تیرک گذاری و طناب کشی در توچال ؛ آری یا خیر

نویسنده: مسعود فرح بخش
در ۸ سپتامبر ۲۰۰۲ فدراسیون جهانی کوهنوردی(UIAA) در بیانیه ای جهانی موسوم به “بیانیه تیرول” به منظور عدم تخریب و ایجاد مزاحمت در محیط بکر و وحشی کوهستان و همینطور کاهش حوادث و برای برخورداری از اصول گردشگری پایدار به شرح برخی از کدهای اخلاقی رفتاری برای عملکرد بهتر در محیط کوهستان پرداخت.

بیانیه تیرول طیف وسیعی از باید ها و نباید ها را در محیط کوهستان در بر می گیرد.

در بند ۶ این بیانیه که مربوط به حوادث و مرگ و میرها است ؛ از کوهنوردان خواسته میشود برای جلوگیری از بروز شرایط اضطراری و حادثه در محیط کوهستان دانش ، مهارت فنی و تجهیزات خود را ارتقا دهند و درک صحیحی از خطرات کوهستان داشته باشند.

در هیچ کجای این بیانیه به منظور پیشگیری از حوادث در محیط کوهستان ، تیرک گذاری و طناب کشی مسیر توصیه نشده است چرا که در بندهای بعدی بیانیه تیرول از کوهنوردی پاک و بدون اثر از خود نام می برد. در این بیانیه کوهنوردان را از هر گونه تخریب ، تغییر و دستکاری در محیط بکر کوهستان منع می کند و گروه ها و اجتماع های مختلف کوهنوردی را به برقراری رابطه و مشورت با یکدیگر تشویق می کند.

هر گونه تیرک گذاری و طناب کشی در مسیر کوه توچال مغایر با روح بیانیه تیرول که مورد قبول تمام کوهنوردان جهان است ، می باشد.

هر گونه اقدام خودسر و داوطلبانه در تیرک گذاری و طناب کشی مسیر توچال و عدم مشورت با گروه های محیط زیستی ، کوهنوردان باتجربه و با سابقه و سمن های مردم نهاد و در راس آنها کارگروه محیط زیست فدراسیون کوهنوردی خلاف روح بیانیه جهانی تیرول و فدراسیون جهانی کوهنوردی است.

به امید روزی که با درک درست از کوهستان زیبا این میراث گرانبها را بکر و وحشی به نسل های بعد انتقال دهیم.

img_20161111_220554

قضاوت با شما ! مسیر منتهی به قله توچال ، پر تردد ترین کوه تهران ، بدون درگیری فنی ، ارتفاع زیر ۴۰۰۰ متر

img_20161112_132239

قضاوت با شما ! مسیر منتهی به قله مون بلان ، یکی از پر تردد ترین کوه های آلپ ، مسیری فنی ، ارتفاع بالای ۴۰۰۰ متر

مسعود فرح بخش / نویسنده وبسایت بام ایران
www.5610m.com

 

استفاده از مطلب فوق فقط با ذکر نام وبسایت “بام ایران ، ۵۶۱۰ متر” مجاز است
1 پاسخ
  1. نامی
    نامی says:

    درود بر آقای فرح بخش بخاطر پرداختن به ایرادی که در کوه های ایران در حال تبدیل شدن به پدیده ای لازم و‌حتی گاهی قابل تحسین است.

    تنها موردی که بنده قصد اشاره به آن را دارم اینست که بسیاری از کوه های اطراف شهرهای بزرگ ایران تبدیل به مقاصد یکروزه گردشگری شده اند.ش اید همین دلیل ازدیاد حوادث کوهنوردی شده است.

    بسیاری از افرادی که بعنوان مثال به توچال میروند، نه به عنوان کوهنوردی بلکه یک گردشگری ساده به آن نگاه میکنند.بدون داشتن آمادگی بدنی،پیش بینی آب و هوا، صعود انفرادی، کفش و پوشاک نامناسب،همراه نداشتن مواد غذایی ،و……..

    به شخصه با افرادی در همین مسیر صحبت میکردم که براشون توچال به سه بخش زیر تقسیم میشده:

    بخش اول دربند تا شیرپلا دوساعت و صبحونه شیرپلا

    بخش دوم شیرپلا تا توچال که مسیر معلومه و همه می روند

    بعد هم با تله کابین برمیگردیم شهر و تمام!

    شاید اونا داستان پناهگاه امیری رو نخوانده باشند یا بگن الان که زمستون نیست….

    بنظر میرسه، علامت گذاری مسیر زیر قله روی یال اصلی بخاطر بادها و هوای معمولا ناآرامی باشه که اون چندصدمتر قبل قله داره…..خیلی ها شده در طوفان زیر قله، قله و پناهگاه رو رد کردن و سر از پایین ایستگاه هفتم درآوردن و‌کلی انرژی صرف کردن برگردن قله!

    خیلی ها رفتن ایستگاه هفتم و دیدن تعطیله و مجبور شدند تا ایستگاه ۵ رو پیاده بیان.

    بنظرم میشد بجای تخریب طبیعت از راه های بهتری مثل نشانه گذاری با ایجاد گنبدهای سنگی و….استفاده کرد.

    و سخن آخر اینکه، اونایی که میروند مون بلان ، اگر کوهنورد نباشند، اگر با راهنما نباشند و تجهیزات مورد نیاز رو نداشته باشند، مجوز صعود ندارند.شاید همین باعث میشه، کمتر با نشانه گذاری به تخریب طبیعت بپردازند.

    مستدام باشید.

    پاسخ دادن

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *