گروه سفرهای پرسیکا
IMG_20170822_234248

نقشه برداری که نامش بر بلندای جهان جاودان شد

نویسنده: مسعود فرح بخش

کلنل سر جورج اورست در ۴ ژوئیه ۱۷۹۰ در ولز متولد شد. وی سرپرست طرح نقشه برداری بزرگ دولت بریتانیا در حدفاصل سال های ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۳ در هندوستان بود. طرحی بزرگ که از سال ۱۸۰۶ نقشه برداری از سرزمین هندوستان از اقیانوس تا هیمالیا را آغاز کرد. در سال ۱۸۶۵ با تصمیم انجمن سلطنتی جغرافی بریتانیا، بام دنیا را که مردم محلی نپال ساگراماتا و مردم محلی تبت چومولونگما خطابش می کنند به افتخار و به پاس زحمات سر جورج اورست به نام او نامگذاری کرد تا نام این نقشه بردار بریتانیایی برای همیشه در تاریخ جهان ثبت شود.
سر جورج اورست در سال ۱۸۶۶ در سن ۷۶ سالگی از دنیا رفت.

معنی نام خانوادگی او از ترکیب دو کلمه Ever و Rest یعنی همیشه به استراحت است! نامی که به طور خلاصه Everest خطاب می شود

منبع

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
آندری زاوادا رهبر و سرپرست مهم ترین اکسپدیشن های تاریخ کوهنوردی

رهبرِ جنگجویان یخی ؛ آندری زاوادا

نویسنده: مسعود فرح بخش

در ۱۶ ژوئیه ۱۹۲۸ در خانوده متوسط لهستانی کودکی به دنیا آمد که بعدها کوهنورد، نویسنده، عکاس و سرپرست مهم ترین صعودهای تاریخ کوهنوردی جهان شد. آندری زاوادا در دوران مدرسه به مطالعه فیزیک پرداخت و در رشته فیزیک و ژئو فیزیک مدرک مهندسی را کسب کرد. او حد فاصل سال های ۱۹۵۵ تا ۱۹۹۳ در آکادمی علوم لهستان مشغول به کار بود. زاوادا سرپرستی به معنای واقعی و رهبری کارکشته بود.

در سال ۱۹۵۹ آندری زاوادا اولین صعود زمستانی خط الراس کوهستان تاتراس در مرز اسلواکی و لهستان را در ۱۹ روز با موفقیت انجام داد. کوهستان تاتراس که بلند ترین قله آن ۲۶۵۵ متر ارتفاع دارد مجموعه ای از چند قله و از نقاط مهم کوهنوردی در کشور لهستان است. بسیاری از نوابغ کوهنورد لهستان که بعدها به “جنگجویان یخی” شهره شدند در همین کوهستان کوهنوردی جدی خود را آغاز و رشد کردند. آندری زاوادا برای شناخت توان فنی و بدنی کوهنوردان جوان همیشه از آنها می پرسید که در کوهستان تاتراس چه برنامه هایی انجام دادید تا توان فنی و بدنی آن ها را تخمین بزند.

این مرد سرسخت لهستانی در سال ۱۹۵۹ سرپرست تیم لهستانی برای صعود قله “کنیانگ چش” بود. کنیانگ چش هشتمین کوه مرتفع پاکستان و بیست و یکمین کوه مرتفع دنیا به ارتفاع ۷۸۵۲متر است که در این اکسپدیشن برای نخستین بار صعود شد. آندری زاوادا یکی از صعود کنندگان این کوه بود.

در سال ۱۹۷۳ زاوادا به همراه تادوش پیتروفسکی اولین صعود زمستانی کوه نوشاخ را انجام دادند. این کوه به ارتفاع ۷۴۹۲متر تا آن زمان اولین کوه هفت هزاری و بالاترین ارتفاعی بود که کوهنوردانی در زمستان به قله آن رسیدند.

او در سال ۱۹۷۴ به همراه آندری هنریخ تا ارتفاع ۸۲۵۰ متری کوه لوتسه در زمستان صعود کرد. آنها اولین انسان های تاریخ بودند که موفق به لمس ارتفاع ۸۰۰۰ متر در زمستان شدند.

سال ۱۹۸۰ زاوادا سرپرستی یکی از به یادماندنی ترین اکسپدیشن های تاریخ کوهنوردی جهان را بر عهده داشت. در جریان این صعود کریستف ویلیچکی و لزک سیچی موفق به صعود مرتفع ترین نقطه جهان، قله اورست در زمستان شدند. اورست اولین کوه هشت هزارمتری بود که در زمستان صعود شد.

جنگجویان یخی همچنان به سرپرستی آندری زاوادا به جدال با برف و یخ پرداختند. در سال ۱۹۸۵ او سرپرست اکسپدیشن زمستانی کوه چوآیو بود. در جریان این صعود موفق، کوه چوآیو برای اولین بار در زمستان توسط ماچیچ باربکا و ماچیچ پاویلکوفسکی صعود شد. این صعود تنها صعود یک هشت هزاری در زمستان است که با گشایش مسیر جدید همراه بود.

آندری زاوادا رهبر و سرپرست مهم ترین اکسپدیشن های تاریخ کوهنوردی

کوهنورد و سرپرست نام دار جهان ؛ آندری زاوادا

در سال ۱۹۸۸ سه گانه ی سرپرستی زاوادا در زمستان هشت هزاری ها با سرپرستی اکسپدیشن لوتسه و صعود موفق کریستف ویلیچکی به این کوه، کامل شد.

آندری زاوادا عضو افتخاری آلپاین کلاب بریتانیا و عضو افتخاری GHM فرانسه است. رهبر و سرپرست دوران طلایی کوهنوردی لهستان و جهان در سال ۲۰۰۰ در سن ۷۲ سالگی دیده از جهان فروبست.

 

منبع: ویکیپدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
Tadeusz_Piotrowski_fot.B.Jankowski_DX-240x300

سقوط به اعماق k2

نویسنده: مسعود فرح بخش

در ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۶ کوهنورد نامدار لهستانی “تادوش پیتروفسکی” (Tadeusz Piotrowski)  بعد از صعود قله k2 و در حین فرود بر اثر سقوط جان خود را از دست داد. او که در هنگام مرگ ۴۶ سال سن داشت یکی از بهترین کوهنوردان تاریخ کوهنوردی است.
شاید بتوان صعود زمستانی نوشاخ افغانستان به ارتفاع ۷۴۹۲ متر در سال ۱۹۷۳ به همره آندری زاوادا را شاخص ترین کار کوهنوردی پیتروفسکی و یکی از کارهای شاخص دنیای کوهنوردی نام برد. در آن سال نوشاخ اولین قله هفت هزار متری و بلندترین قله جهان بود که در زمستان صعود شد. صعودی که هرگز در تاریخ کوهنوردی تکرار نشد!
بسیاری صعودهای زمستانی دیگر در آلپ و صعود قلل تیریچ میر و راکاپوشی از دیگر صعودهای مهم پیتروفسکی بود.
در سال ۱۹۸۶ پیتروفسکی در حین اجرای برنامه ای جان خود را از دست داد که نه تنها شاخص ترین برنامه کوهنوردی او بود بلکه تا به امروز از آن اکسپدیشن به عنوان یکی از به یادماندنی ترین صعودهای همه دوران های کوهنوردی یاد می شود.
در ۸ ژوئیه ۱۹۸۶ پیتروفسکی به همراه همنورد نام آشنایش یرزی کوکوچکا موفق به صعود کوه سرسخت k2 از مسیر بسیار دشوار و بسیار خطرناک دیواره جنوبی این کوه شد. مسیری که به “مسیر لهستانی ها” در k2 مشهور شد و رینهولد مسنر کوهنورد مشهور دنیا از آن به عنوان “مسیر خودکشی” یاد کرد. این صعود نفس گیر نه تنها هرگز در تاریخ کوهنوردی دنیا تکرار نشد بلکه حتی هیچ کوهنورد دیگری بر روی این مسیر مجدد تلاش نکرد.

نابغه های کوهنوردی دنیا

تادوش پیتروفسکی(چپ) و یرزی کوکوچکا(راست)

دو روز بعد از لمس قله k2، پیتروفسکی و کوکوچکا در حال فرود از یال آبروزی بودند که ناگهان در ارتفاع ۷۹۰۰ متری کرامپون ها یا همان یخ شکن های کفش پیتروفسکی از پایش جدا می شود و این نابغه کوهنوردی برای همیشه در اعماق کوه k2 آرام می گیرد.

پیتروفسکی در طول دوران حیاتش برای دستاوردهای ورزشی اش ۴ بار بالاترین مدال ورزشی کشور لهستان را کسب کرد.

 

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
کریستین استانگل ، فاتح سه گانه قله های کوهنوردی در هفت قاره

جهانگردی با طعم کوهنوردی ؛ کریستین استانگل

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

کوهنوردی و جهانگردی در کنار هم شاید ایده آل ترین سبک زندگی برای بسیاری از افراد باشد. اینکه به اقصی نقاط دنیا سفر کنید و همزمان توانایی این را داشته باشید که به ارتفاعات مقصد نیز صعود کنید نوعی سبک زندگی منحصر به فرد است که قطعا بسیاری از مردم توانایی انجام آن را ندارند. اما کوهنورد و ماجراجوی بزرگ اتریشی، کریستین استانگل این سبک زندگی را انتخاب کرد و سالهای طولانی با سفر به دور دنیا تمام ارتفاعات ممکن را صعود و نامش را برای همیشه در تاریخ کوهنوردی و در کتاب رکوردهای گینس جاودان کرد.

کریستین استانگل راهنمای کوهستان، کوهنورد سبک آلپی و یک دونده در کوهستان است که در سال ۱۹۶۶ در شهر لندل در کشور اتریش متولد شد. او بعد از اتمام دوران مدرسه و فراگیری دروس مهندسی الکترونیک در زمانیکه فقط ۱۶ سال سن داشت با صعودهای انفرادی، زمستانی و سرعتی پا به کوهستان آلپ گذاشت. در سال ۱۹۹۰ او با سفر به مناطق کوهستانی آند و هیمالیا اولین کوهنوردی در ارتفاعات بلند را تجربه کرد. او در سال ۱۹۹۱ در تلاش برای گشایش مسیر در دیواره جنوبی کوه بینتها براک (کوه آدم خور) در هیمالیا بر اثر بهمن به شدت آسیب دید اما این حادثه مانع از ماجراجویی های بلند پروازانه او نشد. استانگل در سال ۱۹۹۸ با صعود کوه شیشاپانگما اولین تجربه هشت هزاری اش را کسب کرد. استانگل از سال ۱۹۹۵ به طور جدی کوهنوردی سرعتی (اسکای رانینگ) را آغاز کرد. او در این سال موفق شد به ۹ کوه هشت هزاری آند در زمان ۱۸ روز صعود کند. همچنین او چند سال بعد به رکوردهای دیگری نیز در آند دست پیدا کرد:

صعود به ۱۰ کوه شش هزاری در زمان یک هفته (سال ۲۰۰۵)

صعود به ۳ کوه شش هزاری در یک روز (سال ۲۰۰۶)

صعود به ۴ کوه شش هزاری در یک روز (سال ۲۰۰۸)

اما شهرت اصلی او برای کاری فراتر از این صعودهای سرعتی بر روی کوه ها بود. کریستین استانگل تاکنون اولین و تنها فاتح سه گانه کوهنوردی در قاره های دنیاست. استانگل در ۸ آوریل ۲۰۰۷ با صعود هرم کارستنز در اقیانوسیه فاتح هفت قله هفت قاره شد. او با ادامه صعودهایش به دومین قلل بلند هفت قاره زمین در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۳ به عنوان اولین فاتح دومین قله بلند هفت قاره لقب گرفت. استانگل با ادامه این روند در ۱۷ سپتامبر همان سال به عنوان اولین و تنها فاتح سه گانه قاره ها یعنی صعود به سه قله بلند هفت قاره زمین لقب گرفت و نامش در کتاب رکوردهای گینس به ثبت رسید. صعودهای استانگل همگی به سبک آلپی، سبک بار و سرعتی بودند. او جدای از ۲۱ قله به تمامی قللی که بر سر ارتفاع و نامشان در فهرست سه گانه قاره ها مورد بحث بود نیز صعود کرد تا در ثبت رکوردش هیچ حرف و حدیثی نباشد. صعودهای او در سال ۲۰۰۶ آغاز و در سال ۲۰۱۳ با ثبت نامش در کتاب رکوردهای گینس به پایان رسید.

صعود به هفت قله ی اول هفت قاره دنیا برای کریس استانگل با زمان باور نکردنی ۵۸ ساعت و ۴۶ دقیقه کوهنوردی در هفت قاره همراه بود:

اورست: در زمان ۱۶:۴۲

آکونکاگوا: در زمان ۴:۲۵

دنالی: در زمان ۱۶:۴۵

البروس: در زمان ۵:۱۸

کلیمانجارو: در زمان ۵:۳۶

کوه وینسون: در زمان ۹:۱۰

هرم کارستنز: در زمان ۰:۴۹

کریستین استانگل ، فاتح سه گانه قله های کوهنوردی در هفت قاره

کریستین استانگل ، فاتح سه گانه قله های کوهنوردی در هفت قاره

صعود سرعتی به کوه های البروس، آکونکاگوا، وینسون و هرم کارستنز با ثبت رکورد صعود سرعتی به این کوه ها نیز همراه بود. در سال ۲۰۰۷ فیلم “اسکای رانر” از صعود ۴۹ دقیقه ای استانگل به هرم کارستنز (بلندترین قله قاره اقیانوسیه) ساخته شد. صعودهای استانگل به کوه های مرتفع قله ها بر مبنای تمامی لیست های موجود از قلل بلند قاره ها مانند فهرست مسنر و فهرست باس بود و در نتیجه او جز صعود ۲۱ قله، برای اثبات توانایی و ادعای صعودهایش ۹ قله دیگر که بر سر آن ها بحث بود را هم صعود کرد. تمامی صعودهای استانگل سرعتی و به سبک آلپی انجام شد.  در او نویسنده دو کتاب کوهنوردی به زبان آلمانی به نام های “صعودهای باورنکردنی به سبک آلپی” و “فاجعه در k2، سه گانه قاره ها” است. استانگل هم اکنون در یکی از شهرهای کوهستانی اتریش زندگی می کند. شغل او راهنمای کوهستان و مدیر پروژه های کوهنوردی است و در عین حال به آموزش و سخنرانی های مختلف در حوزه کوهنوردی می پردازد.

عکس بالای صفحه: استانگل بر روی قله چوآیو در صعود سرعتی در سال ۲۰۰۸

در این رابطه مقاله “هفت کوه بلند هفت قاره دنیا” را نیز مطالعه کنید

منبع: ویکیپدیا

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
عظیم قیچی ساز، کوهنورد سرشناس وتوانای ایرانی

عزمی که عظیم بود…

نویسنده: مسعود فرح بخش
در اول شهریورتوانای ایرانی سال ۱۳۶۰ کودکی در شهر تبریز متولد شد که بعدها قرار بود به چیزی بیش از یک کارمند ساده شهرداری تبریز بدل شود. او از نوجوانی با دوچرخه وارد کوهستان شد و همین امر بهانه ای شد تا اولین جرقه های کوهنوردی در مس ذهن او شکل بگیرد.
“عظیم قیچی ساز” در سن بیست سالگی جوانی جویای نام بود که وارد اردوهای تیم ملی امید کوهنوردی شد و در همان سال در صعود زمستانی گرده آلمانهای علم کوه به گواه افراد حاضر نشان از ظهور قدرتی “عظیم” در کوهنوردی کشور می داد. او یک سال بعد به فراتر از مرزهای کشور رفت و قله ماربل وال در کشور قزاقستان اولین کوهی بود که در جایی فراتر از مرزهای ایران به آن صعود کرد و این شروعی بود برای سفرهای او به مرتفع ترین قلل دنیا.

عظیم قیچی ساز در سال ۱۳۸۲ خیز بلند خود به سمت هشت هزاری ها را برداشت. شاید در آن روزی صعود به تمامی ۱۴ کوه رفیع دنیا برای کوهنوردی ایرانی هدف نبود بلکه رویا بود، رویایی حتی دست نیافتنی. خیز بلند عظیم به سوی هشت هزاری ها هر چند موفقیت آمیز نبود اما او را پخته تر کرد و با تجربه به دست آمده از آن، برنامه های بعدی را با موفقیت پشت سر گذاشت. در آن سال عظیم به سوی قله گاشربروم ۱ در کشور پاکستان رفت اما آن برنامه منجر شد به حادثه ای که برای محمد اوراز و مقبل هنرپژوه اتفاق افتاد. در این برنامه عظیم به همراه سایر کوهنوردان ایرانی حاضر در منطقه یکی از دشوارترین عملیات های امداد در تاریخ کوهنوردی ایران را انجام دادند. آنها محمد اوراز و مقبل هنرپژوه را از ارتفاع مرگ در ۷۸۰۰ متری تا پایین کوه حمل کردند. این صعود شاید درسی بزرگ برای عظیم داشت، چراکه بعد از آن در هر قله ای فقط و فقط یک بار تلاش کرد و در همان تلاش اول قله های هشت هزاری را صعود کرد.
عظیم در سال ۸۴ برای رسیدن به بزرگترین رویای هر کوهنوردی تلاش کرد. او به نپال سفر کرد و در آن سال بام دنیا، قله اورست را صعود کرد. این صعود از کمپ ۴ تا قله اصلی با کپسول اکسیژن انجام شد.
عظیم برای آن دسته افرادی که او را از نزدیک دیده اند ورزشکاری کم حرف، فروتن و در عین حال بسیار قدرتمند است. قدرت او در انجام صعود های کوهنوردی چنان زبان زد است که حتی  کوهنوردان خارجی که او را از نزدیک می شناسند را به تحسین وا داشته است.

عظیم با عزمی عظیم، بعد از اورست در سال ۱۳۸۴ تمامی هشت هزاری هایی را که به سمت آنها رفت در همان تلاش اول و بدون استفاده از کپسول اکسیژن صعود کرد. فعالیت های ورزشی او درست در مکان و ارتفاعی است که به منطقه مرگ مشهور است جایی که اولین اشتباه می تواند آخرین اشتباه باشد و در نقاطی که بسیاری از کوهنوردان زبده جهان و ایران جانشان را از دست دادند، اما عظیم با درایت و تجربه هرگز آسیبی جدی ندید و هرگز نگفت “آرزویم مرگ در کوهستان است”
عظیم قیچی ساز در ساعت ۱۲:۲۲ روز جمعه ۲۹ اردیبهشت در سال ۱۳۹۶ با صعود به قله لوتسه، پنجمین کوه رفیع دنیا توانست به عنوان اولین ایرانی نامش را در کنار بزرگان کوهنوردی دنیا همچون رینهولد مسنر و یرزی کوکوچکا به عنوان عضوی از باشگاه هشت هزاری ها جاودان کند.
باشگاهی که تا به الان و با احتساب سه عضو جدید امسال فقط ۳۴ عضو قطعی با صعودهای شفاف و بدون ابهام دارد و عظیم سی و پنجمین عضو قطعی، با صعودهای مشخص و بدون ابهام در باشگاه هشت هزاری ها و هفدهمین عضو این باشگاه با صعود بدون اکسیژن مصنوعی به تمامی قلل هشت هزاری است.

نگاهی به کارنامه درخشان عظیم قیچی ساز:

ماربل وال در کشور قزاقستان ۶۴۰۰متر در سال ۱۳۸۱

گاشربروم ۱ ، صعود تا ارتفاع ۷۸۰۰متر در سال ۱۳۸۲

دیران پیک در پاکستان، صعود تا ارتفاع ۵۵۰۰متر در سال ۱۳۸۳

اسپانتیک در سال ۱۳۸۳

اورست در سال ۱۳۸۴ (صعود با استفاده از کپسول اکسیژن)

نوشاخ در سال ۱۳۸۵

برودپیک در سال ۱۳۸۷

پوبدا در سال ۱۳۸۸

داهولاگیری در سال ۱۳۸۹ (اولین صعود کننده ایرانی)

نانگاپاربات در سال ۱۳۸۹

کانگجن چونگا در سال ۱۳۹۰ (اولین صعود کننده ایرانی)

گاشربروم ۲ در سال ۱۳۹۰

گاشربروم ۱ در سال ۱۳۹۰

آناپورنا در سال ۱۳۹۱ (اولین صعود کننده ایرانی)

کوه k2 در سال ۱۳۹۱

ماناسلو در سال ۱۳۹۱

ماکالو در سال ۱۳۹۲ (اولین صعود کننده ایرانی)

چوآیو در سال ۱۳۹۲

شیشاپانگما در سال ۱۳۹۳ (اولین صعود کننده ایرانی)

اورست در سال ۱۳۹۵ (صعود بدون استفاده از کپسول اکسیژن)

لوتسه در سال ۱۳۹۶ و ورود به باشگاه هست هزاری ها

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
اولی استک ، ملقب به ماشین سوئیسی

ماشین سوئیسی در هیمالیا خاموش شد

نویسنده: مسعود فرح بخش

کوهنوردی که نامش برای همیشه جاودان شد

برخی افراد چنان خاص هستند که در طول زمان حیاتشان به یک اسطوره تبدیل می شوند و نیز برخی دیگر هستند که مرگشان علت اسطوره شدنشان خواهد شد.

کوهنورد نام‌دار سوئیسی ،یولی استک در حال اجرای برنامه تراورس اورست به لوتسه بر اثر سقوط جان خود را از دست داد.

بی شک کوهنورد سوئیسی “یولی استک” کسی بود که کارهای شاخص دوران ورزشی اش باعث اسطوره شدنش شد. او چنان قوی بود که کمتر کسی توان همنوردی با وی را داشت و از این جهت اکثر برنامه های مهم دوران ورزشی اش به شکل انفرادی انجام شد.

رکورد صعود سرعتی دیواره شمالی کوه ایگر در زمان باور نکردنی دو ساعت و ۲۲ دقیقه و رکورد صعود سرعتی کوه ماترهورن در زمان دست نیافتنی یک ساعت و ۵۶ دقیقه و تراورس ۸۲ قله کوهستان آلپ فقط بخش کوچکی از شاهکارهای این اسطوره ی فقید دنیای کوهنوردی است.

از دیگر صعودهای تکرار نشدنی ماشین سوئیسی، صعود انفرادی کوه سرسخت آناپورنا؛ یکی از سخت ترین و خطرناک ترین کوه های دنیا از مسیر دیواره جنوبی در زمان اعجاب انگیز ۲۸ ساعت است. صعودی که منجر به دریافت دومین کلنگ طلایی کوهنوردی برای او شد.

درگیری فیزیکی یولی استک با شرپاهای نپالی در سال ۲۰۱۳در جریان صعود بدون اکسیژن اش به کوه اورست سبب شد که وی تا امسال به منطقه اورست سفر نکند.

او امسال و در فصل صعود ۲۰۱۷ قصد انجام برنامه ی شاخص و دشوار تراورس انفرادی اورست به لوتسه را داشت که در حین هم هوایی برای این برنامه در اثر سقوط در دره ای در کوه اورست جان باخت.

بی شک مرگ هر کوهنوردی یک تراژدی است و کوهنوردی نیست که آرزوی مرگ در کوهی را داشته باشد. مرگ یولی استک از آن دسته اتفاقات تلخی است که دل هر کوهنوردی را به درد می آورد چرا که امروز جامعه کوهنوردی جهان اسطوره ای را از دست داد که شاید مانندش هرگز تکرار نشود.

ماشین سوئیسی خیلی زود در کوه اورست خاموش شد. نام “یولی استک” برای همیشه در تاریخ کوهنوردی جهان جاودان خواهد بود…

#uelisteck

#RIP

کورت دیمبرگر تنها فاتح اول برلی دو کوه هشت هزاری

نسل طلایی کوهنوردی ؛ کورت دیمبرگر

نویسنده: مسعود فرح بخش

کورت دیمبرگر (kurt dimberger) کوهنورد و ماجراجوی نام آشنای اتریشی در سال ۱۹۳۲ به دنیا آمد. او که بی شک نامش در تاریخ کوهنوردی ماندگار است، با اینکه به تمام چهارده قله بالای هشت هزار متر صعود نکرد اما او به همراه هرمان بول تنها کوهنوردان دنیا هستند که توانستند برای اولین بار به دو قله هشت هزاری صعود کنند.
دیمبرگر در سال ۱۹۵۶ اولین صعود برودپیک به همراه هرمان بول و در سال ۱۹۶۰ اولین صعود داهولاگیری را به نام خود ثبت کرد. وی هم چنین تنها کوهنورد در قید حیات از بین اولین فاتحان هشت هزاری ها است.
کورت دیمبرگر هم چنین به قلل تیریچ میر، ماکالو، اورست، گاشربروم۲، مجددا برودپیک، k2 و بسیاری از قلل و دیواره های آلپ نیز صعود کرد.
او آخرین فردی بود که در کوه چگولیزا اسطوره ی کوهنوردی هرمان بول را رویت کرد.

کلنگ طلایی دوران برای کورت دیمبرگر

کورت دیمبرگر و کلنگ طلایی دوران در سال ۲۰۱۳

او یکی از دو کوهنوردی بود که در سال ۱۹۸۶ در چند حادثه k2 جان سالم به دربرد. در آن سال در مجموع ۱۳ کوهنورد در k2 کشته شدند.
کورت دیمبرگر که نویسنده ۶ کتاب کوهنوردی است هم اکنون با کمک دخترش مشغول به فیلمسازی در زمینه کوهستان و کوهنوردی است.
در سال ۲۰۱۳ او به عنوان پنجمین شخص و یکی از کوهنوردان نسل طلایی، کلنگ طلایی دوران را تصاحب کرد تا نامش برای همیشه در تاریخ کوهنوردی جهان جاودان شود.

 

منبع: wikipedia

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
IMG_20170302_140758

این مردان خستگی ناپذیر

نویسنده: مسعود فرح بخش

انسان در هر سن و سالی می تواند به محیط کوهستان وارد شود و از زیبایی، شکوه و عظمت این محیط طبیعی لذت ببرد. در این بین کوهنوردانی هستند که ظاهرا قصد بازنشستگی ندارند و با تمام قدرت در بالاترین سطوح کوهنوردی می کنند. نمونه بارز این مردان خستگی ناپذیر دو کوهنورد نام آشنای اسپانیایی، خوان اویارزابال و کارلوس سوریا است.

این دو مرد سال ها است که بی وقفه در حال کوهنوردی در بالاترین سطح هستند. خوان اویارزابال متولد ۱۹۵۶ در باسک اسپانیا است و نویسنده چهار کتاب کوهنوردی است. اویارزابال ششمین عضو باشگاه هشت هزاری ها و سومین عضو این باشگاه با صعود به هر چهارده کوه رفیع دنیا بدون کپسول اکسیژن است. او اولین کوهنوردی است که قصد دارد برای دومین بار به چهارده قله صعود کند. صعودهای وی از سال ۱۹۸۷ در گاشربروم ۱ شروع شد و در سال ۱۹۹۹ با صعود آناپورنا وارد باشگاه هشت هزاری ها شد اما این پایان تلاش های او نبود. او در سال ها بعد به کوهنوردی ادامه داد و در سال ۲۰۱۱ با صعود لوتسه، بیست و پنجمین کوه هشت هزاری را صعود کرد و رکورد جاودانه ای از خود به جای گذاشت. اویارزابال برای اینکه دومین بار وارد باشگاه هشت هزاری شود سه کوه نانگاپاربات، شیشاپانگما و ماکالو را در پیش دارد.

مرد خستگی ناپذیر دیگر کوهنورد اسپانیایی کارلوس سوریا است. او که هم اکنون ۷۸ سال دارد تنها کوهنورد جهان است که به ۱۰ کوه هشت هزاری در سنی بالای ۶۰ سال صعود کرده است. او رکورد دار سنی صعود به قلل k2 (در ۶۵ سالگی)، برودپیک (در ۶۸ سالگی)، ماکالو (در ۶۹ سالگی)، گاشربروم۱ (در ۷۰ سالگی)، کانگچن جونگا (در ۷۵ سالگی) و آناپورنا (در ۷۷ سالگی) است.

کارلوس سوریا قصد دارد تا با صعود به دو کوه شیشاپانگما و داهولاگیری به عنوان مسن ترین فرد وارد باشگاه هشت هزاری ها شود.

عکس: خوان اویارزابال(سمت راست) و کارلوس سوریا(سمت چپ)

منبع:

صفحه ویکی پدیا یک و دو

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
والتر بوناتی اسطوره کوهنوردی جهان و از پیشگامان کوهنوردی مدرن و فنی

…کوهنوردی که اسطوره بود

نویسنده: مسعود فرح بخش

او بزرگ بود و اسطوره اما نه به اندازه نامش، بلکه برای کارهایی که در زمان خود انجام داد اما بعدها به آن پرداخته شد. او یک کوهنورد به تمام معنا بود و کسی بود که دنیای رقابت و نیرنگ در کوهنوردی مانع از رشد بیشتر او شد. او یک آلپینیست به تمام معنا بود. دیواره نوردی بود با قدرت بالا و توان صعودهای انفرادی حتی در زمستان. او کسی بود که بیش از نیم قرن زمان لازم داشت تا صداقت و قدرتش در کوهنوردی برای جهانیان اثبات شود. بدون شک او کسی است که گذار از کوهنوردی کلاسیک به کوهنوردی فنی و مدرن امروزی را آغاز کرد و در این گذار کوهنوردی یک نام با قدرت می درخشد.

آن نام کسی نیست جز “والتر بوناتی”

والتر بوناتی متولد ۱۹۳۰ در شهر برگامو ایتالیا است. وی بعد از جنگ جهانی دوم و در پی صدمات روحی ناشی از جنگ به کوهستان پناه برد تا نبوغ و توان بالایش باعث پیشرفت چشمگیر او در این رشته شود. بوناتی جوان ترین عضو از یازده کوهنورد منتخب کشور ایتالیا بود که به سرپرستی دکتر دسیو برای اولین صعود به کوه k2 راهی قراقروم شدند.

در این صعود با اینکه به گواه عده زیادی، او قوی ترین عضو تیم بود اجازه حضور در تیم دو نفره نهایی برای صعود به قله را پیدا نکرد و تنها وظیفه او رساندن اکسیژن به همراه باربر پاکستانی به کمپ ۹ بود. زمانی که بوناتی و امیرمهدی (باربر پاکستانی) با ۱۸ کیلو بار اکسیژن به محل کمپ ۹ رسیدند خبری از چادر ایتالیایی ها نبود وفقط صدایی از دور شنیدند که “اکسیژن را بگذار و به پایین برو”

بوناتی و امیرمهدی در ارتفاع ۸۱۰۰ متری بیواک کردند و بر اثر این بیواک امیرمهدی تمام انگشتان دست و پایش را از دست داد. آن ها روز بعد اکسیژن را در محل گذاشتند و به پایین بازگشتند و قله k2 برای اولین بار در تاریخ در سال ۱۹۵۴ توسط آکیله کمپانونی و لینو لاچیدلی صعود شد.

بعد از جشن صعود این دو مدعی شدند که بوناتی از قصد اکسیژن ها را خالی کرده تا این دو نتوانند به کوه صعود کنند و آنها ۲۰۰ متر آخر را بدون اکسیژن صعود کردند. چیزی که ظاهرا تیم ایتالیایی با پرداخت مقداری پول به امیرمهدی، او را هم به تائید این گفته وا داشت.

بعد از این اتفاق و افتخار کسب شده برای ایتالیا، بوناتی به عنوان چهره ای ضد قهرمان در جامعه ایتالیا مطرح شد. کسی که منافع شخصی را بر منافع ملی ترجیح داد.

بوناتی اما بعد از بازگشت تیم از k2 به کوهنوردی خود ادامه داد و برخی از شاخص ترین کارهای کوهنوردی در آلپ را به نام خود ثبت کرد. اما عمده فعالیت های وی بعد اتفاق k2 به شکل انفرادی بود:

اولین صعود انفرادی از دیواره Aiguille de dru در سال ۱۹۵۵

اولینصعود انفرادی مون بلان در ۱۹۵۶ اولین صعود کوه گاشربرم ۴ در ۱۹۵۸

اولین صعود زمستانی مون بلان در ۱۹۶۱

اولین صعود زمستانی گرند خوراسس در ۱۹۶۳

اولین صعود زمستانی رخ شمالی دیواره گرند خوراسس در ۱۹۶۴

او در سال ۱۹۶۵ موفق شد اولین صعود زمستانی و انفرادی رخ شمالی ماترهورن را از مسیری جدید(مسیر بوناتی) انجام دهد اما وقتی با سردی و واکنش منفی رسانه های ایتالیایی مواجه شد بعد از ۱۷ سال کوهنوردی حرفه ای، این ورزش را برای همیشه کنار گذاشت و به نویسندگی و خبرنگاری روی آورد.

والتر بوناتی و نمایی از دیواره شمالی ماارهورن در صعود انفرادی و زمستای اش از مسیر جدید

والتر بوناتی و نمایی از دیواره شمالی ماترهورن در صعود انفرادی و زمستای اش از مسیر جدید(مسیر بوناتی)

از جمله کتاب های وی حقیقت در k2، کوهستان من، مون بلان جادویی و روزهای بزرگ است.

سرانجام در سال ۲۰۰۴ لینو لاچیدلی(عضو صعود کننده به k2) اعتراف کرد بوناتی هرگز اکسیژن ها را خالی نکرد و ما برای اینکه بوناتی موفق به صعود نشود جای چادر را عوض کردیم تا نتواند به تیم صعود ملحق شد. اعترافی تلخ و تکان دهنده که سرانجام بعد از نیم قرن صداقت و درستی رفتار این اسطوره کوهنوردی را اثبات کرد.

در سال ۲۰۰۹ والتر بوناتی به پاس یک عمر فعالیت و نویسندگی در زمینه کوهنوردی به عنوان اولین کوهنورد جایزه “کلنگ طلایی دوران” را دریافت کرد.

والتر بوناتی و جازه کلنگ طلایی دوران

والتر بوناتی اولین کوهنوردی بود که جایزه کلنگ طلایی دوران را دریافت کرد

وی در سال ۲۰۱۱ و در سن ۸۱ سالگی بعد از دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان در حالی از دنیا رفت که از این پس از او به نیکی یاد و با این نام خطاب خواهد شد…

والتر بوناتی، کوهنوردی که اسطوره بود…

منابع:

ویکی پدیا

باشگاه اسپیلت

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
0523-Everest

جردن رومرو ؛ پسری با ژن کوهنوردی

نویسنده و مترجم: مسعود فرح بخش

در ورزش های مختلف همواره افرادی هستند که دست به کارهای خاص و شاخص می زنند. این افراد شاید در رشته ورزشی خود بهترین نباشند اما بی شک استثنا هستند و کوهنوردی نیز از این قاعده جدا نیست. برای این که در کوهنوردی استثنا باشی نیاز نیست که کوکوچکا یا مسنر باشی بلکه فقط کافیست “جردن رومرو” باشی تا در تاریخ کوهنوردی نامی جاودان پیدا کنی. ظاهرا کوهنوردی به طور خاص در ژن جردن رومرو است چراکه هنگامی که بسیاری از کودکان در سرتاسر دنیا مشغول بازی های کودکانه بودند، او بی وقفه و خستگی ناپذیر در حال صعود به بالاترین قلل این کره خاکی بود.

جوردن رومرو متولد ۱۹۹۶ در کالیفرنیای آمریکا است و کودکی او با کوهنوردی گره خورده است. جردن زمانی که فقط ۱۰ سال سن داشت بر بلندای بام آفریقا، کلیمانجارو ایستاد. این شروع کوهنوردی حرفه ای برای این پدیده جوان دنیای کوهنوردی بود. او در فاصله سه سال بعد کوه های آکونکاگوا در آرژانتین(قاره آمریکای جنوبی)، دنالی در آلاسکا(قاره آمریکای شمالی)، کارستنز در اندونزی(قاره اقیانوسیه) و البروس در روسیه(قاره اروپا) را صعود کرد که تا فقط با ۱۲ سال سن ۵ قله از هفت قله مرتفع هفت قاره را صعود کرده باشد.

برای اینکه نام جردن رومرو در بین کوهنوردان فاتح هفت قله مرتفع هفت قاره ثبت شود دو غول دیگر را در پیش رو داشت. کوه اورست در آسیا و کوه وینسون در قطب جنوب.

امروزه علم ثابت کرده است که کوهنوردی در ارتفاعات بالا برای کودکان نه تنها مفید نیست بلکه می تواند باعث بروز آسیب های جدی در آن ها شود. جردن برای صعود به اورست دو راه داشت یا چند سال صبر کند و یا خطر کند. او گزینه دوم را انتخاب کرد و زیرنظر پزشک اختصاصی اش به همراه پدر، مادر و سه شرپای اختصاصی راهی اورست شد. او در سال ۲۰۱۰ در حالی که فقط ۱۳ سال و ۱۰ ماه و ۱۰ روز سن داشت با تلاشی تاریخی بر بلندای بام دنیا ایستاد تا تبدیل به جوان ترین فاتح تاریخ کوه اورست شود. جردن رومرو در حالی به اورست صعود کرد که شکسته شدن رکوردش بسیار بعید به نظر می رسد. رکورد قبلی متعلق به دخترنپالی به نام مینگ کیپا بود که در سال ۲۰۰۳ با ۱۵ سال سن به اورست صعود کرده بود.

اما برای رومرو این پایان کار نبود. او سال بعد راهی قطب جنوب شد و با صعود به کوه وینسون تبدیل به جوان ترین فاتح هفت قله ی هفت قاره شد.

جوردن رومرو دو کتاب از داستان صعودش به اورست را به چاپ رسانده است. این استثنای کوهنوردی هم اکنون ۲۱ سال سن دارد و پروژه بعدی او صعود به ۵۰ قله مرتفع ۵۰ ایالت آمریکا است.

منبع: ویکی پدیا

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است