گروه سفرهای پرسیکا

نوشته‌ها

بازماندگان سقوط پرواز 571 اروگوئه

تراژدی و حماسه سقوط پرواز ۵۷۱ در کوهستان

⁠⁣⁠⁣⁣نویسنده: مسعود فرح بخش

سقوط پرواز شماره ۵۷۱ نیروی هوایی اروگوئه یکی از معروف ترین و بحث برانگیز ترین حوادث تاریخ هوانوردی جهان است. این پرواز در ۱۳ اکتبر ۱۹۷۲ با ۴۵ سرنشین در کوه های آند سقوط کرد. اما چیزی که این سانحه را با همه سوانح تاریخ هوانوردی متفاوت می کند، پیدا شدن و زنده ماندن ۱۶ سرنشین این هواپیما در ۲۳ دسامبر ۱۹۷۲ یعنی دو ماه و ده روز بعد از سقوط است.در روز سیزده اکتبر ۱۹۷۲ تیم آماتور راگبی از اروگوئه برای مسابقه به سمت شیلی پرواز می کند. در حین پرواز به دلیل عدم وجود دید کافی و البته محدودیت امکانات راداری آن دوره هواپیما به کوه های آند برخورد می کند. در لحظه برخورد دم هواپیما جدا میشد و بدنه بعد از برخورد به کوه به سمت پایین سر می خورد و با برخورد به تخته سنگی متوقف می شود. دوازده نفر از مسافران در همان لحظه برخورد در دم فوت می کنند. در ساعت های اولیه هم شش نفر به دلیل شدت جراحات و سرمای کوهستان جان می دهند و ۲۷ نفر باقی می مانند که حال برخی وخیم بود. از این لحظه به بعد فاجعه برای بازماندگان پرواز ۵۷۱ به نحو دیگری ادامه یافت. بعد از سقوط کشورهای شیلی و آرژانتین همزمان عملیات تجسس را بر روی کوه های آند آغاز می کنند و بعد از هشت روز هیچ اثری از هواپیمای سقوط کرده پیدا نمی کنند تا عملیات تجسس متوقف شد.بازماندگان حادثه روزها و هفته ها در شرایط بد و فلاکت باری زنده می مانند و البته در این مدت چند تن دیگر نیز جانشان را از دست می دهند. مسافران که هیچ گونه تجهیزاتی برای مقابله با سرما و گرسنگی نداشتند دست به ابتکارات عجیبی برای زنده ماندن زدند.
آنها به سختی توانستند برف آب کنند و جیره غذایی آنها فقط چند شکلات و مقداری غذای پیش افتاده بود. آنها حتی از بقای چرم لباس و چمدان ها و پارچه های صندلی های هواپیما تغذیه کردند. گروه شب ها را برای در امان ماندن از سرما در لاشه هواپیما سپری می کرد. در یکی از شب ها بهمن تمام لاشه را مدفون می کند و نفرات سه شبانه روز در زیر بهمن درون لاشه مدفون بودند تا اینکه سرانجام در آستانه خفگی توانستند با حفر برف به بیرون برسند.
بعد از هفته ها گرسنگی شدید و نبود امکانات کافی اما آنها شاید یکی از سخت ترین تصمیم هایی که هر انسانی می تواند را گرفتند. آنها از شدت گرسنگی بعد از هفته ها مجبور شدند از بقایای اجساد باقی ماندگان تغذیه کنند تا زنده بمانند. ⁣گرسنگی، سرما و برف کوری نفرات سرانجام دو تن از اعضای گروه به نام های ناندو پارادا و روبرتو کانه سا را متقاعد کرد که گروه را ترک کنند و برای کمک کاری کنند. آنها تصمیم گرفتند برای کمک به سمت شرق یعنی جایی که تصور می کردند کشور شیلی است بروند. ناندو و روبرتو بعد از دوازده روز کوهنوردی بدون امکانات از میان کوه های سر به فلک کشیده و یخچال های عظیم آند در کنار رودخانه ای چند گاو را دیدند. ناگهان در کنار گاوها یک اسب همراه با یک سوار را نیز مشاهده کردند. آنها ابتدا فکر کردند که توهم است اما این واقعیت داشت. سرجیو کاتالان روستایی و چوپانی بود که آنها را پیدا کرد. سرانجام خبر زنده ماندن آنها به دولت شیلی رسید و چند هلیکوپتر به محل لاشه هواپیما اعزام شد و ۱۴ مسافر دیگر نیز نجات پیدا کردند. خبر این اتفاق در آن روزها کل جراید جهان را پر کرد و تعداد زیادی از مردم کنجکاو و خبرنگاران راهی منطقه شدند. بین مردم شایعات بسیار عجیبی در مورد این شانزده نفر شکل گرفته بود و دولت شیلی برای جلوگیری از هر گونه کنجکاوی تمام بقایای هواپیما را در منطقه سوزاند و فقط یک بنای یادبود ساده در محل سقوط هواپیما نصب شد.
بعدها از داستان این حادثه چندین کتاب نوشته و چندین فیلم ساخته شد.
عکس: ناندو پارادا(چپ) و روبرتو کانه سا(راست) به همراه سدجیو کاتالان(ایستاده) بعد از نجات

منبع مطلب از ویکیپدیا

کانال تلگرام بام ایران(کلیک کنید)

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است

cfsalert_rcaf620_660070636

طولانی ترین شب دنیا در بالاترین نقطه زمین

نویسنده: مسعود فرح بخش

بیضوی بودن مدار حرکت زمین به دورخورشید و همینطور انحراف ۲۳ درجه ای محور چرخش زمین سبب پیدایش فصل ها و تفاوت در طول روز و شب در تاریخ های مختلف شده است.

در حرکت سالانه زمین به دور خورشید چهار نقطه عطف وجود دارد:

اول بهار برابر با اعتدال بهاری و برابر بودن طول روز و شب

اول تابستان برابر با انقلاب تابستانی و بلندترین روز سال

اول مهر برابر با اعتدال پاییزی و برابر بودن طول روز و شب

اول زمستان برابر با انقلاب زمستانی و بلندترین شب سال

 

انقلاب زمستانی در نیمکره شمالی زمین بلند ترین شب سال است و بعد از آن طول روز بلندتر می شود بطوریکه در اعتدال بهاری طول روز و شب برابر می شود و در انقلاب تابستانی به کوتاه ترین شب سال و یا بلندترین روز سال می رسیم و این چرخه هر سال ادامه دارد.

البته این روند در نیمکره جنوبی زمین کاملا برعکس است. برای مثال مردم شهر سانتیاگو پایتخت شیلی در روز ۱ دی بلندترین روز سال را تجربه می کنند

طول شب با توجه به عرض جغرافیایی محل سکونت کاملا متغیر است و در عرض های قطبی شب های بسیار طولانی تر داریم.

در تهران و در روز اول زمستان ۱۳۹۵ طول روز برابر با ۹ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۲۴ ثانیه است یعنی کوتاه ترین روز سال و در روز بعدی فقط به اندازه یک ثانیه طول روز بیشتر است. این روند افزایش طول روز ادامه دارد تا به اعتدال بهاری و لحظه تحویل سال می رسیم یعنی زمانیکه طول شب و روز کاملا با هم برابر است.

اما این اختلاف در همه جای دنیا اینقدر کم و ناچیز نیست.

روستای آلرت در شمال کانادا  شمالی ترین منطقه مسکونی زمین به لحاظ عرض جغرافیایی است. این منطقه در عرض جغرافیایی ۸۲ درجه شمالی است و تا قطب شمال زمین فقط ۸۰۰ کیلومتر فاصله دارد.

در سال ۲۰۱۱ این روستا به طور کامل خالی از سکنه شد اما اکنون نیروهای نظامی به طور موقت و غیر دائم در آن ساکن هستند.

اگر شما هر سال شب یلدا را جشن می گیرید و اگر احیانا گذرتان به روستای آلرت در شمال کانادا افتاد مجبورید به مدت ۱۳۷ روز انار و آجیل تهیه کنید!

در روستای آلرت خورشید در ۲۲ مهر ۱۳۹۵ (۱۳ اکتبر ۲۰۱۶) در ساعت ۱۲:۴۹ به وقت محلی غروب می کند و در ۱۹ اسفند ۱۳۹۵ (۲۷ فوریه ۲۰۱۷) در ساعت ۱۰:۲۸ خورشید سرانجام طلوع می کند این یعنی بلندترین شب یلدای سال در کل جهان. دقیقا ۱۳۶ روز و ۲۱ ساعت و ۳۸ دقیقه

منبع:

ویکیپدیا

timeanddate.com

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است