نوشته‌ها

روش مسئولانه روشن کردن آتش در طبیعت


نویسنده: مسعود فرح بخش

آتش سوزی یکی از رخدادهای رایج در اکوسیستم جنگلی است. در این مکان­ ها چوب و گیاه به حد کافی موجود است و آتش به راحتی بزرگ و غیرقابل کنترل می ­شود. آتش سوزی ­های گسترده به دو دلیل طبیعی(صاعقه) و غیرطبیعی(توسط عوامل انسانی) به وقوع می ­پیوندد. آتش چه به شکل کوچک و کنترل شده و چه به شکل بزرگ و غیر قابل کنترل باعث تخریب ­های جبران ناپذیر به محیط زیست می ­شود. شاید برای همه جمع شدن دور آتش لذت بخش باشد اما وقتی بدانیم که این آتش در حال حاضر بیش از آنکه زندگی بخش باشد از بین برنده زندگی است شاید در این کارمان تجدید نظر کنیم. آتش به شکل گسترده و بزرگ در عرض چند روز و چند ساعت به طور کل یک اکوسیستم را نابود می کند، تنوع زیستی را به مرز انقراض می کشاند و صدمات غیر قابل بازگشتی وارد می­ کند، اما این حریق­های گسترده در بیش از ۹۹% مواقع از آتش ­های کوچک و کنترل شده ما ایجاد می­ شود. اما همین آتش کوچک جز این که پتانسیل تبدیل به یک فاجعه زیست محیطی را دارد دیگر چه معایبی برای محیط زیست دارد؟

آتش باعث تغییر در خصوصیات شیمیایی خاک می ­شود. همه خاک ­ها دارای یک سطح پوششی از مواد آلی درون خود هستند که برای پایداری یک اکوسیستم بسیار حائز اهمیت است. این لایه ذخیره­گاه عناصر غذایی برای همه موجودات است. یک آتش با دمای ۴۵۰ درجه به مدت ۲ ساعت یا به دمای ۵۰۰ درجه به مدت فقط نیم ساعت می­ تواند تا ۹۰% این لایه پوشیده از مواد آلی را از بین ببرد. آتش با سوزاندن لاشبرگ­ ها، خشک دارها(درختان خشک شده)، کنده های درخت و سایر مواد کف جنکل باعث پر شدن خلل فرج داخل خاک می ­شود و میزان نفوذ پذیری خاک در مقابل روان آب­های سطحی تا درصد زیادی کاهش پیدا می­کند. از طرفی درون خاک تعداد زیادی از جانداران شامل میکرو ارگانیسم­ ها و بی مهرگان زندگی می­ کنند که وجودشان برای پایداری اکوسیستم، تجزیه عناصر روی خاک و در نتیجه حاصلخیزی خاک ضروری است. در واقع این موجودات یک شبکه پیچیده  غذایی را تشکیل می ­دهند که فرایند تجزیه مواد روی خاک به مواد معدنی که غذای خاک است را انجام می دهند. در نقطه ای که آتش افروخته می­شود تمامی این جانداران از بین می­روند

در نتیجه افروختن آتش لذتی است که توام با تخریب بی قید و شرط محیط زیست است. آتش افروختن در کشورهای پیشرفته در عرصه­های طبیعی فقط با اخذ مجوز و در نقاط از قبل مشخص شده قابل انجام است اما در کشور ما در هر نقطه و در هر لحظه و در هر شرایطی آتش روشن می­شود. بیاییم در رفتارمان با محیط زیست تجدید نظر کنیم، باور کنیم یک زمین بیشتر نداریم.

می توان با استفاده از انواع سرشعله های همراه و انواع سوخت های مناسب نیاز به برپایی آتش را کم کنیم

می توان با استفاده از پوشاک استاندارد روز کوهنوردی و طبیعت گردی نیاز به گرمای آتش نباشد

 

اما در صورتیکه لزوم به برپایی آتش بود با رعایت کردن چند نکته زیر می توانیم هم آتش را مدیریت کنیم و هم از اثرات مخرب آن بکاهیم

هرگز در پای سنگ های بزرگ، صخره ها، دیواره ها و در دهانه غارها آتش روشن نکنیم. دوده سیاه رنگ حاصل از آتش تا سالها در این نقاط باقی می ماند

از حلقه های آتشی که قبل تر ایجاد شده استفاده کنیم و حلقه آتش جدیدی اضافه نکنیم

 

قانون ۴ D برای روشن کردن آتش مسئولانه در طبیعت به کار ببرید

 از چوب های خشک و “مرده” روی زمین استفاده کنید  –Dead

 فقط از چوب هایی که “پایین” روی زمین افتاده استفاده کنید –Down

 فقط از چوب هایی که “دور” از محل کمپ است استفاده کنید –Distant

 فقط از چوب های “نازک” نهایتا اندازه ساعد دستتان استفاده کنید –Dinky

“استفاده از این مطلب فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است”

اگر در طبیعت گم شدیم چه کنیم؟

اولین نکته مهم وقتی که گم شده اید این است که آرامش خود را حفظ کنید

گم شدن در طبیعت یکی از تجربه های ترسناکی است که ممکن است هر ماجراجویی با آن مواجه شود. ولی این تجربه زمانی بدتر میشود که اصلا ندانید کدام سمت باید بروید. با دانستن توصیه های زیر می توانید مهارت های خود را برای طبیعتگردی بالاتر ببرید. یادتان باشد، اولین نکته مهم وقتی که گم شده اید این است که آرامش خود را حفظ کنید!

 

دنبال ردپای انسان بگردید!

منظور ردپای واقعی نیست. منظور هر نوع علامتی است که نشان میدهد انسانی در آن نقطه بوده، کار کرده یا حتی رد شده است. مثلا جاده، حیوانات اهلی، ساختمان، پل، کنده ی درخت، رد لاستیک، جای آتش و …

 

وقتی این علامت ها را پیدا کنید شانس زیادی دارید که کسی پیدا شود و شما را به مکان امنی راهنمایی کند.

 

اگر شک دارید-آب را دنبال کنید!

بیشتر شهرها و روستاها درکنار آب بنا شده اند. برای پیدا کردن افراد، آب را دنبال کنید. قانون کلی اینست که درمقابله با رودها و جریان ها، به سمت پایین آب بروید. این نوع مسیر بسیار راحت تر هم دنبال میشود و انرژی تان زیاد هدر نمیرود. درصورت دنبال کردن آب، شما مرطوب و سیرآب باقی میمانید.

 

نقطه دیدی در ارتفاع بلند پیدا کنید!

اگر درجایی قرار دارید که دیدن محیط اطرافتان خیلی سخت است، نقطه ی بلندی را پیدا کنید که از آن بتوانید همه جا را ببینید. یادتان باشد جای ایمنی را پیدا کنید. و حواستان باشد طوری بروید که پرت نشوید.

 

برای دید بهتر از جنگل بیرون بروید!

اگر نمیتوانید نقطه دید بلندی پیدا کنید، ممکن است بخاطر وجود درخت های زیاد باشد. باید از جنگل بیرون بروید. اینطوری راحتتر اطرافتان را میبینید و ممکن است زمین های متعلق به انسان نیز پیدا کنید.

 

درنهایت از بلندی پایین بیایید!

در توصیه ی قبل گفته شد که یک نقطه ی بلند برای دید پیدا کنید. ولی به محض دیدن اطرافتان، از آنجا پایین بیایید. اینکار به خاطر اینست که باید به سمت پایین آب یا به دنبال آب بروید. آب بخاطر جاذبه همواره به سمت پایین میرود. اینکار انرژی تان را ذخیره میکند و اینطوری شانس بیشتری برای پیدا کردن راه نجات دارید.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است