تور کمپ اصلی اورست
یوچیرو میورا؛ مسن ترین فرد صعود کننده به اورست

اورست ؛ جایی برای پیرمردها

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

“من عقیده دارم که سن ۸۰ سالگی برای انسان می تواند یک شروع باشد. شما برای جذاب تر شدن زندگی به یک هدف نیاز دارید و این هدف می تواند هر چیزی جز بالارفتن از یک کوه باشد”

اما برای پیرمرد هشتاد ساله ی ژاپنی این هدف برای جذاب تر شدن زندگی اش، دقیقا بالارفتن از یک کوه بود، نه یک کوه کم ارتفاع نزدیک محل زندگی اش، بلکه این کوه بام دنیا بود.

یوچیرو میورا (yuichiro Miura) در ۱۲ اکتبر ۱۹۳۲ در ژاپن به دنیا آمد. زندگی یوچیرو همواره با ماجراجویی همراه بود. وی در سال ۲۰۰۳ و در سن ۷۰ سالگی به اورست صعود کرد و تبدیل به مسن ترین فردی شد که تا آن زمان موفق به ایستادن بر بلندای بام دنیا شده است. اما این رکورد میورا کمی بعد شکسته شد ولی او تسلیم نشد. وی در سال ۲۰۰۸ مجدد به اورست رفت و در سن ۷۵ سالگی به اورست صعود کرد تا رکورد خود را پس بگیرد.در سرنوشت میورا این پایان کار نبود چراکه در همان سال و چند روز بعد از میورا، پیرمرد نپالی “مین بهادر شرچان” در حالی که فقط ۱۱۳ روز بزرگتر از میورا بود موفق به صعود اورست شد تا نامش به عنوان پیرترین فرد صعود کننده به اورست ثبت شود.

یوچیرو میورا؛ مسن ترین فرد صعود کننده به اورست

انسان در طول چند دهه زندگی خود همواره به اقتضای سن، اهداف ورزشی گوناگونی در سر دارد. برخی اهداف فقط در سنین جوانی می توانند محقق شوند. اما این محدودیت ها زاده ی ذهن و تفکر انسان است و در صورت اراده کردن غیرممکنی نخواهد بود. یوچیرو میورا ورزش کردن ورای محدودیت ها را به جهانیان نشان داد و به همگان ثابت کرد که سن حتی در موفقیت ها ورزشی که نیاز به بدنی ورزیده است نیز ملاک مهمی نیست.

این پیرمرد ورزشکار و ماجراجوی ژاپنی در ۱۳ می ۲۰۱۳ و با ۸۰ سال و ۲۲۴ روز سن برای سومین بار بر بلندای بام دنیا ایستاد تا به عنوان مسن ترین فرد صعود کننده به اورست نامش در کتاب رکوردهای گینس به ثبت برسد. رکوردی که این بار شاید شکسته شدنش به سال ها زمان نیاز داشته باشد. میورا در حین فرود در سال ۲۰۱۳ دچار ضعف شدید شد و از کمپ پیشرفته ABC در ۶۵۰۰ متری تا کمپ اصلی را به وسیله بالگرد طی کرد.

یوچیرو میورا؛ مسن ترین فرد صعود کننده به اورست

اما شهرت میورا فقط به رکورد سنی او بر روی اورست خلاصه نمی شود. میورا در سال ۱۹۷۰ و با اسکی از گردنه جنوبی اورست و طی ارتفاعی عمودی ۲۰۰۰  متری در زمان ۲ دقیقه و ۲۰ ثانیه، تبدیل به اولین فرد تاریخ شد که در اورست اسکی کرد. در سال ۱۹۷۰ هدف اصلی ژاپنی ها اسکی در اورست بود. در اکسپدیشن اسکی ژاپنی ها در آن سال ۶ نفر جان خود را از دست دادند اما میورا سرانجام موفق به این کار شد.

از اسکی میورا فیلم مستندی به نام “مردی که در اورست اسکی کرد” ساخته شد. این فیلم مستند اولین فیلم ورزشی است که برنده جایزه اسکار شده است.

یوچیرو در خانواده ای کاملا ورزشکار رشد کرد. پدر وی کیزو میورا (keizo miura) مر%D

اکسپدیشن بین المللی در اولین تلاش زمستانی بر روی کوه k2 در زمستان 1987/88

صعود زمستانی به k2 ؛ شاید وقتی دیگر

نویسنده: مسعود فرح بخش

در ۲ فوریه ۲۰۱۱ کوه گاشربروم ۲ برای اولین بار توسط سیمون مورو، دنیس اروبکو و کوری ریچاردز در زمستان صعود شد.
گاشربروم ۲ اولین کوه هشت هزاری پاکستان بود که بعد از تلاش های زیاد سرانجام در سال ۲۰۱۱ صعود شد.

اولین تلاش زمستانی موفق بر روی ۱۴ کوه هشت هزاری در سال ۱۹۸۰ و بر روی اورست توسط اکسپدیشن لهستانی ها انجام شد و تا سال ۲۰۰۵ و صعود زمستانی کوه شیشاپانگما تمامی کوه های هشت هزاری که در جایی غیر از پاکستان (چین، تبت و نپال) بودند صعود شدند.
صعود زمستانی گاشربروم ۲ در واقع هموارکننده ی راه صعود به سایر هشت هزاری های پاکستان بود چراکه سال بعد و در زمستان ۲۰۱۲ کوه گاشربروم۱ و در ۲۰۱۳ کوه برودپیک و در ۲۰۱۶ کوه نانگاپاربات که همگی در پاکستان هستند، در زمستان صعود شدند.

اما سرنوشت برای یکی از کوه های هشت هزاری پاکستان متفاوت تر از بقیه است. کوه k2 آن قدر با ابهت و ترسناک است که فکر صعود زمستانی آن حتی به سر کسی نزند. تا کنون ۳ تلاش زمستانی بر روی این کوه باشکوه انجام شده است که هر سه ناموفق بودند.

اولین زمزمه صعود زمستانی به k2 در سال ۱۹۸۳ توسط آندری زاوادا به وجود آمد. اما زاوادا موفق نشد بودجه لازم برای تلاش لهستانی ها را کسب کند و این اکسپدیشن به چند سال بعد موکول شد. اولین تلاش برای صعود زمستانی k2 در سال ۱۹۸۷-۸۸ توسط یک گروه بزرگ بین المللی به سرپرستی آندری زاوادا انجام شد و نتیجه آن صعود تا ارتفاع ۷۳۰۰ متری بود. ۱۳ مرد لهستانی به همراه ۷ کانادایی و ۴ بریتانیایی از اعضای این اکسپدیشن بودند که در طی ۳ ماه تلاش فقط ده روز هوای خوب را تجربه کردند.
تلاش دوم بین المللی بر روی k2 در زمستان ۲۰۰۳-۴ بود که این تلاش به صعود تا ارتفاع ۷۶۵۰متری توسط کوهنورد قزاق دنیس اوروبکو انجامید. این تلاش از رخ شمالی کوه در چین انجام شد و کریستف ویلیچکی سرپرست تیمی بود گه مردانی از لهستان، قزاقستان و اوکراین او را همراهی می کردند.
تلاش سوم توسط اکسپدیشن تیم روسیه و در سال ۲۰۱۱-۱۲ برروی این کوه انجام شد که نتیجه آن صعود تا ارتفاع ۷۲۰۰ متری و مرگ یکی از اعضای تیم بود. این صعود از مسیر آبروزی انجام شد.

حال باید دید این کوهستان وحشی سرانجام در چه سالی در زمستان بر زیرپای کوهنوردان ماجراجو قرار می گیرد. در زمستان ۲۰۱۷-۱۸ در اکسپدیشن بین المللی تعدادی از باتجربه ترین کوهنوردان زمستانی کار هیمالیا به سرپرستی کریستف ویلیچکی برای صعود زمستانی k2 تلاشی دیگر را آغاز خواهند کرد. تلاشی که شاید آخرین غیر ممکن موجود در تاریخ هشت هزاری ها را ممکن کند و شاید صعود این سخت ترین کوه دنیا به وقتی دیگر موکول شود.

 

منبع: altitudepakistan

عکس: اولین اکسپدیشن زمستانی بر روی k2 در سال ۱۹۸۷/۸۸

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
fanny_bullock_workman

فانی بولاک ورکمن ؛ مادر کوهنوردی نوین

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

در زمانی که بسیاری از زنان دنیا حتی از ابتدایی ترین حقوق خود نیز برخوردار نبودند فقط یک اسطوره می توانست دست به انجام چنین ماجراجویی های بزرگی بزند. اسطوره ای به نام “فانی بولاک ورکمن” ، در زمانی که کوهنوردی حتی برای مردان نیز مشکل بود او به عنوان یک زن با سفر به دورافتاده ترین و بلندترین منطقه دنیا از کوه هایی بالاتر از توان و اراده ی مردان اروپایی و آمریکایی بالا رفت و نامش را در تاریخ کوهنوردی دنیا به عنوان مادر کوهنوردی نوین و اولین زن کوهنورد در ارتفاعات بالا جاودان کرد.

فانی بولاک ورکمن کاشف ، ماجراجو ، سایکل توریست ، جغرافی دان ، نویسنده و کوهنورد متولد ۸ ژانویه ۱۸۵۹ در ماساچوست آمریکا است. بسیاری او را مادر کوهنوردی نوین دنیا می دانند و بدون شک او اولین زنی است که به طور حرفه ای اقدام به کوهنوردی در ارتفاعات بالای ۵۰۰۰ متر کرد.

او از تمام سفرهای خود یادداشت برداری می کرد و از او کتاب هایی زیادی به یادگار مانده است. وی یکی از فعالان حقوق برابر و حق رای برای زنان بود.

فانی بولاک در یک خانواده ثروتمند به دنیا آمد و پس گذران دوران تحصیل با ویلیام ورکمن ازدواج کرد. این زوج بعد از ازدواج با سرمایه گذاری خود، عازم سفری طولانی با دوچرخه به دور دنیا شدند. سوئیس، ایتالیا، اسپانیا، فرانسه، الجزایر و هندوستان نقاطی بودند که این زوج با دوچرخه به آنها سفر کردند.

آنها دو سال و نیم در هندوستان با دوچرخه سفر کردند تا اینکه با هیمالیا و قراقروم آشنا شدند و فانی ورکمن با مشاهده این ارتفاعات بکر و سر به فلک کشیده، شیفته ی کوهنوردی شد. این زوج در طول مدت ۱۴ سال، ۸ بار برای کوهنوردی وارد هیمالیا و قراقروم شدند و فانی بولاک ورکمن به عنوان یک زن کوهنورد، بسیاری از رکوردهای کوهنوردی دنیا را به نام خود ثبت کرد. در هر سفر آنها نه تنها به کوهنوردی در منطقه می پرداختند بلکه کار بررسی، نقشه برداری، عکاسی و گزارش نویسی از منطقه را انجام می داند و در طول سال بعد با این گزارش ها هدف بعدی سفر خود را بررسی و انتخاب می کردند.

فانی در اولین سفرش به قراقروم در سال ۱۸۹۹ تصمیم به صعود یخچال بایفو را گرفت اما شکاف های یخی و آب و هوای نامناسب هدف او را به سمت یخچال اسکورو تغییر داد. وی با صعود به قله ۵۷۰۰ متری که اسم پسرش را بر روی آن نهاد، رکورد بالاترین ارتفاعی که یک زن کوهنورد تا آن زمان به آن رسیده است را به دست آورد. آن ها در ادامه اکسپدیشن به قله ۵۹۳۰ متری صعود کرند که نام فانی بولاک ورکمن بر روی این کوه گذاشته شد. فانی بولاک در گزارش صعود خود از دیدن منظره خیره کننده کوه k2 خبر داد. به احتمال زیاد خانم فانی بولاک اولین زنی است که موفق به دیدن کوه k2 شده است.

در ادامه اکسپدیشن خانم بولاک به قله ی ۶۴۰۰ متری صعود کرد و سومین رکورد ارتفاع را به نام خود ثبت کرد. فانی در این سفر با چالش های زیادی همراه بود، مشکلات ارتفاع زدگی برای باربرها ، آب و هوای نامناسب و دمای زیر صفر، اما او جسور ، بی باک و با قدرت به راهش ادامه داد و در آن سال هایی که شاید ساده ترین ابزار های کوهنوردی وجود نداشت توانست به چنین قله هایی در یکی از دورافتاده ترین نقاط دنیا صعود کند.

 

fanny_bullock_workman_d_1922

در سال ۱۹۰۲ خانم فانی بولاک به هیمالیا سفر کرد و به اکتشاف یخچال چوگولونگما پرداخت. آب و هوا و بادهای بسیار شدید باعث نیمه کاره ماندن این سفر شد.

در سال ۱۹۰۳ فانی بولاک به کوه اسپانتیک رفت و توانست در تلاشی خیره کننده تا ارتفاع ۶۸۷۸ متری صعود کند و رکورد دیگری از خود بر جای بگذارد.

در سال ۱۹۰۶ خانم فانی بولاک در سن ۴۷ سالگی با سفر به لبه غربی هیمالیا موفق شد قله ۷۰۹۱ متری Pinnacle Peak را صعود کند و بزرگترین دستاورد تاریخ کوهنوردی خود را انجام دهد. فانی بولاک اولین زنی بود که به ارتفاع بالای ۷۰۰۰ متر رسید و رکورد او تا سال ۱۹۳۴ پابرجا بود.

fannybullockworkmanvoteswomen

خانم ورکمن و روزنامه ای در حمایت از حق رای زنان – سفر اکتشافی هیمالیا

در اوایل قرن بیستم فانی بولاک معروف ترین کوهنوردی زن در سرتاسر دنیا بود. او ثابت کرد که زنان می توانند به دورافتاده ترین نقاط این سیاره خاکی سفر و بالاترین قلل دنیا را پا به پای مردان صعود کنند. فانی بولاک به جهانیان نشان داد که کوهنوردی فارغ از جنسیت است. بی شک او پیش گام در کوهنوردی نوین زنان و مادر کوهنوردی دنیا است. فانی بولاک بعد از سفرهایش در بسیاری از دانشگاه های مطرح دنیا سخنرانی و مدال های افتخار و شجاعت بسیاری را تصاحب کرد.

فانی بولاک ورکمن در سال ۱۹۲۵ و در سن ۶۶ سالگی در شهر کن فرانسه دیده از جهان فرو بست.

منبع

wikipedia

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
141469-1

تیریچ میر ؛ مرتفع ترین نقطه فلات بزرگ ایران

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

در نگاهی اجمالی به گستره ی پهناور سرزمین ایران ، به فلات بزرگ و مهم ایران می رسیم. بخش عمده ای از جغرافیای سیاسی ایران داخل فلات ایران است. فلات ها سرزمین های مرتفعی هستند که از دشت های پهن و تخت اطراف خود به راحتی قابل تشخیص می باشند.

فلات ایران توسط چین خوردگی صفحات زمین در دوره سوم زمین شناسی شکل گرفته است. این فلات از شمال به سواحل دریای کاسپین و ارتفاعات البرز ، از غرب به رشته کوه زاگرس ، از جنوب به سلسله جبال بارز و از شرق به رشته کوه هندوکش محدود می شود. میانگین ارتفاع در این فلات ۱۲۰۰ متر و وسعت آن حدود ۲۶۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است.

فلات ایران در طول تاریخ به لحاظ سیاسی دچار تغییر و تحولات زیادی شد و هم اکنون بخشی از این فلات خارج از خاک سیاسی کشور ایران است. ۹۰ % خاک کشور ایران درون فلات بزرگ ایران و ۶۳ % مساحت این فلات در کشور ایران است. این یعنی ۳۷ % از مساحت فلات بزرگ ایران خارج از خاک ایران و در کشورهای افغانستان ، پاکستان ، آذربایجان و ارمنستان است. فلات بزرگ ایران مشرف به فلات بزرگ و مرتفع تبت است.

یکی از شاخص ترین ارتفاعات فلات بزرگ ایران کوه دماوند با ۵۶۱۰ متر ارتفاع است اما دماوند مرتفع ترین نقطه فلات ایران در داخل جغرافیای سیاسی ایران است و در واقع مرتفع ترین نقطه این فلات نیست.

persian_plateau

نمای کلی از فلات بزرگ ایران

بلندترین نقطه فلات ایران زمین ، کوه تیریچ میر در رشته کوه هندوکش به ارتفاع ۷۷۰۸ متر است. تیریچ میر مرتفع ترین نقطه دنیا خارج از فلات تبت و رشته کوه هیمالیا – قراقروم است.

تیریچ میر به زبان محلی به معنی کوه تاریکی یا امیر تاریکی است و دلیل آن سایه ای است که همواره توسط کوه بر روی مردمان کوهپایه نشین گسترده می شود. تیریچ میر مجموعه ای از یازده قله با یازده مسیر مختلف است.

قله اصلی اولین بار در سال ۱۹۵۹ توسط گروه اعزامی نروژ صعود شد. قله شرقی تیریچ میر به ارتفاع ۷۶۹۲ متر در سال ۱۹۶۵ و باز هم به وسیله تیمی از نروژ صعود شد. تیریچ میر غربی II با ۷۵۰۰ متر ارتفاع در ۱۹۷۴ توسط ایتالیایی ها و تیریچ میر غربی I با ۷۴۸۷ متر در سال ۱۹۶۷ توسط کوهنوردان جمهوری چک صعود شد. تیریچ میر غربی III با ۷۴۰۰ متر و تیریچ میر کوچک با ۶۵۵۰ متر از دیگر قلل این منطقه هستند که توسط کوهنوردان در سال های دهه ۶۰ و ۷۰ صعود شدند. سایر قلل تیریچ میر هنوز نام گذاری نشده اند. برای رسیدن به قله اصلی باید وارد کمپ اصلی “بابو” در ارتفاع ۴۷۲۴ متری شد.

تا کنون هیچ کوهنوردی ایرانی موفق به ایستادن بر بلندترین نقطه ی فلات ایران زمین نشده است.

منبع:

summitpost

آرش نورآقایی

ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
cfsalert_rcaf620_660070636

طولانی ترین شب دنیا در بالاترین نقطه زمین

نویسنده: مسعود فرح بخش

بیضوی بودن مدار حرکت زمین به دورخورشید و همینطور انحراف ۲۳ درجه ای محور چرخش زمین سبب پیدایش فصل ها و تفاوت در طول روز و شب در تاریخ های مختلف شده است.

در حرکت سالانه زمین به دور خورشید چهار نقطه عطف وجود دارد:

اول بهار برابر با اعتدال بهاری و برابر بودن طول روز و شب

اول تابستان برابر با انقلاب تابستانی و بلندترین روز سال

اول مهر برابر با اعتدال پاییزی و برابر بودن طول روز و شب

اول زمستان برابر با انقلاب زمستانی و بلندترین شب سال

 

انقلاب زمستانی در نیمکره شمالی زمین بلند ترین شب سال است و بعد از آن طول روز بلندتر می شود بطوریکه در اعتدال بهاری طول روز و شب برابر می شود و در انقلاب تابستانی به کوتاه ترین شب سال و یا بلندترین روز سال می رسیم و این چرخه هر سال ادامه دارد.

البته این روند در نیمکره جنوبی زمین کاملا برعکس است. برای مثال مردم شهر سانتیاگو پایتخت شیلی در روز ۱ دی بلندترین روز سال را تجربه می کنند

طول شب با توجه به عرض جغرافیایی محل سکونت کاملا متغیر است و در عرض های قطبی شب های بسیار طولانی تر داریم.

در تهران و در روز اول زمستان ۱۳۹۵ طول روز برابر با ۹ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۲۴ ثانیه است یعنی کوتاه ترین روز سال و در روز بعدی فقط به اندازه یک ثانیه طول روز بیشتر است. این روند افزایش طول روز ادامه دارد تا به اعتدال بهاری و لحظه تحویل سال می رسیم یعنی زمانیکه طول شب و روز کاملا با هم برابر است.

اما این اختلاف در همه جای دنیا اینقدر کم و ناچیز نیست.

روستای آلرت در شمال کانادا  شمالی ترین منطقه مسکونی زمین به لحاظ عرض جغرافیایی است. این منطقه در عرض جغرافیایی ۸۲ درجه شمالی است و تا قطب شمال زمین فقط ۸۰۰ کیلومتر فاصله دارد.

در سال ۲۰۱۱ این روستا به طور کامل خالی از سکنه شد اما اکنون نیروهای نظامی به طور موقت و غیر دائم در آن ساکن هستند.

اگر شما هر سال شب یلدا را جشن می گیرید و اگر احیانا گذرتان به روستای آلرت در شمال کانادا افتاد مجبورید به مدت ۱۳۷ روز انار و آجیل تهیه کنید!

در روستای آلرت خورشید در ۲۲ مهر ۱۳۹۵ (۱۳ اکتبر ۲۰۱۶) در ساعت ۱۲:۴۹ به وقت محلی غروب می کند و در ۱۹ اسفند ۱۳۹۵ (۲۷ فوریه ۲۰۱۷) در ساعت ۱۰:۲۸ خورشید سرانجام طلوع می کند این یعنی بلندترین شب یلدای سال در کل جهان. دقیقا ۱۳۶ روز و ۲۱ ساعت و ۳۸ دقیقه

منبع:

ویکیپدیا

timeanddate.com

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
800px-gyachung_kang

۴۸ متر کوتاه تر ؛ کوه گیاچونگ کانگ

نویسنده: مسعود فرح بخش

از بین همه کوه های دنیا فقط ۱۴ قله ارتفاعی بالای هشت هزار متر دارند. این چهارده قله که به “هشت هزاری ها” معروفند ، از حدود یک قرن پیش تا کنون مورد توجه بسیاری از کوهنوردان و ماجراجویان در سرتاسر دنیا هستند تا با انجام کارهای نو و خاص بر روی این چهارده کوه نام خود را در تاریخ جاودان کنند.

همه کوهنوردان ارتفاع بلند برای پربار کردن رزومه ورزشی خود ترجیح می دهند بر روی یکی از این چهارده کوه تلاش کنند و کوه های هفت هزاری کمتر مورد توجه هستند. گرچه راه صعود به هشت هزاری ها از کوه های هفت هزار متری می گذرد اما تعداد کوه های هفت هزار متری که مورد توجه کوهنوردان دنیاست چندان زیاد نیست و در نهایت همه توجه کوهنوردان به همان ۱۴ کوه هشت هزاری معطوف می شود.

تقریبا همه کسانی که با کوهنوردی سر و کار دارند نام این چهارده قله را مرتب در اخبار و متون کوهنوردی می شنوند اما کمتر کسی است که نامی از کوه “گیاچونگ کانگ” شنیده باشد.

کوه گیاچونگ کانک مرتفع ترین کوه در حد فاصل کوه اورست و چوآیو و در مرز بین نپال و تبت قرار دارد. این کوه با ارتفاع ۷۹۵۲ متر فقط به اندازه ۴۸ متر تا ورود به هشت هزاری ها فاصله دارد. ۴۸ متری که سرنوشت این کوه را عوض کرد تا فقط تعداد تلاش های محدودی روی این کوه صورت گیرد در حالیکه کوه شیشاپانگما با فقط ۷۵ متر ارتفاع بیشتر، هر سال تعداد زیادی کوهنورد و شرپا را در کمپ اصلی خود پذیرایی می کند و حدود ۴۰۰ صعود موفق در آن به ثبت رسیده است اما در این میان کمتر کوهنوردی به جهت این اختلاف ارتفاع برای صعود گیاچونگ کانگ تلاش کرده است. گیاچونگ کانک مرتفع ترین کوه هفت هزاری دنیا و پانزدهمین قله دنیا است .

himalaya_annotated

موقعیت قرارگیری کوه گیاچونگ کانگ در منطقه هیمالیا بین دو کوه چوآیو و اورست – عکس از ایستگاه فضایی بین المللی

اولین صعود این کوه در سال ۱۹۶۴ انجام شد و رخ شمالی آن اولین بار در سال ۱۹۹۹ صعود شد.

منبع: صفحه ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
800px-roald_amundsen_loc_07622u

روآل آموندسن ، اولین فاتح قطب جنوب

نویسنده: مسعود فرح بخش

سالگرد قدم گذاشتن نخستین انسان بر روی یخ های قطب جنوب

در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۱ ، دریانورد ماجراجو و شجاع نروژی “روآل آموندسن” موفق شد بعنوان سرپرست اولین تیم اکتشافی خود را به جنوبی ترین نقطه قاره جنوبگان (قطب جنوب) برساند و پرچم نروژ را در مدار ۹۰ درجه جنوبی به اهتزاز در آورد.

آموندسن با بهره گیری از زندگی اسکیمو ها در قطب شمال ، تدارک این سفر را انجام داد و با ۴ سورتمه و ۲۵ سگ به سمت قطب جنوب حرکت کرد.

آموندسن تعداد سگ هایی بیشتر از نیاز سورتمه را با خود برد تا در راه از آنها تغذیه کنند و در نهایت با ۱۱ سگ از قطب جنوب بازگشت.

۳۵ روز بعد از این سفر تاریخی کاپیتان اسکات انگلیسی نیز موفق شد خود را به قطب جنوب برساند اما در راه برگشت گرفتار طوفان و کولاک شدند و تمامی گروه جان خود را از دست دادند.

آموندسن با سفر به قطب شمال اولین انسان تاریخ شد که به قطب جنوب و همزمان به دو قطب زمین سفر کرده است.

همچنین وی با گذر از کرانه آبی شمالغربی اولین گروهی بود که از این نقطه زمین عبور کرد. گذرگاه شمال غربی دریایی است در حاشیه اقیانوس منجمد شمالی و قطب شمال که اقیانوس اطلس را به اقیانوس آرام متصل می کند.

همچنین او در سال ۱۹۲۶ اولین شخصی بود که با هواپیما بعنوان دستیار خلبان بر فراز قطب شمال زمین و جایی خارج از برد رادارها پرواز کرد. پرواز از شهر اشپیتس برگن نروژ آغاز شد و با گذر از قطب شمال در آلاسکا به پایان رسید.

آموندسن در سال ۱۹۲۸ در جریان عملیات امداد در دریای بانتز در اقیانوس منجمد شمالی ناپدید شد و جسد وی هرگز یافت نشد.

بعد ها به افتخار وی دریایی در قطب جنوب را به نام “دریای آموندسن” نامگذاری کردند.

aan_de_zuidpool_-_p1913-160

اهتزاز پرچم نروژ در قلب قطب جنوب توسط تیم اکسپدیشن نروژ به سرپرستی روآل آموندسن

برگرفته از ویکیپدیا

عکس بالای صفحه: روآل آموندسن در سال ۱۹۱۳

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
4

سفر به انتهای زمین در غار کروبرا

نویسنده: مسعود فرح بخش

غارها ، حفره هایی هستند که به دلایل مختلف در دل کوهستان و زمین شکل می گیرند. پیدایش غارها علل مختلفی دارد اما مهم ترین علت پیدایش غار که در نتیجه آن تشکیل مهم ترین غارهای شناخته شده دنیا است ، انحلال سنگ های آهکی در آب و در طی میلیون ها سال است. گاهی این حفره ها به صورت یک حفره و دالان کوچک و گاهی تلفیقی از تالارها و دالان های پیچ در پیچ در زمین است که برخی به شکل افقی ، برخی عمودی و برخی نیز تلفیقی از این دو حالت در دل زمین در طی میلیون ها سال شکل می گیرند.

هر غاری دارای طول و عمق خاص خود است ، طول غار به میزان مسافت غار از ابتدای دهانه تا آخرین نقطه غار است. عمق غار به اختلاف ارتفاع بین دهانه غار و آخرین نقطه غار گفته می شود که مختص به غارهای عمودی می باشد. برخی غارها به حدی تنگ هستند که فقط برای عبور یک انسان جا دارند و برخی چنان بزرگ هستند که ساختمان های بزرگ زمین درون آنها جا می شود. اما به طور کل غارهای عمودی و عمیق دنیا تلفیقی از دالان های بزرگ و تنگ ، معابر سخت و آسان ، چاه های بزرگ و کوچک و انشعابات مختلف هستند.

غارها برخلاف کوه ها که بر روی زمین کاملا مشخص و متمایز هستند ، چندان مشخص نیستند. گاهی یک حفره کوچک بر روی زمین که تنها به اندازه ورود یک نفر جا دارد در ادامه به غاری بزرگ تبدیل می شود و اغلب به دلیل دورافتاه بودن دهانه غارها و همینطور انشعابات صعب العبور و ناشناخته درون خود غار ، هر چند سال فهرست عمیق ترین غارهای دنیا دچار تغییر می شود.

در سال ۱۹۷۱ غار پراو در فلات کرمانشاه و در ارتفاعات کوه پراو کشف شد. این غار عمودی در زمان کشف با ۷۵۱- متر عمق ، عمیق ترین غار شناخته شده دنیا تا آن زمان بود اما اکنون حتی در فهرست ۵۰ غار عمیق دنیا نیز جایگاهی ندارد.

در حال حاضر و تا انتهای سال ۲۰۱۶ عمیق ترین غار شناخته شده دنیا غار کروبرا (Krubera cave) یا ورونیا (voronya cave) در آبخازیا گرجستان است. این غار که به نظر می رسد در طی چند سال آینده همچنان در فهرست عمیق ترین غارهای دنیا باقی بماند با ۲۱۹۷- متر عمق (با خطای ۲۰ متر) نه تنها عمیق ترین و یکی از مشکل ترین غارهای دنیا برای پیمایش است ، بلکه تنها غار کشف شده دنیا با عمقی بیش از ۲۰۰۰ متر است.

normal_dsc02588

دهانه ورودی غار کروبرا در ارتفاع ۲۲۵۶ متری

غار کروبرا در سال ۲۰۰۱ زمانیکه غارنوردان انجمن غارنوردی اوکراین به عمق ۱۷۱۰- متری آن دست پیدا کردند به عمیق ترین غار دنیا تبدیل شد. تا قبل از آن عمیق ترین غار دنیا لامپراشتوفن (Lamprechtsofen) در کشور اتریش با ۱۶۳۲- متر عمق بود. در سال ۲۰۰۴ برای اولین بار در تاریخ غارنوردی دنیا ،  انجمن غارنوردی اوکراین توانست به عمقی بیش از ۲۰۰۰- متر در یک غار دست پیدا کند. آنها در این سال به عمق ۲۰۸۰- متری رسیدند. “جنادی ساموخین” غارنورد اوکراینی در سال ۲۰۰۷ با غواصی در انتهای غار به عمق ۲۱۹۱- متر و در سال ۲۰۱۲ به عمق ۲۱۹۷- متر یعنی عمیق ترین نقطه این غار رسید. تا کنون کروبرا تنها غار دنیاست که عمقی بیش از ۲۰۰۰ متر دارد. زمین شناسان با توجه به فشار لایه های بالایی زمین تخمین می زنند که عمیق ترین غارهای دنیا نمی توانند عمقی بیش از ۳۰۰۰ متر داشته باشند اما با این حال ممکن است غاری عمیق تر از کروبرا کشف شود.

crawl-on-the-way-to-the-cave-bottom-1

معابر تنگ درون غار کروبرا و جدال با گل و آب و سرما در دل زمین

krubera-cave_8977_600x450

قسمت هایی از این غار به طور کامل از درون آب و جایی کاملا از زیر آب می باشد

نام غار کروبرا از غارشناس گرجستانی “آلکساندر کروبر” کاشف این غار در سال ۱۹۶۰ اقتباس شده است اما در دنیا به خصوص در روسیه به نام دیگری به اسم “ورونیا” نیز مشهور است.

زیست شناسان به کمک غارنوردان در این غار تاکنون ۴ گونه اندمیک و انحصاری از بندپایان که فقط در همین غار زندکی می کنند را کشف کرند. یکی از این بندپایان گونه ای با نام علمی Plutomurus ortobalaganensis  است که در عمق ۱۹۸۰- متری این غار کشف شد. این زیستگاه تاکنون عمیق ترین نقطه شناخته شده در دل زمین است که موجودی در آن زندگی می کند.

800px-plutomurus_ortobalaganensis_1980m

plutomurus ortobalaganensis ؛ موجودی در عمق ۱۹۸۰- متری غار که تا کنون عمیق ترین زیستگاه مربوط به یک جاندار در زمین است

رسیدن به انتهای این غار نیازمند توان بدنی و دانش غار نوردی بسیار بالا است. غارنوردان در کروبرا با انواع چالش های دنیای غارنوردی مواجه هستند و برای رسیدندن به انتهای غار چند شب را درون غار و در تاریکی مطلق سپری می کنند.

1

نقشه غار گروبرا

فهرست هشت غار عمیق دنیا

کشور عمق(متر) غار
گرجستان ۲۱۹۷- Krubera ۱
گرجستان ۱۸۳۰- Sarma ۲
گرجستان ۱۷۵۳- Mezhonnogo ۳
فرانسه ۱۷۳۳- Gouffre mirolda ۴
اتریش ۱۶۳۲- Lamprechtsofen ۵
فرانسه ۱۶۰۲- Reseau Jean Bernard ۶
اسپانیا ۱۵۸۹- Torca delcerro  del cuveon (T.3) ۷
مکزیک ۱۵۴۵- Sistema Hauutla ۸

 

منبع:

۱ ، ۲ ، ۳ ، ۴ ، ۵

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
chimborazo

شیمبرازو ؛ مرتفع ترین کوه دنیا

نویسنده: مسعود فرح بخش

بدون شک کوه آتشفشانی شیمبرازو (chimborazo) یکی از عجایب کوه های دنیاست که در کوهستان اسرار آمیز آند واقع شده است.

شیمبرازو به ارتفاع ۶۲۶۳ متر در کشور اکوادور تا اوایل قرن نوزدهم مرتفع ترین کوه دنیا قلمداد میشد. از همین رو تلاش هایی برای رسیدن به قله آن در قرن هفده و هجده صورت گرفت و سرانجام این کوه در سال ۱۸۸۰  توسط ادوارد وایمپر انگلیسی بهمراه دو راهنمای ایتالیایی صعود شد. این سه اولین کوهنوردان اروپایی بودند که به ارتفاعی بالای ۶۰۰۰ متر رسیدند.

شیمبرازو یکی از محبوب ترین کوه های آند برای کوهنوردان است و ماه های دسامبر-ژانویه و جولای-آگوست بهترین زمان برای صعود هستند.

اصلی ترین مسیر صعود به شیمبرازو همان مسیر سال ۱۸۸۰ یعنی “مسیر وایمپر” است.

 

نکته ای که شیمبرازو رو از همه کوه های دنیا حتی از اورست متمایز می کند میزان ارتفاع آن از سطح دریا نیست بلکه ارتفاع آن از مرکز کره زمین است.

اگر مبنای اندازه گیری مرکز کره زمین باشد قله شیمبرازو ارتفاعی معادل ۶۳۸۴٫۴ کیلومتر دارد و کوه اورست با ۶۳۸۲٫۳ کیلومتر به میزان ۲۱۶۳ متر کوتاه تر از شیمبرازو است.

دلیل این موضوع کروی بودن زمین و نزدیکی شیمبرازو به خط استوا است. اورست در عرض جغرافیایی ۲۷ درجه شمالی قرار دارد در صورتی که شیمبرازو در عرض جغرافیایی ۱ درجه جنوبی قرار دارد و به دلیل بزرگترین بودن قطر زمین در استوا ، این قله آتشفشانی ارتفاعی بالاتر از اورست نسبت به مرکز زمین دارد.

منبع:

summitpost

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
coldest-village-oymyakon-russia-amos-chaple-6

سردترین نقاط زمین

نویسنده: مسعود فرح بخش

سرد ترین نقاط کره زمین کجاست ؟

در سرتاسر کره زمین نقاط عجیب و خاص زیادی وجود دارد. کوه ها ، جنگل ها ، دشت ها و بیابان های زمین در هر نقطه ای شکل و ویژگی های خاص خود را دارند. اقلیم های موجود بر روی کره زمین نیز در هر گوشه از دنیا شرایط و ویژگی های خاص خود را دارند. در گوشه ای از زمین هم اینک اوج زمستان است و در جای دیگر مردمانش تابستانی گرم را سپری می کنند.

اما جالب است بدانید نقاطی در دنیا هستند که اقلیم آنها تقریبا در تمام طول سال مشابه است. این نقاط یا همیشه سرد هستند یا همیشه گرم و یا همواره یک نوع اب و هوای یکسان را سپری می کنند.

در متن زیر دو نقطه از کره زمین را که در تمام طول سال سرما بر آنها حاکم است معرفی می کنیم. این دو نقطه خاص از زمین همیشه سرد هستند اما در برخی زمانها سردتر به طوریکه جای دیگری بر روی زمین از آنجا سرد تر نیست

 

سرد ترین نقطه مسکونی دنیا

Oymyakon اویمیاکن

اویمیاکن نام دهکده ای کوچک در سیبری روسیه می باشد. این دهکده سردسیر حدود ۸۰۰ نفر سکنه دارد و لقب سرد ترین نقطه مسکونی دنیا را به خود اختصاص داده است.

در سال ۱۹۲۲ دمای -۷۲ درجه سانتیگراد در این شهر به ثبت رسید یعنی پایین ترین دمایی که تا کنون برای یک منطقه مسکونی به ثبت رسیده که این دما پایین ترین دمای اندازه گیری شده در نیمکره شمالی زمین حتی سرد تر از قطب شمال است.

بیشینه دمای این روستا فقط در ۲ ماه سال به بالای صفر می رسد . بالاترین دمایی که تا کنون در این روستا اندازه گیری شده +۱۸ درجه سانتیگراد در سال ۲۰۱۰ است.

دلیل اصلی دمای پایین این روستا قرار گرفتن آن در بین دو کوه می باشد که باعث حبس هوای سرد روی روستا می شود طوریکه اگر از کوه ها بالا رویم دمای هوا کمی افزایش پیدا می کند.

 

سردترین نقطه غیر مسکونی دنیا

vostok station پایگاه وستوک

پایگاه وستوک ، یک ایستگاه تحقیقاتی برای کشور روسیه است که در قطب جنوب زمین احداث شده است.

در ۲۱ جولای ۱۹۸۳ دما سنج این پایگاه دمای ۸۹٫۲- درجه سانتیگراد زیر صفر را اندازه گیری کرد. تا کنون این پایین ترین دمای طبیعی است که مستقیما توسط دما سنج اندازه گیری شده است.

همینطور اندازه گیری های ماهواره ای در ارتفاعات شرق قاره جنوبگان در سال ۲۰۱۰ دمای ۹۳٫۲- درجه سانتیگراد زیر صفر را نشان دادند.

coldest-place-on-earth-oymyakon-valley

اویمیاکن ؛ سردترین نقطه مسکونی دنیا در سیبری روسیه

1_5602778842

پایگاه تحقیقاتی وستوک روسیه ؛ سردترین نقطه غیر مسکونی دنیا در قطب جنوب

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است