گروه سفرهای پرسیکا
141469-1

تیریچ میر ؛ مرتفع ترین نقطه فلات بزرگ ایران

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

در نگاهی اجمالی به گستره ی پهناور سرزمین ایران ، به فلات بزرگ و مهم ایران می رسیم. بخش عمده ای از جغرافیای سیاسی ایران داخل فلات ایران است. فلات ها سرزمین های مرتفعی هستند که از دشت های پهن و تخت اطراف خود به راحتی قابل تشخیص می باشند.

فلات ایران توسط چین خوردگی صفحات زمین در دوره سوم زمین شناسی شکل گرفته است. این فلات از شمال به سواحل دریای کاسپین و ارتفاعات البرز ، از غرب به رشته کوه زاگرس ، از جنوب به سلسله جبال بارز و از شرق به رشته کوه هندوکش محدود می شود. میانگین ارتفاع در این فلات ۱۲۰۰ متر و وسعت آن حدود ۲۶۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است.

فلات ایران در طول تاریخ به لحاظ سیاسی دچار تغییر و تحولات زیادی شد و هم اکنون بخشی از این فلات خارج از خاک سیاسی کشور ایران است. ۹۰ % خاک کشور ایران درون فلات بزرگ ایران و ۶۳ % مساحت این فلات در کشور ایران است. این یعنی ۳۷ % از مساحت فلات بزرگ ایران خارج از خاک ایران و در کشورهای افغانستان ، پاکستان ، آذربایجان و ارمنستان است. فلات بزرگ ایران مشرف به فلات بزرگ و مرتفع تبت است.

یکی از شاخص ترین ارتفاعات فلات بزرگ ایران کوه دماوند با ۵۶۱۰ متر ارتفاع است اما دماوند مرتفع ترین نقطه فلات ایران در داخل جغرافیای سیاسی ایران است و در واقع مرتفع ترین نقطه این فلات نیست.

persian_plateau

نمای کلی از فلات بزرگ ایران

بلندترین نقطه فلات ایران زمین ، کوه تیریچ میر در رشته کوه هندوکش به ارتفاع ۷۷۰۸ متر است. تیریچ میر مرتفع ترین نقطه دنیا خارج از فلات تبت و رشته کوه هیمالیا – قراقروم است.

تیریچ میر به زبان محلی به معنی کوه تاریکی یا امیر تاریکی است و دلیل آن سایه ای است که همواره توسط کوه بر روی مردمان کوهپایه نشین گسترده می شود. تیریچ میر مجموعه ای از یازده قله با یازده مسیر مختلف است.

قله اصلی اولین بار در سال ۱۹۵۹ توسط گروه اعزامی نروژ صعود شد. قله شرقی تیریچ میر به ارتفاع ۷۶۹۲ متر در سال ۱۹۶۵ و باز هم به وسیله تیمی از نروژ صعود شد. تیریچ میر غربی II با ۷۵۰۰ متر ارتفاع در ۱۹۷۴ توسط ایتالیایی ها و تیریچ میر غربی I با ۷۴۸۷ متر در سال ۱۹۶۷ توسط کوهنوردان جمهوری چک صعود شد. تیریچ میر غربی III با ۷۴۰۰ متر و تیریچ میر کوچک با ۶۵۵۰ متر از دیگر قلل این منطقه هستند که توسط کوهنوردان در سال های دهه ۶۰ و ۷۰ صعود شدند. سایر قلل تیریچ میر هنوز نام گذاری نشده اند. برای رسیدن به قله اصلی باید وارد کمپ اصلی “بابو” در ارتفاع ۴۷۲۴ متری شد.

تا کنون هیچ کوهنوردی ایرانی موفق به ایستادن بر بلندترین نقطه ی فلات ایران زمین نشده است.

منبع:

summitpost

آرش نورآقایی

ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

چرا نباید به حیوانات وحشی غذا داد؟

do-not-feed-the-wildlife

نویسنده: مسعود فرح بخش

گردشگری مسئولانه به معنی رفتن به مقاصد گردشگری با برجای گذاشتن کمترین آسیب است. در این بین طبیعت گردی مسئولانه بخصوص در مناطق آسیب پذیری مانند طبیعت ایران بسیار حائز اهمیت است. زمانی می توان مسئولانه سفر کرد که با برنامه ریزی درست ، مطالعات کافی و در مقیاس کم وارد محیط طبیعی شویم و تمام جوانب سفرمان را در نظر بگیریم تا از خود ردی به جای نگذاریم.

یکی از مواردی که برای عموم طبیعت گردان دارای جذابیت است، مشاهده گونه های حیات وحش در دل طبیعت است . اما اصول و قوانین “طبیعت گردی مسئولانه” در این باره برای طبیعت گردان چهارچوب خاصی را در نظر میگیرد تا در زندگی گونه های مختلف جانوری خللی وارد نشود.

 

معمولا غذا دادن به حیوانات درون طبیعت می تواند یکی از تفریحات لذت بخش باشد . اما آیا می دانید این کار توسط گردشگران در اکثر پارک های ملی کشور توسعه یافته ممنوع است؟

 

در زیر هشت دلیل برای اینکه چرا نباید به گونه های حیات وحش غذا بدهیم آورده می شود. طبیعت گردی مسئولانه و عدم برجای گذاشتن رد پا در طبیعت در گرو همین رفتارهای ساده است.

 

۱- مواد غذایی انسان ها به هیچ وجه مناسب رژیم غذایی حیوانات نیست و می تواند موجب صدمات گوارشی و بیماری های جدی به حیوانات شود. در این بین پرندگان از آسیب پذیر ترین گونه ها هستند.

 

۲- غذا دادن به حیوانات باعث کاهش ترس طبیعی حیوانات از انسان ها می شود که در نتیجه موجب نزدیکی بیش از حد آنها به محیط زندگی انسان ها می شود و از عواقب این امر بروز تنش های اجتناب ناپذیر بین انسان و حیوان است.

 

۳- غذا دادن به حیوانات توسط وسایل نقلیه و وارد شدن به زیستگاه آنها توسط این وسایل ، سبب کاهش ترس حیوانات از وسایل نقلیه و در نتیجه افزایش احتمال بروز تصادفات جاده ای می شود.

 

۴- نزدیک شدن بیش از حد انسان ها به قلمرو و حریم امن حیوانات و عدم آگاهی به رفتار شناسی گونه های وحش بخصوص پستانداران، موجب افزایش برخوردهای خطرآفرین خواهد شد.

 

۵- وابستگی حیوانات به غذای انسان می تواند باعث ترک زیستگاه طبیعی و وارد شدن به محیط زندگی انسان شود که این امر برای حیوان و انسان بسیار خطرآفرین خواهد بود.

 

۶- در برخی از گونه ها تغذیه فراوان می تواند باعث افزایش تولید و مثل و در نتیجه افزایش گونه جانوری خاص و در نتیجه برهم خوردن تعادل اکوسیستم شود.

 

۷- افزایش غذا و تغییر رژیم غذایی در برخی پرندگان باعث اخلال در روند مهاجرت آنها می شود.

 

۸- نزدیکی انسان به حیوان باعث افزایش احتمال مبتلا شدن به بیماری های مشترک انسان-حیوان می شود.

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

تیرک گذاری و طناب کشی در توچال ؛ آری یا خیر

نویسنده: مسعود فرح بخش
در ۸ سپتامبر ۲۰۰۲ فدراسیون جهانی کوهنوردی(UIAA) در بیانیه ای جهانی موسوم به “بیانیه تیرول” به منظور عدم تخریب و ایجاد مزاحمت در محیط بکر و وحشی کوهستان و همینطور کاهش حوادث و برای برخورداری از اصول گردشگری پایدار به شرح برخی از کدهای اخلاقی رفتاری برای عملکرد بهتر در محیط کوهستان پرداخت.

بیانیه تیرول طیف وسیعی از باید ها و نباید ها را در محیط کوهستان در بر می گیرد.

در بند ۶ این بیانیه که مربوط به حوادث و مرگ و میرها است ؛ از کوهنوردان خواسته میشود برای جلوگیری از بروز شرایط اضطراری و حادثه در محیط کوهستان دانش ، مهارت فنی و تجهیزات خود را ارتقا دهند و درک صحیحی از خطرات کوهستان داشته باشند.

در هیچ کجای این بیانیه به منظور پیشگیری از حوادث در محیط کوهستان ، تیرک گذاری و طناب کشی مسیر توصیه نشده است چرا که در بندهای بعدی بیانیه تیرول از کوهنوردی پاک و بدون اثر از خود نام می برد. در این بیانیه کوهنوردان را از هر گونه تخریب ، تغییر و دستکاری در محیط بکر کوهستان منع می کند و گروه ها و اجتماع های مختلف کوهنوردی را به برقراری رابطه و مشورت با یکدیگر تشویق می کند.

هر گونه تیرک گذاری و طناب کشی در مسیر کوه توچال مغایر با روح بیانیه تیرول که مورد قبول تمام کوهنوردان جهان است ، می باشد.

هر گونه اقدام خودسر و داوطلبانه در تیرک گذاری و طناب کشی مسیر توچال و عدم مشورت با گروه های محیط زیستی ، کوهنوردان باتجربه و با سابقه و سمن های مردم نهاد و در راس آنها کارگروه محیط زیست فدراسیون کوهنوردی خلاف روح بیانیه جهانی تیرول و فدراسیون جهانی کوهنوردی است.

به امید روزی که با درک درست از کوهستان زیبا این میراث گرانبها را بکر و وحشی به نسل های بعد انتقال دهیم.

img_20161111_220554

قضاوت با شما ! مسیر منتهی به قله توچال ، پر تردد ترین کوه تهران ، بدون درگیری فنی ، ارتفاع زیر ۴۰۰۰ متر

img_20161112_132239

قضاوت با شما ! مسیر منتهی به قله مون بلان ، یکی از پر تردد ترین کوه های آلپ ، مسیری فنی ، ارتفاع بالای ۴۰۰۰ متر

مسعود فرح بخش / نویسنده وبسایت بام ایران
www.5610m.com

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

دماوند ؛ دوازدهمین کوه مستقل دنیا

نویسنده: مسعود فرح بخش

ارتفاع سنجی یکی از بحث های مهم در مباحث علوم مهندسی ، ناوبری و ورزشی است. زمانیکه صحبت از ارتفاع می شود دو فاکتور اصلی را شامل می شود.

ارتفاع مطلق که شامل ارتفاع یک منطقه یا عارضه از سطح آب های آزاد است و ارتفاع نسبی که فاکتوری مهم در کوهنوردی و ورزش های کوهستانی است.

ارتفاع نسبی یا به انگلیسی Prominence کمیتی است که نشان دهنده برجستگی و وجه تمایز یک کوه و قله نسبت به اطراف خود است. تعریف های مختلفی برای اتفاع نسبی و نحوه اندازه گیری آن وجود دارد که هر یک در نهایت به یک عدد واحد می رسند:

  • به یال های بین دو قله مجاور، خط الراس گفته می شود. پست ترین نقاط روی خط الراس ها را گردنه یا زین اسبی می گویند. به مرتفع ترین گردنه ی یک قله “گردنه کلیدی” گفته می شود. بر این اساس ارتفاع نسبی یک قله برابر است با اختلاف ارتفاع بین گردنه کلیدی تا قله کوه
  • اگر فرض کنیم آب دریا به حدی بالا بیاید که قله مورد نظر کاملا از ارتفاعات اطرافش مستقل شود ، ارتفاع نسبی همان ارتفاع کوه از سطح فرضی آب است. بر اساس این تعریف گردنه کلیدی آخرین نقطه ای است که قبل از تبدیل قله به یک جزیره مستقل به زیر آب خواهد رفت.
  • اگر ارتفاع نسبی یک کوه n متر باشد ، برای رسیدن به قله ای دیگر از روی قله مورد نظر ابتدا باید به اندازه n متر ارتفاع کم کرد.
  • کوه ها در نقشه های توپوگرافی به شکل مجموعه ای از منحنی های تراز هستند که همدیگر را هرگز قطع نمی کنند. ارتفاع نسبی قله برابر است با اختلاف ارتفاع نوک قله با کم ارتفاع ترین منحنی تراز احاطه کننده این کوه در نقشه توپوگرافی به طوریکه این منحنی تراز قله ی دیگری را احاطه نکرده باشد.

همه تعاریف بالا به یک عدد واحد برای ارتفاع نسبی کوه ها ختم می شوند. در کوهنوردی ارتفاع نسبی فاکتوری مهم برای یک کوه است. هرچه ارتفاع نسبی یک کوه کمتر باشد آن کوه یا یک قله فرعی و یا یک کوه غیر مستقل است و کمتر مورد توجه کوهنوردان قرار می گیرد. همینطور بر عکس ، ارتفاع نسبی بالا برای یک کوه نشان دهنده این است که قله مورد نظر دارای اهمیت صعود است و بعنوان یک برجستگی متمایز و مشخص از فاصله های دور قابل تشخیص و مشاهده است.

طبق قرار داد های بین المللی ارتفاع نسبی کوه اورست بعنوان بلندترین نقطه زمین برابر با ارتفاع مطلق خود یعنی ۸۸۴۸ متر است.

بر اساس تعاریف ارتفاع نسبی قله جنوبی اورست با ارتفاع مطلق ۸۷۴۹ متر برابر با ۱۱ متر است. همینطور ارتفاع نسبی کوه لوتسه چهارمین قله مرتفع دنیا با ارتفاع مطلق ۸۵۱۶ متر برابر با ۶۱۰ متر است.

کوه k2 با ارتفاع مطلق ۸۶۱۱ متر که دومین کوه مرتفع دنیاست دارای ارتفاع نسبی ۴۰۱۷ متری است که نشان دهنده ی برجسته و متمایز بودن این کوه نسبت به کوه های اطراف خود است.

نکته جالب توجه و دارای اهمیت در فهرست کوه های مرتفع دنیا بر اساس ارتفاع نسبی ، جایگاه دوازدهم دماوند در این فهرست است.

بر اساس تعاریف ارتفاع نسبی کوه ۵۶۱۰ متری دماوند برابر با ۴۶۶۷ متر یعنی بالاتر از کوه های k2 , نانگاپاربات ، کانگجن چونگا و بسیاری از کوه های مرتفع دیگر است که از این نظر نشان دهنده برجستگی توده آتشفشانی دماوند نسبت به زمین های اطراف خود است که دلیل اصلی دیده شدن کوه دماوند از فاصله های بسیار دور نیز همین ارتفاع نسبی بالای دماوند است.

در این فهرست دماوند پس از کوه های اورست ، آکانکاگوآ در آرژانتین ، دنالی در آمریکا ، کلیمانجارو در تانزانیا ، وینسون در قطب جنوب ، البروس در روسیه ، مون بلان در آلپ ، دوازدهمین کوه برجسته و مستقل دنیاست.

دماوند

دماوند ؛ دوازدهمین برجستگی یا کوه مستقل دنیا – عکس از مسعود فرح بخش

منبع:

۱۲۵ کوه مرتفع دنیا بر اساس ارتفاع نسبی

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

رفتار گردشگران در جوامع روستایی

نویسنده: مسعود فرح بخش

امروزه با صنعتی شدن شهرها و زندگی یکنواخت و روزمره مردم و همینطور با پیشرفت صنعت گردشگری شاهد این هستیم که بسیاری از مقاصد سفرها در جوامع کوچک روستایی خلاصه می شوند. حتی اگر قصد سفر به مناطق طببعی بکر و دور از دسترس مانند انواع سفرهای کوهنوردی و ماجراجویانه بود به ناچار باید از جوامع روستایی عبور کرد و برای مدتی در این مکان ها به همراه مردمانش سپری کرد.

در این بین هر روستایی در کشور بسته به شرایط اقلیمی و جغرافیایی خود دارای فرهنگ و رفتار خاص خود است که شناخت و درک آن برای هر گردشگری واجب و حیاتی است.

به دلیل عدم توجه گردشگران و عدم شناخت و آگاهی آنان از جوامع کوچک روستایی شاهد افزایش تنش بین مردم روستاها و گردشگران هستیم. در تایید این نکته می توان تعداد روستاهایی که درب ورودی خود را به روی گردشگران بسته اند را نام برد و اینکه تعداد این روستاها رو به گسترش است.

در واقع اگر تمام نکات از جانب گردشگران رعایت شود ، روستاها و روستائیان یکی از ذینفعان اصلی صنعت گردشگری خواهند بود ، اما چه می شود که روستاییان با بستن ورودی های روستاها عطای این موضوع را به لقایش می بخشند؟

بدون شک زمانی این امر صورت می گیرد که نسبت به فرهنگ و حقوق زندگی مردم بومی بی احترامی صورت گیرد ، برای جلوگیری از این موضوع در صنعت گردشگری کدهای اخلاقی – رفتاری تعیین می شود. این کد ها مجموعه ای از معیارهای اخلاقی و رفتاری هستند که رعایت آنها باعث کاهش اثرات منفی صنعت گردشگری به هر همه ذینفعان از جمله جوامع روستایی می شود.

بنابر این در ادامه بحث برخی از کدهای اخلاقی – رفتاری گردشگران نسبت به جوامع محلی عنوان می شود تا با رعایت آنها هم آثار منفی بر این جوامع و هم از تنش های بین گردشگر و مردم محلی کاسته شود:

کدهای اخلاقی – رفتاری گردشگران در جوامع محلی

– گردشگران باید این نکته را بپذیرند که جوامع روستایی کشورمان به دلایل مختلف بسیار مذهبی و پایبند به سنت های خود هستند. گردشگران باید در هنگام سفر به مناطق روستایی این عقیده روستاییان را در درجه اول کارهای خود قرار دهند و از گردش با پوشش نا مناسب و استفاده از لباس های خلاف عرف روستاییان دوری کنند.

این یکی از مهم ترین دلیل تنش های پیش آمده بین روستاییان و گردشگران است. با توجه به تحقیقات نگارنده ، حتی این موضوع باعث بروز بد رفتاری ها و سست شدن بنیان خانواده در بین خود روستاییان می شود و اثران زیانبار بسیاری را بین روستاییان در بلند مدت ایجاد خواهد کرد.

 

– اگر زمان رسیدنتان به محیط های روستایی در صبح زود و در شب هنگام بود با کمترین آلودگی صوتی به گردش خود ادامه دهید چرا که روستاییان در طول روز بسیار پر تلاش هستند و در زمان غیر کاری دوست دارند که بدون مزاحمتی استراحت کنند.

 

– اگر در روستا جشنی برپا بود حتما از محلی ها اجازه گرفته و سپس وارد جشن شوید.

 

– اگر رسم ، مذهب و فرهنگ آن روستا با باورهای شما مغایرت داشت هرگز با روستاییان درباره آن بحث نکنید و حتی هرگز نظرتان را در روستا علنی اعلام نکنید.

 

– هرگز به کودکان روستایی کمک مالی نکنید زیرا با این کار فرهنگ تکدی گری را  رواج می دهید.

 

– کمترین اثر را از خود در محیط به جای بگذارید طوری که بعد از خروج از روستا گویی هیچ وقت در آنجا نبودید.

 

– سعی کنید قبل از سفر به روستا از کسانی که قبلا به آنجا سفر کرده اند درباره فرهنگ ، رسوم ، محیط زیست و … اطلاعات کسب کنید.

 

– اقامت گاه های روستایی دارای امکانات محدودی هستند و با هتل ها و اقامت گاه های بزرگ قابل مقایسه نیستند. هرگز کمبود ها و کاستی ها را علنی به رخ میزبان نکشید.

 

– سعی کنید همواره با خرید صنایع دستی ، محصولات کشاورزی ، محصولات دامی و … از کسب و کارهای کوچک روستایی حمایت کنید.

 

– از خرید محصولاتی که از گیاهان و حیوانات در خطر انقراض هستند امتناع کنید

 

– برای افراد محلی که در طول سفر به شما لطف می کنند هدایایی را از قبل پیش بینی کنید.

 

– ازنوشتن یادگاری در مکان های روستاییان اجتناب کنید.

 

– از ورود به باغات و ملک های شخصی و استفاده بدون اجازه از محصولات کشاورزی دوری کنید.

 

– آرامش حیات وحش را به هم نزنید.

 

– زباله های خود را مدیریت کنید.

 

– هرگز به جانوران وحشی غذا ندهید این کار باعث تغییر در رژیم غذایی آنها می شود و بعد از خروج گردشگران باعث می شود آن جانور برای به دست آوردن آن غذا وارد محیط های روستایی شود و برای خود و یا روستاییان خطر ساز باشد.

 

– هرگز بدون اجازه از روستاییان به ویژه از زنان عکاسی نکنید.

 

– در روستا از خدماتی استفاده کنید که کمترین آسیب را برای محیط زیست داشته باشد.

 

برای اطلاعات بیشتر از کدهای اخلاقی در گردشگری اینجا کلیک کنید

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

فراخوان صعود به دماوند در فضای مجازی

نویسنده: بهرام نیوندی

تابستان آغاز هجوم سراسری علاقمندان به قله دماوند و به سمت این کوه زیبا بوده که درمرداد ماه به اوج می رسد، عده ای با بهترین برند لوازم و پوشاک و عده ای باحداقل امکانات. همه عاشقانه می روند و این روزها گروه های تلگرامی و فضای مجازی مرتبط با کوهنوردی پر از عکس ها و پرسش های مربوط می شود. همینطور در این گروه های مجازی همواره فراخوان هایی جهت همنوردی و صعود به دماوند مطرح می شود

اما دو سوال در این فراخوان ها قابل توجه است:
۱-هوای دماوندچطوراست؟
۲-فردایکروزه به دماوند میرم چه کسی با من می آید؟
هوای دماوند چطور است؟
دماوند از نظر فیزیکی از رخ جنوبی چیزی بیش ازیک تپه بسیاربزرگ نیست. چراکه بعد از پیاده شدن ازخودرو درگوسفندسرا در یک مسیر مارپیچ خاکی طولانی میتوانید درصورت داشتن قدرت کافی دست درجیب کرده و تا قله یکسره بروید! همین وبس، آنچه دماوند راخطرناک میکند وضعیت هوای آن است.
آیا تا بحال دقت کرده اید وقتی درگرما بطری آبی را از یخچال در می آورید و روی میز میگذارید تا بروید لیوان بیاورید سطح بطری خیس می شود و آب از آن جاری میشود. این آب ا زکجا می آید؟
این آب نتیجه برخورد هوای گرم و مرطوب اتاق باسطح سرد و خشک بطری است و درطبیعت هم همین اتفاق میافتدکه نتیجه آن ایجاد مه وابرمیباشد.(ریزش هوای گرم و مرطوب دشتی بروی فضای سرد و خشک قطبی باعث ایجاد ذرات مرئی مه میشود).حتماًدرفیلمهای طبیعت دیده ایدکوهایی راکه ازیکطرف که آسمان آبی است ابر غلیظی بسمت دیگر رفته ودرفضای مشابه آنطرف ناپدیدمیشود. این اتفاق در دماوند بخاطر موقعیت جغرافیائی خاص این قله رخ میدهد، درغرب دماوند دشت سبز لار و دریاچه سد بوده و باد عمدتاً از غرب می وزد و هوای گرم و بشدت مرطوب دشت را بسمت کوه دماوند می راند و این هوا در ارتفاعات دربرخورد بافضای سرد و خشک اطراف دماوند تبدیل به مه شده و بعد از عبور ازکوه درسمت مقابل ناپدید می شود و برای کسانی که از دور شاهد هستند حلقه ای ازابر بطور ثابت دیده میشود(قدیمی ها می گفتند دماوند شاپویش راسرش گذاشته) ولی درداخل این مه بادسرد و بعضاً ریزش برفی راکه ازیخ زدن رطوب ایجاد می شود را خواهید دید که اگر پیش بینی این شرایط رانکرده باشیدبامشگل جدی روبرو خواهید شد.
این مه با کمی چرخش یا توقف باد با همان سرعتی که ایجادشده ناپدیدمیشود.
در این صورت هرگز به سایتهای هواشناسی مانند mountain forecast که اکثراً به آن رجوع می کنند در رابطه با دماوند اعتماد نکنید زیرا این سایت ها اطلاعات ۶ روزه رایگان را باتوجه به وضعیت کلی منطقه می دهند و هوای خصوصی و مربوط به دماوند را در اختیار شما نمیگذارند و لازم است با توجه به اطلاعات دریافت شده باحداگثر دانش و پوشاک ضروری برای فصل به قله بروید و بخصوص  در قسمت آخر صعود (تپه گوگردی در رخ جنوبی) مرتب پشت سر خود و دامنه را در نظر بگیرید و اگر شروع به مه آلود شدن منطقه را مشاهده گردیددرصورت نداشتن تجربه کافی برگردید. در اینجه عمده ترین اتفاقی که برای کوهنوردان می افتد انحراف به سمت دره خطرناک یخار است که حتی برای کوهنوردان بسیار باتجربه نیز این اتفاق افتاده است و منجر به مرگ این کوهنورد شده است.

 

دعوت به یک روزه رفتن به دماوند
می دانید عزیزی که اینگونه صعود ها را باب کرد خود در دماوند جان سپرد؟ حال سوال اینجاست، شما که دعوت می کنید آیا تابحال با فرد مهمان کوه رفته اید؟ از وضعیت پنهان جسمی او اطلاع دارید؟ از روحیه او بخصوص وقتی هوا بطور ناگهانی بهم می ریزد آگاه هستید؟ واطمینان داریدکه خود رانمی بازد؟ و اگر اتفاقی برایش افتاد قبول مسئولیت میکنید؟ یاسکوت کرده و به گوشه ای می خزید ودیگر صحبتی از شما نمی شود.
روی صحبت من خصوصاً با جوانانی است که بخاطر حاکمیت احساسشان شدیداً اسیراینگونه صعودهامیشوند.
لطفاً قبل از صعود این پرسشها را از خود بکنید:
۱-آیاجسم من برای کار قدرتی است یاسرعتی؟(جواب را ازمتخصص مربوطه بگیرید)
۲-آیا از نظر اقتصادی تغذیه کافی دارم؟
۳-آیا ارگانیزم حیاتی من مانند قلب، ریه و عروق مناسب این کار است؟
۴-آیا از نظر ژنتیگی نقطه ضعف خاصی ندارم؟
۵-آیا پیش تمرین ها و آماده سازی قبلی رابطور دائم دارم؟
۶-آیا در صورت بروز حتی یک نقص عضوی و آسیبی بیمه و آینده مطمئنی دارم؟!!(کجازندگی میکنید؟).
۷-عوارض ناشی ازصعود های قدرتی وسنگین و فشار بیش ازحد بر بدن درصورت نداشتن شرایط لازم درسالهای دور ظاهرمی شود. زمانی که شاید نفهمید علت آن درامروز بوده استذ، آیا این عوارض را می دانید؟

 

امیدوارم بزرگان وکارشناسان این رشته نسبت به رد یا تصحیح گفتار این حقیر اقدام نمایند تا برگی شود بر دفتر تجربه عاشقان کوه.

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است 
آموزش کوهنوردی

حال دماوند خوش نیست …

نویسنده: مسعود فرح بخش

۱۳ تیر ماه هر سال روز ملی دماوند است. کوه دماوند بدون شک اصلی ترین نماد طبیعی این کهن سرزمین است.
دماوند ما به حدی زیبا و خاص است که شاید خود ما از آن بی خبر باشیم. از گذشته دور تا به امروز دماوند کوه نقش مهمی در ادبیات این مرز و بوم داشته و شاهد و ناظر اتفاقات مهمی در خود بوده است. اما این روزها به لطف ما کوهنوردان و به لطف کم کاری تمامی سازمان های مربوط این “دیو سپید پای در بند” حال و روز خوشی ندارد .
ما کوهنوردان دانسته و نادانسته در حال نابودی دماوند هستیم بی آنکه بدانیم دماوند به عنوان اصلی ترین نماد طبیعی این مرز و بوم میراث گذشتگان نیست بلکه امانتی است نزد ما برای آیندگان و باید بدانیم بعد ها تاریخ از ما بعنوان نابودگران نماد سرزمین آریایی یاد خواهد کرد.

کوه فوجی یاما در ژاپن یکی از معدود کوه های مخروطی شبیه دماوند است . کوه فوجی با اینکه حدود ۲۰۰۰ متر کوتاه تر از دماوند است اما با مدیریت درست ژاپنی ها (قشر کوهنوردی و دولت مردانش) هر ساله پذیرای میلیون ها گردشگر از سراسر جهان است که فقط به قصد صعود و یا دیدن و عکاسی از کوه فوجی وارد آن کشور می شوند اما تعداد توریست های خارجی برای دیدن دماوند چقدر است؟

هر یک از ما کوهنوردان وظایف ساده ای داریم که اگر آنرا رعایت می کردیم شاید حال و روز دماوند کمی بهتر می بود .
هر کوهنوردی وظیفه دارد که فقط از مسیر پاکوب استفاده کند چرا که در مسیر پاکوب به دلیل جابجایی مداوم خاک و کوبیده شدن توسط کوهنوردان گیاهی در آن قابل رشد نیست بنابراین کوهنوردان هرگز نبایست از مسیری غیر معمول صعود کنند و پاکوب جدیدی را از خود به جای بگذارند.
از چیدن و لگد کردن گیاهان در مسیر باید جدا خود داری شود چرا که حذف هر گیاه می تواند صدمات جبران ناپذیری به اکوسیستم منطقه وارد کند ، بعضا این صدمات در طول دراز مدت قابل مشاهده هستند. برای مثال حذف یک گیاهی مانند “اسپرس کوهی” که شبیه گون است می تواند باعث جابه جایی و از بین رفتن گونه های بسیاری از پروانه ها شود و این پروانه ها خود می توانند سبب بذر افشانی و بارور سازی محیط شوند. اگر این چرخه طبیعی جایی مختل شود بعد از چند سال متوجه کاهش پوشش گیاهی منطقه می شویم  و این اتفاقی است که امروز در دماوند افتاده اما باید با اطلاع رسانی جلوی این کار را گرفت.
بر اساس مصوبه کارگروه محیط زیست فدراسیون کوهنوردی نصب هر گرونه بنر و نوشته در محیط های کوهستانی به ویژه در بارگاه سوم و قله دماوند ممنوع است. بسیار دیده ایم بنرهایی که توسط گروه های نادان در بارگاه سوم و در قله رها سازی می شود. ما کوهنوردان موظف هستیم تمامی بنرها و پارچه نوشته های خود را به پائین حمل کنیم. گروه هایی که بنرهای خود را در بارگاه و قله جا می گذارند نه تنها کاری خلاف عرف و فرهنگ کوهنوردی و محیط زیست انجام می دهند بلکه کارشان خلاف قانون است پس در صورت مشاهده بایستی تمامی این گروه ها و تیم ها از طریق رسانه های مجازی و سایر رسانه ها به دیگران معرفی شوند.
حتی المقدور کوهنوردان می بایست کمترین استفاده را از مسیرهای شن اسکی داشته باشند . در مسیر های شن اسکی ، خاک به دلیل جا بجایی هرگز فرصت احیا پیدا نمی کند و این کار باعث مردن و نابودی خاک آن منطقه می شود.
یکی دیگر از کارهایی که منجر به نابودی دماوند شده است به جا گذاشتن حجم وسیعی از فضولات انسانی در منطقه به ویژه اطراف بارگاه سوم است. در پارک های ملی آمریکا در بدو ورود کیسه های مخصوصی به گردشگران داده می شود که بایستی تمامی فضولات انسانی خود را از طریق آنها از پارک خارج کنند و در صورت رعایت نکردن این موضوع جریمه هایی گریبان گردشگران را خواهد گرفت.
فضولات انسانی در طبیعت بین ۲۰ تا ۳۰ روز زمان می برد تا جذب خاک شود و به دلیل وجود نیترات اگر وارد آب های زیر زمینی شوند باعث بروز آلودگی هایی می شوند. شاید وقتی صحبت از فقط چند ده انسان باشد این فضولات نقشی در آلودگی منابع آب زیر زمینی نداشته باشند اما زمانیکه صحبت از چند هزار کوهنورد است که در طول یک فصل وارد منطقه می شوند ، قضیه شکل بسیار جدی و بحرانی به خود می گیرد. این را اضافه کنید که بسیاری در این بین فضولات خود را بر روی سنگ رها می کنند و نه تنها مدت زمان بیشتری برای تجزیه لازم است بلکه آلودگی های محیطی را نیز سبب می شوند.
نکته بعدی رها سازی حجم انبوه زباله در مسیر به خصوص در پناهگاه ها و جان پناه های مسیر و به طور خاص در بارگاه سوم دماوند است. بزرگ ترین خیانتی که ما کوهنوردان در حق دماوند کردیم رهاسازی زباله های خود به دلیل خستگی ، ناتوانی و یا نا آگاهی درمحیط دماوند بود و هست.
هر کوهنوردی “وظیفه” دارد زباله خود را حتی بیش از آن چیزی که تولید کرده به پائین منتقل کند. هیچ نهادی مسئول پائین آوردن زباله های دماوند نیست و هر سال اگر مشاهده می کنیم زباله ها به پائین دست منتقل می شوند ، در واقع این حاصل بی مسئولیتی ما کوهنوردان است که دیگران را به زحمت می اندازد.

انتقال زباله ها به پائین دست خود نیز داستانی دارد . در واقع به دلیل عدم نظارت درست در سیستم دفع پسماند شهری حتی بسیاری از زباله هایی که ما با خود به پائین دست حمل می کنیم(به ویژه در مناطق شمال کشور) توسط نهادهای مربوط در آن شهر یا روستا جمع می شوند و اکثرا در جنگل ها و دشت های شمال کشور رها سازی می شوند . بنابراین کوهنوردانی که از شهرهای بزرگ زباله های خود را به پائین حمل می کنند وظیفه دیگری دارند که به مانند انتقال زباله از ارتفاع به پائین بسیار مهم است و  آن اینکه زباله ی خود را می بایستی تا شهر محل سکونت حمل کنند و در آنجا رهاسازی کنند.

اما در آخر ، حال که هیچ نهادی وظیفه ورود و خروج کوهنوردان به منطقه را به عهده نمی گیرد ، ما کوهنوردان خود وظیفه داریم که ورود و خروج به منطقه را مدیریت کنیم و حتی المقدور در روزهای شلوغ سال وارد منطقه نشویم. باید این واقعیت را قبول کنیم که کوه بزرگی مانند دماوند ظرفیت محدودی برای پذیرایی از کوهنوردان در طول یک دوره ای خاص دارد بنابراین با مدیریت زمان ورودمان به منطقه از شلوغی و ازدحام بیش از حد  و در نتیجه تبعات حاصل از این ازدحام که تاحدی اجتناب ناپذیر است در دماوند جلوگیری کرده ایم.

به امید روزی که همه ما در مقابل این امانت بزرگی که نزد ما برای آیندگان است مسئولیت پذیر باشیم و صرفا صعود خود به دماوند را افتخار ندانیم ، بلکه حفظ این امانت و بهبود شرایط حاکم بر پیکره ی زخمی  دماوند را نیز افتخار بدانیم و از آن یاد کنیم.

دماوند

کوه دماوند نماد طبیعی سرزمین ایران ؛ عکس از مسعود فرح بخش

 

و در انتها قصیده “دماوندیه ” از ملک الشعرای بهار که خواندنش خالی از لطف نیست

 

ای دیو سپید پای در بند! — ای گنبد گیتی! ای دماوند!

از سیم به سر یکی کله خود — ز آهن به میان یکی کمر بند

تا چشم بشر نبیندت روی — بنهفته به ابر، چهر دلبند

تا وارهی از دم ستوران — وین مردم نحس دیومانند

با شیر سپهر بسته پیمان — با اختر سعد کرده پیوند

چون گشت زمین ز جور گردون — سرد و سیه و خموش و آوند

بنواخت ز خشم بر فلک مشت — آن مشت تویی، تو ای دماوند!

تو مشت درشت روزگاری — از گردش قرنها پس افکند

ای مشت زمین! بر آسمان شو — بر ری بنواز ضربتی چند

نی نی، تو نه مشت روزگاری — ای کوه! نیم ز گفته خرسند

تو قلب فسردهٔ زمینی — از درد ورم نموده یک چند

شو منفجر ای دل زمانه ! — وآن آتش خود نهفته مپسند

خامش منشین، سخن همی گوی — افسرده مباش، خوش همی خند

ای مادر سر سپید! بشنو — این پند سیاه بخت فرزند

بگرای چو اژدهای گرزه — بخروش چو شرزه شیر ارغند

ترکیبی ساز بی‌مماثل —معجونی ساز بی‌همانند

از آتش آه خلق مظلوم — وز شعلهٔ کیفر خداوند

ابری بفرست بر سر ری — بارانش ز هول و بیم و آفند

بشکن در دوزخ و برون ریز — بادافره کفر کافری چند

ز آن گونه که بر مدینهٔ عاد — صرصر شرر عدم پراکند

بفکن ز پی این اساس تزویر — بگسل ز هم این نژاد و پیوند

برکن ز بن این بنا، که باید — از ریشه بنای ظلم برکند

زین بی‌خردان سفله بستان — داد دل مردم خردمند

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آموزش کوهنوردی

حفظ حریم شخصی در کوهنوردی و طبیعت گردی

نویسنده: علی بیات

معمولا تصور می کنیم سلامت و ایمنی کوهنوردان و در ورزش کوهنوردی در گرو بحث آموزش و فراگیری کمک های اولیه است ولی رفتارهای اجتماعی ما هم می تواند تضمین کننده سلامت و ایمنی ما در بعد اجتماعی ورزشی ما باشد.
متن ذیل نکته های ظریفی است از دیدگاه یک کوهنورد. متنی که به نکات دقیقی اشاره کرده است که جالب و مورد توجه است. توجه شما را به متن مذکور جلب می نماییم:

تعرض و تجاوز به حریم های خصوصی تبعاتی به دنبال دارد که گاهی از آن غافل میشویم، این در حالی است که زیاده خواهی های ما روز به روز در حال فزون و حریم های خصوصی در حال گسترش است.

از زن و شوهر و فرزندان که شبکه های اجتماعی و گوشی خود را حریم خصوصی پنداشته و دیگران را از ورود بدان منع میکنند تا نشستن خانواده ای در پارک که شعاع ۵۰ متری خود را حریم خصوصی میدانند و ورود خانواده ای دیگر را تعدی به حریم خود تلقی میکنند.

در کوهنوردی هم وجود چنین قاعده و قانون نانوشته ای مستثنی نیست و باید به حریم های خصوصی احترام قائل شد که احترام بدان، احترام به خود و شخصیتمان است.

از چادر زدن در منطقه ای فراخ در همسایگی چادری دیگر، تا صعود از دیواره و انتخاب مسیری جهت صعود، هر یک حریمی دارد که ما ملزم به رعایت آن هستیم.

در امر گردشگری هم از این قاعده مستثنی نیستیم و باید بدانیم که هر منطقه گردشگری و ساکنانش برای خود حریمی دارد و حرمتی، که شکستن آن، نوعی بی احترامی به خود تلقی شده، که دامنه این بی احترامی در نهایت به خود ما و گردشگرانی ختم خواهد شد که بعد از ما بدانجا وارد خواهد شد.

نمونه بارز این نوع برخورد قهر امیز را شاید بتوان در روستای” مارین” شهر گچساران سراغ گرفت که به هر دلیلی دل خوشی از گردشگران ندارند و در ورودی روستا موانعی جهت عدم ورود گردشگران نصب کرده اند.

اما هدف از این نوشتار پرداختن به همین موضوع در حیطه کوهنوردی است، آنچنانکه باید گفت به طور مثال در عرصه ورزش کوهنوردی میتوان به روستای دره مرادبیگ همدان اشاره کرد که مبدا بسیاری از علاقمندان جهت صعود به قله یخچال است.
این روستا در جنوب همدان واقع شده و در روزهای جمعه میزبان کوهنوردان فراوانی است که با خود صدها خودرو همراه دارند به نحوی یکی از معضلات کوهنوردان و مردم بومی، پارک و پارکینگ خودرو هست.

اینکه ساعت ۴ صبح کنار پنجره منزل مسکونی اهالی روستا، خودرو خود را پارک و با سروصدا کوله خود را برداری و باعث بیداری اهالی گردی جز مزاحمت نام دیگری را نمیتوانی بر آن بگذاری که خود نوعی وندالیسم و مردم آزاری است، بخصوص اینکه همین میزبانان هم در روز تعطیل” میزبان مهمانان خانواده” و فرزندانی هستند که جایی برای پارک ندارند.

اینکه اهل منزل صبح شاهد پارک خودرو شما در مقابل درب خروجی پارکینگ منزل خود باشد و تا بازگشت شما چشم انتظار باشد امر نکوهیده ای است که علی القاعده نمیتوان از رضایت ساکنین روستا در چنین مواردی سراغ گرفت.

لذا نتیجه چنین رفتارهایی، آنی میشود که در اخبار منتشر شده که عده ای به خودروهایی که در روستا و کوچه باغ های روستا، پارک شده بود آسیب رسانده اند که این کار مورد اعتراض بسیاری واقع شده است.

ضمن رد این اقدام نابخردانه، باید دلیل این اتفاق نامیمون را در درون خود و رفتارمان کنترل کنیم چرا که گاهی با رفتار خود، چاره ای جز اقدام قهری برای میزبان قایل نیستیم.

امیدواریم که این نوع اقدامات غلط از سوی دو طرف اصلاح و شاهد دوستی و رفاقت بین میزبان و مهمان باشیم تا لذت گروهی باعث عذاب گروهی دیگر نشود.

برگرفته از انجمن پزشکی کوهستان ایران

 

آموزش کوهنوردی

آشنایی با اعداد روی کیسه خواب

نویسنده: مسعود فرح بخش

همه ما اعداد و دماهای مختلفی که روی کیسه خواب ها نوشته شده را دیده ایم. اما این دما ها به چه معنا هستند و چطور محاسبه می شوند؟ برای خرید کیسه خواب کدام دما را باید در نظر گرفت؟ در نوشته زیر پاسخ همه سوال ها را پیدا می کنید.

کیسه خواب های موجود در بازار از دو نوع جنس پر و الیاف تشکیل شده اند که هر یک مزایا و معایب مخصوص به خود را دارد. دمایی که روی کیسه خواب نوشته می شود به جنس کیسه خواب بستگی ندارد اما همواره برای دماهای پایین تر به دلیل حجم و وزن کمتر از کیسه خواب پر استفاده می شود.

کیسه خواب پر دارای وزن کمتر ، حجم کمتر ، نیاز به مراقبت بیشتر ، حساسیت بیشتر به رطوبت ، خشک شدن دیرتر و قیمت بالاتر می باشد.

کیسه خواب الیاف دارای وزن بیشتر ، حجم بیشتر ، نیاز به مراقبت کمتر ، حساسیت کمتر به رطوبت ، خشک شدن زودتر و قیمت پایین تر می باشد.

اما همه کیسه خواب ها مخصوص استفاده دردمایی خاص و در فصلی خاص هستند. هیچ کیسه خوابی وجود ندارد که در همه فصول و در همه مکان ها پاسخگوی نیاز باشد. اما بطور کلی بر اساس فصل استفاده کیسه خواب ها به دو نوع زمستانی و سه فصل(بهار،تابستان،پاییز) تقسیم می شوند.

معمولا برای کیسه خواب های زمستانی چون دمای هوا سرد تر از سایر فصول است برای اینکه کیسه خواب حجم و وزن کمتری داشته باشد و همینطور حمل و نقل و راحت تر باشد از کیسه خواب های جنس پر استفاده می شود.

اما چطور کیسه خواب را انتخاب کنیم؟

مهم ترین فاکتور در تهیه کیسه خواب دمای محیطی است که باید با کیسه خواب درون آن بخوابیم بعد از اینکه با دمای محیط به صورت تقریبی آشنا شدیم باید به اعدا مندرج بر روی کیسه خواب مراجعه کنیم و کیسه خواب مناسب را انتخاب کنیم.

اما استاندارد هایی برای محاسبه دما های کیسه خواب وجود دارد. یکی از این استاندارد ها EN 13537 می باشد. تمامی کیسه خواب هایی که در اروپا به فروش می رسند ملزم به رعایت این استاندارد هستند. این استاندارد در دما های واقعی توسط مانکن محیط کوهستان را شبیه سازی می کند و دماهای روی کیسه خواب را تعریف می کند. بر طبق این استاندارد ۴ دما روی همه کیسه خواب ها باید ذکر شود که هر یک مفهوم خاص خود را دارد.

Upper Limit حد بالا : دمایی که در آن یک مرد استاندارد می تواند بدون تعرق بیش از حد به راحتی بخوابد. دست ها بیرون از کیسه خواب و زیپ کیسه خواب باید باز باشد.(این دما ممکن است روی برخی کیسه خواب ها ذکر نشود)

comfort دمای راحتی : دمایی که در آن یک زن استاندارد می تواند خواب آسوده را تجربه کند.

Lower Limit یا comfort Limit حد پایین یا حد دمای راحتی: دمایی که در آن یک مرد استاندارد می تواند به مدت ۸ ساعت بخوابد

Extreme دمای نهایی : نهایت دمایی که در آن یک زن استاندارد می تواند به مدت ۶ ساعت بماند (خوابیدن مطرح نیست) بدون اینکه دمای عمومی بدنش افت کند و یا دچار هیپوترمی و مرگ شود(در این دما سرمازدگی اعضای بدن محتمل است)

بر طبق این استاندارد منظور از مرد استاندارد ؛ مردی ۲۵ ساله با قد ۱۷۳ سانت و وزن ۷۳ کیلو می باشد و مظور از زن استاندارد زنی ۲۵ ساله با قد ۱۶۰ سانت و وزن ۶۰ کیلو می باشد.

برای خواب راحت در کیسه خواب برخی فاکتور دیگر مانند لباسی که داخل کیسه خواب پوشیده می شود ، زیر انداز ، جنس چادر و … نیز اهمیت دارند

photo_2016-02-18_21-50-38

اعداد نوشته شده روی یک نمونه کیسه خواب استاندارد بر اساس استاندارد EN13537

اطلاعات بیشتر در:

https://en.wikipedia.org/wiki/Sleeping_bag

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است