گروه سفرهای پرسیکا

نوشته‌ها

طرحی از خانم لوسی واکر در راه ماترهورن

لوسی واکر؛ کوهنوردی که در راه آزادی گام برداشت

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

لوسی واکر از پیشگامان کوهنوردی زنان و اولین کوهنوردی حرفه ای خانم در کوه های آلپ بود که سال ها به طور مستمر در منظقه آلپ کوهنوردی کرد. او در خط مقدم کوهنوردی زنان بود و در زمانی که حتی مردان باور به صعود های او نداشتند، او با بالا رفتن از قلل سرسخت آلپ در راه آزادی اجتماعی زنان گام برداشت.
لوسی واکر در سال ۱۸۳۶ در کانادا متولد و در زادگاه اصلی اش لیورپول بزرگ شد. لوسی در کودکی به همراه والدینش به کوهپایه های آلپ می رفت و در حالیکه برادر و پدرش به صعود کوه ها می پرداختند، او از تماشای مناظر اطراف لذت می برد. برادر و پدر لوسی از کوهنوردان حرفه ای آن زمان بودند و مشوق اصلی او برای رسیدن به رویایش. لوسی واکر در سال ۱۸۵۸ از دو گذرگاه کوهستان آلپ Theodal و Monte moro عبور کرد و با استفاده از تجربیات این سفر در سال بعد شروع به اولین صعود حرفه ای دوران کوهنوردی اش کرد.
لوسی واکر در سال ۱۸۵۹ با صعود به کوه ۳۶۲۹متری Altes در سوئیس متوجه شد که از این پس بالا رفتن از کوه ها تنها کاریست که می تواند به او آرامش دهد. پدر لوسی به او پیشنهاد که در جریان این صعود از راهنمای کوهستان و دوست دیرینه اش Melchior Anderegg استفاده کند. کوهنوردی لوسی با سرپرستی آندرگ شروع صعودهای جدی تر او بود. بسیاری از صعودهای لوسی واکر در آن زمان از سوی جامعه کوهنوردی مورد قبول واقع نمی شد. مردان کوهنورد بریتانیایی نمی توانستند باور کنند که یک زن چنین با قدرت می تواند به قلل سرسخت آلپ صعود کند. در آن زمان کوهنوردی یک زن و انجام دادن کاری به جز امورات اولیه خانه، امری نبود که برای مردان انگلیسی چندان خوشایند باشد از همین روی اغلب صعودهای لوسی واکر همراه پدر و برادرش و همینطور راهنمای همیشگی کوهستان خانواده واکر، آقای آندرگ انجام شد.

لوسی واکر و پدرش در زرمات سوئیس در جریان صعود ماترهورن

خانم لوسی واکر و به همره پدرش فرانک واکر(نشسته چپ) و سرپرست گروه ملکیور آندرگ(ایستاده وسط)

در سال ۱۸۷۱ لوسی واکر متوجه شد که خانم Meta Brevoort کوهنورد زن امریکایی در حال تدارک برای صعود به قله ماترهورن است. خانم برووت در سال ۱۸۶۹ بر روی ماترهورن تلاش کرد و به دلیل شرایط بد هوا مجبور به بازگشت از ارتفاع ۴۰۰۰ متری شد. بنابراین لوسی واکر تصمیم گرفت که هرچه سریع تر به این رویای دیرینه اش پایان دهد. او به همراه پدر و برادرش در قالب گروهی به سرپرستی آندرگ به عنوان اولین زن و فقط ۷ سال بعد از اولین صعود موفق ماترهورن توسط ادوارد ویمپر، موفق به صعود این کوه سرسخت شد. صعود ماترهورن توسط لوسی واکر مانند یک بمب در باشگاه کوهنوردی بریتانیا سر و صدا کرد و سرانجام بعد از این صعود بود که کوهنوردان مرد او را جدی گرفتند! خانم لوسی واکر سرانجام ثابت کرد که یک کوهنورد زن نیز می تواند به کوه های آلپ صعود کند.

خانم لوسی واکر در مسیر ماترهورن

خانم لوسی واکر در حین کوهنوردی

از دیگر صعود های خانم واکر اولین صعود موفق کوه بالمهورن و اولین زن صعود کننده به کوه های ایگر و واترهورن است.
لوسی واکر ۲۱ سال به طور حرفه ای در آلپ کوهنوردی کرد و به بیش از ۹۰ قله منطقه صعود کرد. او اولین زنی بود که به بسیاری از این قلل صعود کرد. لوسی واکر بعد از پایان دوران کوهنوردی اش همچنان به کوهپایه های آلپ می رفت و حین قدم زدن و دیدن مناظر کوه هایی که زمانی همه آنها را درنوردیده بود، با دوستان قدیمی اش نیز دیدار می کرد.
با تمام شایستگی و قدرتی که لوسی واکر داشت، هرگز اجازه پیدا نکرد به عضویت باشگاه کوهنوردی بریتانیا درآید و فقط با تاسیس بخش بانوان این باشگاه در مدت کوتاهی به عنوان مدیر باشگاه مشغول به کار شد.
لوسی واکر در سال ۱۹۱۶ و در سن ۸۰ سالگی در منزلش در لیورپول از دنیا رفت.

 

منابع:

www.wiredforadventure.co.uk

www.findagrave.com

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
JeffLowe1

کوهنوردی تا آخرین گام ها

نویسنده: مسعود فرح بخش

در ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۰ در یوتا آمریکا یکی از نام آوران دنیای کوهنوردی، جف لوه (jeff lowe) متولد شد. جف لوه از آن دسته نام هایی در کوهنوردی است که حتی اگر از صعودهای او اطلاع نداشته باشید حتما نام او به گوشتان خورده چرا که او به همراه برادرش گرگ لوه (greg lowe) خالق کمپانی lowe alpine بودند.
تولیدی که با ساخت کوله پشتی و لباس های چندلایه با خاصیت تنفسی به اوج شهرت رسید اما جف لوه برای انجام کارهایی بزرگ تر، نامش در تاریخ کوهنوردی جهان و آمریکا جاودان شده است. او مبتکر صعودهای ترکیبی (یخنوردی و سنگنوردی) است و بیش از ۱۰۰۰ مسیر جدید در کوه های راکی ، آلپ و هیمالیا با نام او گره خورده است. سفرهای کوتاه با کمترین ابزار و صعودهای سریع به کوه های دنیا او را به یکی از سرآمدان سبک کوهنوردی آلپی در دنیا تبدیل کرده است.

جف لوه jeff lowe کوهنورد نام دار امریکایی

جف لوه در جریان صعود کوه آمادابلام

او کوهنوردی را از هشت سالگی همراه پدرش شروع کرد و صعود به برج بی نام ترانگو ، صعود انفرادی به آمادبلام ، گشایش مسیری مستقیم تا قله ایگر به شکل انفرادی و بدون بولت و اولین صعود زمستانی گراند تتون فقط بخش کوچکی از فعالیت های او می باشد.
در سال ۲۰۱۷ به پاس یک عمر فعالیت در حوزه کوهنوردی کلنگ طلایی دوران به او اهدا شد.
متاسفانه جف لوه اکنون ده سال است که از بیماری ALS رنج می برد و توانایی حرکت ندارد اما تا آخرین روزهایی که در پاهایش قدرت داشت به کوهنوردی، تولید و آموزش مشغول بود.

جف لوه jeff lowe در روزهای ناتوانی بر روی ویلچر همراه خانواده

جف لوه به همراه خانواده اش در روزهای ناتوانی بر روی ویلچر

منبع: ویکیپدیا ، وبلاگ کوه قاف

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
800px-Matterhorn_from_Domhütte_-_2

ماترهورن ؛ هرم قاتل

نویسنده: مسعود فرح بخش

کوه ماترهورن به ارتفاع ۴۴۷۸ متر در مرز بین سوئیس و ایتالیا یکی از زیبا ترین ، فنی ترین و خطرناک ترین کوه های دنیا می باشد.

دیواره شمالی ماترهورن یکی از مشکل ترین و بزرگترین دیواره های آلپ و اروپا و جز ۶ دیواره شمالی بزرگ آلپ است.

ماترهورن با اینکه بلندترین کوه آلپ نیست اما به نماد کوهستان آلپ و یکی از نمادهای کشور سوئیس تبدیل شده است.

شکل ظاهری این کوه به شکل یک هرم چهار وجهی است که هر وجه آن رو به یکی از جهات جغرافیایی می باشد. هر چهار رخ ماترهورن بوسیله یخچال های بزرگ احاطه شده است.

اولین صعود موفق بر روی ماترهورن در سال ۱۸۶۵ میلادی انجام شد. در این صعود چهار تن از اعضای تیم صعود کننده در هنگام فرود دچار سانحه شدند و جان خود را از دست دادند. دیواره شمالی ماترهورن یکی از دشوارترین مسیرهای کوهنوردی در آلپ می باشد که تا سال ۱۹۳۱ بدون صعود بود.

به لحاظ آمار تلفات و کشته شده ها ماترهورن یکی از پرتلفات ترین و خطرناک ترین کوه های دنیاست. تا کنون در حدود ۵۰۰ کوهنورد در ماترهورن جان خود را از دست دادند.

ماترهورن دارای چهار رخ می باشد که هر یک به سمت یکی از جهات اصلی قرار دارد. رخ شمالی ، شرقی و غربی در کشور سوئیس و رخ جنوبی در کشور ایتالیا قرار دارد.

ماترهورن یک کوه منفرد است .به دلیل انفرادی بودن کوه و  موقعیت جغرافیایی دارای آب و هوایی بسیار متغیر می باشد بطوریکه آب و هوای ماترهورن با سرعت بسیار زیادی تغییر می کند.

800px-Banner_clouds

ظاهر هرمی شکل ماترهورن و قرار گیری در عرض جغراقیایی ۴۵ درجه باعث تغییرات آب وهوایی سریع در کوه ماترهورن می شود

در قرن هجدهم میلادی کوهستان آلپ برای گردشگران و بخصوص کوهنوردان روز به روز جذاب تر شد. شکل ظاهری منحصر به فرد ماترهورن و تبدیل شدن آن به نماد آلپ ، در راس توجهات گردشگران قرار گرفت.

یکی از شهرهای معروف برای صعود به ماترهورن شهر زرمات در سوئیس است. هرم زیبای ماترهورن از این شهر چشم هر گردشگری را به خود خیره می کند. مسئولین شهر زرمات و دولت سوئیس برای جذب بیشتر گردگر مسیرهای رسیدن به ماترهورن را راحت کردند.

800px-1_zermatt_night_2012

نمایی از شهر زرمات و کوه ماترهورن

از این رو خط ریلی و ایستگاه راه آهن و همینطور تله کابین برای رسیدن به ارتفاعات ماترهورن راه اندازی شده است.

ایستگاه راه آهن زرمات که تا کوه پایه های ماترهورن امتداد دارد مرتفع ترین سیستم حمل ریلی در اروپا می باشد.

اولین تلاش برای رسیدن به قله در سال ۱۸۵۷ انجام شد. سال های بعد تلاش های بسیاری در این کوه انجام شد تا اینکه سرانجام در سال ۱۸۶۵ میلادی این کوه صعود شد.

اولین صعود زمستانی ماترهورن در سال ۱۸۸۲ انجام شد.

دیواره شمالی ماترهورن سال ها بدون صعود بود تا اینکه در سال ۱۹۳۱سرانجام صعود شد.

در سال ۲۰۰۶ کوهنورد مشهور اولی استک مسیر دیواره شمالی ماترهورن را در ۱ ساعت و ۵۶ دقیقه صعود کرد.

مسیرهای صعود:

امروزه ماترهورن از تمام مسیرها در تمام فصل ها بارها صعود شده. راهنمایان آلپ در فصل تابستان و فصل صعود هر ساله تعداد زیادی کوهنورد را به ماترهورن می برند.

ماترهورن دارای ۴ یال(شمال شرقی ، شمال غربی ، جنوب شرقی ، جنوب غربی) و ۴ دیواره(شمالی ، جنوبی ، غربی ، شرقی) برای صعود است. مسیر اصلی و پر طرفدار صعود به قله ماترهورن “مسیر هورنلی” یعنی یال شمال شرقی می باشد. این مسیر با طناب های ثابتی که در برخی نقاط نصب می شود برای کوهنوردان حرفه ای آلپ چندان صعود دشواری نیست اما بازهم مسیر چالش انگیزی است.

یال شمال شرقی:

مسیر شمال شرقی یا مسیر هورنلی(Hörnli) مسیر اصلی صعود به ماترهورن است. کوهنوردان بعد از شهر زرمات با استفاده از تاسیسات تله کابین تا ارتفاع ۳۲۶۰ متر می روند. قرارگاه هورنلی با امکانات رفاهی مناسب در ابتدای مسیر قرار دارد و کمپ اصلی کوهنوردان در این صعود از یال شمال شرقی است. کوهنوردان شب را در این نقطه سپری می کنند و صبح روز بعد در حدود ساعت ۳:۳۰ صبح صعودشان به ماترهورن را آغاز می کنند.اگر همه چیز یاری کند و هوای متغیر ماترهورن و ابرهای طوفانی مجال دهند کوهنوردان در همان روز قله را صعود می کنند و قبل از غروب به محل کمپ اصلی بازمیگردند. در این مسیر جانپناه یا کلبه سولوای(solvay) در ارتفاع ۴۰۰۳ متری قرار دارد. از این جانپناه فقط برای مواقع اورژانسی و ویژه استفاده می شود.

800px-Hörnlihütte

قرارگاه کوهنوردی هورنلی

solvay-hut-matterhorn-mountain-switzerland-1

کلبه سولوای در ارتفاع ۴۰۰۰ متری ماترهورن در یال شمال شرقی (مسیر هورنلی) ، از این جانپناه فقط در شرایط اورژانسی استفاده می شود و داخل آن لوازم ضروری بقا و نجات موجود است

solvay-hut-matterhorn-mountain-switzerland-3

موقعیت قرار گیری جانپناه سولوای در یال شمال شرقی ماترهورن

مسیر اصلی (مسیر هورنلی) که نقطه شروع قرارگاه هورنلی در ارتفاع ۳۲۶۰ متر است و زمان رسیدن به قله از این مسیر حدود ۶ ساعت است.

هزینه صعود به ماترهورن از پناهگاه هورنلی و مسیر شمال شرقی برای راهنما و ۶ شب اقامت در پناهگاه هورنلی به همراه تامین تمامی لوازم فنی که در طول مسیر ممکن است نیاز شود برای هر نفر ۱۸۵۰ یورو می باشد.

یال شمال غربی:

مسیر زومات (Zmutt) که نقطه شروع قرارگاه هورنلی در ارتفاع ۳۲۶۰ متر یا قرارگاه شونبیِل(Schönbiel) در ارتفاع ۲۶۹۴ متر است. رسیدن به قله از این مسیر بین ۷ تا ۱۰ ساعت است.

800px-Schönbiel

قرارگاه شونیبیل Schönbiel

یال جنوب غربی

مسیر لیون در ایتالیا که نقطه شروع پناهگاه کارل در ارتفاع ۳۸۲۸ متر است. از این مسیر حدود ۵ ساعت زمان برای رسیدن به قله لازم است.

800px-Rifugio_Carrel

پناهگاه کارل

مسیر جنوب شرقی:

مسیر فورگن . در این مسیر حدود ۷ ساعت زمان برای رسیدن به قله لازم است.

 

دیواره های ماترهورن

دیواره شمالی

نقطه شروع این مسیر پناهگاه شونبیِل در ارتفاع ۲۶۹۴ متری است. رسیدن به قله از این مسیر دشوار به طور نرمال برای کوهنوردان حدود ۱۴ ساعت طول می کشد.

اولی استک کوهنورد نامدار سوئیسی در سال ۲۰۰۶ این مسیر را در ۱ ساعت و ۵۶ دقیقه صعود کرد.

Matterhorn_-_North_face_crop

دیواره شمالی

دیواره غربی

نقطه شروع این مسیر پناهگاه شونبیِل در ارتفاع ۲۶۹۴ متری است. کوهنوردان و دیواره نوردان حدود ۱۲ ساعت زمان برای رسیدن به قله از این دیواره نیاز دارند.

west

دیواره غربی

دیواره جنوبی

از مسیر دویاره جنوبی که در کشور ایتالیا قرار دارد ۱۵ ساعت زمان برای رسیدن به قله نیاز است.

soute

دیواره جنوبی

دیواره شرقی

نقطه شروع این مسیر نیز پناهگاه هورنلی است. حدود ۱۴ ساعت زمان برای رسیدن به قله از این دیواره نیاز است.

East_face_crop

دیواره شرقی

شکل ظاهری ماترهورن و تبدیل شدن به نماد آلپ ، همچنین خطرناک بودن ، مشکل بودن و حوادث ناگواری که در این کوه اتفاق افتاده سبب شده که ماترهورن سوژه بسیاری از فیلم های سینمایی بشود.

ماترهورن یکی از زیباترین کوه های آلپ و شاید دنیا هر ساله پذیرای تعداد زیادی کوهنورد و گردشگر از سرتاسر دنیا است . دولت سوئیس و ایتالیا به همراه باشگاه های کوهنوردی این دو کشور امکانات بسیار زیادی را به کوهنوردان برای صعود به این کوه زیبا ارائه می دهند.در سال ۲۰۱۵ جشن بزرگی به مناسبت صد و پنجاهمین سالروز اولین صعود به ماترهورن در پناهگاه هورنلی برگزار شد. تبلیغات گسترده دولت سوئیس و ایتالیا سبب شده که امروزه ماترهورن به یکی از شناخته شده ترین کوه های دنیا و همینطور به یکی از مهم ترین جاذبه های طبیعی اروپا تبدیل شود.

برگرفته از:

http://www.telegraph.co.uk/travel/destinations/europe/switzerland/zermatt/articles/How-to-climb-the-Matterhorn/

http://www.climbing.com/news/10-things-you-may-not-know-about-the-matterhorn/

https://en.wikipedia.org/wiki/Matterhorn

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Eiger-seen-from-Kleine-Scheidegg1

۶ دیواره بزرگ شمالی در آلپ

مترجم و نویسنده: مسعود فرح بخش

در دنیای کوهنوردی ، کوهستان ها با ارزش های گوناگون تقسیم و طبقه بندی می شوند.

ارتفاع ، درجه ی فنی ، مکان جغرافیایی ، رشته کوه و … از مواردی هستند که باعث طبقه بندی کوه ها و وجه تمایز آنها می شوند.

 

زمانیکه بحث درجه ی فنی بودن کوه ها لحاظ می شود بدون شک کوهستان آلپ در این طبقه بندی حرف های زیادی برای گفتن خواهد داشت.

در آلپ ۶ دیواره در جبهه شمالی کوه هایش قرار دارند که نسبت به قسمت های دیگر مشکل تر و مرتفع تر می باشند.

 

به این شش دیواره ” شش دیواره ی شمالی کلاسیک” یا شش دیوره شمالی آلپ گفته می شود که صعود آنها برای کوهنوردان فنی کار از اهمیت بالایی برخوردار است و صعود هریک نیاز به تمرینات زیاد و شرایط خاص خودش را دارد.

 

صعود به تمام این دیواره های شمالی از چالش های دنیای کوهنوردی فنی در آلپ می باشد تلاشی که سرانجام در سال ۱۹۵۴ کوهنوردان اروپایی موفق به انجام این کار شدند.

این ۶ دیواره عبارتند از :

 

Tre Cime di Lavaredo 2999 m

Eiger 3970 m

Grandes Jorasses 4208 m

Matterhorn 4478 m

Petit Dru 3754 m

Piz Badile 3308 m

 

به لحاظ درجه سختی سه دیواره ی شمالی ایگر ، ماترهورن و گراندس خوراسس مشکل تر از سه دیواره ی دیگر می باشند از اینرو به ” سه گانه  ها ” مشهور هستند. صعود به این سه گانه ها کاری دشوار در دنیای کوهنوردی می باشد.

800px-Cima_grande

دیواره شمالی The Tre Cime di Lavaredo(به ایتالیایی) در شمال ایتالیا که آلمانها به آن Drei Zinnen نیز می گویند

eiger

دیواره شمالی ایگر از مشکل ترین مسیرهای دیواره نوردی در دنیا

GrandesJorasses

دیواره شمالی گرند خوراسس

Matterhorn_-_North_face_crop

دیواره شمالی ماترهورن

800px-petit Drus_-_North_face

دیواره شمالی Petit Dru

Badile

دیواره شمالی Piz Badile در مرز سوئیس و ایتالیا

منبع:

https://en.wikipedia.org/wiki/Great_north_faces_of_the_Alps

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
Inside_Khumbu-Icefall everest

خطرناک ترین کوه های دنیا

مترجم و نویسنده: مسعود فرح بخش

“کوهنوردان وقتی کرامپون خود را بپوشند ، باید خطر را بپذیرند”

ورزش کوهنوردی به جهت قرارگیری در طبیعت بکر و خشن کوهستان و دور بودن از امکانات و محیط های شهری و همینطور غیر قابل پیش بینی بودن اتفاقات درون آن ، جز یکی از ورزش های پرخطر دنیاست.

در این بین برخی از کوه ها و برخی از مسیرهای کوهنوردی نسبت به سایرین مشکل تر و خطرناک تر هستند و احتمال وقوع حادثه در آنها بیشتر است.

این کوه ها به جهت فنی بودن ، صعب العبور بودن ، شرایط آب و هوایی و ارتفاعشان غیر قابل پیش بینی ، خطرناک و مشکل و “قاتل” هستند.

در زیر به ۱۱ کوه خطرناک دنیا اشاره شده:

 

۱۱- کوه فیتز روی Fitz Roy

800px-Fitz_Roy_Chalten_Argentina_Todor_Bozhinov_2013

کوه سرسخت فیتز روی با مسیرهای فنی و دشوار

1024px-165_-_Fitz_Roy_-_Janvier_2010_-_Downsample

فیتز روی در مرز آرژانتین و شیلی در منطقه پاتاگونیا

کوه فیتز روی در منطقه پاتاگونیا در مرز آرژانتین و شیلی واقع شده. این کوه با ارتفاع ۳۴۰۵ متر یکی از چالش برانگیز ترین کوه های دنیا می باشد. قله فیتزروی از تمام جهات با شیب های بسیار تند سنگی محاصره شده است و صعود به این کوه احتیاج به مهارت و تکنیک بسیار بالایی دارد. کوچکترین اشتباهی در حین صعود می تواند منجر به بروز حادثه شود.

امروزه ممکن است در فصل صعود در یک روز حتی بیش از ۵۰ کوهنورد به قله اورست صعود کنند اما فیتز روی ممکن است در طول یکسال حتی یکبار هم صعود نشود.

 

۱۰- دنالی Denali

نمایی از کوه دنالی در پارک ملی دنالی و جاده دنالی در ایالت آلاسکای آمریکا

دنالی 1

کوه دنالی یا با نام مک کینلی در مرتفع ترین کوه قاره آمریکای شمالی

DenaliFinalSummitRidge

قسمت انتهای مسیر دنالی

کوه دنالی مرتفع ترین کوه آمریکای شمالی و یکی از سخت ترین کوه های دنیا می باشد.این کوه به لحاظ اختلاف ارتفاع کمپ اصلی تا قله بیشترین فاصله را در بین همه کوه های دنیا دارد.

از چالش های این کوه مسیر طولانی ، دمای بسیار پایین کوه ، جدال با یخ و سنگ ، همینطور ارتفاع بالا و تغییرات سریع آب و هوایی است.

نرخ صعود به کوه دنالی ۵۰% است یعنی نیمی از برنامه های کوهنوردان برای صعود به دنالی غیرموفق است. تا کنون بیش از ۱۰۰ کوهنورد در راه رسیدن به دنالی یا فرود از آن جان خود را از دست داده اند.

 

۹- کوه اورست Mt. Everest

everest

بام دنیا ؛ قله اورست در مرکز

everest

اورست مرتفع ترین کوه دنیا ، بدون شک مقصد نهایی اکثر کوهنوردان در سرتاسر دنیاست.

ارتفاع زیاد ، تغییرات سریع آب و هوایی و طوفان های ناگهانی از چالش های صعود به بام دنیا است. تا کنون بیش از ۵۵۰۰ کوهنورد به قله اورست صعود کردند اما بیش از ۲۰۰ تن نیز در این کوه کشته شدند. در سال ۲۰۱۵ سقوط بهمن فقط در یک روز منجر به مرگ ۱۲ شرپا شد. در سال ۲۰۱۶ بر اثر زلزله در یک روز ۱۹ نفر از کوهنوردان و خدمه در اورست جان خود را از دست داده اند. امروزه با اینکه صعود به اورست کار چندان سختی در دنیای کوهنوردی حساب نمی شود اما خطر در تمام طول مسیر در کمین کوهنوردان است.

 

۸- کوه بینتها براک Baintha Brakk

Baintha Brakk

کوه بینتها براک ملقب به “کوه آدم خوار”

bainta

بینتها براک در قراقروم پاکستان

کوه بینتها براک ملقب به “کوه آدم خوار” با ارتفاع ۷۲۸۵ متر در قراقروم پاکستان یکی از سخت ترین و خطرناک ترین کوه های دنیا است.

تا کنون فقط دو صعود موفق بر روی این کوه انجام شده است . صعود اول این کوه در سال ۱۹۷۷ انجام شد و بعد از آن سال ها تا سال ۲۰۰۱ بدون صعود باقی ماند.

مسیر بسیار صعب العبور ، طوفان و تغییرات آب و هوایی و همینطور ۲۰ تلاش ناموفق ، بینتها براک را تبدیل به یکی از خطرناک ترین کوه های دنیا کرده است.

 

۷- کوه وینسون Mt. Vinson

کمپ اصلی کوه وینسون

کمپ اصلی کوه وینسون

قله وینسون ، مرتفع ترین قله قطب جنوب

قله وینسون ، مرتفع ترین قله قطب جنوب

کوهنوردان به وسیله هواپیماهای مخصوص وارد قط جنوب می شوند

کوهنوردان به وسیله هواپیماهای مخصوص وارد قطب جنوب می شوند

شاید ارتفاع ۴۸۹۲ متر برای یک کوه ارتفاع چندان بلندی نباشد اما نه وقتی این کوه بلندترین نقطه قطب جنوب باشد.

دمای بسیار سرد و همینطور یخی بودن سرتاسر مسیر کوه ویسنون را به یکی از خطرناک ترین کوه های دنیا تبدیل کرده است. این کوه فقط در دو ماه دسامبر و ژانویه قابل صعود است و میانگین دما در طول این دو ماه با وجود اینکه خورشید ۲۴ ساعت در آسمان است حدود ۳۰- درجه سانتیگراد می باشد.

تا کنون حدود ۱۴۰۰ نفر کوه ویسنون را صعود کرده اند.

 

۶- کوه ماترهورن Matterhorn

mater

ماترهورن در مرز سوئیس و ایتالیا

mater2

مسیر ماترهورن

کوه ماترهورن ملقب به هرم قاتل با ارتفاع ۴۴۷۸ متر در مز بین سوئیس و ایتالیا قرار دارد. این کوه دارای ۴ دیواره و ۴ یال صعود می باشد. تمامی مسیرهای آن فنی و مشکل می باشند. دیواره شمالی این کوه یکی از مشکل ترین و بزرگ ترین دیواره های آلپ می باشد. تا کنون بیش از ۵۰۰ کوهنورد در ماترهورن جان خود را ازدست داده اند. شیب زیاد مسیر ، فنی بودن مسیر و تغییرات سریع آب و هوایی باعث شده تا میزان تلفات در ماترهورن بالا باشد.

 

۵- کوه ایگر Eiger

Wetter Shreck Valley A

نمایی از کوه ایگر

Eiger-seen-from-Kleine-Scheidegg1

نمایی از کوه ایگر و دیواره شمالی آن

کوه ایگر با ارتفاع ۳۹۷۰ متر در کشور سوئیس و در رشته کوه آلپ واقع است.اولین صعود ایگر در سال ۱۸۵۸ انجام شد اما دیواره شمالی آن تا سال ۱۹۳۸ بدون صعود بود.

دیواره شمالی ایگر تا سال ۱۹۳۵ باعث مرگ ۶۴ کوهنورد شد و کوهنوردان به آن لقب “دیواره قاتل” دادند. این مسیر بسیار فنی و با خطر ریزش سنگ در سرتاسر مسیر است و از اینرو کوه ایگر یکی از خطرناک ترین کوه های دنیا به شمار می رود.

 

۴- کانجن چونگا Kangchenjunga

Kangchenjunga_East_Face

رخ شرقی کانچن جونگا

Kangchenjunga_South_Face

رخ جنوبی کانچن جونگا

کانجن چونگا سومین کوه مرتفع دنیا ؛ در مرز بین نپال و هندوستان قرار دارد. وقتی به نرخ مرگ و میر کوهنوردان در این کوه نگاه کنیم متوجه خطرناک بودن این کوه برای کوهنوردان می شویم.

حدود ۳۰۰ نفر تا کنون به قله این کوه صعود کردند در حالیکه حدود ۵۰ نفر در این کوه جان باختند. این اعداد نشان می دهد که کانجن چونگا برای کوهنوردان کوهی سخت و بسیار خطرناک است.

 

۳- نانگاپاربات Nanga Parbat

Nanga_Parbat_The_Killer_Mountain

نانگاپاربات

 

Nanga_Parbat_Rupal_Base_camp,_Gilgit_Baltistan

جبهه روپال نانگاپاربات

نانگاپاربات ملقب به کوهستان قاتل نهمین کوه مرتفع دنیاست که در کشور پاکستان قرار دارد. مسیرهای صعود به این کوه جز سخت ترین مسیرهای کوهنوردی در دنیا هستند. تا کنون کمتر از ۳۵۰ کوهنورد به ناگاپاربات صعود کردند و حدود ۷۰ کوهنورد نیز در نانگاپاربات جان باخته اند. تعداد بالای تلفات باعث شده تا این کوه را “کوهستان قاتل” صدا کنند.

در سال ۲۰۱۳ با حمله نیروهای شبه نظامی طالبان به کمپ اصلی این کوه ، ده کوهنورد در یک روز کشته شدند.

 

۲- K2

800px-K2_Nordseite

کی ۲

K2_2006b

کی ۲ یا کوهستان وحشی در قراقروم پاکستان

 

k2  بلند ترین نقطه پاکستان و دومین کوه مرتفع دنیا بدون شک مشکل ترین و فنی ترین کوه دنیا است. رسیدن به قله حتی از مسیر نرمال نیز بسیار مشکل و نیاز به بالاترین مهارت های کوهنوردی دارد. K2 که به آن لقب “کوهستان وحشی” داده اند یکی از خطرناک ترین کوه های دنیا است. از هر ۴ نفری که اقدام به صعود این کوه می کنند یکی جان خود را از دست می دهد.

 

۱-آناپورنا Annapurna

Annapurna2_(4520840799)

آناپورنا ، خطرناک ترین کوه دنیا

بدون شک آناپورنا ، دهمین کوه مرتفع دنیا که در کشور نپال قرار دارد ، خطرناک ترین کوه دنیا است.

از هر ۳ نفری که اقدام به صعود این کوه می کنند یکی جان خود را از دست می دهد. آناپورنا بالاترین نرخ مرگ و میر در همه کوه های دنیا را داراست. تا کنون کمتر از ۲۰۰ نفر موفق به صعود آناپورنا شدند اما بیش از ۶۰ کوهنورد جان خود را در این کوه خطرناک از دست داده اند.

 

منبع:

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
 
extrem_bergsteiger_ueli_steck_holt_gigantischen_kletterrekord@1x

اولی استک ؛ ماشین سوئیسی

اولی استک کوهنورد و دیواره نورد توانمند سوئیسی متولد ۴ اکتبر ۱۹۷۶ می باشد.

مهمترین شهرت استک به دلیل انجام صعودهای مسیرهای فنی و دشوار کوهستان آلپ به صورت سرعتی و سولو می باشد.

استک در سال ۲۰۱۵ رکورد صعود سرعتی دیواره شمالی کوه ایگر را با زمان ۲ ساعت و ۲۲ دقیقه به خود اختصاص داد.

دیواره شمالی ایگر یکی از “شش دیواره شمالی بزرگ آلپ” می باشد که ۱۸۰۰ متر طول دارد و یکی از سخت ترین و فنی ترین دیواره های آلپ می باشد. کوه ایگر با ۳۹۷۰ متر ارتفاع از کوه های فنی و دشوار آلپ در کشور سوئیس می باشد.

ueli-steck-everest-brawl_h

استک بارها و بارها در طول عمر ورزشی خود دیواره شمالی ایگر را از مسیرهای مختلف در فصول مختلف صعود کرده.

استک در سال ۲۰۰۸ دیواره شمالی  Tengkampoche را به روش آلپی با کمترین بار و بدون طناب ثابت به همراه سیمون آنترناتن صعود کرد و جایزه کلنگ طلایی کوهنوردی را برای این صعود تصاحب کرد.

در سال ۲۰۰۹ رکورد سرعت کوه ماترهورن از مسیر اشمید را با ۱ ساعت و ۵۶ دقیقه به خود اختصاص داد. این صعود به صورت سولو و انفرادی انجام شد.

اولی استک ، ملقب به ماشین سوئیسی

 

ueli

در همین سال گاشربروم ۲ را نیز بصورت سولو صعود کرد و همینطور سپس موفق به صعود ماکالو شد.

در سال ۲۰۱۱ شیشاپانگا را از مسیر جنوبی به صورت سولو فقط در ۱۰ ساعت و ۵۶ دقیقه صعود کرد و درست ۱۸ روز بعد دوباره بصورت سولو این بار چوآیو را صعود کرد.

در سال ۲۰۱۲ اورست را بدون استفاده از کپسول اکسیژن کرد. در گیری او و سیمون مورو در این برنامه با چند تن از شرپاهای محلی تبدیل به مرتفع ترین نزاع دنیا شد و در محافل کوهنوردی سر و صدای زیادی بر پا کرد.

سیمون مورو و اولی استک در کمپ اورست

استک بدون شک بهترین کوهنورد آلپ و یکی از بهترین کوهنوردان سرعتی و سولو کار تمام دوران می باشد.

اوج نبوغ ، استعداد ، توان و مهارت استک در سال ۲۰۱۳ بروز کرد. ماشین سوئیسی در این سال کوه سرسخت آناپورنا (خطرناک ترین و یکی از دشوارترین کوه های دنیا) را از مسیر بسیار سخت دیواره جنوبی به صورت سولو در ۲۸ ساعت صعود کرد و برای بار دوم جایزه کلنگ طلایی ؛ معتبر ترین جایزه دنیای کوهنوردی ؛ را به خود اختصاص داد.

 

توان فرا انسانی اولی استک باعث شده که لقب ماشین سوئیسی را به خود اختصاص دهد. این توان بالا دلیل اصلی انفرادی انجام دادن بسیاری از برنامه های او است چرا که کمتر کسی توان همنوردی با وی را دارد. در سال ۲۰۱۵ در پروژه ۸۲ قله آلپ که با موفقیت به پایان رساند یکی از همنوردانش بعد از سقوط کشته شد.

بعد از این اتفاق انتقاداتی به وی وارد شد. منتقدین خواستار این شدند که استک به برنامه های سولو و انفرادی خود ادامه دهد چرا که توان بالای او سبب متحمل شدن فشار زیاد به همنوردانش و در نهایت بروز حادثه می شود.

اولی استک بی شک توانی فراتر از انسان دارد و همچنان یکه تاز کوه های فنی و سرسخت آلپ می باشد.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است