نوشته‌ها

دوپینگ در کوهنوردی ایران و جهان


نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

⁠کوهنورد نامدار جهان دنیس اروبکو در صفحه شخصی خود نسبت به اتفاقات اخیر کوهنوردی در زمستان k2 و حضور کپسول‌های اکسیژن در این کوه واکنش جالبی نشان داد:

⁣”استفاده از اکسیژن یک دوپینگ پرقدرت است، من از برخورد نوعی رابطه جامعه با دوپینگ بسیار ناراحتم. در صورت استفاده ورزشکاران بوکس، اسکی، دوچرخه، دو و… از دوپینگ جامعه از آنها ابراز انزجار می‌کند و ورزشکاران را تحقیر اما در کوهنوردی افرادی تازه‌کار که از دوپینگ استفاده می‌کنند از دید جامعه قهرمان می‌شوند، من از این جابجایی واژه‌ها تعجب می‌کنم.

بنابراین در کوهنوردی مدرن، من به کوهنوردانی که از اکسیژن استفاده می‌کنند-در صورتیکه صعودشان را دستاورد ورزشی قلمداد کنند- احترام نمی‌گذارم. در اولین اکسپدیشن‌های حماسی از ۱۰۰ سال تا ۴۰ سال قبل اکسیژن گزینه مهمی بود و من هیچ مخالفتی با آن ندارم، اما زمان تغییر می‌کند. ما تجربه بیشتری در علم آموزش، آمادگی روانی و پیش بینی شرایط داریم. دنبال کردن و حمایت از ورزشکاران واقعی که بدون دوپینگ ورزش می‌کنند و صعودهایی سطح بالا انجام می‌دهند بسیار مهم است”

 

لازم به ذکر است که اروبکو هیچ گاه در صعودهایش از اکسیژن استفاده نکرده است و دو تلاش زمستانی بر روی k2 انجام داده است که صعود او تا ارتفاع ۷۸۰۰ متری کوه k2 در زمستان بالاترین ارتفاعی است که تاکنون کسی در زمستان این کوه به آن رسیده است

اما دوپینگ در کوهنوردی حرفه‌ای ایران چگونه است؟

کوه‌های ایران آنقدر مرتفع نیستند که نیازی به استفاده از اکسیژن داشته باشند اما مدل ایرانیزه شده دوپینگ در کوهنوردی ایران را می‌توان به بارگذاری، ثابت گذاری و دپوی لوازم و تجهیزات در فصول دیگر و صعود در فصلی دیگر(زمستان) اشاره کرد. مدلی که در کوهنوردی روز دنیا انجام نمی‌شود. جدای از بار فنی صعودها و توان بدنی صعودها (که حقیقتا بعضی انرژی بسیار زیادی می‌طلبند) اما این نیز نوعی دوپینگ است. صعود شاخص(اگر قرار به دستاورد ورزشی باشد) باید بدون بارگذاری و ثابت گذاری و دپوی هر وسیله‌ای مربوط به آن صعود از قبل باشد و هرچه نیاز است باید در حین همان برنامه تهیه شود و جز این اگر باشد نوعی دوپینگ یا تقلب است.

این سبک صعودهای ما فقط تحمیل زباله به محیط کوهستان است و در تقریبا اکثر موارد هیچ موقع زباله از کوه خارج نمیشود و فقط اگر لوازم قیمتی که از قبل در کوه گذاشته شده است در فصول دیگر خارج می‌شود

“استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است”

دنیس اوروبکو ، فراتر از یک کوهنورد

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

دنیس ویکتورویچ اروبکو کوهنورد نامدار روس و شهروند قزاقستان و لهستان متولد ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۳ است. دنیس با ۱۹ صعود هشت هزاری، دو صعود هشت هزاری زمستانی (ماکالو و گاشربروم ۲)، گشایش ۴ مسیر جدید در هیمالیا(برودپیک، ماناسلو، چوآیو و کانگجن چونگا)، صعود به همه کوه های هشت هزاری بدون کپسول اکسیژن، یک کلنگ طلایی و ۳ کلنگ طلایی آسیا از پرافتخارترین کوهنوردان جهان است.
دنیس هشتمین انسانی است که بدون استفاده از کپسول اکسیژن مصنوعی تمامی ۱۴ قله بالای هشت هزار متر را صعود کرد. اروبکو در انجام صعودهای سرعتی نیز از توانایی فوق العاده ای برخوردار است. او در سال ۲۰۰۶ در مسابقات سرعت کوه البروس(بام اروپا) با زمان ۳ ساعت و ۵۵ دقیقه این کوه را صعود کرد و برنده این رقابت شد. نفر دوم این مسابقه ۴۰ دقیقه بعد از دنیس به قله رسید. او همچنین رکورد دار صعود سرعتی کوه خانتانگری به ارتفاع ۷۰۱۰متر است. دنیس در مدت زمان ۱۲ساعت و ۲۱ دقیقه (از کمپ اصلی تا کمپ اصلی) این کوه را صعود کرد.

کارهای خارق العاده دنیس اروبکو به همین ها محدود نمی شود. او در سال ۱۹۹۹ فقط در مدت ۴۲ روز به پنج قله ی بالای هفت هزار متری شوروی سابق صعود کرد و تبدیل به کسی شد که در کوتاه ترین زمان ممکن عنوان پلنگ برفی را کسب کرده است.

دنیس اما همیشه فراتر از یک کوهنورد عادی که فقط هدف بالا یا پایین رفتن از کوه دارد عمل کرده است. کوهنوردی های او همواره همراه با کمک به سایر کوهنوردان همراه بوده است. دنیس اروبکو از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸ حداقل ۶ بار به شکل رسمی برنامه شخصی صعودهایش در کوه های هشت هزاری را به تعویق انداخته است تا به سایر کوهنوردان کمک کند.

سال ۲۰۰۱ در لوتسه
در این سال دنیس اروبکو دومین تلاش خود برای تراورس اورست به لوتسه را به همراه سیمون مورو انجام داد. زمانیکه او در منطقه بود کوهنورد لهستانی آنا چروینسکایا در ارتفاع ۸۲۰۰ متری بر اثر یخ زدگی نیاز به امداد پیدا کرد. دنیس او را تا کمپ ۴ به ارتفاع ۸۲۰۰ متر منتقل کرد و برنامه تراورس خود را متوقف کرد. در همین لرنامه بعد از امداد رسانی او فقط به کوه لوتسه از مسیر نرمال صعود کرد اما در سال ۲۰۰۹ از مسیری جدید به این کوه صعود کرد.

سال ۲۰۰۲ در شیشاپانگما
پاییز این سال عده ای از کوهنوردان قزاق به همراه دو کوهنورد دیگر به قله شیشاپانگما صعود کردند. در بازگشت کوهنورد اسلونیایی همراه درون شکافی یخی سقوط کرد. تیم قزاق از جمله دنیس اروبکو او را نجات می دهند و تا کمپ ۶۱۰۰متر منتقل می کنند.

سال ۲۰۰۲-۲۰۰۳ در k2
در زمستان ۲۰۰۲-۲۰۰۳ او عضو اکسپدیشن زمستانی لهستانی ها به سرپرستی کریستف ویلیچکی بر روی کوه k2 بود. در جریان این صعود در ارتفاع ۷۷۵۰ متری همنورد وی مارسین کاچکان دچار ارتفاع زدگی شد. دنیس او را به تنهایی تا کمپ ۳ و با ملحق شدن کریستف ویلیچکی از کمپ ۳ او را در همان شب تا کمپ اصلی منتقل کردند تا تحت درمان قرار گیرد.

سال ۲۰۰۳ در برودپیک
در این سال دنیس به همراه تیمی از کوهنوردان قزاق برای صعود کوه های نانگاپاربات، برودپیک و k2 در یک فصل وارد قراقروم شدند. بعد از صعود نانگاپاربات آنها به برودپیک رفتند. تیم قزاقستان در ارتفاع ۷۲۰۰ متری درون چادر منتظر صعود نهایی قله در روز بعد بود. در همین روز کوهنورد فرانسوی کریستف لافیل به شکل سبک بار و آلپی به قله صعود کرد. او در بازگشت به دلیل بدی هوا و ارتفاع زدگی به امداد نیاز پیدا کرد. کوهنوردان قزاقستان درون چادر خود به او پناه دادند و در روز بعد دنیس اروبکو او را تا کمپ اصلی مشایعات کرد و سه کوهنورد دیگر به قله صعود کردند. دنیس اروبکو اما در روز بعد مجدد از کوه بالا رفت و به قله برودپیک صعود کرد.

سال ۲۰۰۸ در آناپورنا
در طی چند سال کوهنوردی در هیمالیا دنیس با کوهنورد اسپانیایی ایناکی اوچوآ دوست شده بود. دنیس اروبکو خسته از صعود کوه ماکالو درون تخت خود در هتلی در کاتماندو در حال استراحت بود که ساعت ۵ صبح توسط مینگما شرپا از خواب بیدار می شود. به او خبر می رسد که دوستش در ارتفاع ۷۴۰۰متری آناپورنا(کمپ ۴) مستقر شده و قادر به پایین آمدن نیست. دنیس بلافاصله با یک کوله سبک سوار بر هلیکوپتر به کمپ اصلی آناپورنا می رود. در همان روز به همراه دن بویی و با تجهیرات اکسیژن تا کمپ ۲ و فردای آن روز به ارتفاع ۷۴۰۰ متری آناپورنا میرسند اما با پیکر بی جان ایناکی مواجه می شوند.

سال ۲۰۱۸ در نانگاپاربات
دنیس اروبکو در زمستان این سال مشغول تلاش زمستانی بر روی کوه k2 به سرپرستی کریستف ویلیچکی بود. همزمان الیزابت روول و تومک مکیویچ در نانگاپاربات بعد از صعود به قله دچار حادثه می شوند. خبر حادثه به گوش تیم k2 می رسد ۴ کوهنورد از جمله دنیس اروبکو در فاصله یک روز از زمستان k2 با پرواز هلیکومتر به کمپ اصلی نانگاپاربات می رود و با صعود شبانه تا ارتفاع ۶۰۰۰ متری این کوه الیزابت روول را تا کمپ اصلی این کوه همراهی می کنند.

منبع:

ویکیپدیا

هشت هزاری ها

دنسیول

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است