گروه سفرهای پرسیکا
برادر دو قلوی کوه ماترهورن آلپ در رشته کوه راکی

هرمی درخشان در رشته کوه راکی

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

کوه ۳۶۱۸ متری اسینبوین (Assiniboin) در ایالت بریتیش کلمبیا کانادا و در رشته کوه راکی به شکل هرمی زیبا و درخشان است که چشمان را به خود خیره می کند. به جهت شباهت بسیار زیاد اسینبوین با ماترهورن در رشته کوه آلپ، لقب ماترهورن رشته کوه راکی را به این کوه داده اند.

این کوه برای اولین بار توسط جورج داوسون نام گذاری شد. جورج داوسون از کوه های اطراف مخروطی بزرگ را دید که نوک آن توسط ابرها احاطه شده بود. برای او این صحنه تداعی کننده “تیپی” یا همان خانه های مخروطی شکل ساده و از جنس پوست ساکنان اولیه دشت های شمالی آمریکا بود. این سرخپوستان که به مردم اسینبوین معروفند الهام بخش نامگذاری برای این کوه زیبا بود.

برادر دوقلوی کوه ماترهورن در رشته کوه راکی

هرم زیبای اسینبوین در انتها ؛ نگینی درخشان در رشته کوه راکی

کوه اسینبوین یا ماترهورن رشته کوه راکی اولین بار در سال ۱۹۰۱ صعود شد. مسیر شمال شرقی این کوه با درجه ۵٫۵ YDS ساده ترین راه برای رسیدن به قله است. در این مسیر جانپناه هایند (hind hut) محلی برای استراحت و استفاده اضطراری کوهنوردان است.

این کوه در مرکز پارک ملی بناف در کانادا واقع است. این پارک ملی هیچ جاده ی دسترسی با خودرو ندارد و تنها راه رسیدن به پای کوه ۲۷ کیلومتر پیاده روی یا استفاده از هلیکوپتر است. به علت جمعیت مناسب و خوب خرس های گریزلی در این منطقه هنگام پیاده روی برای رسیدن به ابتدای مسیر صعود، احتمال برخورد انسان با خرس های گریزلی بسیار زیاد است.

منبع: wikipedia

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
کوه تور ؛ پرشیب ترین کوه دنیا

کوه تور ؛ پرشیب ترین کوه دنیا

نویسنده: مسعود فرح بخش

در جزیره بافین در شمال شرقی کانادا و در جایی دورافتاده از کره زمین، کوهی ۱۶۷۵ متری سر از زمین بیرون آورده است که لقب پرشیب ترین کوه دنیا را به خود اختصاص داده است. این کوه که میانگین شیب دسترسی به قله آن ۷۵درجه است دارای دیواره ی عمودی ۱۲۵۰متری در رخ غربی خود است. این یعنی بیش از ۷۵ درصد کل ارتفاع کوه در این مسیر در شیبی حدود ۹۰ درجه واقع شده است.

 

کوه تور (Thor mount) علی رغم دورافتاده بودنش اما به جهت همین ویژگی منحصر به فردش نسبت به تمامی کوه های دنیا تبدیل به یکی از قطب های گردشگری و ورزش های ماجراجویانه در کانادا شده است و هر ساله پذیرای تعداد زیادی دیواره نورد و بیس جامپر از سرتاسر دنیا برای ماجراجویی در این پرشیب ترین کوه دنیاست.

کوه تور ؛ پرشیب ترین کوه دنیا

بیس جامپینگ در کوه تور ، پرشیب ترین کوه دنیا

این کوه که نامش از خدای رعد و برق (Thunder god) اقتباس شده است برای اولین بار در سال ۱۹۶۵ صعود شده است.

در سال ۱۹۸۲ استیو هولمز با استفاده از طنابی به طول یک مایل طولانی ترین فرود تاریخ به وسیله یک طناب را بر روی رخ غربی این کوه انجام داد. این رکورد تا کنون نیز پابرجاست.

اولین صعود رخ غربی این کوه که یکی از بلندترین دیواره های دنیاست در سال ۱۹۸۵ انجام شد.

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
اکسپدیشن بین المللی در اولین تلاش زمستانی بر روی کوه k2 در زمستان 1987/88

صعود زمستانی به k2 ؛ شاید وقتی دیگر

نویسنده: مسعود فرح بخش

در ۲ فوریه ۲۰۱۱ کوه گاشربروم ۲ برای اولین بار توسط سیمون مورو، دنیس اروبکو و کوری ریچاردز در زمستان صعود شد.
گاشربروم ۲ اولین کوه هشت هزاری پاکستان بود که بعد از تلاش های زیاد سرانجام در سال ۲۰۱۱ صعود شد.

اولین تلاش زمستانی موفق بر روی ۱۴ کوه هشت هزاری در سال ۱۹۸۰ و بر روی اورست توسط اکسپدیشن لهستانی ها انجام شد و تا سال ۲۰۰۵ و صعود زمستانی کوه شیشاپانگما تمامی کوه های هشت هزاری که در جایی غیر از پاکستان (چین، تبت و نپال) بودند صعود شدند.
صعود زمستانی گاشربروم ۲ در واقع هموارکننده ی راه صعود به سایر هشت هزاری های پاکستان بود چراکه سال بعد و در زمستان ۲۰۱۲ کوه گاشربروم۱ و در ۲۰۱۳ کوه برودپیک و در ۲۰۱۶ کوه نانگاپاربات که همگی در پاکستان هستند، در زمستان صعود شدند.

اما سرنوشت برای یکی از کوه های هشت هزاری پاکستان متفاوت تر از بقیه است. کوه k2 آن قدر با ابهت و ترسناک است که فکر صعود زمستانی آن حتی به سر کسی نزند. تا کنون ۳ تلاش زمستانی بر روی این کوه باشکوه انجام شده است که هر سه ناموفق بودند.

اولین زمزمه صعود زمستانی به k2 در سال ۱۹۸۳ توسط آندری زاوادا به وجود آمد. اما زاوادا موفق نشد بودجه لازم برای تلاش لهستانی ها را کسب کند و این اکسپدیشن به چند سال بعد موکول شد. اولین تلاش برای صعود زمستانی k2 در سال ۱۹۸۷-۸۸ توسط یک گروه بزرگ بین المللی به سرپرستی آندری زاوادا انجام شد و نتیجه آن صعود تا ارتفاع ۷۳۰۰ متری بود. ۱۳ مرد لهستانی به همراه ۷ کانادایی و ۴ بریتانیایی از اعضای این اکسپدیشن بودند که در طی ۳ ماه تلاش فقط ده روز هوای خوب را تجربه کردند.
تلاش دوم بین المللی بر روی k2 در زمستان ۲۰۰۳-۴ بود که این تلاش به صعود تا ارتفاع ۷۶۵۰متری توسط کوهنورد قزاق دنیس اوروبکو انجامید. این تلاش از رخ شمالی کوه در چین انجام شد و کریستف ویلیچکی سرپرست تیمی بود گه مردانی از لهستان، قزاقستان و اوکراین او را همراهی می کردند.
تلاش سوم توسط اکسپدیشن تیم روسیه و در سال ۲۰۱۱-۱۲ برروی این کوه انجام شد که نتیجه آن صعود تا ارتفاع ۷۲۰۰ متری و مرگ یکی از اعضای تیم بود. این صعود از مسیر آبروزی انجام شد.

حال باید دید این کوهستان وحشی سرانجام در چه سالی در زمستان بر زیرپای کوهنوردان ماجراجو قرار می گیرد. در زمستان ۲۰۱۷-۱۸ در اکسپدیشن بین المللی تعدادی از باتجربه ترین کوهنوردان زمستانی کار هیمالیا به سرپرستی کریستف ویلیچکی برای صعود زمستانی k2 تلاشی دیگر را آغاز خواهند کرد. تلاشی که شاید آخرین غیر ممکن موجود در تاریخ هشت هزاری ها را ممکن کند و شاید صعود این سخت ترین کوه دنیا به وقتی دیگر موکول شود.

 

منبع: altitudepakistan

عکس: اولین اکسپدیشن زمستانی بر روی k2 در سال ۱۹۸۷/۸۸

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
141469-1

تیریچ میر ؛ مرتفع ترین نقطه فلات بزرگ ایران

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

در نگاهی اجمالی به گستره ی پهناور سرزمین ایران ، به فلات بزرگ و مهم ایران می رسیم. بخش عمده ای از جغرافیای سیاسی ایران داخل فلات ایران است. فلات ها سرزمین های مرتفعی هستند که از دشت های پهن و تخت اطراف خود به راحتی قابل تشخیص می باشند.

فلات ایران توسط چین خوردگی صفحات زمین در دوره سوم زمین شناسی شکل گرفته است. این فلات از شمال به سواحل دریای کاسپین و ارتفاعات البرز ، از غرب به رشته کوه زاگرس ، از جنوب به سلسله جبال بارز و از شرق به رشته کوه هندوکش محدود می شود. میانگین ارتفاع در این فلات ۱۲۰۰ متر و وسعت آن حدود ۲۶۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است.

فلات ایران در طول تاریخ به لحاظ سیاسی دچار تغییر و تحولات زیادی شد و هم اکنون بخشی از این فلات خارج از خاک سیاسی کشور ایران است. ۹۰ % خاک کشور ایران درون فلات بزرگ ایران و ۶۳ % مساحت این فلات در کشور ایران است. این یعنی ۳۷ % از مساحت فلات بزرگ ایران خارج از خاک ایران و در کشورهای افغانستان ، پاکستان ، آذربایجان و ارمنستان است. فلات بزرگ ایران مشرف به فلات بزرگ و مرتفع تبت است.

یکی از شاخص ترین ارتفاعات فلات بزرگ ایران کوه دماوند با ۵۶۱۰ متر ارتفاع است اما دماوند مرتفع ترین نقطه فلات ایران در داخل جغرافیای سیاسی ایران است و در واقع مرتفع ترین نقطه این فلات نیست.

persian_plateau

نمای کلی از فلات بزرگ ایران

بلندترین نقطه فلات ایران زمین ، کوه تیریچ میر در رشته کوه هندوکش به ارتفاع ۷۷۰۸ متر است. تیریچ میر مرتفع ترین نقطه دنیا خارج از فلات تبت و رشته کوه هیمالیا – قراقروم است.

تیریچ میر به زبان محلی به معنی کوه تاریکی یا امیر تاریکی است و دلیل آن سایه ای است که همواره توسط کوه بر روی مردمان کوهپایه نشین گسترده می شود. تیریچ میر مجموعه ای از یازده قله با یازده مسیر مختلف است.

قله اصلی اولین بار در سال ۱۹۵۹ توسط گروه اعزامی نروژ صعود شد. قله شرقی تیریچ میر به ارتفاع ۷۶۹۲ متر در سال ۱۹۶۵ و باز هم به وسیله تیمی از نروژ صعود شد. تیریچ میر غربی II با ۷۵۰۰ متر ارتفاع در ۱۹۷۴ توسط ایتالیایی ها و تیریچ میر غربی I با ۷۴۸۷ متر در سال ۱۹۶۷ توسط کوهنوردان جمهوری چک صعود شد. تیریچ میر غربی III با ۷۴۰۰ متر و تیریچ میر کوچک با ۶۵۵۰ متر از دیگر قلل این منطقه هستند که توسط کوهنوردان در سال های دهه ۶۰ و ۷۰ صعود شدند. سایر قلل تیریچ میر هنوز نام گذاری نشده اند. برای رسیدن به قله اصلی باید وارد کمپ اصلی “بابو” در ارتفاع ۴۷۲۴ متری شد.

تا کنون هیچ کوهنوردی ایرانی موفق به ایستادن بر بلندترین نقطه ی فلات ایران زمین نشده است.

منبع:

summitpost

آرش نورآقایی

ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
800px-gyachung_kang

۴۸ متر کوتاه تر ؛ کوه گیاچونگ کانگ

نویسنده: مسعود فرح بخش

از بین همه کوه های دنیا فقط ۱۴ قله ارتفاعی بالای هشت هزار متر دارند. این چهارده قله که به “هشت هزاری ها” معروفند ، از حدود یک قرن پیش تا کنون مورد توجه بسیاری از کوهنوردان و ماجراجویان در سرتاسر دنیا هستند تا با انجام کارهای نو و خاص بر روی این چهارده کوه نام خود را در تاریخ جاودان کنند.

همه کوهنوردان ارتفاع بلند برای پربار کردن رزومه ورزشی خود ترجیح می دهند بر روی یکی از این چهارده کوه تلاش کنند و کوه های هفت هزاری کمتر مورد توجه هستند. گرچه راه صعود به هشت هزاری ها از کوه های هفت هزار متری می گذرد اما تعداد کوه های هفت هزار متری که مورد توجه کوهنوردان دنیاست چندان زیاد نیست و در نهایت همه توجه کوهنوردان به همان ۱۴ کوه هشت هزاری معطوف می شود.

تقریبا همه کسانی که با کوهنوردی سر و کار دارند نام این چهارده قله را مرتب در اخبار و متون کوهنوردی می شنوند اما کمتر کسی است که نامی از کوه “گیاچونگ کانگ” شنیده باشد.

کوه گیاچونگ کانک مرتفع ترین کوه در حد فاصل کوه اورست و چوآیو و در مرز بین نپال و تبت قرار دارد. این کوه با ارتفاع ۷۹۵۲ متر فقط به اندازه ۴۸ متر تا ورود به هشت هزاری ها فاصله دارد. ۴۸ متری که سرنوشت این کوه را عوض کرد تا فقط تعداد تلاش های محدودی روی این کوه صورت گیرد در حالیکه کوه شیشاپانگما با فقط ۷۵ متر ارتفاع بیشتر، هر سال تعداد زیادی کوهنورد و شرپا را در کمپ اصلی خود پذیرایی می کند و حدود ۴۰۰ صعود موفق در آن به ثبت رسیده است اما در این میان کمتر کوهنوردی به جهت این اختلاف ارتفاع برای صعود گیاچونگ کانگ تلاش کرده است. گیاچونگ کانک مرتفع ترین کوه هفت هزاری دنیا و پانزدهمین قله دنیا است .

himalaya_annotated

موقعیت قرارگیری کوه گیاچونگ کانگ در منطقه هیمالیا بین دو کوه چوآیو و اورست – عکس از ایستگاه فضایی بین المللی

اولین صعود این کوه در سال ۱۹۶۴ انجام شد و رخ شمالی آن اولین بار در سال ۱۹۹۹ صعود شد.

منبع: صفحه ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
4

سفر به انتهای زمین در غار کروبرا

نویسنده: مسعود فرح بخش

غارها ، حفره هایی هستند که به دلایل مختلف در دل کوهستان و زمین شکل می گیرند. پیدایش غارها علل مختلفی دارد اما مهم ترین علت پیدایش غار که در نتیجه آن تشکیل مهم ترین غارهای شناخته شده دنیا است ، انحلال سنگ های آهکی در آب و در طی میلیون ها سال است. گاهی این حفره ها به صورت یک حفره و دالان کوچک و گاهی تلفیقی از تالارها و دالان های پیچ در پیچ در زمین است که برخی به شکل افقی ، برخی عمودی و برخی نیز تلفیقی از این دو حالت در دل زمین در طی میلیون ها سال شکل می گیرند.

هر غاری دارای طول و عمق خاص خود است ، طول غار به میزان مسافت غار از ابتدای دهانه تا آخرین نقطه غار است. عمق غار به اختلاف ارتفاع بین دهانه غار و آخرین نقطه غار گفته می شود که مختص به غارهای عمودی می باشد. برخی غارها به حدی تنگ هستند که فقط برای عبور یک انسان جا دارند و برخی چنان بزرگ هستند که ساختمان های بزرگ زمین درون آنها جا می شود. اما به طور کل غارهای عمودی و عمیق دنیا تلفیقی از دالان های بزرگ و تنگ ، معابر سخت و آسان ، چاه های بزرگ و کوچک و انشعابات مختلف هستند.

غارها برخلاف کوه ها که بر روی زمین کاملا مشخص و متمایز هستند ، چندان مشخص نیستند. گاهی یک حفره کوچک بر روی زمین که تنها به اندازه ورود یک نفر جا دارد در ادامه به غاری بزرگ تبدیل می شود و اغلب به دلیل دورافتاه بودن دهانه غارها و همینطور انشعابات صعب العبور و ناشناخته درون خود غار ، هر چند سال فهرست عمیق ترین غارهای دنیا دچار تغییر می شود.

در سال ۱۹۷۱ غار پراو در فلات کرمانشاه و در ارتفاعات کوه پراو کشف شد. این غار عمودی در زمان کشف با ۷۵۱- متر عمق ، عمیق ترین غار شناخته شده دنیا تا آن زمان بود اما اکنون حتی در فهرست ۵۰ غار عمیق دنیا نیز جایگاهی ندارد.

در حال حاضر و تا انتهای سال ۲۰۱۶ عمیق ترین غار شناخته شده دنیا غار کروبرا (Krubera cave) یا ورونیا (voronya cave) در آبخازیا گرجستان است. این غار که به نظر می رسد در طی چند سال آینده همچنان در فهرست عمیق ترین غارهای دنیا باقی بماند با ۲۱۹۷- متر عمق (با خطای ۲۰ متر) نه تنها عمیق ترین و یکی از مشکل ترین غارهای دنیا برای پیمایش است ، بلکه تنها غار کشف شده دنیا با عمقی بیش از ۲۰۰۰ متر است.

normal_dsc02588

دهانه ورودی غار کروبرا در ارتفاع ۲۲۵۶ متری

غار کروبرا در سال ۲۰۰۱ زمانیکه غارنوردان انجمن غارنوردی اوکراین به عمق ۱۷۱۰- متری آن دست پیدا کردند به عمیق ترین غار دنیا تبدیل شد. تا قبل از آن عمیق ترین غار دنیا لامپراشتوفن (Lamprechtsofen) در کشور اتریش با ۱۶۳۲- متر عمق بود. در سال ۲۰۰۴ برای اولین بار در تاریخ غارنوردی دنیا ،  انجمن غارنوردی اوکراین توانست به عمقی بیش از ۲۰۰۰- متر در یک غار دست پیدا کند. آنها در این سال به عمق ۲۰۸۰- متری رسیدند. “جنادی ساموخین” غارنورد اوکراینی در سال ۲۰۰۷ با غواصی در انتهای غار به عمق ۲۱۹۱- متر و در سال ۲۰۱۲ به عمق ۲۱۹۷- متر یعنی عمیق ترین نقطه این غار رسید. تا کنون کروبرا تنها غار دنیاست که عمقی بیش از ۲۰۰۰ متر دارد. زمین شناسان با توجه به فشار لایه های بالایی زمین تخمین می زنند که عمیق ترین غارهای دنیا نمی توانند عمقی بیش از ۳۰۰۰ متر داشته باشند اما با این حال ممکن است غاری عمیق تر از کروبرا کشف شود.

crawl-on-the-way-to-the-cave-bottom-1

معابر تنگ درون غار کروبرا و جدال با گل و آب و سرما در دل زمین

krubera-cave_8977_600x450

قسمت هایی از این غار به طور کامل از درون آب و جایی کاملا از زیر آب می باشد

نام غار کروبرا از غارشناس گرجستانی “آلکساندر کروبر” کاشف این غار در سال ۱۹۶۰ اقتباس شده است اما در دنیا به خصوص در روسیه به نام دیگری به اسم “ورونیا” نیز مشهور است.

زیست شناسان به کمک غارنوردان در این غار تاکنون ۴ گونه اندمیک و انحصاری از بندپایان که فقط در همین غار زندکی می کنند را کشف کرند. یکی از این بندپایان گونه ای با نام علمی Plutomurus ortobalaganensis  است که در عمق ۱۹۸۰- متری این غار کشف شد. این زیستگاه تاکنون عمیق ترین نقطه شناخته شده در دل زمین است که موجودی در آن زندگی می کند.

800px-plutomurus_ortobalaganensis_1980m

plutomurus ortobalaganensis ؛ موجودی در عمق ۱۹۸۰- متری غار که تا کنون عمیق ترین زیستگاه مربوط به یک جاندار در زمین است

رسیدن به انتهای این غار نیازمند توان بدنی و دانش غار نوردی بسیار بالا است. غارنوردان در کروبرا با انواع چالش های دنیای غارنوردی مواجه هستند و برای رسیدندن به انتهای غار چند شب را درون غار و در تاریکی مطلق سپری می کنند.

1

نقشه غار گروبرا

فهرست هشت غار عمیق دنیا

کشور عمق(متر) غار
گرجستان ۲۱۹۷- Krubera ۱
گرجستان ۱۸۳۰- Sarma ۲
گرجستان ۱۷۵۳- Mezhonnogo ۳
فرانسه ۱۷۳۳- Gouffre mirolda ۴
اتریش ۱۶۳۲- Lamprechtsofen ۵
فرانسه ۱۶۰۲- Reseau Jean Bernard ۶
اسپانیا ۱۵۸۹- Torca delcerro  del cuveon (T.3) ۷
مکزیک ۱۵۴۵- Sistema Hauutla ۸

 

منبع:

۱ ، ۲ ، ۳ ، ۴ ، ۵

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
chimborazo

شیمبرازو ؛ مرتفع ترین کوه دنیا

نویسنده: مسعود فرح بخش

بدون شک کوه آتشفشانی شیمبرازو (chimborazo) یکی از عجایب کوه های دنیاست که در کوهستان اسرار آمیز آند واقع شده است.

شیمبرازو به ارتفاع ۶۲۶۳ متر در کشور اکوادور تا اوایل قرن نوزدهم مرتفع ترین کوه دنیا قلمداد میشد. از همین رو تلاش هایی برای رسیدن به قله آن در قرن هفده و هجده صورت گرفت و سرانجام این کوه در سال ۱۸۸۰  توسط ادوارد وایمپر انگلیسی بهمراه دو راهنمای ایتالیایی صعود شد. این سه اولین کوهنوردان اروپایی بودند که به ارتفاعی بالای ۶۰۰۰ متر رسیدند.

شیمبرازو یکی از محبوب ترین کوه های آند برای کوهنوردان است و ماه های دسامبر-ژانویه و جولای-آگوست بهترین زمان برای صعود هستند.

اصلی ترین مسیر صعود به شیمبرازو همان مسیر سال ۱۸۸۰ یعنی “مسیر وایمپر” است.

 

نکته ای که شیمبرازو رو از همه کوه های دنیا حتی از اورست متمایز می کند میزان ارتفاع آن از سطح دریا نیست بلکه ارتفاع آن از مرکز کره زمین است.

اگر مبنای اندازه گیری مرکز کره زمین باشد قله شیمبرازو ارتفاعی معادل ۶۳۸۴٫۴ کیلومتر دارد و کوه اورست با ۶۳۸۲٫۳ کیلومتر به میزان ۲۱۶۳ متر کوتاه تر از شیمبرازو است.

دلیل این موضوع کروی بودن زمین و نزدیکی شیمبرازو به خط استوا است. اورست در عرض جغرافیایی ۲۷ درجه شمالی قرار دارد در صورتی که شیمبرازو در عرض جغرافیایی ۱ درجه جنوبی قرار دارد و به دلیل بزرگترین بودن قطر زمین در استوا ، این قله آتشفشانی ارتفاعی بالاتر از اورست نسبت به مرکز زمین دارد.

منبع:

summitpost

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
coldest-village-oymyakon-russia-amos-chaple-6

سردترین نقاط زمین

نویسنده: مسعود فرح بخش

سرد ترین نقاط کره زمین کجاست ؟

در سرتاسر کره زمین نقاط عجیب و خاص زیادی وجود دارد. کوه ها ، جنگل ها ، دشت ها و بیابان های زمین در هر نقطه ای شکل و ویژگی های خاص خود را دارند. اقلیم های موجود بر روی کره زمین نیز در هر گوشه از دنیا شرایط و ویژگی های خاص خود را دارند. در گوشه ای از زمین هم اینک اوج زمستان است و در جای دیگر مردمانش تابستانی گرم را سپری می کنند.

اما جالب است بدانید نقاطی در دنیا هستند که اقلیم آنها تقریبا در تمام طول سال مشابه است. این نقاط یا همیشه سرد هستند یا همیشه گرم و یا همواره یک نوع اب و هوای یکسان را سپری می کنند.

در متن زیر دو نقطه از کره زمین را که در تمام طول سال سرما بر آنها حاکم است معرفی می کنیم. این دو نقطه خاص از زمین همیشه سرد هستند اما در برخی زمانها سردتر به طوریکه جای دیگری بر روی زمین از آنجا سرد تر نیست

 

سرد ترین نقطه مسکونی دنیا

Oymyakon اویمیاکن

اویمیاکن نام دهکده ای کوچک در سیبری روسیه می باشد. این دهکده سردسیر حدود ۸۰۰ نفر سکنه دارد و لقب سرد ترین نقطه مسکونی دنیا را به خود اختصاص داده است.

در سال ۱۹۲۲ دمای -۷۲ درجه سانتیگراد در این شهر به ثبت رسید یعنی پایین ترین دمایی که تا کنون برای یک منطقه مسکونی به ثبت رسیده که این دما پایین ترین دمای اندازه گیری شده در نیمکره شمالی زمین حتی سرد تر از قطب شمال است.

بیشینه دمای این روستا فقط در ۲ ماه سال به بالای صفر می رسد . بالاترین دمایی که تا کنون در این روستا اندازه گیری شده +۱۸ درجه سانتیگراد در سال ۲۰۱۰ است.

دلیل اصلی دمای پایین این روستا قرار گرفتن آن در بین دو کوه می باشد که باعث حبس هوای سرد روی روستا می شود طوریکه اگر از کوه ها بالا رویم دمای هوا کمی افزایش پیدا می کند.

 

سردترین نقطه غیر مسکونی دنیا

vostok station پایگاه وستوک

پایگاه وستوک ، یک ایستگاه تحقیقاتی برای کشور روسیه است که در قطب جنوب زمین احداث شده است.

در ۲۱ جولای ۱۹۸۳ دما سنج این پایگاه دمای ۸۹٫۲- درجه سانتیگراد زیر صفر را اندازه گیری کرد. تا کنون این پایین ترین دمای طبیعی است که مستقیما توسط دما سنج اندازه گیری شده است.

همینطور اندازه گیری های ماهواره ای در ارتفاعات شرق قاره جنوبگان در سال ۲۰۱۰ دمای ۹۳٫۲- درجه سانتیگراد زیر صفر را نشان دادند.

coldest-place-on-earth-oymyakon-valley

اویمیاکن ؛ سردترین نقطه مسکونی دنیا در سیبری روسیه

1_5602778842

پایگاه تحقیقاتی وستوک روسیه ؛ سردترین نقطه غیر مسکونی دنیا در قطب جنوب

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
la-rinconada-26

هفت شهر مرتفع جهان

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

مانند بسیاری از باکتری های میکروسکوپی که در شرایط دشوار و محیط هایی که امکان حیات وجود ندارد ، شروع به رشد و تکثیر می کنند , انسان نیز در شرایط مختلف و سخت شروع به رشد و تکامل کرده است. قانون برای همه جانداران ساده و یکسان است. اگر می خواهی زنده بمانی از شرایط سخت موجود “قوی تر” باش و با همین قانون غریزی تکامل بشر در طول هزاران سال از صحراهای سوزان جهان تا یخ های منجمد قطبی ، شکل گرفت.

در این بین برخی از جوامع تکاملشان برای بهتر زیستن در نقاط مرتفع دنیا بود. در کوه های خشنی که در حالت عادی امکان زیستن دائمی وجود ندارد. اما قانون ساده ی “بقا” باعث رشد انسان در این نقاط شد و جوامع به تدریج بزرگ و بزرگ تر شدند تا اینکه شهرهایی در ارتفاعات شکل گرفتند. برخی از این شهرها ارتفاعشان به قدریست که افراد عادی سایر نقاط زمین قادر به زندگی کردن در آنها نیستند.

امروزه حدود ۱۴۰ میلیون انسان بر روی کره زمین به طور دائم در ارتفاعی بالای ۲۵۰۰ متر زندگی می کند.

عمده این شهرها در رشته کوه هیمالیا و رشته کوه بزرگ آند قرار دارند. در نوشتار زیر شما را با هفت شهر مرتفع دنیا بیشتر آشنا خواهیم کرد ، هفت شهری که همه آنها ارتفاعی بالاتر از ۳۰۰۰ متر را دارند.
شماره هفت

شهر لهاسا Lhasa

lhasa-36

 

لهاسا مرکز ایالت خودمختار تبت و دومین شهر بزرگ فلات تبت است. این شهر ۵۵۰،۰۰۰ نفری در ارتفاع ۳۶۰۰ متری قرار دارد. بعد از اشغال لهاسا توسط نظامیان جمهوری خلق چین ، از آن بعنوان مرکز استان تبت یاد می شود.

عمده شهرت لهاسا به دلیل وجود مهمترین مراکز فرهنگی بوداییان در این شهر است.
شماره شش

شهر ارورو Oruro

oruro-26

ارورو یکی از شهرهای کشور بولیوی است که در ابتدای سالهای ۱۶۰۰ میلادی اردوگاه معدنچیان نقره بود. این شهر ۲۴۰،۰۰۰ نفری در ارتفاعی بالاتر از ۳۷۰۰ متر قرار دارد. هم اکنون از معادن ارورو قلع استخراج می شود . در سالیان گذشته معدن قلع ارورو مهمترین معدن قلع دنیا بود اما هم اکنون میزان قلع استخراجی از آن نیز رو به کاهش است.
شماره پنج

شهر جولیاکا Juliaca

juliaca-26

جولیاکا بزرگترین شهر محدوده جنوب شرقی کشور پرو است. این شهر با ارتفاع ۳۸۲۵ متری یکی از مراکز اقتصادی و شاهراه های ترانزیتی مهم کشور پرو است. جولیاکا جمعیتی معادل ۲۳۰،۰۰۰ نفر دارد.
شماره چهار

شهر شیگاتسه Shigatse

shigatse-26

شهر شیگاتسه دومین شهر بزرگ در منطقه خود مختار تبت در جمهوری خلق چین است. این شهر ۱۰۰،۰۰۰ نفری در ارتفاع ۳۸۴۰ متری و در بین دو رود سانگپو و نیانگ در غرب تبت واقع است و یکی از شهرهای مهم و بزرگ منطقه خود مختار تبت تلقی می شود.

شهر شیگاتسه بر روی زمینی کاملا مسطح  بنا نهاده شده بطوریکه از اطراف توسط کوه های مرتفع تر احاطه شده است.
شماره سه

شهر پوتوسی Potosi

potosi-36

پوتوسی یکی دیگر از شهرهای مرتفع دنیاست که در کشور بولیوی و در رشته کوه آند واقع شده است. این شهر با ارتفاعی معادل ۴۰۹۰ متر در ابتدا یک اردوگاه برای معدنچیان نقره بود اما در طول زمان رشد کرد و هم اینک با جمعیت ۲۴۰،۰۰۰ نفری از شهرهای مهم بولیوی محسوب می شود.

یکی دیگر از شهرت های این شهر رصد خانه تاریخی ای است که در قله ۴۸۲۴ متری مجاور شهر قرار دارد.

پوتوسی در گذشته یکی از مستعمره های اسپانیا بود و در حد فاصل سالهای ۱۵۵۶ تا ۱۷۸۳ حدود ۴۵،۰۰۰ تن نقره خالص از پوتوسی به اسپانیا منتقل شد. معدن کاری گسترده حتی باعث شد که ارتفاع قله مجاور شهر چند صد متر کوتاه تر شود.

در حدود سال ۱۶۲۰ این شهر یکی از ثروتمند ترین شهرهای دنیا بود تا اینکه در سال ۱۸۰۰ نقره ذخیره شده در کوه های پوتوسی تمام شد و هم اینک این شهر از معادن مهم قلع در دنیا می باشد.

کارگران معادن پوتوسی به دلیل شرایط سخت کاری امید به زندگی بسیار پایینی دارند و بسیاری از آنها حتی بیش از ۴۰ سال عمر نمی کنند.
شماره دو

شهر ال آلتو El Alto

el-alto-12

ال آلتو یکی از کلان شهرهای بولیوی و شهری بزرگ با اقتصادی رو به رشد با جمعیت ۱٫۱ میلیون نفری است. این شهر که در ارتفاع ۴۱۵۰ متری در کوهستان آند واقع شده است زمانی یکی از شهرهای کوچک بولیوی بود که به مرور رشد کرد و امروزه می توان گفت ال آلتو مرتفع ترین کلان شهر دنیاست.

ال آلتو در ابتدا یکی از شهرهای حومه شهر لاپاز(پایتخت سیاسی بولیوی) بود اما از ابتدای قرن بیستم رشد این شهر آغاز شد تا اینکه در دهه ۸۰ میلاذی سرانجام از لاپاز جدا  و یک شهر جدا در نظر گرفته شد.
شماره یک

شهر لا رینکونادا La Rinconada

la-rinconada-26

شهر لارینکونادا در کشور پرو و در رشته کوه آند بی شک مرتفع ترین شهر مسکونی جهان است. این شهر که در ارتفاع ۵۱۰۰ متری از سطح آبهای آزاد شکل گرفته در ابتدا اردوگاه موقت معدنچیان طلا بوده که به مرور زمان بزرگ و بزرگ تر شده است. با اینکه امروزه جمعیتی حدود ۵۰،۰۰۰ نفر در این شهر زندگی می کنند و همچنین با وجود معادن طلا در کوه های اطراف ، اما وضع زندگی ساکنان آن بسیار اسفناک است.

این شهر هیچ لوله کشی و سیستم دفع فاضلابی ندارد ، آبهای زیر زمینی آلوده شده اند و وضع معیشتی مردم آن چندان مناسب نیست. اما وجود معادن طلا باعث شده مردها همچنان به زندگی در این نقطه ی مرتفع و با شرایط سخت ادامه دهند.

حتی نوع پرداخت به معدنچیان نیز با سایر نقاط دنیا متفاوت است. در اینجا معدنچیانی که اغلب از راههای دور به اینجا مهاجرت می کنند ۳۰ روز کاری بدون هیچ پرداختی کار می کنند و در روز سی و یکم به جای دستمزد اجازه دارند از سنگ های طلا برای خود استفاده کنند.

 

منبع

www.amusingplanet.com

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
img_20160929_165221

لیلا پیک ؛ نیزه ای در دل آسمان

نویسنده: مسعود فرح بخش

لیلا پیک یا به انگلیسی Laila peak اگر نگوییم یکی از زیبا ترین کوه های جهان است بی شک از زیباترین کوه های پاکستان و منطقه قراقروم است. شکل خاص و متمایز لیلا پیک باعث می شود که در میان انبوه کوه های سر به فلک کشیده منطقه قراقروم کاملا متمایز باشد.

لیلا پیک از رخ غربی به شکل یک سطح یخی با شیبی بیش از ۴۵ درجه تا نوک قله امتداد دارد و در طرف مقابل ۱۵۰۰ متر دیواره عمودی در انتظار کوهنوردان است و از دور مشابه نیزه ای نوک تیز که در دل آسمان فرو رفته است. این کوه زیبا در دره ی هوشی در نزدیکی یخچال گوندوگرو در محدوده کوهستان قراقروم در استان گیلگیت پاکستان واقع شده است. این منطقه محل عبور کوهنوردانی است که عازم کوه های هشت هزاری قراقروم می شوند و همه آنها در اولین مواجهه با این کوه زیبا ، چشم از آن بر نمی دارند.

برای قله این کوه ارتفاعات مختلفی تا کنون ذکر شده است اما به نظر میرسد قابل استناد ترین آنها ارتفاع ۶۰۹۶ متری باشد که در سال ۲۰۰۳ اندازه گیری شد.

مانند بسیاری دیگر از کوه های سر به فلک کشیده و عمدتا مشکل منطقه قراقروم که در حد فاصل دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی صعود شدند ، لیلا پیک نیز برای بار اول در سال ۱۹۸۷ از رخ غربی توسط چهار کوهنورد بریتانیایی به شکل غیر قانونی و بدون مجوز از دولت پاکستان صعود شد. صعود غیر قانونی کوه های منطقه پاکستان در آن زمان تقریبا امری عادی در بین کوهنوردان بود.

در سال ۱۹۹۳ گروه آلمانی به همراه تیمی از کشور سوئیس از همان مسیر و باز هم به شکل غیر قانونی و بدون مجوزبرای دومین بار قله را صعود کردند.

اولین صعود رسمی و قانونی لیلا پیک و همچنین سومین صعود این کوه در سال ۱۹۹۷ توسط گروه کوهنوردان ایتالیایی انجام شد. کوهنوردان زمانی که به قله رسیدند با کپسول گازی مواجه شدند که نام کوهنوردان بریتانیایی بر روی آن حک شده بود.

img_20160929_165216

مسیر ایتالیایی ها در لیلاپیک

مسیری که ایتالیایی ها برای صعود انتخاب کردند از مسیر قبلی که کوهنوردان بریتانیا آنرا گشایش کردند سخت تر و طولانی تر بود.

صعود های بر روی لیلا پیک همگی به شکل آلپی بوند و حتی امکان صعود یکروزه از کمپ پیشرفته تا قله به سبک آلپی نیز وجود دارد اما شیب زیاد و ۱۵۰۰ متر مسافت عمودی تا قله باعث می شود که کوهنوردان یک روز در ارتفاعات بالا بیواک کنند و روز دوم با صعود قله به پایین بازگردند.

قله گوندوگرو در مجاورت لیلاپیک با ارتفاع ۵۷۰۰ متر برای هم هوایی قبل از صعود اصلی بسیار مناسب است.

در سال ۲۰۰۵ دو کوهنورد اهل اسکاندیناوی تصمیم به صعود قله و سپس فرود از طریق اسکی گرفتند. آنها تا ۱۰۰ متری قله صعود کردند و فراتر رفتن از این ارتفاع را به دلیل یخی بودن مسیر و شیب زیاد برای اسکی کردن غیر ممکن و خطرناک دانستند و از ارتفاع ۶۰۰۰ متری در رخ غربی این کوه تا پایین را اسکی کردند. بعد ها این دو کوهنورد لیلا پیک را مسحور کننده ترین کوهی که تا آن زمان به استقبالش رفته بودند ، توصیف کردند.

در سال ۲۰۱۳ کوهنورد نامدار اسپانیایی آلکس تکسیکن (اولین فاتح کوه نانگاپاربات در زمستان) موفق به صعود این کوه سرسخت برای اولین بار در زمستان شد.

تعداد کوهنوردانی که به شکل رسمی و غیر رسمی به قله لیلاپیک صعود کردند حدود ۱۰ نفر است.

نام لیلا در زبان مردم محلی به معنی بهترین و دوست داشتنی ترین است از این جهت در منطقه قراقروم جز این کوه ، دو قله دیگر به نام لیلاپیک وجود دارد که یکی با ارتفاع  ۶۹۸۶ متر که صعود آن نیز مشکل و فنی است و دیگری با ارتفاع ۵۹۷۱ متر.

هر سه لیلا پیک پاکستان توسط کوهنوردان صعود شدند و وزارت گردشگری پاکستان برای تشویق کوهنوردان با یک مجوز صعود به لیلاپیک امکان صعود هر سه قله را به کوهنوردان می دهد اما هر سه لیلاپیک پاکستان تاکنون توسط یک کوهنورد صعود نشدند.

 منبع:

Summitpost

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است