تور کمپ اصلی اورست

نوشته‌ها

سفر گروهی به کمپ اصلی اورست

سفر به کمپ اصلی اورست و صعود به قله کالاپاتار

وبسایت بام ایران و سفرهای پرسیکا برگزار می کند، سفر گروهی به کمپ اصلی اورست و صعود به قله کالاپاتار

 

سفر به بام جهان ، بازدید از چشم اندازهای ناب کوهستان هیمالیا، گام گذشتن در مرتفع ترین شهر موقت دنیا یعنی”کمپ اصلی کوه اورست” و صعود به قله کالاپاتار، بازدید از شهر هزار رنگ کاتماندو و… اینها فقط بخشی از جذابیت های سفر نوروزی پرسیکا است

سفر به کمپ اصلی اورست و صعود به قله کالاپاتار – نوروز ۱۳۹۹ – هیمالیا – نپال

در این سفر از تهران به سمت کاتماندو حرکت می کنیم، در کاتماندو از محله تامیل دیدن می کنیم و در مرکز شهر اسکان پیدا می کنیم. شروع ماجراجویی زمانی است که در کاتماندو سوار بر هواپیماهای سبک دو موتوره می شویم. مسیر ۳۰ دقیقه ای هوایی را به سمت یکی از معروف ترین فرودگاه های دنیا، فرودگاه تنزینگ هیلاری در لوکلا طی می کنیم. قطعا این پرواز را هرگز از یاد نخواهید برد. شروع مسیر کوهپیمایی بعد از تحویل گرفتن بارها در لوکلا است. در مسیر از چندین پل معلق عبور می کنیم تا به میعادگاه کوهنوردان از سرتاسر دنیا یعنی “نامچه بازار” می رسیم. جایی که می توان همه نوع لوازم کوهنوردی را تهیه کرد و در میان شرپاهای نپالی و مردم محلی زندگی کرد. در طول مسیر تا کمپ اصلی اورست از روستاهای متفاوتی عبور می کنیم تا اینکه در ارتفاع ۵۳۷۰ متری به کمپ اصلی مرتفع ترین کوه جهان و سومین قطب زمین یعنی کوه اورست یا به نپالی ساگارماتا به معنی الهه آسمان ها می رسیم. اینجا نقطه ای است که خاطره سفر به آن را هرگز فراموش نمی کنید، چشم انداز کوه ۸۸۴۸ متری اورست باشکوه است…

 

سفر گروهی به کمپ اصلی اورست

 

سفر گروهی به کمپ اصلی اورست

 

سفر گروهی به کمپ اصلی اورست

 

سفر گروهی به کمپ اصلی اورست

 

سفر گروهی به کمپ اصلی اورست در نپال

 

 

سفر گروهی به کمپ اصلی اورست

درجه سختی این سفر چقدر است؟

 

برای اینکه به کمپ اصلی اورست برسید نیاز نیست که یک کوهنورد حرفه ای و یا یک سوپرمن باشید. با یک آمادگی بدنی متوسط و به شرط داشتن تجربه کوهنوردی و ورزش مستمر می توانید در این سفر شرکت کنید. قبل از شروع سفر حداقل سه پیش برنامه برای آمادگی و هماهنگی بین نفرات برگزار می شود. شما برای حضور در این سفر باید آمادگی روزانه حدود ۱۵ کیلومتر پیاده روی در مسیرهای کوهستانی که چیزی بین ۶ تا ۸ ساعت است را برای ده روز داشته باشید. مسیر در روزهای اول بدون شیب است اما کم کم در مسیر ارتفاع گرفته می شود. در طول مسیر یک روز توقف در یکی از روستاها برای استراحت و هم هوایی جهت حضور در ارتفاع نیز انجام می شود.

 

هزینه و شرایط حضور در این سفر چگونه است؟

 

این نکته را در نظر داشته باشید که این یک سفر اقتصادی از طرف پرسیکا است. نفرات برای حضور باید روحیه کار گروهی، روحیه ماجراجویی و انعطاف پذیری در تصمیم گیری را داشته باشند. تصمیم نهایی در این سفر توسط سرپرست برنامه گرفته می شود.

برای حضور باید گذرنامه معتبر با حداقل شش ماه اعتبار داشته باشید. ۴  قطعه عکس ۴*۳ و دو کپی از پاسپورت و بلیط نیاز است.

 

 

هزینه شرکت در این سفر ۶۷۰  دلار + بلیط رفت و برگشت تهران به کاتماندو است

 

این هزینه شامل موارد زیر می شود:

ورودی پارک ملی ساگارماتا

مجوز ترکینگ تا کمپ اصلی اورست

ترانسفر فرودگاهی

دو شب اقامت در هاستل یا هتل با امتیاز بالای ۸ در سایت بوکینگ در کاتماندو

پرواز کاتماندو به لوکلا

پرواز لوکلا به کاتماندو

راهنما

بیمه مسافرتی

 

 

این هزینه شامل موارد زیر نمی شود:

ویزای نپال(۳۰ دلار)

عوارض خروج از کشور

هزینه های درمانی و امداد در صورت نیاز

هزینه باربر(هر باربر فقط تا ۱۵ کیلوگرم بار برای هر نفر حمل می کند)

انعام به باربر

اضافه بار(بار مجاز برای مسیر اصلی تهران به کاتماندو ۳۰ کیلوگرم و برای مسیر کاتماندو به لوکلا ۱۵ کیلوگرم است)

تمام وعده های غذایی و اقامت ها در مسیر کمپ اصلی اورست و وعده های غذایی در کاتماندو(برای آگاهی از جزئیات این قیمت ها با سرپرست تماس بگیرید)

سیم کارت نپال

 

نحوه ثبت نام

ابتدا با سرپرست برنامه تماس بگیرید و از شرایط جسمی و واجد شرایط بودن برای حضور در این سفر آگاهی پیدا کنید. برای ثبت نام باید با پرداخت مبلغ ۱۵۰ دلار رزرو خود را قطعی کنید. این مبلغ غیرقابل استرداد است.

برای خرید بلیت با سرپرست برنامه در تماس باشید، هر چه زودتر اقدام به تهیه بلیط کنید موفق به خرید بلیط با قیمت مناسب تری می شوید

سرپرست برنامه مسعود فرح بخشمسعود فرح بخش؛ راهنمای طبیعت گردی و کوهنوردی

شماره تماس ۰۹۱۰۴۵۰۵۸۵۲

برخی فعالیت های به عنوان سرپرست:

سرپرست و راهنمای تیم های ایرانی و غیرایرانی در صعود به قلل دماوند, علم کوه، سبلان، تفتان، الوند، خلنو، کلون بستک، آزادکوه، توچال، درفک، پاشوره، عباسعلی، ارفع کوه، دارآباد، کلکچال، سرکچال، سوتک، گردون کوه

سرپرست و راهنمای تیم های ایرانی و غیر ایرانی در سفرهای ترکینگ: سوها به لاتون، سوها به لمیر، خلخال به اسالم، مرنجاب به ابوزیدآباد(اولین پیمایش این مسیر کویری با پای پیاده)، مصر به عروسان، بازفت به چلگرد(عبور از زردکوه در مسیر کوچ بختیاری)، سرآقاسید به سرصالح کوتاه، طالقان به تنکابن، کلاردشت به چالوس، دفراز به اسطلخ جان، وارنگرود به کلاک، توچال به شهرستانک، آستامال به اوشتبین(اولین اجرای تور ترکینگ در این مسیر در جنگلهای ارسباران)، فیلبند به الیمستان، هجیج به پالنگان(اولین اجرای تور ترکینگ در این مسیر)، کجور به سیسنگان، ماسوله به ماسال

برخی دوره های آموزشی:

راهنمای رسمی طبیعت گردی، دوره کارآموزی کوهپیمایی، دوره سنگ نوردی مقدماتی، دوره سنگ نوردی پیشرفته، دوره یخ و برف، دوره جستجو ونجات در کوهستان، دوره نقشه خوانی و کار با قطب نما، دوره کار با جی پی اس، دوره پزشکی کوهستان، دوره استقرار و بقا در طبیعت، دوره کمک های اولیه

تالیفات:

طرح درس دوره آموزشی حفظ محیط کوهستان فدراسیون کوهنوردی ، وبسایت بام ایران، مجله کوهنوردان، مجله گیلگمش

 

برای سفر به کمپ اصلی اورست چه تجهیزاتی مورد نیاز است؟ برای آگاهی از تجهیزات اینجا کلیک کنید

 

 

وبسایت بام ایران

سفرهای پرسیکا – www.Persicatour.com

صعود به اورست چقدر هزینه دارد

صعود به اورست چقدر هزینه دارد؟

⁠ مسعود فرح بخش

بهار هر سال شروع فصل صعود به کوه های هشت هزاری هیمالیا است. در این بین نگاه عموم کوهنوردان به بام جهان، اورست است. تقریبا هر کوهنوردی رویای ایستادن بر بلندترین نقطه زمین را در سر دارد اما هر کوهنورد توان مالی رسیدن به این رویا را ندارد. صعود به اورست یکی از گرانترین ماجراجویی هایی است که هر شخصی می تواند در سر داشته باشد اما بهای پرداختن به این ماجراجویی چقدر است؟

هزینه ای که هر کوهنورد برای رسیدن به نوک کوه اورست باید پرداخت کند با توجه به نوع اکسپدیشن و نوع خدماتی که نیاز دارد متفاوت است.

برای مثال خدماتی مانند بیمه امداد بین ۴۰۰۰$ تا ۱۰۰۰۰$ متغیر است و این به کوهنورد بستگی دارد که خود را تا چه سقفی و تا چه نوع خدماتی(پرواز هلیکوپتر یا…) بیمه کند.

حتی این قیمت به اینکه کوهنورد با کپسول اکسیژن یا بدون کپسول اکسیژن صعود می کند نیز بستگی دارد. قیمت هر کپسول اکسیژن ۴۶۵$ است.

استفاده از راهنمایان نیز یکی از مهمترین خدماتی است که نرخ صعود را تا حد زیادی دچار تغییر می کند. راهنمایان مجرب غربی یا راهنمایان نپالی؛ واضح است که راهنمایان نپالی ارزان تر هستند چرا که راهنمایان غربی هزینه انتقال و اسکان آنها نیز بر عهده کوهنوردان است.

جبهه صعود نیز قیمت صعود به اورست را دستخوش تغییر می کند. جبهه شمالی تبت همواره کمی ارزان تر از جبهه جنوبی است. این ارزانی حتی در مجوز صعود نیز به چشم میخورد. مجوز صعود به اورست از جبهه جنوبی برای فصل بهار ۱۱۰۰۰$ برای هر کوهنورد است که این مبلغ در جبهه شمالی اکنون ۸۰۰۰$ است.

بنابراین با یک حساب و کتاب سرانگشتی می توان گفت هزینه صعود به اورست از رخ جنوبی با راهنمایان غربی و خدمات کامل حدود ۹۰۰۰۰$ است و این هزینه با راهنمایان نپالی تا ۳۵۰۰۰$ نیز می تواند پایین تر بیاید. در رخ شمالی این هزینه با راهنمایان غربی ۴۵۰۰۰$ تا ۶۰۰۰۰$ و با راهنمایان نپالی کمتر از ۳۰۰۰۰$ است. به این مبلغ مجوز صعود، بلیت رفت و برگشت از مبدا به نپال و برعکس، ویزا و تجهیزات کوهنوردی را اضافه کنید.

منبع adventurerealnative

 

 

“استفاده از این مطلب فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است”

یرزی کوکوچکا در اولین صعود زمستانی کوه داهولاگیری

بزرگ مانند یرزی کوکوچکا

نویسنده : مسعود فرح بخش

چرا مانند کوکوچکا در تاریخ کوهنوردی دنیا تکرار نشد؟ کوهنورد بزرگ دوران یرزی کوکوچکا با انجام صعود های شاخص در هیمالیا همواره مورد تحسین سایر کوهنوردان است. دومین فاتح همه کوه های هشت هزاری با انجام کارهای خارق العاده و نو در کوه های سر به فلک کشیده از خود میراث گرانبهایی را بر جای گذاشته است. زمستان، مسیرهای نو، کمبود امکانات و تجهیزات، فقر، فضای بسته سیاسی و اجتماعی کشورش لهستان در آن سالها و سایر دشواری های موجود جلودار او نبود. در وصف بزرگی او می توان بسیار سخن گفت اما شاید زمستان ۱۹۸۵ اوج نبوغ و مهارت او را بر همگان آشکار سازد. سی و سه سال قبل در زمستان ۱۹۸۵ او کاری را انجام داد که هیچ کوهنوردی حتی برای رسیدن به این مهم تلاش هم نکرد. یرزی کوکچکا در حد فاصل ۲۱ ژانویه ۱۹۸۵ تا ۱۵ فوریه همان سال یعنی در زمانی کمتر از یک ماه دو کوه داهولاگیری و چوآیو را در زمستان صعود کرد. صعود به دو کوه هشت هزاری در زمستان و کمتر از یک ماه یکی از کارهای دست نیافتنی تاریخ کوهنوردی است. داستان صعود دو کوه هشت هزاری در یک فصل همه اسطوره و حماسه های داستانی را به حقیقت تبدیل کرد و میراثی جاودان از این کوهنورد فقید همه دوران بر جای گذاشت. زمستان ۱۹۸۵ در هیمالیا به ما پاسخ خواهد داد که چرا مانند یرزی کوکوچکا در تاریخ کوهنوردی دنیا تکرار نشد.

عکس: یرزی کوکوچکا در اولین صعود زمستانی تاریخ کوه داهولاگیری در زمستان ۱۹۸۵

 

 

“استفاده از این مطلب فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است”

رینهولد مسنر، اولین فاتح چهارده کوه هشت هزاری

رینهولد مسنر، مردی که تکرار نمی شود

مترجم: مسعود فرح بخش
وقتی من و پیتر تصمیم گرفتیم در سال ۱۹۷۸ بدون استفاده از کپسول اکسیژن به اورست صعود کنیم، مردم به ما می گفتند اینکه کسی تا این حد با زندگی خود خطر کند غیر ممکن است. آن ها به ما گفتند که شما مغزتان را از دست داده اید. وقتی که در منطقه به گروه اکسپدیشن اتریشی ملحق شدیم آن ها گفتند امکان ندارد شما زنده برگردید. اما من می خواستم این غیر ممکن را ممکن کنم.

وقتی از جورج مالوری پرسیدند چرا به اورست می روی در پاسخ گفت: “برای آن که این کوه آنجاست”.
من فکر می کنم زمانی که ما از یک کوه پایین می آییم، نوعی تجربه ای خاص و قوی در ما شکل می گیرد. شما از مکانی غیرقابل سکونت و سخت با موفقیت باز می گردید و در این لحظه حسی خاص به انسان دست می دهد. حسی که گویی دوباره متولد شده است، این تجربه بسیار قدرتمند است و شما سعی می کنید که بارها آن را تکرار کنید و برای لمس مجدد آن، رنج های بسیاری را تحمل می کنید. در واقعی این نوعی اعتیاد است.

تا زمانی که من ۲۰ سالم بود همواره پدرم حامی من در کوهنوردی بود اما وقتی فهمید من چه فکرهایی در سر دارم سعی کرد که مرا منصرف کند. بعد از مرگ برادرم گونتر در نانگاپاربات، پدرم همیشه مرا سرزنش می کرد. زمانی که از قصد من برای صعود اورست بدون کپسول اکسیژن آگاه شد در حالیکه روی صندلی اش نشسته بود گفت: “تو دیوانه ای” و سعی کرد مرا منصرف کند اما برای این کار دیر شده بود و من تصمیمم را گرفته بودم. وقتی من با موفقیت از این سفر برگشتم به من گفت: “می دانستم از پس این کار بر می آیی”

بعد از این صعود موفق تنها یک چیز در ذهن من بود، فکری که دو سال تمام در مغزم پرورش دادم و اینک نوبت آن رسیده بود.
صعود به اورست بدون کپسول اکسیژن، انفرادی و در فصل بادهای موسمی و از جبهه شمال شرقی در تبت
این سخت ترین کاری بود که در کوهنوردی انجام دادم

در ۱۹۸۰ و در فصل بادهای موسمی به اورست رفتم. من در آنجا تنها بودم در واقع به معنی واقعی کلمه تنهای تنها بودم. در یکی از شب ها به درون شکافی عمیق سقوط کردم و دیگر تسلیم شده بودم. اما فقط تمام فکری که دو سال تمام در سرم بود مرا قادر به ادامه مسیر داد.

بخشی از مصاحبه رینهولد مسنر (اولین فاتح ۱۴ قله مرتفع زمین، اولین فاتح اورست بدون کپسول اکسیژن و اولین فاتح انفرادی اورست) با روزنامه گاردین

 

 

“استفاده از این مطلب فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است”

یرزی کوکوجکا در اولین صعود زمستانی کوه داهولاگیری

بزرگ مانند یرزی کوکوچکا

نویسنده: مسعود فرح بخش

چرا مانند یرزی کوکوچکا در تاریخ کوهنوردی دنیا تکرار نشد؟ کوهنورد بزرگ دوران یرزی کوکوچکا با انجام صعود های شاخص در هیمالیا همواره مورد تحسین سایر کوهنوردان است. دومین فاتح همه کوه های هشت هزاری با انجام کارهای خارق العاده و نو در کوه های سر به فلک کشیده از خود میراث گرانبهایی را بر جای گذاشته است. زمستان، مسیرهای نو، کمبود امکانات و تجهیزات، فقر، فضای بسته سیاسی و اجتماعی کشورش لهستان در آن سالها و سایر دشواری های موجود جلودار او نبود. در وصف بزرگی او می توان بسیار سخن گفت اما شاید زمستان ۱۹۸۵ اوج نبوغ و مهارت او را بر همگان آشکار سازد. سی و سه سال قبل در زمستان ۱۹۸۵ او کاری را انجام داد که هیچ کوهنوردی حتی برای رسیدن به این مهم تلاش هم نکرد. یرزی کوکچکا در حد فاصل ۲۱ ژانویه ۱۹۸۵ تا ۱۵ فوریه همان سال یعنی در زمانی کمتر از یک ماه دو کوه داهولاگیری و چوآیو را در زمستان صعود کرد. صعود به دو کوه هشت هزاری در زمستان و کمتر از یک ماه یکی از کارهای دست نیافتنی تاریخ کوهنوردی است. داستان صعود دو کوه هشت هزاری در یک فصل همه اسطوره و حماسه های داستانی را به حقیقت تبدیل کرد و میراثی جاودان از این کوهنورد فقید همه دوران بر جای گذاشت. زمستان ۱۹۸۵ در هیمالیا به ما پاسخ خواهد داد که چرا مانند یرزی کوکوچکا در تاریخ کوهنوردی دنیا تکرار نشد.

عکس: یرزی کوکوچکا در اولین صعود زمستانی تاریخ کوه داهولاگیری

کانال تلگرام بام ایران(کلیک کنید)

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام و لینک وبسایت بام ایران مجاز است

خانم الیزابت روول، کوهنورد فرانسوی

الیزابت روول؛ کوهنورد سبک آلپی

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

⁣الیزابت روول(elisabeth revol) متولد ۱۹۸۰ در فرانسه است. او به دلیل سبک کوهنوردی آلپی در بین جامعه کوهنوردی شناخته شده است. او تنها زنی در جهان است که به شکل انفرادی و بدون استفاده از کپسول اکسیژن به قلل گاشربروم۱، گاشربروم۲ و برودپیک صعود کرده است. از رکوردهای جالب توجه دیگر که توسط او ثبت شده است فاصله ۵۲ ساعتی صعود به قلل گاشربروم ۱ و ۲ بدون بازگشت به کمپ اصلی است. الیزابت اولین بار زمانی که ۱۹ سال سن داشت همراه پدر و مادرش با کوهنوردی آشنا شد. در سال ۲۰۰۶ او به همراه تیم ملی کوهنوردی فرانسه به بولیوی سفر کرد و دستاورد این تیم گشایش ۵ مسیر در ارتفاعات آند در کشور بولیوی بود. در همان سال او به نپال سفر کرد و مسیری جدید از رخ جنوب شرقی کوه Pharilapcha را گشایش کرد.
اما شاهکارهای کوهنوردی او از سال ۲۰۰۸ شروع شد. او در این سال با سفر به پاکستان در طی فقط ۱۶ روز سه کوه هشت هزار متری برودپیک، گاشربروم ۱ و گاشربروم ۲ را تنها و بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد. او در سال ۲۰۰۹ به همراه مارتین میناریک تا برج شرقی کوه آناپورنا صعود کرد و شرایط جوی اجازه نداد که به قله اصلی آناپورنا صعود کند. در برگشت مارتین بر اثر سقوط جان خود را از دست داد و پیکرش هرگز پیدا نشد.
⁣الیزابت از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ تمام فعالیت های کوهنوردی را متوقف کرد و فقط به انجام ورزش های چندگانه پرداخت. از جمله دستاوردهای او در این چند سال قهرمانی اروپا و کسب عنوان پنجم جهان در مسابقات چندگانه در سال ۲۰۱۲ و قهرمانی فرانسه در سال ۲۰۱۳ بود. از سال ۲۰۱۳ پروژه اصلی او در هشت هزاری ها یعنی صعود به قله سرسخت نانگاپاربات در زمستان آغاز می شود. در زمستان ۲۰۱۳ الیزابت روول به همراه کوهنورد ایتالیایی دانیل ناردی در تلاشی برای رسیدن به قله نانگاپاربات تا ارتفاع ۶۴۵۰ متری این کوه صعود می کنند و به دلیل بدی هوا مجبور به بازگشت می شوند. در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۶ او به همراه تومک مکیویچ لهستانی به ارتفاع ۷۸۰۰ متری نانگاپاربات می رسند و به دلیل بدی هوا مجبور به بازگشت از ۳۰۰ متری قله می شوند. این بالاترین ارتفاعی بود که کوهنوردی در بین همه ۳۴ اکسپدیشن زمستانی قبلی بر روی نانگاپاربات به آن رسیده بود.
الیزابت درابتدای  سال ۲۰۱۷  و در زمستان بر روی کوه ماناسلو تلاشی ناموفق را انجام داد. در همین سال او به شکل انفرادی و بدون کپسول اکسیژن به کوه لوتسه صعود کرد. در همین سال او موفق به صعود ماکالو نیز شد. او در تلاش انفرادی و بدون کپسول اکسیژن در همین سال بر روی اورست و از مسیر جنوبی از ارتفاع ۸۵۰۰ متر به دلیل دیر شدن زمان صعود مجبور به بازگشت شد.
او در زمستان ۲۰۱۸ مجددا به همراه تومک مکیویچ به نانگاپاربات برگشت. او و تومک حتی بعد از اولین صعود زمستانی نانگاپاربات توسط تیم سه نفره مورو، تکسیکن و سدپارا باز هم میل و علاقه شان را برای رسیدن به قله این کوه حفظ کردند. در جریان تلاش سرانجام الیزابت و تومک مکیویچ موفق به صعود زمستانی قله نانگاپاربات شدند. الیزابت دومین کوهنورد زن دنیاست که موفق به صعود یک هشت هزاری در زمستان شده است. در حین فرود از نانگاپاربات تومک مکیویچ جان خود را از دست داد و الیزابت نیز به دلیل یخ زدگی انگشتان دست و پا به کمک تیم امداد از ارتفاع ۶۰۰۰ متر به پایین بازگشت.

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از این مطلب فقط با ذکر نام و لینک “بام ایران، ۵۶۱۰متر” مجاز است

خواب سر ادموند هیلاری بعد از صعود اورست در کمپ اصلی این کوه

خواب راحت ادموند هیلاری

نویسنده: مسعود فرح بخش
سر ادموند هیلاری در تاریخ ۲۹ می ۱۹۵۳ در قالب تیم اکسپدیشن از برترین مردان کوهنورد بریتانیا توانست به همراه تنزینگ نورگای شرپا از نپال به قله اورست، بام دنیا صعود کند. انجام این صعود افتخاری بزرگ برای هیلاری و مردان کوهنورد این اکسپدیشن و تمام مردم بریتانیا بود. ماموریت غیر ممکنی که از سال ۱۹۲۱ توسط جورج مالوری کلید خورد، سرانجام در سال ۱۹۵۳ به موفقیت ختم شد. صعود به قله اورست به عنوان سومین قطب زمین افتخاری بزرگ برای هر انسانی است و سر ادموند هیلاری به خوبی این را می دانست که با این صعود نامش برای همیشه در تاریخ جهان حک شده است. گواه این موضوع خواب راحت ادموند هیلاری در این تصویر در کمپ اصلی و چند روز بعد از صعود است. خوابی که احتمالا بعد از انجام این ماموریت غیر ممکن، شیرین ترین خواب هیلاری بوده است.
در این تصویر که فقط ۳ روز بعد رسیدن هیلاری به قله اورست در کمپ اصلی ثبت شده است، ادموند هیلاری(نفر بالا سمت چپ) به همراه چارلز ایوانز(بالا در حال پیپ کشیدن)، جورج باند(نفر عینکی پایین) و مایکل وارد(پایین سمت راست) در تاریخ ۲ ژوئن ۱۹۵۳ درون چادر کمپ اصلی در حال گوش دادن به سخنرانی ملکه الیزابت دوم در مراسم تاج گذاری وی هستند.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰متر” مجاز است

ماجراجو و کوهنورد بزرگ ژاپنی ، نائومی اومورا

نائومی اومورا ؛ مرد ماجراجوی تنها

نویسنده: مسعود فرح بخش

نائومی اومورا (Naomi Uemura) کوهنورد و ماجراجوی بزرگ و پرآوازه ژاپنی در سال ۱۹۴۱ دیده به جهان گشود. شهرت آقای اومورا برای انجام ماجراجویی های بزرگی بود که در دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی به شکل سولو و انفرادی و کاملا تنها انجام داد. کارهایی که عمدتا برای اولین بار در تاریخ انجام داد و حتی برخی از تلاش های او دیگر هرگز تکرار نشد. فعالیت های اومورا فقط محدود به کوهنوردی نبود و سطح گسترده ای از ماجراجویی را انجام می داد.

اومورا کوهنوردی را از دوران مدرسه شروع کرد و با این کار اعتماد به نفس خود را تقویت کرد. در سال ۱۹۶۶ اومورا به شکل انفرادی بلندترین کوه آلپ، مون بلان را صعود کرد. در همان سال مرتفع ترین کوه قاره آفریقا یعنی کلیمانجارو را نیز به شکل انفرادی صعود کرد. در سال ۱۹۶۸ بار دیگر به شکل انفرادی به آمریکای جنوبی رفت و مرتفع ترین کوه این قاره یعنی آکونکاگوا را نیز صعود کرد.

سال ۱۹۷۰ برای اومورا اوج افتخار و شهرت را در پی داشت. او در اکسپدیشن ۳۹ نفره ژاپنی ها بر روی کوه اورست به عنوان اولین کوهنورد ژاپنی موفق به صعود بام دنیا، کوه اورست شد. در همان سال او به آمریکای شمالی رفت و اولین صعود انفرادی تاریخ کوه سرسخت دنالی، بلندترین کوه آمریکای شمالی را نیز به نام خود ثبت کرد.
اومورا اولین شخصی بود قصد داشت طلوع خورشید را از فراز قله اورست مشاهده کند اما در سال ۱۹۷۱ در جریان اکسپدیشن مجددی که به اورست رفت ناکام ماند. اومورا همچنین ۱۷۵۰ مایل طول کشور ژاپن را طی ۵۳ روز پیاده طی کرد.
اکنون اومورا که در اوج اعتماد به نفس قرار داشت تصمیم به انجام ماجراجویی بزرگ دیگری گرفت. او اولین انسان تاریخ است که ۳۷۲۸ مایل طول رود آمازون را در طی دو ماه با قایق و به شکل انفرادی طی کرد.
این سوپرمن ۱۶۲ سانتیمتری ژاپنی که به گواه دوستانش بسیار خونگرم و دوست داشتنی بود، در سال ۱۹۷۲ به مدت یک سال به گرینلند سفر و در کنار اسکیموها زندگی کرد. او در طی یک سال تمام فنون لازم از جمله شکار در مناطق قطبی، خوردن گوشت خام، ساخت ایگلو یا خانه های برفی اسکیموها و ساخت و هدایت سورتمه را فرا گرفت. او در سال ۱۹۷۳ تصمیم به پیمایش انفرادی قطب شمال گرفت. در سال ۱۹۷۳ اومورا ۳۰۰۰ کیلومتر از مناطق قطبی را به شکل انفرادی پیمود. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ مسافت ۱۲۰۰۰ کیلومتری گرینلند تا آلاسکا را به شکل انفرادی پیمود. این طولانی ترین مسافتی است که تا کنون چه به شکل گروهی و چه انفرادی در قطب شمال طی شده است.
در سال ۱۹۷۸ در طی ۵۷ روز با پیمودن ۷۷۰ کیلومتر مسافت به قطب شمال رسیدن و نامش را به عنوان اولین انسانی که به شکل انفرادی به قطب شمال رسیده در کتاب رکوردهای گینس ثبت کرد. در این سفر دو بار به شکل جدی با مرگ مواجه شد. بار اول ۴ روز خرس قطبی او را تعقیب کرد و با حمله به کمپ او چادر و کیسه خوابش را پاره کرد و در این نزاع برای بقا سرانجام در روز چهارم اومورا مجبور به کشتن خرس قطبی شد.

نائومی اومورا در قطب شمال، اولین کسی که به شکل انفرادی به قطب شمال رسید

نائومی اومورا در قطب شمال

سال ۱۹۸۳ وقتی موفق به اخذ مجوزهای لازم برای پیمایش انفرادی تا قطب جنوب نشد به آمریکا رفت و از تلاش بزرگ دیگری پرده برداشت. تلاش بزرگ او این بار مجدد بر روی کوه سرسخت دنالی اما در فصل زمستان و در کمال تعجب باز هم به شکل انفرادی بود. این اولین تلاش زمستانی بر روی کوه دنالی بود. او بعد از جذب اسپانسرهای لازم در زمستان ۱۹۸۴ به کوه دنالی رفت. او آخرین بار در ۱۳ فوریه ۱۹۸۴ در ارتفاع ۴۲۰۰ متری کوه دنالی با ارتباط رادیویی با عکاس ژاپنی که در تیم پشتیبان بر فراز فراز منطقه پرواز می کرد اعلام کرد که قصد دارد به قله برود و در طی دو روز آینده خود را به کمپ اصلی برساند. بعد از این دیگر هرگز خبری از اومورا نشد و این اسطوره بزرگ ژاپنی برای همیشه در کوه دنالی باقی ماند. بعدها فقط دفتر خاطرات اومورا در غار برفی که او حفر کرده بود پیدا شد.

نائومی اومورا ، ماجراجوی ژاپنی

اومورا سخنرانی های زیادی در مورد سفرهایش انجام می داد و کتاب هایی که او چاپ کرد در ژاپن برای کوهنوردان و به ویژه کودکان بسیار محبوب بود. بعد از مرگ اومورا جایزه ای به نام او در یادبودش تدارک دیده شد.

منبع

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
اکسپدیشن سال 1952 اورست، یکسال قبل از اولین صعود این کوه

یک سال قبل از هیلاری

نویسنده: مسعود فرح بخش

یک سال قبل از صعود موفق ادموند هیلاری و تنزینگ نورگای شرپا به کوه اورست، یعنی در سال ۱۹۵۲ تیمی از کشور سوئیس راهی اورست شد. این اکسپدیشن اگرچه به صعود قله اصلی اورست منجر نشد اما راه را برای صعود تاریخی سال بعد توسط هیلاری و نورگای بسیار هموار کرد.
از اولین اکسپدیشن کوه اورست در سال ۱۹۲۱ توسط جورج مالوری تا صعود این کوه در سال ۱۹۵۳ پانزده اکسپدیشن مختلف بر روی این کوه انجام شد. ۳۱ سال مرزهای تبت بر روی خارجی ها بسته بود و فقط بریتانیایی ها امکان دسترسی به اورست از سمت تبت را داشتند. مرزهای نپال هم که کاملا بر روی همه بسته بود تا اینکه در ۱۹۵۱ سرانجام اولین اکسپدیشن این کوه از سمت نپال انجام شد. در این صعود اریک شیپتون و ادموند هیلاری موفق به عبور از آبشار یخی و یخچال خومبو شدند و با بررسی های صورت گرفته صعود به اورست از سمت نپال را امکان پذیر دانستند.
اما دومین اکسپدیشن از سمت نپال در سال ۱۹۵۲ توسط تیم سوئیس انجام شد. در بهار این سال تیمی به سرپرستی ادوارد ویز دونات سوئیسی به همراه ریموند لمبرت و تنزینگ نورگای شرپا راهی اورست شدند. در جریان این برنامه ریموند لمبرت و تنزینگ نورگای تا ارتفاع ۸۶۰۰ متری صعود کردند. این بالاترین ارتفاعی بود که تا آن زمان انسانی به آن رسیده بود. تنزینگ نورگای با استفاده از تجربه این اکسپدیشن و ادموند هیلاری با استفاده از تجربه سال ۱۹۵۱ سرانجام در سال ۱۹۵۳ از سمت نپال مجدد راهی اورست شدند و توانستند در جریان صعودی تاریخی در شانزدهمین اکسپدیشن اورست، اولین صعود تاریخ این کوه را رقم بزنند.

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ؛ ۵۶۱۰متر” مجاز است

IMG_20170915_204503

او یک ستاره نوظهور بود

نویسنده: مسعود فرح بخش

کارل آنترکرشر (karl unterkircher) کوهنورد سبک آلپی در ۲۷ اوت ۱۹۷۰ در تیرول جنوبی ایتالیا متولد شد. او از ۱۵ سالگی به کوهنوردی روی آورد و در ۱۹۹۷ با موفقیت دوره راهنمای کوهستان منطقه آلپ را پشت سر گذاشت. اما بزرگ ترین موفقیت آنترکرشر که برایش شهرت جهانی رقم زد و نامش را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کرد در سال ۲۰۰۴ اتفاق افتاد.
وی در آن سال و در طول فقط ۶۳ روز با موفقیت و بدون استفاده از کپسول اکسیژن به اولین و دومین قلل مرتفع جهان یعنی اورست و k2 صعود کرد تا تنها کوهنوردی در جهان باشد که به این موفقیت دست پیدا کرده است.
دومین صعود موفق کوه Genyen (دومین کوه مرتفع چین که اولین بار در ۱۹۸۶ صعود شد) و گشایش مسیر نو در رخ شمالی گاشربروم ۲ از موفقیت های دیگر این کوهنورد نام آشنا است.
او چندین نشان و جایزه مختلف از جمله نشان شوالیه کشور ایتالیا را از نخست وزیر کشور دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۸ آنترکرشر در جریان تلاش برای گشایش مسیر نو در کوه نانگاپاربات با سقوط به شکاف یخی جان خود را از دست داد. بعد از مرگ او رینهولد مسنر در وصف او گفت:
“او یک ستاره نو ظهور در دنیای کوهنوردی بود”
خانواده و دوستان آنترکرشر برای زنده نگاه داشتن نام و یاد او جایزه ای را به نامش ثبت کردند که هر دو سال به کوهنوردانی سبک آلپی که به انجام کارهای شاخص می پردازند اختصاص می یابد. اولین “جایزه آنترکرشر” را کوهنورد فقید و نام آشنا یولی استک در سال ۲۰۱۰ کسب کرد.

عکس: کارل آنترکرشر بر روی قله k2

منبع: ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است