گروه سفرهای پرسیکا
10339770_610890629006833_60442386461351937_n

دماوند را رها کنید…

نویسنده: مسعود فرح بخش

 

بام ایران، دیو سپید، کوه کوه ها، نماد سرزمین ایران، نماد صلابت و ایستادگی یک قوم، مقصد نهایی کوهنوردان ایران، شکوه یخچال ها، دره و رودها، جایی که زمین به آسمان گره می خورد…

همه این ها توصیف هایی از یک نام هستند نامی به طولانی تاریخ سرزمین پارس، نامی به بزرگی دشت های فلات ایران، نامی به بلندای دماوند، دیو سپید دل در آتشِ پای در بند، نامی که برای این مردم فراتر از یک کوه است. دماوند این پدرِ پیرِ سرزمین ایران که هزاران سال است سایه‌اش را بر این سرزمین گسترانده است.

 

بلندترین کوه آتشفشانی آسیا و این پدر پیر سرزمینمان این روزها حال و روز خوشی ندارد. انواع نامهربانی‌‌ها و بد رفتاری هایی که در این سال‌ها در حق این کوه شده باعث وخامت اوضاع زیست محیطی کوه دماوند شده است. اما اخیرا جدای از اوضاع نابسامان دماوند، عده ای سودجو در حال ماهیگیری از این آب گل آلود هستند. سودجویانی که با دست اندازی بر این کوهِ سرمایه ملیِ کشور که متعلق به همه‌ی مردم است در اقدامی خودسر و خلاف قانون اقدام به ایجاد سدی برای عبور و مرور کوهنوردان کردند. سدی که به راه‌بند دماوند در ابتدای جاده خاکی جبهه جنوبی کوه دماوند معروف است. راه‌بندی که همه توضیحات و توصیفات توسعه پایدار را نقض کرده و راه را برای توسعه‌ی جیب افرادی محدود باز کرده است. راه‌بندی غیر قانونی که توسط شهرداری رینه در آن نقطه ایجاد شده و به شکل غیر قانونی اقدام به اخذ ورودی به مبلغ ۱۵۰۰۰ تومان می‌کند. مبلغی که تا به امروز مشخص نیست در کجا و چگونه خرج شده و چه نفع و سودی به حال کوهنوردان و محیط زیست دماوند داشته است. نکته جالب این‌که همین شهرداری رینه در حالی به بهانه های مختلف از جمله انتقال زباله کوهنوردان به پایین دست این مبالغ را از کوهنوردان اخذ می کند که خود زباله‌های شهر رینه را در اقدامی غیرقانونی دیگر در کوهپایه های این سرمایه ملی کشور رها می‌کند.

راهبند غیرقانونی دماوند

اخذ ورودی ۱۵۰۰۰ تومانی در مکانی با اسم کوهستان پارک قله دماوند!

photo_۲۰۱۷-۰۷-۰۸_۱۳-۳۳-۱۸

در کنار این باید مبلغ ۲۰۰ هزار تومانی رفت و برگشت از ابتدای جاده خاکی تا گوسفندسرا را که فقط خودرو‌های محلی مشخص اجازه عبور و مرور را دارند اضافه کرد و اگر در این مافیا قیمت بالا و غیرمنصفانه قاطرهای دماوند برای حمل بار به بارگاه سوم را لحاظ کنید متوجه خواهید شد که امروز صعود به بام ایران هزینه ای گزاف برای قشر کوهنورد دارد. هزینه ای که اگر صرف حفظ محیط زیست و منجر به توسعه‌ای پایدار با یک بازی دو سر برد می‌شد جای گله نبود اما این هزینه ها امروز فقط منجر به توسعه‌ی جیب عده ای مشخص شده است.

 

شاید اگر امروز آرش کمانگیر در جمع ما بود بر اثر هزینه های زیاد، غیرمنطقی و غیرقانونی کوهنوردی در دماوند قید صعود به بام ایران را می‌زد و تیرش را از کوه دیگری از چله کمان رها می کرد تا به گسترش و چاق شدن این مافیا کمک نکرده باشد.

 

امروز جامعه کوهنوردی کشور فقط یک خواسته مشخص از شهرداری رینه دارد و آن اینکه با پایان دادن به اقدامات غیر قانونی خود دماوند را رها کند تا این سرمایه ملی کشور که براساس مصوبه ۲۲۱ شورای عالی محیط زیست در ۲۱ خرداد ۱۳۸۱ به عنوان نخستین اثرطبیعی ملی کشور و جز مناطق چهارگانه تحت حفاظت سازمان محیط زیست و در سی اُم تیر ۱۳۸۷ در فهرست آثار ملی و تحت حفاظت و اداره‌ی دولت و در عین حال نامزد اصلی ایران برای دومین اثر طبیعی جهانی جهت ثبت در میراث طبیعی یونسکو است توسط افرادی دل‌سوز و کاردان ادراه شود.

 

امروز خواسته‌ی کوهنوردان #نه_به_راهبند_دماوند است…

#نه_به_راهبند_دماوند

 

عکس ها از کانال تلگرامی امین معین (گرین مانت)

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
کریستین استانگل ، فاتح سه گانه قله های کوهنوردی در هفت قاره

جهانگردی با طعم کوهنوردی ؛ کریستین استانگل

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

کوهنوردی و جهانگردی در کنار هم شاید ایده آل ترین سبک زندگی برای بسیاری از افراد باشد. اینکه به اقصی نقاط دنیا سفر کنید و همزمان توانایی این را داشته باشید که به ارتفاعات مقصد نیز صعود کنید نوعی سبک زندگی منحصر به فرد است که قطعا بسیاری از مردم توانایی انجام آن را ندارند. اما کوهنورد و ماجراجوی بزرگ اتریشی، کریستین استانگل این سبک زندگی را انتخاب کرد و سالهای طولانی با سفر به دور دنیا تمام ارتفاعات ممکن را صعود و نامش را برای همیشه در تاریخ کوهنوردی و در کتاب رکوردهای گینس جاودان کرد.

کریستین استانگل راهنمای کوهستان، کوهنورد سبک آلپی و یک دونده در کوهستان است که در سال ۱۹۶۶ در شهر لندل در کشور اتریش متولد شد. او بعد از اتمام دوران مدرسه و فراگیری دروس مهندسی الکترونیک در زمانیکه فقط ۱۶ سال سن داشت با صعودهای انفرادی، زمستانی و سرعتی پا به کوهستان آلپ گذاشت. در سال ۱۹۹۰ او با سفر به مناطق کوهستانی آند و هیمالیا اولین کوهنوردی در ارتفاعات بلند را تجربه کرد. او در سال ۱۹۹۱ در تلاش برای گشایش مسیر در دیواره جنوبی کوه بینتها براک (کوه آدم خور) در هیمالیا بر اثر بهمن به شدت آسیب دید اما این حادثه مانع از ماجراجویی های بلند پروازانه او نشد. استانگل در سال ۱۹۹۸ با صعود کوه شیشاپانگما اولین تجربه هشت هزاری اش را کسب کرد. استانگل از سال ۱۹۹۵ به طور جدی کوهنوردی سرعتی (اسکای رانینگ) را آغاز کرد. او در این سال موفق شد به ۹ کوه هشت هزاری آند در زمان ۱۸ روز صعود کند. همچنین او چند سال بعد به رکوردهای دیگری نیز در آند دست پیدا کرد:

صعود به ۱۰ کوه شش هزاری در زمان یک هفته (سال ۲۰۰۵)

صعود به ۳ کوه شش هزاری در یک روز (سال ۲۰۰۶)

صعود به ۴ کوه شش هزاری در یک روز (سال ۲۰۰۸)

اما شهرت اصلی او برای کاری فراتر از این صعودهای سرعتی بر روی کوه ها بود. کریستین استانگل تاکنون اولین و تنها فاتح سه گانه کوهنوردی در قاره های دنیاست. استانگل در ۸ آوریل ۲۰۰۷ با صعود هرم کارستنز در اقیانوسیه فاتح هفت قله هفت قاره شد. او با ادامه صعودهایش به دومین قلل بلند هفت قاره زمین در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۳ به عنوان اولین فاتح دومین قله بلند هفت قاره لقب گرفت. استانگل با ادامه این روند در ۱۷ سپتامبر همان سال به عنوان اولین و تنها فاتح سه گانه قاره ها یعنی صعود به سه قله بلند هفت قاره زمین لقب گرفت و نامش در کتاب رکوردهای گینس به ثبت رسید. صعودهای استانگل همگی به سبک آلپی، سبک بار و سرعتی بودند. او جدای از ۲۱ قله به تمامی قللی که بر سر ارتفاع و نامشان در فهرست سه گانه قاره ها مورد بحث بود نیز صعود کرد تا در ثبت رکوردش هیچ حرف و حدیثی نباشد. صعودهای او در سال ۲۰۰۶ آغاز و در سال ۲۰۱۳ با ثبت نامش در کتاب رکوردهای گینس به پایان رسید.

صعود به هفت قله ی اول هفت قاره دنیا برای کریس استانگل با زمان باور نکردنی ۵۸ ساعت و ۴۶ دقیقه کوهنوردی در هفت قاره همراه بود:

اورست: در زمان ۱۶:۴۲

آکونکاگوا: در زمان ۴:۲۵

دنالی: در زمان ۱۶:۴۵

البروس: در زمان ۵:۱۸

کلیمانجارو: در زمان ۵:۳۶

کوه وینسون: در زمان ۹:۱۰

هرم کارستنز: در زمان ۰:۴۹

کریستین استانگل ، فاتح سه گانه قله های کوهنوردی در هفت قاره

کریستین استانگل ، فاتح سه گانه قله های کوهنوردی در هفت قاره

صعود سرعتی به کوه های البروس، آکونکاگوا، وینسون و هرم کارستنز با ثبت رکورد صعود سرعتی به این کوه ها نیز همراه بود. در سال ۲۰۰۷ فیلم “اسکای رانر” از صعود ۴۹ دقیقه ای استانگل به هرم کارستنز (بلندترین قله قاره اقیانوسیه) ساخته شد. صعودهای استانگل به کوه های مرتفع قله ها بر مبنای تمامی لیست های موجود از قلل بلند قاره ها مانند فهرست مسنر و فهرست باس بود و در نتیجه او جز صعود ۲۱ قله، برای اثبات توانایی و ادعای صعودهایش ۹ قله دیگر که بر سر آن ها بحث بود را هم صعود کرد. تمامی صعودهای استانگل سرعتی و به سبک آلپی انجام شد.  در او نویسنده دو کتاب کوهنوردی به زبان آلمانی به نام های “صعودهای باورنکردنی به سبک آلپی” و “فاجعه در k2، سه گانه قاره ها” است. استانگل هم اکنون در یکی از شهرهای کوهستانی اتریش زندگی می کند. شغل او راهنمای کوهستان و مدیر پروژه های کوهنوردی است و در عین حال به آموزش و سخنرانی های مختلف در حوزه کوهنوردی می پردازد.

عکس بالای صفحه: استانگل بر روی قله چوآیو در صعود سرعتی در سال ۲۰۰۸

در این رابطه مقاله “هفت کوه بلند هفت قاره دنیا” را نیز مطالعه کنید

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
عظیم قیچی ساز، کوهنورد سرشناس وتوانای ایرانی

عزمی که عظیم بود…

نویسنده: مسعود فرح بخش
در اول شهریورتوانای ایرانی سال ۱۳۶۰ کودکی در شهر تبریز متولد شد که بعدها قرار بود به چیزی بیش از یک کارمند ساده شهرداری تبریز بدل شود. او از نوجوانی با دوچرخه وارد کوهستان شد و همین امر بهانه ای شد تا اولین جرقه های کوهنوردی در مس ذهن او شکل بگیرد.
“عظیم قیچی ساز” در سن بیست سالگی جوانی جویای نام بود که وارد اردوهای تیم ملی امید کوهنوردی شد و در همان سال در صعود زمستانی گرده آلمانهای علم کوه به گواه افراد حاضر نشان از ظهور قدرتی “عظیم” در کوهنوردی کشور می داد. او یک سال بعد به فراتر از مرزهای کشور رفت و قله ماربل وال در کشور قزاقستان اولین کوهی بود که در جایی فراتر از مرزهای ایران به آن صعود کرد و این شروعی بود برای سفرهای او به مرتفع ترین قلل دنیا.

عظیم قیچی ساز در سال ۱۳۸۲ خیز بلند خود به سمت هشت هزاری ها را برداشت. شاید در آن روزی صعود به تمامی ۱۴ کوه رفیع دنیا برای کوهنوردی ایرانی هدف نبود بلکه رویا بود، رویایی حتی دست نیافتنی. خیز بلند عظیم به سوی هشت هزاری ها هر چند موفقیت آمیز نبود اما او را پخته تر کرد و با تجربه به دست آمده از آن، برنامه های بعدی را با موفقیت پشت سر گذاشت. در آن سال عظیم به سوی قله گاشربروم ۱ در کشور پاکستان رفت اما آن برنامه منجر شد به حادثه ای که برای محمد اوراز و مقبل هنرپژوه اتفاق افتاد. در این برنامه عظیم به همراه سایر کوهنوردان ایرانی حاضر در منطقه یکی از دشوارترین عملیات های امداد در تاریخ کوهنوردی ایران را انجام دادند. آنها محمد اوراز و مقبل هنرپژوه را از ارتفاع مرگ در ۷۸۰۰ متری تا پایین کوه حمل کردند. این صعود شاید درسی بزرگ برای عظیم داشت، چراکه بعد از آن در هر قله ای فقط و فقط یک بار تلاش کرد و در همان تلاش اول قله های هشت هزاری را صعود کرد.
عظیم در سال ۸۴ برای رسیدن به بزرگترین رویای هر کوهنوردی تلاش کرد. او به نپال سفر کرد و در آن سال بام دنیا، قله اورست را صعود کرد. این صعود از کمپ ۴ تا قله اصلی با کپسول اکسیژن انجام شد.
عظیم برای آن دسته افرادی که او را از نزدیک دیده اند ورزشکاری کم حرف، فروتن و در عین حال بسیار قدرتمند است. قدرت او در انجام صعود های کوهنوردی چنان زبان زد است که حتی  کوهنوردان خارجی که او را از نزدیک می شناسند را به تحسین وا داشته است.

عظیم با عزمی عظیم، بعد از اورست در سال ۱۳۸۴ تمامی هشت هزاری هایی را که به سمت آنها رفت در همان تلاش اول و بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد. فعالیت های ورزشی او درست در مکان و ارتفاعی است که به منطقه مرگ مشهور است جایی که اولین اشتباه می تواند آخرین اشتباه باشد و در نقاطی که بسیاری از کوهنوردان زبده جهان و ایران جانشان را از دست دادند، اما عظیم با درایت و تجربه هرگز آسیبی جدی ندید و هرگز نگفت “آرزویم مرگ در کوهستان است”
عظیم قیچی ساز در ساعت ۱۲:۲۲ روز جمعه ۲۹ اردیبهشت در سال ۱۳۹۶ با صعود به قله لوتسه، پنجمین کوه رفیع دنیا توانست به عنوان اولین ایرانی نامش را در کنار بزرگان کوهنوردی دنیا همچون رینهولد مسنر و یرزی کوکوچکا به عنوان عضوی از باشگاه هشت هزاری ها جاودان کند.
باشگاهی که تا به الان و با احتساب سه عضو جدید امسال فقط ۳۴ عضو قطعی با صعودهای شفاف و بدون ابهام دارد و عظیم سی و پنجمین عضو قطعی، با صعودهای مشخص و بدون ابهام در باشگاه هشت هزاری ها و هفدهمین عضو این باشگاه با صعود بدون اکسیژن مصنوعی به تمامی قلل هشت هزاری است.

نگاهی به کارنامه درخشان عظیم قیچی ساز:

ماربل وال در کشور قزاقستان ۶۴۰۰متر در سال ۱۳۸۱

گاشربروم ۱ ، صعود تا ارتفاع ۷۸۰۰متر در سال ۱۳۸۲

دیران پیک در پاکستان، صعود تا ارتفاع ۵۵۰۰متر در سال ۱۳۸۳

اسپانتیک در سال ۱۳۸۳

اورست در سال ۱۳۸۴ (صعود با استفاده از کپسول اکسیژن)

نوشاخ در سال ۱۳۸۵

برودپیک در سال ۱۳۸۷

پوبدا در سال ۱۳۸۸

داهولاگیری در سال ۱۳۸۹ (اولین صعود کننده ایرانی)

نانگاپاربات در سال ۱۳۸۹

کانگجن چونگا در سال ۱۳۹۰ (اولین صعود کننده ایرانی)

گاشربروم ۲ در سال ۱۳۹۰

گاشربروم ۱ در سال ۱۳۹۰

آناپورنا در سال ۱۳۹۱ (اولین صعود کننده ایرانی)

کوه k2 در سال ۱۳۹۱

ماناسلو در سال ۱۳۹۱

ماکالو در سال ۱۳۹۲ (اولین صعود کننده ایرانی)

چوآیو در سال ۱۳۹۲

شیشاپانگما در سال ۱۳۹۳ (اولین صعود کننده ایرانی)

اورست در سال ۱۳۹۵ (صعود بدون استفاده از کپسول اکسیژن)

لوتسه در سال ۱۳۹۶ و ورود به باشگاه هست هزاری ها

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
اولی استک ، ملقب به ماشین سوئیسی

ماشین سوئیسی در هیمالیا خاموش شد

نویسنده: مسعود فرح بخش

کوهنوردی که نامش برای همیشه جاودان شد

برخی افراد چنان خاص هستند که در طول زمان حیاتشان به یک اسطوره تبدیل می شوند و نیز برخی دیگر هستند که مرگشان علت اسطوره شدنشان خواهد شد.

کوهنورد نام‌دار سوئیسی ،یولی استک در حال اجرای برنامه تراورس اورست به لوتسه بر اثر سقوط جان خود را از دست داد.

بی شک کوهنورد سوئیسی “یولی استک” کسی بود که کارهای شاخص دوران ورزشی اش باعث اسطوره شدنش شد. او چنان قوی بود که کمتر کسی توان همنوردی با وی را داشت و از این جهت اکثر برنامه های مهم دوران ورزشی اش به شکل انفرادی انجام شد.

رکورد صعود سرعتی دیواره شمالی کوه ایگر در زمان باور نکردنی دو ساعت و ۲۲ دقیقه و رکورد صعود سرعتی کوه ماترهورن در زمان دست نیافتنی یک ساعت و ۵۶ دقیقه و تراورس ۸۲ قله کوهستان آلپ فقط بخش کوچکی از شاهکارهای این اسطوره ی فقید دنیای کوهنوردی است.

از دیگر صعودهای تکرار نشدنی ماشین سوئیسی، صعود انفرادی کوه سرسخت آناپورنا؛ یکی از سخت ترین و خطرناک ترین کوه های دنیا از مسیر دیواره جنوبی در زمان اعجاب انگیز ۲۸ ساعت است. صعودی که منجر به دریافت دومین کلنگ طلایی کوهنوردی برای او شد.

درگیری فیزیکی یولی استک با شرپاهای نپالی در سال ۲۰۱۳در جریان صعود بدون اکسیژن اش به کوه اورست سبب شد که وی تا امسال به منطقه اورست سفر نکند.

او امسال و در فصل صعود ۲۰۱۷ قصد انجام برنامه ی شاخص و دشوار تراورس انفرادی اورست به لوتسه را داشت که در حین هم هوایی برای این برنامه در اثر سقوط در دره ای در کوه اورست جان باخت.

بی شک مرگ هر کوهنوردی یک تراژدی است و کوهنوردی نیست که آرزوی مرگ در کوهی را داشته باشد. مرگ یولی استک از آن دسته اتفاقات تلخی است که دل هر کوهنوردی را به درد می آورد چرا که امروز جامعه کوهنوردی جهان اسطوره ای را از دست داد که شاید مانندش هرگز تکرار نشود.

ماشین سوئیسی خیلی زود در کوه اورست خاموش شد. نام “یولی استک” برای همیشه در تاریخ کوهنوردی جهان جاودان خواهد بود…

#uelisteck

#RIP

article-2737617-20E4743200000578-396_634x517

یتی ؛ افسانه ای در کوه های هیمالیا

نویسنده: مسعود فرح بخش

بنابر افسانه های محلی مردمان ساکن در کوهپایه های هیمالیا، موجودی افسانه ای به نام یتی(yeti) درون این کوه ها زندگی می کند. موجودی بزرگ جثه به اندازه خرس با بدنی پشمالو که بر روی دو پا راه می رود و به بزرگ پا، مردبرفی و یا یتی معروف است.

سال هاست که در مورد این موجود افسانه ای بحث های زیادی مطرح است، عده ای آن را افسانه و عده ای واقعی می دانند. در این بین کوهنوردانی هستند که ادعای برخورد و رویت یتی درون کوه های هیمالیا را دارند. از جمله این کوهنوردان که ادعای دیدن موجود افسانه ای هیمالیا را دارند رینهولد مسنر و سر ادموند هیلاری هستند.

اما در این بین قوی ترین ادعا از واقعی بودن افسانه یتی، عکس از کوهنورد بریتانیایی اریک شیپتون است.

در جریان اکسپدیشن سال ۱۹۵۱ کوه اورست که سر ادموند هیلاری نیز در آن شرکت داشت، اریک شیپتون عکسی از ردپایی ناشناخته که گفته می شود مربوط به یتی است را به ثبت رسانید. این رد پا که طولی حدود ۱۲ اینچ دارد قوی ترین سند از واقعی بودن این افسانه است. اما سال ها بعد اصالت این عکس مورد تردید قرار گرفت و تاکنون بحث های زیادی در مورد آن مطرح است.

رد پای موجود افسانه ای هیمالیا ؛ یتی

عکسی از ردپای یتی به طول حدود ۱۳ اینچ ، عکس از اریک شیپتون در جریان اکسپدیشن سال ۱۹۵۱ اورست از هیات بریتانیا

اینکه تاکنون در طی سالها حضور کوهنوردان در مناطق مختلف هیمالیا و با پیشرفت تکنولوژی هنوز سند محکمی از حضور یتی ارائه نشده است شاید دلیل محکمی بر افسانه و غیر واقعی بودن این موجود خیالی باشد اما بی شک افسانه ها قسمتی از فرهنگ و باور مردم محلی اند. باوری که با آن بزرگ می شوند و به آن احترام می گذارند و گاهی چنان در آن ذوب می شوند که هرگز غیرواقعی بودنش را تصور نمی کنند.

منبع: dailymail

و ویکی پدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
برادر دو قلوی کوه ماترهورن آلپ در رشته کوه راکی

هرمی درخشان در رشته کوه راکی

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

کوه ۳۶۱۸ متری اسینبوین (Assiniboin) در ایالت بریتیش کلمبیا کانادا و در رشته کوه راکی به شکل هرمی زیبا و درخشان است که چشمان را به خود خیره می کند. به جهت شباهت بسیار زیاد اسینبوین با ماترهورن در رشته کوه آلپ، لقب ماترهورن رشته کوه راکی را به این کوه داده اند.

این کوه برای اولین بار توسط جورج داوسون نام گذاری شد. جورج داوسون از کوه های اطراف مخروطی بزرگ را دید که نوک آن توسط ابرها احاطه شده بود. برای او این صحنه تداعی کننده “تیپی” یا همان خانه های مخروطی شکل ساده و از جنس پوست ساکنان اولیه دشت های شمالی آمریکا بود. این سرخپوستان که به مردم اسینبوین معروفند الهام بخش نامگذاری برای این کوه زیبا بود.

برادر دوقلوی کوه ماترهورن در رشته کوه راکی

هرم زیبای اسینبوین در انتها ؛ نگینی درخشان در رشته کوه راکی

کوه اسینبوین یا ماترهورن رشته کوه راکی اولین بار در سال ۱۹۰۱ صعود شد. مسیر شمال شرقی این کوه با درجه ۵٫۵ YDS ساده ترین راه برای رسیدن به قله است. در این مسیر جانپناه هایند (hind hut) محلی برای استراحت و استفاده اضطراری کوهنوردان است.

این کوه در مرکز پارک ملی بناف در کانادا واقع است. این پارک ملی هیچ جاده ی دسترسی با خودرو ندارد و تنها راه رسیدن به پای کوه ۲۷ کیلومتر پیاده روی یا استفاده از هلیکوپتر است. به علت جمعیت مناسب و خوب خرس های گریزلی در این منطقه هنگام پیاده روی برای رسیدن به ابتدای مسیر صعود، احتمال برخورد انسان با خرس های گریزلی بسیار زیاد است.

منبع: wikipedia

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
کوه تور ؛ پرشیب ترین کوه دنیا

کوه تور ؛ پرشیب ترین کوه دنیا

نویسنده: مسعود فرح بخش

در جزیره بافین در شمال شرقی کانادا و در جایی دورافتاده از کره زمین، کوهی ۱۶۷۵ متری سر از زمین بیرون آورده است که لقب پرشیب ترین کوه دنیا را به خود اختصاص داده است. این کوه که میانگین شیب دسترسی به قله آن ۷۵درجه است دارای دیواره ی عمودی ۱۲۵۰متری در رخ غربی خود است. این یعنی بیش از ۷۵ درصد کل ارتفاع کوه در این مسیر در شیبی حدود ۹۰ درجه واقع شده است.

 

کوه تور (Thor mount) علی رغم دورافتاده بودنش اما به جهت همین ویژگی منحصر به فردش نسبت به تمامی کوه های دنیا تبدیل به یکی از قطب های گردشگری و ورزش های ماجراجویانه در کانادا شده است و هر ساله پذیرای تعداد زیادی دیواره نورد و بیس جامپر از سرتاسر دنیا برای ماجراجویی در این پرشیب ترین کوه دنیاست.

کوه تور ؛ پرشیب ترین کوه دنیا

بیس جامپینگ در کوه تور ، پرشیب ترین کوه دنیا

این کوه که نامش از خدای رعد و برق (Thunder god) اقتباس شده است برای اولین بار در سال ۱۹۶۵ صعود شده است.

در سال ۱۹۸۲ استیو هولمز با استفاده از طنابی به طول یک مایل طولانی ترین فرود تاریخ به وسیله یک طناب را بر روی رخ غربی این کوه انجام داد. این رکورد تا کنون نیز پابرجاست.

اولین صعود رخ غربی این کوه که یکی از بلندترین دیواره های دنیاست در سال ۱۹۸۵ انجام شد.

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
کورت دیمبرگر تنها فاتح اول برلی دو کوه هشت هزاری

نسل طلایی کوهنوردی ؛ کورت دیمبرگر

نویسنده: مسعود فرح بخش

کورت دیمبرگر (kurt dimberger) کوهنورد و ماجراجوی نام آشنای اتریشی در سال ۱۹۳۲ به دنیا آمد. او که بی شک نامش در تاریخ کوهنوردی ماندگار است، با اینکه به تمام چهارده قله بالای هشت هزار متر صعود نکرد اما او به همراه هرمان بول تنها کوهنوردان دنیا هستند که توانستند برای اولین بار به دو قله هشت هزاری صعود کنند.
دیمبرگر در سال ۱۹۵۶ اولین صعود برودپیک به همراه هرمان بول و در سال ۱۹۶۰ اولین صعود داهولاگیری را به نام خود ثبت کرد. وی هم چنین تنها کوهنورد در قید حیات از بین اولین فاتحان هشت هزاری ها است.
کورت دیمبرگر هم چنین به قلل تیریچ میر، ماکالو، اورست، گاشربروم۲، مجددا برودپیک، k2 و بسیاری از قلل و دیواره های آلپ نیز صعود کرد.
او آخرین فردی بود که در کوه چگولیزا اسطوره ی کوهنوردی هرمان بول را رویت کرد.

کلنگ طلایی دوران برای کورت دیمبرگر

کورت دیمبرگر و کلنگ طلایی دوران در سال ۲۰۱۳

او یکی از دو کوهنوردی بود که در سال ۱۹۸۶ در چند حادثه k2 جان سالم به دربرد. در آن سال در مجموع ۱۳ کوهنورد در k2 کشته شدند.
کورت دیمبرگر که نویسنده ۶ کتاب کوهنوردی است هم اکنون با کمک دخترش مشغول به فیلمسازی در زمینه کوهستان و کوهنوردی است.
در سال ۲۰۱۳ او به عنوان پنجمین شخص و یکی از کوهنوردان نسل طلایی، کلنگ طلایی دوران را تصاحب کرد تا نامش برای همیشه در تاریخ کوهنوردی جهان جاودان شود.

 

منبع: wikipedia

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
IMG_20170302_140758

این مردان خستگی ناپذیر

نویسنده: مسعود فرح بخش

انسان در هر سن و سالی می تواند به محیط کوهستان وارد شود و از زیبایی، شکوه و عظمت این محیط طبیعی لذت ببرد. در این بین کوهنوردانی هستند که ظاهرا قصد بازنشستگی ندارند و با تمام قدرت در بالاترین سطوح کوهنوردی می کنند. نمونه بارز این مردان خستگی ناپذیر دو کوهنورد نام آشنای اسپانیایی، خوان اویارزابال و کارلوس سوریا است.

این دو مرد سال ها است که بی وقفه در حال کوهنوردی در بالاترین سطح هستند. خوان اویارزابال متولد ۱۹۵۶ در باسک اسپانیا است و نویسنده چهار کتاب کوهنوردی است. اویارزابال ششمین عضو باشگاه هشت هزاری ها و سومین عضو این باشگاه با صعود به هر چهارده کوه رفیع دنیا بدون کپسول اکسیژن است. او اولین کوهنوردی است که قصد دارد برای دومین بار به چهارده قله صعود کند. صعودهای وی از سال ۱۹۸۷ در گاشربروم ۱ شروع شد و در سال ۱۹۹۹ با صعود آناپورنا وارد باشگاه هشت هزاری ها شد اما این پایان تلاش های او نبود. او در سال ها بعد به کوهنوردی ادامه داد و در سال ۲۰۱۱ با صعود لوتسه، بیست و پنجمین کوه هشت هزاری را صعود کرد و رکورد جاودانه ای از خود به جای گذاشت. اویارزابال برای اینکه دومین بار وارد باشگاه هشت هزاری شود سه کوه نانگاپاربات، شیشاپانگما و ماکالو را در پیش دارد.

مرد خستگی ناپذیر دیگر کوهنورد اسپانیایی کارلوس سوریا است. او که هم اکنون ۷۸ سال دارد تنها کوهنورد جهان است که به ۱۰ کوه هشت هزاری در سنی بالای ۶۰ سال صعود کرده است. او رکورد دار سنی صعود به قلل k2 (در ۶۵ سالگی)، برودپیک (در ۶۸ سالگی)، ماکالو (در ۶۹ سالگی)، گاشربروم۱ (در ۷۰ سالگی)، کانگچن جونگا (در ۷۵ سالگی) و آناپورنا (در ۷۷ سالگی) است.

کارلوس سوریا قصد دارد تا با صعود به دو کوه شیشاپانگما و داهولاگیری به عنوان مسن ترین فرد وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.

عکس: خوان اویارزابال(سمت راست) و کارلوس سوریا(سمت چپ)

منبع:

صفحه ویکی پدیا یک و دو

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
والتر بوناتی اسطوره کوهنوردی جهان و از پیشگامان کوهنوردی مدرن و فنی

…کوهنوردی که اسطوره بود

نویسنده: مسعود فرح بخش

او بزرگ بود و اسطوره اما نه به اندازه نامش، بلکه برای کارهایی که در زمان خود انجام داد اما بعدها به آن پرداخته شد. او یک کوهنورد به تمام معنا بود و کسی بود که دنیای رقابت و نیرنگ در کوهنوردی مانع از رشد بیشتر او شد. او یک آلپینیست به تمام معنا بود. دیواره نوردی بود با قدرت بالا و توان صعودهای انفرادی حتی در زمستان. او کسی بود که بیش از نیم قرن زمان لازم داشت تا صداقت و قدرتش در کوهنوردی برای جهانیان اثبات شود. بدون شک او کسی است که گذار از کوهنوردی کلاسیک به کوهنوردی فنی و مدرن امروزی را آغاز کرد و در این گذار کوهنوردی یک نام با قدرت می درخشد.

آن نام کسی نیست جز “والتر بوناتی”

والتر بوناتی متولد ۱۹۳۰ در شهر برگامو ایتالیا است. وی بعد از جنگ جهانی دوم و در پی صدمات روحی ناشی از جنگ به کوهستان پناه برد تا نبوغ و توان بالایش باعث پیشرفت چشمگیر او در این رشته شود. بوناتی جوان ترین عضو از یازده کوهنورد منتخب کشور ایتالیا بود که به سرپرستی دکتر دسیو برای اولین صعود به کوه k2 راهی قراقروم شدند.

در این صعود با اینکه به گواه عده زیادی، او قوی ترین عضو تیم بود اجازه حضور در تیم دو نفره نهایی برای صعود به قله را پیدا نکرد و تنها وظیفه او رساندن اکسیژن به همراه باربر پاکستانی به کمپ ۹ بود. زمانی که بوناتی و امیرمهدی (باربر پاکستانی) با ۱۸ کیلو بار اکسیژن به محل کمپ ۹ رسیدند خبری از چادر ایتالیایی ها نبود وفقط صدایی از دور شنیدند که “اکسیژن را بگذار و به پایین برو”

بوناتی و امیرمهدی در ارتفاع ۸۱۰۰ متری بیواک کردند و بر اثر این بیواک امیرمهدی تمام انگشتان دست و پایش را از دست داد. آن ها روز بعد اکسیژن را در محل گذاشتند و به پایین بازگشتند و قله k2 برای اولین بار در تاریخ در سال ۱۹۵۴ توسط آکیله کمپانونی و لینو لاچیدلی صعود شد.

بعد از جشن صعود این دو مدعی شدند که بوناتی از قصد اکسیژن ها را خالی کرده تا این دو نتوانند به کوه صعود کنند و آنها ۲۰۰ متر آخر را بدون اکسیژن صعود کردند. چیزی که ظاهرا تیم ایتالیایی با پرداخت مقداری پول به امیرمهدی، او را هم به تائید این گفته وا داشت.

بعد از این اتفاق و افتخار کسب شده برای ایتالیا، بوناتی به عنوان چهره ای ضد قهرمان در جامعه ایتالیا مطرح شد. کسی که منافع شخصی را بر منافع ملی ترجیح داد.

بوناتی اما بعد از بازگشت تیم از k2 به کوهنوردی خود ادامه داد و برخی از شاخص ترین کارهای کوهنوردی در آلپ را به نام خود ثبت کرد. اما عمده فعالیت های وی بعد اتفاق k2 به شکل انفرادی بود:

اولین صعود انفرادی از دیواره Aiguille de dru در سال ۱۹۵۵

اولینصعود انفرادی مون بلان در ۱۹۵۶ اولین صعود کوه گاشربرم ۴ در ۱۹۵۸

اولین صعود زمستانی مون بلان در ۱۹۶۱

اولین صعود زمستانی گرند خوراسس در ۱۹۶۳

اولین صعود زمستانی رخ شمالی دیواره گرند خوراسس در ۱۹۶۴

او در سال ۱۹۶۵ موفق شد اولین صعود زمستانی و انفرادی رخ شمالی ماترهورن را از مسیری جدید(مسیر بوناتی) انجام دهد اما وقتی با سردی و واکنش منفی رسانه های ایتالیایی مواجه شد بعد از ۱۷ سال کوهنوردی حرفه ای، این ورزش را برای همیشه کنار گذاشت و به نویسندگی و خبرنگاری روی آورد.

والتر بوناتی و نمایی از دیواره شمالی ماارهورن در صعود انفرادی و زمستای اش از مسیر جدید

والتر بوناتی و نمایی از دیواره شمالی ماترهورن در صعود انفرادی و زمستای اش از مسیر جدید(مسیر بوناتی)

از جمله کتاب های وی حقیقت در k2، کوهستان من، مون بلان جادویی و روزهای بزرگ است.

سرانجام در سال ۲۰۰۴ لینو لاچیدلی(عضو صعود کننده به k2) اعتراف کرد بوناتی هرگز اکسیژن ها را خالی نکرد و ما برای اینکه بوناتی موفق به صعود نشود جای چادر را عوض کردیم تا نتواند به تیم صعود ملحق شد. اعترافی تلخ و تکان دهنده که سرانجام بعد از نیم قرن صداقت و درستی رفتار این اسطوره کوهنوردی را اثبات کرد.

در سال ۲۰۰۹ والتر بوناتی به پاس یک عمر فعالیت و نویسندگی در زمینه کوهنوردی به عنوان اولین کوهنورد جایزه “کلنگ طلایی دوران” را دریافت کرد.

والتر بوناتی و جازه کلنگ طلایی دوران

والتر بوناتی اولین کوهنوردی بود که جایزه کلنگ طلایی دوران را دریافت کرد

وی در سال ۲۰۱۱ و در سن ۸۱ سالگی بعد از دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان در حالی از دنیا رفت که از این پس از او به نیکی یاد و با این نام خطاب خواهد شد…

والتر بوناتی، کوهنوردی که اسطوره بود…

منابع:

ویکی پدیا

باشگاه اسپیلت

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است