفاع ۷۴۰۰ متری آناپورنا میرسند اما با پیکر بی جان ایناکی مواجه می شوند.

سال ۲۰۱۸ در نانگاپاربات
دنیس اروبکو در زمستان این سال مشغول تلاش زمستانی بر روی کوه k2 به سرپرستی کریستف ویلیچکی بود. همزمان الیزابت روول و تومک مکیویچ در نانگاپاربات بعد از صعود به قله دچار حادثه می شوند. خبر حادثه به گوش تیم k2 می رسد ۴ کوهنورد از جمله دنیس اروبکو در فاصله یک روز از زمستان k2 با پرواز هلیکومتر به کمپ اصلی نانگاپاربات می رود و با صعود شبانه تا ارتفاع ۶۰۰۰ متری این کوه الیزابت روول را تا کمپ اصلی این کوه همراهی می کنند.

منبع:

ویکیپدیا

هشت هزاری ها

دنسیول

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

فراخوان صعود به دماوند در فضای مجازی

نویسنده: بهرام نیوندی

تابستان آغاز هجوم سراسری علاقمندان به قله دماوند و به سمت این کوه زیبا بوده که درمرداد ماه به اوج می رسد، عده ای با بهترین برند لوازم و پوشاک و عده ای باحداقل امکانات. همه عاشقانه می روند و این روزها گروه های تلگرامی و فضای مجازی مرتبط با کوهنوردی پر از عکس ها و پرسش های مربوط می شود. همینطور در این گروه های مجازی همواره فراخوان هایی جهت همنوردی و صعود به دماوند مطرح می شود

اما دو سوال در این فراخوان ها قابل توجه است:
۱-هوای دماوندچطوراست؟
۲-فردایکروزه به دماوند میرم چه کسی با من می آید؟
هوای دماوند چطور است؟
دماوند از نظر فیزیکی از رخ جنوبی چیزی بیش ازیک تپه بسیاربزرگ نیست. چراکه بعد از پیاده شدن ازخودرو درگوسفندسرا در یک مسیر مارپیچ خاکی طولانی میتوانید درصورت داشتن قدرت کافی دست درجیب کرده و تا قله یکسره بروید! همین وبس، آنچه دماوند راخطرناک میکند وضعیت هوای آن است.
آیا تا بحال دقت کرده اید وقتی درگرما بطری آبی را از یخچال در می آورید و روی میز میگذارید تا بروید لیوان بیاورید سطح بطری خیس می شود و آب از آن جاری میشود. این آب ا زکجا می آید؟
این آب نتیجه برخورد هوای گرم و مرطوب اتاق باسطح سرد و خشک بطری است و درطبیعت هم همین اتفاق میافتدکه نتیجه آن ایجاد مه وابرمیباشد.(ریزش هوای گرم و مرطوب دشتی بروی فضای سرد و خشک قطبی باعث ایجاد ذرات مرئی مه میشود).حتماًدرفیلمهای طبیعت دیده ایدکوهایی راکه ازیکطرف که آسمان آبی است ابر غلیظی بسمت دیگر رفته ودرفضای مشابه آنطرف ناپدیدمیشود. این اتفاق در دماوند بخاطر موقعیت جغرافیائی خاص این قله رخ میدهد، درغرب دماوند دشت سبز لار و دریاچه سد بوده و باد عمدتاً از غرب می وزد و هوای گرم و بشدت مرطوب دشت را بسمت کوه دماوند می راند و این هوا در ارتفاعات دربرخورد بافضای سرد و خشک اطراف دماوند تبدیل به مه شده و بعد از عبور ازکوه درسمت مقابل ناپدید می شود و برای کسانی که از دور شاهد هستند حلقه ای ازابر بطور ثابت دیده میشود(قدیمی ها می گفتند دماوند شاپویش راسرش گذاشته) ولی درداخل این مه بادسرد و بعضاً ریزش برفی راکه ازیخ زدن رطوب ایجاد می شود را خواهید دید که اگر پیش بینی این شرایط رانکرده باشیدبامشگل جدی روبرو خواهید شد.
این مه با کمی چرخش یا توقف باد با همان سرعتی که ایجادشده ناپدیدمیشود.
در این صورت هرگز به سایتهای هواشناسی مانند mountain forecast که اکثراً به آن رجوع می کنند در رابطه با دماوند اعتماد نکنید زیرا این سایت ها اطلاعات ۶ روزه رایگان را باتوجه به وضعیت کلی منطقه می دهند و هوای خصوصی و مربوط به دماوند را در اختیار شما نمیگذارند و لازم است با توجه به اطلاعات دریافت شده باحداگثر دانش و پوشاک ضروری برای فصل به قله بروید و بخصوص  در قسمت آخر صعود (تپه گوگردی در رخ جنوبی) مرتب پشت سر خود و دامنه را در نظر بگیرید و اگر شروع به مه آلود شدن منطقه را مشاهده گردیددرصورت نداشتن تجربه کافی برگردید. در اینجه عمده ترین اتفاقی که برای کوهنوردان می افتد انحراف به سمت دره خطرناک یخار است که حتی برای کوهنوردان بسیار باتجربه نیز این اتفاق افتاده است و منجر به مرگ این کوهنورد شده است.

 

دعوت به یک روزه رفتن به دماوند
می دانید عزیزی که اینگونه صعود ها را باب کرد خود در دماوند جان سپرد؟ حال سوال اینجاست، شما که دعوت می کنید آیا تابحال با فرد مهمان کوه رفته اید؟ از وضعیت پنهان جسمی او اطلاع دارید؟ از روحیه او بخصوص وقتی هوا بطور ناگهانی بهم می ریزد آگاه هستید؟ واطمینان داریدکه خود رانمی بازد؟ و اگر اتفاقی برایش افتاد قبول مسئولیت میکنید؟ یاسکوت کرده و به گوشه ای می خزید ودیگر صحبتی از شما نمی شود.
روی صحبت من خصوصاً با جوانانی است که بخاطر حاکمیت احساسشان شدیداً اسیراینگونه صعودهامیشوند.
لطفاً قبل از صعود این پرسشها را از خود بکنید:
۱-آیاجسم من برای کار قدرتی است یاسرعتی؟(جواب را ازمتخصص مربوطه بگیرید)
۲-آیا از نظر اقتصادی تغذیه کافی دارم؟
۳-آیا ارگانیزم حیاتی من مانند قلب، ریه و عروق مناسب این کار است؟
۴-آیا از نظر ژنتیگی نقطه ضعف خاصی ندارم؟
۵-آیا پیش تمرین ها و آماده سازی قبلی رابطور دائم دارم؟
۶-آیا در صورت بروز حتی یک نقص عضوی و آسیبی بیمه و آینده مطمئنی دارم؟!!(کجازندگی میکنید؟).
۷-عوارض ناشی ازصعود های قدرتی وسنگین و فشار بیش ازحد بر بدن درصورت نداشتن شرایط لازم درسالهای دور ظاهرمی شود. زمانی که شاید نفهمید علت آن درامروز بوده استذ، آیا این عوارض را می دانید؟

 

امیدوارم بزرگان وکارشناسان این رشته نسبت به رد یا تصحیح گفتار این حقیر اقدام نمایند تا برگی شود بر دفتر تجربه عاشقان کوه.

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است 
extrem_bergsteiger_ueli_steck_holt_gigantischen_kletterrekord@1x

اولی استک ؛ ماشین سوئیسی

اولی استک کوهنورد و دیواره نورد توانمند سوئیسی متولد ۴ اکتبر ۱۹۷۶ می باشد.

مهمترین شهرت استک به دلیل انجام صعودهای مسیرهای فنی و دشوار کوهستان آلپ به صورت سرعتی و سولو می باشد.

استک در سال ۲۰۱۵ رکورد صعود سرعتی دیواره شمالی کوه ایگر را با زمان ۲ ساعت و ۲۲ دقیقه به خود اختصاص داد.

دیواره شمالی ایگر یکی از “شش دیواره شمالی بزرگ آلپ” می باشد که ۱۸۰۰ متر طول دارد و یکی از سخت ترین و فنی ترین دیواره های آلپ می باشد. کوه ایگر با ۳۹۷۰ متر ارتفاع از کوه های فنی و دشوار آلپ در کشور سوئیس می باشد.

ueli-steck-everest-brawl_h

استک بارها و بارها در طول عمر ورزشی خود دیواره شمالی ایگر را از مسیرهای مختلف در فصول مختلف صعود کرده.

استک در سال ۲۰۰۸ دیواره شمالی  Tengkampoche را به روش آلپی با کمترین بار و بدون طناب ثابت به همراه سیمون آنترناتن صعود کرد و جایزه کلنگ طلایی کوهنوردی را برای این صعود تصاحب کرد.

در سال ۲۰۰۹ رکورد سرعت کوه ماترهورن از مسیر اشمید را با ۱ ساعت و ۵۶ دقیقه به خود اختصاص داد. این صعود به صورت سولو و انفرادی انجام شد.

اولی استک ، ملقب به ماشین سوئیسی

 

ueli

در همین سال گاشربروم ۲ را نیز بصورت سولو صعود کرد و همینطور سپس موفق به صعود ماکالو شد.

در سال ۲۰۱۱ شیشاپانگا را از مسیر جنوبی به صورت سولو فقط در ۱۰ ساعت و ۵۶ دقیقه صعود کرد و درست ۱۸ روز بعد دوباره بصورت سولو این بار چوآیو را صعود کرد.

در سال ۲۰۱۲ اورست را بدون استفاده از کپسول اکسیژن کرد. در گیری او و سیمون مورو در این برنامه با چند تن از شرپاهای محلی تبدیل به مرتفع ترین نزاع دنیا شد و در محافل کوهنوردی سر و صدای زیادی بر پا کرد.

سیمون مورو و اولی استک در کمپ اورست

استک بدون شک بهترین کوهنورد آلپ و یکی از بهترین کوهنوردان سرعتی و سولو کار تمام دوران می باشد.

اوج نبوغ ، استعداد ، توان و مهارت استک در سال ۲۰۱۳ بروز کرد. ماشین سوئیسی در این سال کوه سرسخت آناپورنا (خطرناک ترین و یکی از دشوارترین کوه های دنیا) را از مسیر بسیار سخت دیواره جنوبی به صورت سولو در ۲۸ ساعت صعود کرد و برای بار دوم جایزه کلنگ طلایی ؛ معتبر ترین جایزه دنیای کوهنوردی ؛ را به خود اختصاص داد.

 

توان فرا انسانی اولی استک باعث شده که لقب ماشین سوئیسی را به خود اختصاص دهد. این توان بالا دلیل اصلی انفرادی انجام دادن بسیاری از برنامه های او است چرا که کمتر کسی توان همنوردی با وی را دارد. در سال ۲۰۱۵ در پروژه ۸۲ قله آلپ که با موفقیت به پایان رساند یکی از همنوردانش بعد از سقوط کشته شد.

بعد از این اتفاق انتقاداتی به وی وارد شد. منتقدین خواستار این شدند که استک به برنامه های سولو و انفرادی خود ادامه دهد چرا که توان بالای او سبب متحمل شدن فشار زیاد به همنوردانش و در نهایت بروز حادثه می شود.

اولی استک بی شک توانی فراتر از انسان دارد و همچنان یکه تاز کوه های فنی و سرسخت آلپ می باشد.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است

 

simone-moro-1371632670667

سیمون مورو ؛ یکه تاز صعودهای زمستانی

نویسنده:مسعود فرح بخش

بدون شک سیمون مورو در حال حاضر یکی از بهترین های ورزش کوهنوردی است. سیمون مورو اهل ایتالیا و متولد ۲۷ اکتبر ۱۹۶۷ می باشد. شهرت اصلی وی به دلیل ۴ صعود زمستانی موفق به قلل ۸۰۰۰ متری می باشد. سیمون مورو همچنین خلبان هلیکوپتر نیز می باشد و در سال ۲۰۱۳ به همراه دو امدادگر دیگر در ارتفاع ۷۸۰۰ متری لوتسه مرتفع ترین عملیات امداد و نجات دنیا را انجام داد.

سیمون مورو توسط پدرش از زمان کودکی با کوهنوردی در کوه های محل زندگی با مفهوم کوه و صخره آشنا شد و بعد ها بصورت جدی آنرا دنبال کرد تا اینکه به یکی از بهترین کوهنوردهای تمام دوران تبدیل شد.

اولین اکسپدیشن مورو در هیمالیا در سال ۱۹۹۲ در اورست بود. یک سال بعد مورو اولین صعود زمستانی کوه آکانکاگوآ به ارتفاع ۶۹۶۰ متر در آرژانتین(بلندترین کوه آمریکای جنوبی و بلند ترین قله ی زمین خارج از آسیا) را انجام داد.
مورو در سال ۱۹۹۳ ماکالو و در ۱۹۹۴ شیشاپانگما و لوتسه و در سال ۱۹۹۵ کانجن چونگا را نیز صعود کرد.

در سال ۱۹۹۶ سیمون مورو دیواره غربی فیتزروی در پاتاگونیا را در ۲۵ ساعت از کمپ اصلی تا کمپ اصلی صعود کرد و در همان سال قله ی جنوبی شیشاپانکما به ارتفاع ۸۰۰۸ متر را بدون کپسول اکسیژه در ۲۷ ساعت از کمپ اصلی به قله و برگشت تا کمپ اصلی صعود کرد و در شیشاپانما از ارتفاع ۷۱۰۰ متری با اسکی از کوه فرود آمد.

در ۱۹۹۷ لوتسه را صعود کرد و در زمستان آن سال برای صعود زمستانی به آناپورنا از رخ جنوبی تلاش کرد.در طول این صعود گرفتار بهمن شد و دو همنورد مشهورش آناتولی بوکرایف و دیمیتری سوبولف کشته شدند. آناتولی بوکرایف در آن زمان یکی از بهترین های کوهنوردی بود و تلاش وی در سال قبل و در حادثه ۱۹۹۶ اورست برای امداد رسانی به سایر کوهنوردان شهرتی جهانی برایش ساخته بود.

او در سال ۱۹۹۸ یکبار دیگر بر روی اورست تلاش کرد وی در سال ۲۰۰۰ چهار قله از ۵ قله ی شوروی سابق. ؛ لنین ، کورژونوسکا ، کمونیزم و خانتنگری را بهمراه راهنمای جوان قزاق دنیس اوروبکو صعود کرد و این شروع دوستی بین او و دنیس اوروبکو بود.
در سال ۲۰۰۰ سیمون مورو بهمراه دنیس اروبکو اورست را با هم صعود کردند.
مورو در سال ۲۰۰۲ چوآیو و در سال ۲۰۰۳ کلیمانجارو ، برودپیک و البروس را صعود کرد.
وی دو بار در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ تلاش زمستانی بر روی برودپیک انجام داد که نا موفق بود. وی از ۱۰۰ متری قله فقط به دلیل اینکه ساعت حدود ۴ بعد از ظهر بود تصمیم به بازگشت گرفت.

simone-moro-03

 

01_SimoneMoro_638-365_resize

 

10959

 

سیمون مورو در سال ۲۰۰۵ موفق شد به همراه پیتر موراوسکی لهستانی قله شیشاپانگما را در زمستان صعود کند. این اولین صعود زمستانی شیشاپانگما بود و سیمون مورو اولین انسان غیر لهستانی بود که یک کوه هشت هزار متری را برای بار اول در زمستان صعود کرد.

در سال ۲۰۰۶ در تراورس شمال به جنوب اورست، کوه را بصورت سولو از مسیر شمالی صعود کرد و در ۵ ساعت از مسیر جنوبی فرود آمد.
او در سال ۲۰۰۹ بهمراه دنیس اوروبکو اولین صعود زمستانی ماکالو را انجام داد.
در سال ۲۰۱۱ اولین صعود زمستانی گاشربروم ۲ و اولین صعود زمستانی یک کوه هشت هزار متری در پاکستان را بهمراه دنیس اروبکو و کوری ریچاردز انجام داد.
سیمون در سال ۲۰۱۳ در اورست بهمراه اولی استک با گروهی از شرپاها درگیر شد که خبر این درگیری بازتاب زیادی در رسانه های کوهنوردی داشت.

سیمون مورو در ۲۶ فوریه ۲۰۱۶ با صعود زمستانی نانگاپاربات تنها کوهنوردی شد که ۴ قله ی هشت هزار متری را برای بار اول در زمستان صعود کرده است و نام خود را در تاریخ کوهنوردی جاودانه ساخت.

چهار صعود موفق زمستانی و چندین تلاش ناموفق زمستانی به کوه های ۸۰۰۰ متری سیمون مورو را به یکی از بهترین های تمام دوران بدل کرده. سیمون مورو به انجام صعود های معمولی در فصل صعود و در مسیر نرمال اعتقاد چندانی ندارد. وی از سال ۲۰۱۰ که برای بار چهارم اورست را صعود کرد هرگز برای انجام صعود های معمولی وارد هیمالیا و قراقروم نشد وهر سال در پی تلاش زمستانی کوه ها بود.

simone-moro-walking_si

 

simone

 

سیمون مورو در سال ۲۰۰۵ با کمک خیرین و دوستانش اقدام به ساخت مدرسه برای کودکان شرپاهای نپالی کرد.
زمانیکه از سیمون مورو در پاسخ به این سوال که چرا برای صعود زمستانی به K2 تلاش نمی کنی ، گفت: “همسر من در خواب دیده که من بر روی K2 خواهم مُرد ؛ بنا به قولی که به همسرم دادم هرگز بر روی K2 تلاش نخواهم کرد”

همچنین او در زمستان از ۱۰۰ متری قله برودپیک تصمیم به بازگشت گرفت . وی بعد ها در مورد این تصمیمش چنین گفت:

من از ۱۰۰ متری قله برودپیک در زمستان در هوای خوب برگشتم. چرا؟
چون ساعت ۴ عصر بود و
در زمستان ساعت ۵ هوا تاریک می شد!
من می توانستم به قله برسم.
و مطمئن بودم با رسیدن به آن وارد
تاریخ می شوم.
اما برای من مهم این بود که آیا خود من جایی در آن تاریخ دارم؟
و آیا زنده می مانم که از آن لذت ببرم!
بنابراین برگشتم
و با عقلم صعود کردم
و نه با قلبم

سیمون مورو جز فاتحین تمامی ۱۴ قله ی بالای ۸۰۰۰ متر نیست و شاید هرگز نباشد ، حتی او فاتح ۷ قله ی بلند ۷ قاره نیز نخواهد شد ،او حتی رکوردی در صعود های سرعتی ندارد ولی بدون شک سیمون مورو بزرگ است و تکرار نشدنی . سیمون بدون شک اسطوره است و نبوغ بالایی دارد.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است